กรุงเทพกระหายเลือด 18+

ผมกินข้าวเสร็จแล้วก็ลุกเดินไปเตรียมจะขึ้นเรียนคาบบ่ายแต่แล้วใบหน้าที่คุ้นเคยก็ปรากฏ"เฮ้ย!! นั่นมึงจริงๆด้วยเหรอวะเก่ง!"ไอ้จุลนั่นเอง มันเดินมาทักอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตาตัวเองเท่าไหร่"กูว่าไม่ใช่แค่เมาค้างแล้วมั้ง มีอะไรเล่ามาให้หมดเลยนะ!"ใช่...กับคนอื่น แม้ผมจะเปลี่ยนแปลงไปมากแต่ก็พวกเขาก็ไม่ได้สังเกตเท่าไหร่นักเพราะผมคนก่อนหน้านี้นั้นธรรมดาและแสนจืดจางเกินกว่าที่จะมีใครมาสนใจมีแต่เจ้าจุลเท่านั้น ที่รู้ทันทีที่เจอหน้าผมจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟังโดยข้ามส่วนที่เกี่ยวกับการเย็ดรักษาพี่แป้งไป...แม้ใจอยากจะอวดเพื่อนรักอยู่ไม่น้อยก็ตาม!"อืม.... จะบอกว่าไม่เชื่อมึงก็ไม่ได้ล่ะนะเล่นสูงขึ้น 10 เซ็นกล้ามบิ๊กเป็นคริส อีสวู๊ดแบบนี้แถมไอ้ดั้งโด่งๆ กับนัยตาสีฟ้าข้างสีทองข้างนั่นอีกแล้วอย่างงี้มึงจะเอาไงต่อไปวะ?""ก็ไม่เอาไงหรอก กูก็มาเรียนปกติแหละดีรอสโซ่บอกว่าให้ใช้ช่วงเวลาที่ดีนี่ให้พอเพราะจะมีด้านที่โหดหินอย่างต้องสู้เสี่ยงตายกับปีศาจแบบเมื่อวานอีกแน่!""แล้วเรื่องสาวๆล่ะ?""ไอ้ห่า มึงก็สนแต่เรื่องแบบนี้ทุกที""เอ้า!! อุตส่าห์หล่อลากขนาดนี้ทั้งทีถ้าไม่หาปี้หญิง ก็ไม่คุ้มสิวะเพื่อน!!""ถุย!! ไอ้ทุเรศ แต่ถ้ามีแบบที่ชอบเข้ามากูก็ไม่ขัดนะ!""555 กูว่าละ"พวกเราคุยกันเฮฮาเหมือนเดิมผมโล่งใจนิดหน่อย กลัวว่าเพื่อนรักจะรับไม่ได้เห็นว่าผมเป็นตัวประหลาดเหมือนในหนังการ์ตูน!พอคุยกันเสร็จก็ได้เวลาคาบเรียนอันน่าเบื่อหน่าย"อิศรา อิศราอยู่ไหนน่ะ?""ครับ?""ไม่ใช่ครูเรียกอิศรา เอ้ย!นั่นเธอจริงๆเรอะ?นี่ไปแอบศัลยกรรมมาเมื่อไหร่นั่น"ครูผู้ชายแก่ๆคนหนึ่งที่ปกติไม่เคยสนใจนักเรียนชายด้วยซ้ำเอ่ยถาม"แหมครูขา ศัลย์แล้วหล่อก็ดีแล้วนี่คะ ฮิฮิ"ฮิ้ววววววววววว!เสียงโห่ฮาจากกลุ่มสาวๆในห้องดังเกรียวกราวจนผมแอบเขินอยู่เหมือนกันที่กลายเป็นจุดสนใจเป็นครั้งแรก!การเรียนจบลงโดยที่ผมเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องนักด้วยเอาแต่ดักฟังคำวิจารย์ความหล่อของตัวเองและลอบฟังสาวๆในห้องเมาท์กับเพื่อนว่าหากได้เอากับผมคงจะฟินอย่างงั้นอย่างี้แรกๆมันก็แฮปปี้ดีหรอกแต่พอฟังเยอะๆก็เริ่มเบื่อเหมือนกันซึ่งมันก็ดี เพราะหากผมไม่เลิกฟังสงสัยจะได้ตกหลายวิชาก็คราวนี้...."