เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

เทียนจำได้ว่า เมื่อก่อนที่ปะทะจอมมารญิณครั้งแรก ในโลกใบนี้มันก็มีบูชาเทวรูปที่แต่งกายคล้ายจ้าวสวรรค์  ซึ่งก็เป็นกลิ่นไอ ของเทพกาลเวลา อยู่เหมือนกัน ซึ่งเป็นคนเดียวที่เทียนเอาชนะมาแล้วเมื่อพันปีก่อน แต่นี่คือเหตุการณ์เมื่องสองพันปีก่อน แล้วมันมาปรากฏอยู่ได้เช่นไร และทำไม พระเธียรวรมัน ถึงได้สร้างมันขึ้นมาบูชาด้วย เทียนคิดไปคิดมา ก็หาบทสรุปไม่ได้ จึงยกมือปล่อยพลังฝ่ามือยูไล ทำลายให้สิ้นซากไปเลยดีกว่า  ตูม !  ฝ่ามือกระแทกกับเทวรูปสัมริดขนาดใหญ่กว่ามนุษย์สองเท่า ไม่เป็นอะไรเลย แต่เทียนถึงกับต้องถอยหลังไปสามก้าว

“ พลังเทียนจุน?”  เทียนตกใจไม่คิดว่า เทพกาลเวลาจะใส่พลังเทียนจุนไว้ในเทวรูปปีศาจตนนี้  ทำให้เทียนไม่สามารถทำลายได้อย่างง่ายๆ

“ ดีละ ถ้าเช่นนั้นคงต้องจัดชุดใหญ่ให้แล้ว” เทียนปล่อยแสงจากดาวนพเก้าเข้าใส่ทันที  เปรี้ยง !  หุ่นสัมริดที่ตั้งตระหง่านอยู่หงายหลังล้มไปในทันที   หน้าอกทะลุเป็นรูใหญ่  ดวงตาเทวรูปปีศาจ ลืมตาขึ้น มีแสงสีแดงส่องสว่างวาปออกมา แขนสี่มือเคลื่อนไหวแผลที่เป็นรูสมานเข้าหากันเป็นปกติ  แล้วลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว  แล้วก้าวเท้าย่างสามขุม  เข้าหาเทียนทันที

“ เคลื่อนไหวได้ด้วย ดี จะได้สู้กันอย่างยุติธรรมหน่อย” เทียนเอ่ยจบ ก็นำกระบี่อัสนีสวรรค์ปราบมาร ออกมา แล้วก็แทงกระบี่เข้าใส่ เทวรูปสัมริดตัวนี้ทันที มือทั้งสี่ของเทวรูป แปรเปลี่ยนเป็นดาบ เข้ามาต้านกระบี่ที่เทียนแทงสวนเข้าไป หนึ่งกระบี่ สี่ดาบปะทะกันอย่างรวดเร็ว แม้แต่สายตามนุษย์ก็ไม่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวได้  เทียนเปิดตาที่สาม ปล่อยแสง วาบอัดเข้าไปที่กลางลำตัว ฉัวะ !

ร่างเทวรูปสัมริด ขาดครึ่ง  แต่ว่ามันยังไม่สิ้นฤทธิ์ มันกลับดึงร่างของมันกลับเข้ามาประกอบร่างกันได้เหมือนเดิม คราวนี้มันขยายร่างใหญ่โตกว่าเดิมอีก สี่ห้าเท่า แขนเพิ่มขึ้นอีกกลายเป็นเทวรูป แปดแขน ใบหน้าเพิ่มเป็นสี่หน้า เริ่มใช้มือปล่อยพลังแสงออกไปทั่ว พลังแสงของมันไปถูกโบราณสถานที่เก่าแก่พังทลายไปหลายหลัง เทียนเริ่มใช้พลังจิตอสูร ปล่อยหมัดและเท้า เข้าอัดเทวรูปปีศาจแปดแขน จนร่างมันโซเซ ไปมา  แล้ว ก็ใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบภายในมัน เพื่อหาจุดอ่อนของมันว่า ถูกควบคุมด้วยอะไร ในที่สุดก็พบว่า ภายในร่างของมันมีสายใยของจิตวิญญาณ เป็นสายใยที่เป็นพลังคอยควบคุมความเป็นอมตะเอาไว้ 

