ปราบพิภพสยบสวรรค์

ปราบเที่ยวตระเวนไปยังเกาะแก่งต่างๆทั้งยังดำน้ำลงไปขุดทรัพยากรเขาใช้เวลาหลายวันก็ยังไม่ได้รับข่าวของสมุนพรเทวะแต่อย่างใด

“ หรือว่าจะมีคนได้ไปแล้ว แล้วทำการปิดข่าวไว้ “ ชายหนุ่มพึมพำ

ครั้นสอบถามทั้งทางลับทางแจ้งก็ยังมิมีผู้ใดได้มันไป

ชายหนุ่มรู้สึกว่าเหมือนจะถูกหลอกลวงยังไงยังงั้นเขาจึงลังเลที่จะออกค้นหาต่อ

“ ผลึกต่างๆที่เก็บมาได้ก็มากพอแล้ว เมื่อจ่ายภาษีแล้วที่เหลือก็น่าจะทดแทนกันได้ “ เขาพึมพำ

“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง

“ เอายังไงดี “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ เจ้านาย มีพลังเส้นสายหนึ่งกำลังพุ่งมาทางนี้ “ อัลตรอนเอ่ย

ชายหนุ่มเหลียวมองไปยังห้วงนภา หัวคิ้วของเขาพลันขมวดเข้าเป็นปม “ มาแล้ว “ ชายหนุ่มพึมพำ

เขาทะยานร่างออกอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มใช้เงาสวรรค์แปรเปลี่ยนกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าหาสมุนไพรเทวะที่กำลังทะยานด้วยความเร็วสูง

“ หมับ “ มือของเขาคว้าจับมันไว้

“ เปรี้ยะ “ พลันลำต้นที่แข็งแกร่งของมันระเบิดพลังออก

“ อือ “ ชายหนุ่มกัดกรามแน่นเมื่อถูกพลังไฟฟ้าของมันช็อตทั่วร่าง

ร่างของเขาเหยียดเกร็งเพราะพลังไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วกายา “ อ้ากก “ ชายหนุ่มระเบิดเสียงร้องลั่น

“ อือ “ เขากัดกรามแน่นเพราะต้องฝืนสู้พลังไฟฟ้าที่พลุ่งพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย

“ อั้ก “ ชายหนุ่มกระอักโลหิตออกกองโต แต่เขาก็ยังมิปล่อยมือออก

“ เจ้ากำลังจะตาย “ สมุนไพรเทวะร้องลั่น

“ ปล่อยมือเสียข้าไม่อยากสังหารเจ้า “ สมุนไพรเทวะร้องออก

“ พี่ชาย เรามาคุยกันก่อนดีกว่ามั๊ย “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ คุย เจ้าจะคุยเรื่องเรื่องใด “ มันเอ่ย

“ มาอยู่กับข้า แล้วเราทั้งสองร่วมมือกันสร้างชื่อเสียง เมื่อเราทั้งสองโด่งดังเจ้าก็จะได้ทุกสิ่งทุกอย่าง “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ทุกสิ่งทุกอย่าง “ มันเอ่ย

“ ใช่ “ ชายหนุ่มพยักหน้า

“ ข้าอยากกลับบ้าน เจ้าช่วยได้รึไม่ “ มันเอ่ย

“ เพียงกลับบ้านมิเห็นจะยาก “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ เจ้าคิดว่าง่ายรึ “ มันเอ่ย

“ เพียงกลับบ้านมิเห็นจะมีอะไรยาก เพียงแค่ขับรถไป ขับยาน เครื่องบินแค่นี้ก็ถึงแล้วนี่ “ ปราบเอ่ย

 “ นั่นมันบ้านของเจ้า บ้านของข้าก็คือจักรวาลเทวะอยู่ไกลจากที่นี่ราวสิบห้าล้านปีแสง เจ้าทำได้รึไม่ “ มันเอ่ย

“ จักรวาลเทวะ สิบห้าล้านปีแสง “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ บ้าไปแล้ว ข้ามิเคยได้ยิน “ ปราบเอ่ย

“ เจ้าจะไปรู้อะไร พวกเจ้ามันพวกกบในกะลา เพิ่งเริ่มฝึกฝนจะไปรู้อะไร “ มันเอ่ย

“ ข้ามาอยู่ที่นี่ได้นับแสนปีแล้ว แล้วข้าก็อยากกลับบ้านเต็มที “ มันเอ่ย

“ แสนปี “ เขาพึมพำ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเวลานี้นั้นมันย่อมมีเหตุแลผลของมัน มันมิใช่ว่าจู่ๆมันจะเกิดขึ้นเอง มันต้องมีที่มาที่ไป

“ ได้ ข้ารับปากเจ้าจะพาเจ้ากลับบ้าน “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ดี “ มันเอ่ย