เก่ง!"เสียงใสๆเสียงหนึ่งเรียกผมที่ทำท่าจะลุกกลับหอ"อ้าว พิม!"ผมเรียกคล้ายอุทานด้วยนึกอะไรขึ้นมาได้"ทะ...โทษที พอดีคาบเช้าเราไม่สบายก็เลยไม่ได้มาช่วยพรีเซนต์น่ะ!""แหมไม่สบายจริงเหรอ?ดูเก่งสบายกว่าทุกวันซะอีกนะ!"เธอโกรธหน้านิ่วเพราะผมเบี้ยวพรีเซนต์ตอนเช้าด้วยความเพลีย....แถมยังโผล่มาเรียนคาบบ่ายแบบหน้าใสกิ๊งอีกต่างหาก!"เอาเถอะ ครูฝนเขาเลื่อนให้มาพรีเซนต์พรุ่งนี้แทนแล้วเธอเตรียมข้อมูลเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย?"หญิงสาวก้มหน้าพูดอย่างอุบอิบความจริงแล้วพิมจัดว่าหน้าตาดี น่ารักได้เลยถ้าไม่ติดว่าเธอชอบแต่งตัวเฉิ่มๆ...ไว้ผมเฉิ่มๆ...ไม่ทันสมัยแบบสาวๆคนอื่นแม้ผมจะแอบคิดเช่นนั้นแต่ก็คิดว่ามันเป็นสไตล์ก็เหมาะกับเธอดีถ้าเธอชอบที่จะแต่งแบบนั้นเสื้อตัวใหญ่โคล่งกระโปรงพีซยาวกรอมเท้าผมแกละถักด้วยกิ๊บหลายสิบอันติดหนังหัวบางทีผมก็สงสัยว่าเธอติดมันทั้งหมดได้อย่างไรแว่นตากรอบเหลี่ยมๆนั่นเป็นความดีงามอย่างเดียวที่ช่วยให้เธอไม่ทำตัวเองพังไปมากกว่านี้ด้วยโครงหน้าดั้งเดิมเธอน่ารักไม่น้อยอยู่แล้วการเสริมแว่นตาก็ช่วยดึงความโมเอะออกมาไม่น้อยแม้จะเฉิ่มก็เฉิ่มแบบน่ารักน่าชัง ผมคิดเช่นนั้น!"เก่ง! ตกลงทำพรีเซนต์เสร็จหรือยัง?"เธอถามย้ำด้วยความเป็นห่วงซึ่งผมรู้ดีว่าเธอไม่ได้ห่วงว่าเกรดเธอจะตกแต่เธอห่วงผมจริงๆ เพราะรายงานกลุ่มนี้เราเริ่มทำคู่กันตั้งแต่หลังมิดเทอมทำให้ผมรู้จักนิสัยใจคอความมีน้ำใจของเธอเป็นอย่างดี"เอ้อ... คือเคยหาไว้คร่าวๆแล้ว แต่คือ...ความจริงยังไม่ได้ทำเลยอะ""เฮ่อ...งานเลี้ยงรับน้องสินะก็บอกแล้วว่าอย่ากินเยอะเดี๋ยวจะกลับมาทำไม่ไหว!""อื้อ ใช่ๆ!"ผมเออออห่อหมกไปเพราะคงเล่าเรื่องเสียวหรือปีศาจนั่นให้เธอฟังไม่ได้เหมือนไอ้จุล...."เอางี้เดี๋ยวเราไปทำด้วยกันที่ร้านเนทดีกว่าเพราะวันนี้คนพรีเซนต์ก่อนโดนครูฝนจวกซะเละไปหลายกลุ่มเลยพิมก็อยากจะปรับแก้อยู่เหมือนกันจะได้ช่วยแก้ข้อมูลของเก่งด้วย!"ท่าทางที่เอาจริงเอาจังของเธอมันดูมีเสน่ห์ไม่น้อยโดยเฉพาะที่ชูกำปั้นขึ้นมายิ้มให้เหมือนจะบอกว่าเราทำได้แน่ที่เป็นท่าประจำตัวของเธอนั่น!"อ้า.... ไม่ต้องไปร้านเนทหรอกเปลืองตังค์ไปทำที่หอเก่งก็ได้ เรามีคอมตัวเก่ากับโน๊ตบุ๊คพอดีมีเน็ท มีแอร์เย็นๆมีเครื่องปรินท์อะไรครบ""อะ...เอ๋?"