โดยที่ไม่สามารถมองด้วยตาเปล่าได้ และไม่สามารถใช้วิธีทำลายด้วยพลังปกติ เทียนต้องใช้พลังเนตรสวรรค์ โดยนำพลังของสามราชาเทพ และพลังของโลกเจ้าแม่หนี่ซวง ปล่อยเพลิงแห่งทำลายล้างออกไป  ฟู่  พรึบ  !!!  สายใยของจิตวิญญาณของเทวรูปปีศาจ กับ เทพกาลเวลา  ถูกเผาไหม้ไปพร้อมกับร่างเทวรูปยักษ์ 8 แขน  แล้วสลากลายเป็นขึ้เถ้า  

เทียนเห็นวิญญาณชาวเมืองนันพัน ที่กลายเป็นวิญญาณแร่รอน อยู่ในรูปปั้นหินบ้าง อยู่ตามต้นไม้บ้าง รอบๆ ปราสาทแห่งนี้ เข้ามาคุกเข่ากราบไหว้เทียน  เทียนยกมือปล่อยแสงแห่งพุทธะส่องเข้าไปร่างของทุกๆ คนกลายเป็นสะเก็ดดาวลอยหายไปบนฟากฟ้า มีงูยักษ์ กับ นางพญาแก้วฟ้าลอยเข้ามาหาเทียน แล้วก็พาเทียนลงไปในใต้ดินที่ลึกลงไปอีกหลายสิบเมตร

เทียนเห็นทรัพย์สมบัติมากมาย ทั้งทองคำ เพชรนิลจินดา มีอยู่เต็มไปหมด แล้วยังมีพระพุทธรูปแก้วใสอยู่ด้วย

“ นี่คือ ที่เก็บสมบัติทั้งหมด แล้วพระพุทธรูปแก้วใสของแท้ ส่วนด้านบนเป็นภาพมายาทั้งสิ้น หากขนออกมาจากห้องสมบัตินั้นแล้วก็คือ ก้อนหินทั้งนั้น” นางพญาแก้วฟ้าเอ่ยกับเทียน

“ พวกคุณเหนื่อยกันมากแล้ว ไว้ที่เหลือให้ผมจัดการต่อเอง  ผมจะส่งพวกคุณไปเกิดใหม่ หวังว่าพวกเราคงมีโอกาสได้เจอกันอีก”  เทียนเอ่ยจบ นางพญาแก้วฟ้าก้มลงกราบแทบเท้าเทียน ส่วนงูยักษ์ก็กลายเป็นคน แสงพุทธะออกจากลำตัวของเทียนค่อยๆ อาบร่างของทั้งสองคน สุดท้ายร่างของทั้งสองก็กลายเป็นดวงดาวเล็กๆ ลอยหายขึ้นไปบนฟากฟ้า  เทียนสะบัดมือเก็บทรัพย์สมบัติทั้งหมดไว้ในเจดีย์ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว แล้วออกจากที่แห่งนี้ กลับเข้าร่างที่อยู่ด้านนอก โดยที่ทุกคนไม่มีใคร สังเกตหรือรู้เรื่องแม้แต่น้อย ว่าด้านในนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

แล้วท้องฟ้ายามค่ำคืน ก็เริ่มมีดวงจันทร์สีน้ำเงินปรากฏ แสงสีน้ำเงินส่องลงมา ทุกคนก็เห็นทางเข้าโบราณสถานแห่งนี้  ทุกๆ คนรีบวิ่งกันเข้าดูอย่างตื่นเต้น โดยทุกคนต่าง รีบเข้าไปดูห้องสมบัติ ที่ อองรี ดูโอต์เขียนเอาไว้  พอทีมงานเข้าไปก็ตกใจแทบสิ้นสติ เพราะ ทรัพย์สินเงินทอง และ พระพุทธรูปแก้วใส ที่ทำจากเพชรน้ำค้างประดับทองคำฝังเพชร ตั้งอยู่กลางห้อง เด่นเป็นสง่า 

ทหารหลายคนตาลุกวาวด้วยความโลภในทรัพย์สินเงินทอง ที่วางอยู่เกลื่อนกลาดห้อง จนผู้พันสัญชัย ต้องยิงปืนขึ้นฟ้าขู่ทุกคน ให้มีสติกันหน่อย เทียนสังเกต

กลุ่มอลิส แต่ละคนก็ตาลุกวาว ไปกับทรัพย์สมบัติมีค่า ส่วนดร. สิริญญา กับ ดร. ภากรณ์รีบให้ คนของกรมศิลปากร รีบถ่ายรูป แล้วเร่งจดบันทึก กันใหญ่ 

