ตอนที่สามสิบห้า ก้าวร่างเต๋าครึ่งก้าวร่างเซียน
เหนือกว่าร่างสังขารวชิระยังมีร่างเต๋า
ร่างกายของผมที่มีลมปราณเคลื่อนไหวไปตามเส้นโลหิตและซอกหลืบเร้นลับตามร่างกายที่พลังปราณเคลื่อนไหวไปตามแนวคิดของผมก็คือค่อยๆให้ลมปราณแทรกซึมไปทุกช่องทางของร่างกาย
ฟู่
ของเหลวสีดำไหลออกมาตามรูขุมขนและระเหยไปในอากาศ
“ร่างเต๋านายท่านช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆคร่อก”
แต่ผมรู้ดีว่าพลังจากโสมร้อยปีนั้นหมดแล้วเพราะการเดินลมปราณนั้นค่อยๆช้าลงเรื่อยๆในตอนที่พลังเหลือน้อยลง
แบบที่เตียบ่อกี้ฝึกวิชาได้เพราะเขามีพลังมากกว่าประมุขพรรคเม้งก้าไม่ใช่เพราะเขาอัจฉริยะกว่าพรรคเม้งกว่า
และตอนนี้แม้ผมผ่านไปสู่”ร่างเต๋า”ก้าวไปสู่ครึ่งก้าวของ”ร่างเซียน”
แต่
ฟู่
ผมระบายลมหายใจมาจากปากและหยุดพักเสียก่อน
อย่างที่บอกยิ่งรีบก็ยิ่งช้าผมผ่านเวลามาอีกวันหนึ่งแล้วด้วยความรวดเร็ว
ร่างกายของผมเต็มไปด้วยพลังไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยแต่วันนี้ผมคิดว่าจะพักผ่อนก่อนและค่อยทานโสมร้อยปีในวันต่อไปและคอยข้อมูลการวิเคราะห์จากพวกนักวิทยาศาสตร์ที่ได้เรียนรู้เรื่องลมปราณในวันนี้
“หมัดคิงคอกพลิกป่า”
คิงคองเงินโจมตีมาด้วยความรวดเร็ว
“ไอ้ม้าเตะกลับหลัง”
ผมย่อกายลงแบบเดียวกับม้าดีดทำร้ายที่ที่เข้ามาหามันด้านหลัง
ปัง
แขนใหญ่ยักษ์ราวกับท่อนซุงของคิงคองเงินปะทะเข้ากับฝ่าเท้าของผมที่ราวกับม้าป่าย่ำพิโรธ
“ฟู่ นายท่านยอดเยี่ยมยิ่งนักพลังพอพอกับขั้นสร้างแก่นพลังทีเดียวคร่อก”
คิงคองเงินเริ่มกล่าวอย่างชื่นชมและชักเริ่มทำให้ผมปวดหัวในการคำนวณบัญยัติไตรยางศ์ค่าพลังว่าหากบรรลุพลังขั้นร่างเต๋าแต่บรรลุพลังแค่สะสมปราณ
จะเทียบได้กับพลังของคิงคองเงินที่บรรลุขั้นหนังทองแดงกระดูกเหล็กที่เทียบเท่ากับขั้นปรับพื้นฐานและมีพลังในขั้นสร้างแก่นลมปราณหรือไม่?
และอัตราส่วนของค่าพลังที่คำนวณออกมาของแต่ละฝ่ายจะเป็นเท่าไร?
เป็นการที่ต้องคำนวณมาในโอกาสต่อไป
“เจี๊ยกหากนายท่านสามารถฝึกได้เทียบเท่ากับคิงคองเงินในด้านลมปราณต้องไม่มีใครสามารถสู้กับนายท่านได้อย่างแน่นอน”
วานรทองแดงกล่าวเสริม เป็นโจทย์ทางคณิตศาสตร์ที่ต้องคำนวณกันในโอกาสต่อไป
“ฟูเอาเท่านี้กอ่นรีบร้อนไปกลับไม่บรรลุ”
ผมใส่เสื้อผ้าร่างกายเผยให้เห็นร่างกายไร้ตำหนิ ผลมาจากการได้ครึ่งก้าวเซียนที่ตามบัญญัติไตรยางศ์สายร่างกายมักมีข้อเสียเปรียบสายปราณเพราะฝึกยากกว่าและพลังไม่เทียบเท่ากับสายล่มเพาะพลังปราณแต่มีข้อดีคือได้สร้างกำลังขั้นพื้นฐานและร่างกายที่ทนทานต่อการฝึกในระดับชั้นสูงๆได้
การมีร่างกายระดับสูงทำให้สามารถทนทานต่อการฝึกในระยะหลังๆได้ หรอือย่างที่พวกนักษัตรคิดนั่นล่ะ
การเอามีดมาเฉือนเนื้อกับค้อนทุบเพื่อฝึกน่ะ คือการฝึกที่พวกเขาเห็นว่าปลอดภัยที่สุดแล้ว