ใช่แล้ว...แม้บ้านผมไม่ได้ฐานะดีอะไรนักแต่ก็มีพอที่จะซื้อคอม โน๊ตบุ๊ค เครื่องปรินท์อะไรครบชุดไม่ให้ลูกต้องลำบากเรื่องการศึกษา(ถึงส่วนใหญ่ผมจะใช้เล่นเกมก็เถอะ)แต่ประเด็นที่ผมลืมคิดให้ถี่ถ้วนจนมานึกได้เมื่อเห็นสาวแว่นโมเอะก้มหน้าเอียงอายพวงแก้มขาวใสแดงระเรื่อชิบหาย!...ผมชวนเธอเข้าห้องนี่หว่า!คือถ้าเป็นเพื่อนสนิทอะไรกันกว่านี้ก็คงจะไม่แปลกแต่ผมกับพิมนอกจากทำรายงานด้วยกันเราก็ไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ด้วยซ้ำ"อะ...เอ้อ....งั้นไปร้านเนทกันดีกว่าเนอะ ฮะฮะ..."ผมหัวเราะแก้เก้อรีบหันจะเดินไปอย่างอายตัวเองแต่แล้ว...กึก!ผมต้องหยุดเดินเมื่อสาวแว่นดึงชายเสื้อผมเอาไว้"ระ...เราว่าไปห้องเก่งก็ได้ มันก็สะดวกดีละ...และก็เป็นส่วนตัวดีเนอะ..."เธอก้มหน้าอ้อมแอ้มพูดด้วยหน้าตาแดงก่ำผมพอรู้ว่าเธอขี้อายแต่แดงขนาดนี้ก็แอบน่ารักจนน่าขำ"ฮะฮะฮะ เอาน่าเราต้องทำได้!!"ผมหันมาแล้วหมุนกำปั้นจากข้างล่างขึ้นมาชูล้อเลียนเธอเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ"นะ...นี่ล้อเลียนฉันเหรอ!"เพี๊ยะ!เธอเอาแฟ้มตีลำแขนแกร่งแน่นของผมอย่างเขินอาย แต่ก็หายหน้าแดงจากบรรยากาศแปลกๆเมื่อกี้แล้ว!ขณะที่บรรยากาศกำลังดีพวกเรากำลังยิ้มๆให้กันอยู่นั่นไอ้ตัวคั่นโฆษณาก็โผล่มา!"เฮ้ย! เก่งเล่นบาสป่าววะ?"ไอ้จุลตัวดีร้องทัก"เอ้อคือกูต้องทำรา...""เฮ้ยย!! ไม่ต้องๆ คนครบพอดีเลยว่ะกูลืมไปทำให้ได้ทำให้เสร็จนะเพื่อน!""ไอ้สัดนี่!"ผมขยำกระดาษแถวนั้นปาหัวมันที่พูดทะเล้นอย่างรู้ความหมายมันมองเห็นผมอยู่กับพิมยิ้มๆให้กันก็เลยคิดว่าผมจะเริ่มแผนการฟันสาวอะไรแน่ๆ...ไอ้เพื่อนเลว...นี่ กูไม่ได้จะเอาใครก็ได้นะเว้ย!"ไปรึยังเก่ง"เสียงหวานๆของพิมเอ่ยเรียกผมพอหันไปก็เห็นพิมถือแฟ้มกับกระเป๋าแนบอกไม่รู้ทำไมหน้าของเธอที่ดูมีความสุขและยิ้มๆนั่นทำให้เธอดูน่ารักกว่าปกติขึ้นอีกหลายเท่าผมที่เริ่มใจเต้นตึกตักกำลังเดินนำเธอไปยังหอพักที่เราน่าจะทำรายงานให้เสร็จให้ได้!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กรุงเทพกระหายเลือด -10 คาบบ่ายและรายงาน

นิยายแนะนำ

กรุงเทพกระหายเลือด 18+

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กรุงเทพกระหายเลือด -10 คาบบ่ายและรายงาน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้