เทียนไม่สนใจห้องสมบัติเดินไปดูรอบ ๆ เทียนมองเห็นห้องอยู่ห้องหนึ่ง ซึ่งเทียนหยุดมองด้วยความสนใจ เห็นโครงกระดูกชายผู้หนึ่งถือดาบคู่อยู่ข้างกาย และด้านหน้า มีโครงกระดูกของผู้หญิงอีกผู้หนึ่งมีแต่ตัว แต่หัวหลุดไปกองอยู่ด้านข้าง เทียนรู้เลยว่านี่คือซากศพของ กษัตริย์เธียรวรมัน กับ นางพญาแก้วฟ้า เทียนตวัดมือ เก็บทุกอย่างมาไว้ในเจดีย์จนหมด เพื่อจะเก็บไว้ในที่เหมาะสมต่อไป

อลิส กับ มารี ออกมาสำรวจข้างนอกเห็นเทียนมองไปที่ซากปรักหักพัง ก็เลยเดินเข้ามาใกล้ๆ

“ เป็นอะไร พอนายเข้ามาก็รู้สึกหน้าตาไม่ค่อยดีเลย” อลิสเอ่ยถามเทียนก่อน

“ เป็นความรู้สึกหดหู่น่ะ ดูไปแล้ว อาณาจักรนี้คงเคยรุ่งเรืองมากมาก่อน แต่สุดท้ายก็ต้องล่มสลายไป” เทียนมองทอดสายตาไปไกลๆ แล้วถอนหายใจ

“ ถ้าเดาไม่ผิด ที่นี่น่าจะเป็นอาณาจักรวิมายปุระ เพราะมีตัวอักษรของโบราณระบุไว้ชัด ที่นี่มีนางพญาแก้วฟ้าเป็นใหญ่ นางเป็นมเหสีคนหนึ่งของ กษัตริย์เธียรวรมันแห่งอาณาจักรฟูนัน จากตำนานเล่าว่า พระองค์ทรงลุ่มหลงไสยเวทย์มนตร์ดำจนไม่สนใจบริหารบ้านเมือง สุดท้าย เหล่าขุนนางกับ เมืองบริวารทั้งสิบในอีสานปุระ 

ก็ยกทัพเข้าตีเมืองอย่างง่ายดาย แต่น่าแปลก พอเข้ามาในเมืองวิมายปุระได้ไม่เท่าไร ทุกคนต่างต้องรีบหนีกันออกจากเมืองวิมายปุระ กันคนละทิศละทาง ไม่สามารถยึดครอง เมืองวิมายปุระไว้ได้ และสุดท้าย เมืองวิมายปุระ ก็ค่อยๆ หายไปจาก แผนที่ของประวัติศาสตร์ จนพวกเราสามารถ มาพบจนได้” ดร.สิริญญาเอ่ยขึ้นมาให้ทุกคนฟัง

“ ปู่ทวดของฉันคงมีความสุข ที่บันทึกของเขาสามารถพาทุกคนเข้ามาได้อย่างปลอดภัย แล้วค้นพบขุมทรัพย์มหาศาลแบบนี้”  มารี เอ่ยขึ้นมาบ้าง

เทียนต้องยอมรับการคาดเดาของ ดร. สิริญญานั้นถูกต้องจริงๆ แต่ที่เทียนทอดถอนใจ นั่นคือ กษัตริย์กับนางพญาผู้ยิ่งใหญ่ สุดท้ายก็ตายโดยไร้ดินกลบฝัง มาเป็นพันๆ ปี

ขณะที่ทั้งหมดกำลังยืนสำรวจรอบๆ ทหารกับคนของกรมศิลปากร ก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะสมบัติที่พอยกออกมาจาก ห้องเก็บสมบัติ ก็กลายเป็นเพียงแค่หินธรรมดาเท่านั้น ถึงแม้จะยกกลับเข้าไปข้างใน ก็ไม่สามารถเป็นสมบัติมีค่าได้อีก จนสุดท้ายทั้งหมดก็ไม่มีใครนำสมบัติออกมาเลย จึงต้องปล่อยให้อยู่อย่างนั้นตลอดไป  สร้างความเสียดายให้กับทุกคนเป็นอย่างยิ่ง 

โดยกรมศิลปากรต้องกลับไปคิดอย่างหนักว่า จะทำอย่างไรกับสถานที่แห่งนี้กันดี อย่างน้อย ภาพที่ถ่ายไว้ ก็สามารถยืนยันได้ ว่าป่าอาถรรพ์นางพญานั้นมี เมืองโบราณอยู่จริง

ณ ที่ประทับของเง็กเซียน ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

เง็กเซียน ลืมตาขึ้นมาทันที ที่รู้ว่าจิตที่ตนทิ้งเอาไว้ในโลกมนุษย์เมื่อ พันกว่าปีก่อนถูก คนทำลายลงไปได้

“ หลี่เทียน นี่แกอีกแล้วรึ ฮึ่ม อีกไม่นานหรอกแกต้องตายแน่” ที่แท้เทวรูปนี่มีจิตวิญญาณของเง็กเซียน แล้วหน้าตาของเง็กเซียนคนปัจจุบันก็คือ คู่แค้นเก่าของเทียนนี่เอง เทพกาลเวลา สือโฮ่ว ใครจะรู้พันกว่าปีผ่านไป เขาถูกเลือกให้เป็นเง็กเซียน จ้าวสวรรค์ อยู่เหนือใครบนสวรรค์แห่งนี้

เทียนกลับขึ้นมาแดนสวรรค์ เพราะอาจารย์หลี่ตงปิน เรียกหาด่วน

“ อาจารย์ มีเรื่องด่วนอันใดหรือขอรับ”

“ อาจารย์ มีข่าวอยากบอกให้เจ้าระวังตัวไว้ เวลานี้เง็กเซียน เริ่มส่งคนมาจัดการกับเจ้าแล้ว” หลี่ตงปินเอ่ยเตือนเทียนตามตรง

“ ข้าไม่เคยรู้จักกับเขา จะมาจัดการข้าทำไม”

“ เจ้าเคยทำร้ายเขาจนปางตายเมื่อพันปีก่อน เขาคือเทพกาลเวลา ผู้คุ้มกฏสือโฮ่วในอดีต  ปัจจุบันเขาคือ เง็กเซียน ฮ่องเต้ จำได้หรือยัง”

“ นึกแล้วเชียว มันนั่นเอง แต่ว่าข้าไม่กลัวมันหรอก อยากมาก็มาเถอะ”  เทียนไม่สนใจ ไม่กลัวอยู่แล้ว

“ แต่ว่าทำไมถึงได้มาคิดสังหารข้าในเวลานี้”

“ เพราะว่าเทียนจุนทั้งสาม เสนอชื่อของเจ้าเป็น เง็กเซียนคนต่อไปน่ะซิ”

“ หา ให้ข้าเป็นเง็กเซียนอีกแล้วหรือนี่”

“ เจ้าจะร้องไปทำไม ยังไม่ให้เจ้าเป็นตอนนี้สักหน่อย รออีก 10 ปี ให้เจ้ากลายเป็นเทียนจุน แล้วค่อยเป็นเง็กเซียนต่อ แต่เจ้าไม่ต้องกลัว มันไม่กล้ามาสังหารเจ้าโดยตรง เพราะท่านมหาเทียนจุนทั้งสาม ได้รับรองความปลอดภัยของเจ้า แต่ปัญหาก็คือ ร่างอวตารของเจ้า อาจถูกพวกมันลอบสังหารแทน เจ้าต้องคอยปกป้องพวกเขา หากเจ้าไม่สามารถเป็นเทียนจุนได้ เจ้าก็ไม่สามารถเป็นคู่แข่งของมันได้”  หลี่ตงปินเอ่ยเตือนเทียน

“ ชั่วช้าจริงๆ แล้วทำไมท่านเทียนจุนทั้งสาม ถึงได้รีบเสนอชื่อของข้าไปก่อนล่ะ”

“ เพราะท่านจะเก็บตัวอีก 100 ปีกว่าจะออกจากกรรมฐาน ดังนั้นบัดนี้ทุกคนบนแดนสวรรค์ต่างก็รู้แล้วว่า คนที่จะชิงตำแหน่งจ้าวสวรรค์ กับสือโฮ่ว คือเจ้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น”  เทียนฟังจบก็ได้แต่บ่นในใจ ไม่พูดอะไรออกมาอีก

“ เจ้าไปเตรียมตัวให้พร้อม ป้องกันพวกเขาไว้ก่อนจะดีกว่า” หลี่ตงปินให้เทียนกลับไปป้องกัน ร่างอวตารเหล่านั้น

เทียนกลับมาถึงบ้านก็ส่งร่างแปลงไปคุ้มครองพวกเขาทั้งเก้าไว้ก่อนทันที

ณ สหพันธ์ดวงดาวเอสวันกำลังมีการประชุมระดับ นายพลของกองทัพ

“ เรียนท่านเจ้าสหพันธ์  ทางเราได้รับคำยืนยันจากหน่วยงานตรวจสอบสัญญาณชีพของนายพลซีแอลว่า ท่านสิ้นชีพแน่แล้ว ยานทุกลำหายสาบสูญจนหมด”

หน่วยงานสืบสวนรายงาน ให้เจ้าสหพันธ์  และนายพลทั้งสาม  ให้รับทราบ ซึ่งเจ้าสหพันธ์ ถอนหายใจออกมายาวๆ

“ พวกเราคงไม่มีทางเลือกอื่น อีกแล้ว นายพลเอเค เตรียมยานควบคุมลำใหญ่ 10 ลำ ยานบินจู่โจม อีกสองร้อยลำ บรรทุกโดรนไปอีกหมื่นลำ  นายพลบีเค ท่านเตรียมนำกำลังภาคพื้นดิน ไปอีก 5 แสนนาย เตรียมอุปกรณ์กวาดล้างมนุษย์ให้หมด นายพลอีเค เตรียมหุ่นสังหาร เอ 10 ไปร้อยตัว อีกเจ็ดวันพวกเราเตรียมบุกโลกสีน้ำเงินใบนี้ ชิงดวงดาวนพเก้ากลับคืนมาให้ได้”    เจ้าสหพันธ์เตรียมสงครามบุกยึดโลกแล้ว

ณ โลกวิญญาณ  ตำหนักจ้าวนรกมู่จิน

จ้าวนรกมู่จินที่หน้าปัจจุบันอยู่ในวัยหนุ่ม  กำลังสนุกสนานกับวิญญาณสาว ที่ตกเป็นทาสอยู่เกือบสิบตน ทันใดนั้นมี หยกสื่อสารลอยมาด้านหน้าของ จ้าวนรกมู่จิน

แล้วออกมาเป็นตัวหนังสือสั่งการบอกออกมาว่า  “ฆ่าหลี่เทียน”   จาก จ้าวกวงเทียนจุน

จ้าวนรกมู่จินส่งสัญญาณเรียก ขุนพลนรกโลกันต์ออกมาหลายสิบคน 

“ คราก่อนพวกเราส่งนักฆ่า นรกโลกันต์ไปสังหาร หลี่เทียน พวกมันทำไม่สำเร็จ

ครั้งนี้ จ้าวกวงเปิดโอกาสให้เราแก้แค้นอีกครั้ง พวกเจ้าทั้งสิบคน ข้าอยากให้พวกเจ้าทั้งหมด ไปโลกมนุษย์ ฆ่าหลี่เทียนให้ได้ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นหน้าอีก”

จ้าวนรกมู่จินส่งป้ายประกาศิตคำสั่งออกไป ทั้งสิบป้าย ขุนนรกโลกันต์ทั้งสิบถึงกับอุทานขึ้นมาพร้อมกัน 

“ประกาศิตจ้าวนรก”   ป้ายประกาศิตจ้าวนรกนี้ เปรียบเสมือนกุญแจ ที่สามารถเดินเข้า ออก โลกวิญญาณ กับ โลกมนุษย์ได้อย่างสดวกสบาย

โดยที่ จ้าวนรกมู่จิน คงจะได้มาจาก จ้าวกวง อย่างแน่นอน ซึ่งทุกคนต่างยินดียิ่งนักที่ได้ป้ายประกาศิตนี้มาเลยรับคำออกมาพร้อมกัน

“ รับคำสั่งท่านเจ้านรก”  ขุนพลทั้งสิบ ต่างก็มีพลังระดับเซียนสวรรค์ โดยผ่านการกลืนกินวิญญาณ มาเหมือนกัน ทำให้พลังตนเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว พอรับคำสั่ง  ร่างของทั้งสิบ ก็รวมกับป้ายประกาศิตจ้าวนรก แล้ววาร์ปหายไปสู่โลกมนุษย์โดยทันที