“ แว่บ “ สมุนไพรเทวะพลันหายไปจากมือของเขา

“ เอ๋ “ ชายหนุ่มพลันโง่งมในทันใดเมื่อมันหายไปจากสายตา

“ เจ้านายสมุนไพรเทวะเวลานี้อยู่ที่ตันเถียนของเจ้านาย “ อัลตรอนเอ่ย

“ ทำไมมันไปอยู่ที่ตันเถียน “ เขาเอ่ย

“ ข้าอยู่ที่นี่แลปกปิดตนเองไว้แล้ว เจ้ามิต้องกังวล แล้วข้าก็จะไม่ช่วงชิงพลังปราณของเจ้าเพราะมันไม่เข้ากันกับข้า “ มันเอ่ย

“ บ้าเอ๊ย “ ชายหนุ่มร้องลั่น

“ แล้วข้าจะได้ประโยชน์อะไรเจ้ากันละนี่ หากเจ้าไปอยู่ที่ตันเถียนของข้า “ ปราบร้องถาม

“ เมื่อเจ้าต้องควบรวมดาราทั้งเก้าข้าจะปลดปล่อยพลังสายฟ้าของข้าเพื่อช่วยเจ้า แลเมื่อเจ้าถูกไล่ล่าข้าก็จะช่วยเจ้า “ มันเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

“ มิคุ้มเอาเสียเลย “ เขาพึมพำ

“ วิ้ง “ พลันหยาดสีฟ้าล่องลอยต่อหน้าของเขา

“ นี่คือ “ ปราบเอ่ยถาม

“ มันคือหยาดต้นกำเนิดสายฟ้าของข้า ข้าจะให้เจ้าสามเดือนต่อหนึ่งหยด “ มันเอ่ย

“ เจ้านายหยาดต้นกำเนิดสายฟ้านี้เต็มไปด้วยพลังปราณที่แข็งแกร่ง ทั้งยังเป็นพลังปราณในรูปแบบเก่าแก่ที่หาไม่ได้บนโลกใบนี้ ตามทฤษฏีแล้วมันจะช่วยปรับพื้นฐานของการฝึกฝนให้สมบูรณ์ได้ “ อัลตรอนเอ่ย

“ ลองดู “ ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วกลืนมันลงไปในทันใด

“ ครืนน “ ทั่วตันเถียนของเขาพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อพลังปราณเก่าแก่แทรกซึมไปทั่ว

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ เมื่อรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ

“ กร้อบ แกร้บ “ เสียงกระดูกทั่วร่างของเขาเลื่อนลั่นสั่นไหว

“ อ้ากก “ ชายหนุ่มกรีดร้องลั่นก่อนที่จะฟาดฝ่ามือออกไป

“ เปรี้ยงง “ ฝ่ามือของเขาพุ่งเข้าหามหาสมุทร

“ ตูมม “ ฝ่ามือของเขาระเบิดมหาสมุทรอย่างรุนแรง ทำเอาทั่วอาณาสั่นสะเทือนอย่างหนัก

“ นี่มันบ้าไปแล้ว “ ชายหนุ่มพึมพำ

เขามองยังสองฝ่ามือของเขา “ พลังที่เก่าแก่เช่นนี้ มันเหนือชั้นยิ่งนัก “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ มิมีอะไรแล้วข้าจะพักฟื้นร่างกาย “ มันเอ่ย

“ แล้วเจ้าต้องการสิ่งใดรึไม่ “ ปราบเอ่ยถาม

“ มิต้อง เพียงข้าอยู่ในสภาวะที่เหมาะสมข้าก็จะฟื้นฟูได้ด้วยตนเอง “ มันเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

ชายหนุ่มสำรวจฐานพลังของเขาแล้วเขาให้ตกใจยิ่งเมื่อดาราทั้งหกของเขานั้นมันมีพลังสายฟ้าปะปนอยู่ด้วย

ดาราทั้งหกนั้นปลดปล่อยสายฟ้าเส้นเล็กจ้อยออกทั่วดาราแห่งพลัง แสงม่วงสว่างวับวาบทั่วตันเถียน

“ บ้าไปแล้ว “ เขาพึมพำ

“ เช่นนี้แล้วข้าก็จะกลายเป็นมนุษย์สายฟ้าสินะ “ เขายิ้มออก

“ เจ้านายต้องรีบไป “ อัลตรอนเอ่ย

“ ตูมม “ ชายหนุ่มกรโจนลงยังมหาสมุทรแล้วใช้วาฬเพชฌฆาตบังกายาของเขาไว้

“ วาฬเพชฌฆาตตัวนั้นเหตุใดจึงรวดเร็วยิ่งนัก “

“ นั่นสิ แต่ก็อย่างว่าเวลานี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปหมดแล้ว “

“ ใช่ จากสัตว์ที่ไม่มีพิษภัยใดมาเวลานี้กลับกลายเป็นกินเราได้ทั้งตัวในครั้งเดียว “

“ แถวนี้คงไม่มีอะไรแล้ว “

“ ไปหาที่อื่น “

กลุ่มนักล่ามากมายต่างทะยานร่างจากไป

ชายหนุ่มที่อยู่ใต้วาฬเพชฌฆาตได้ปล่อยมันไปแล้วระเบิดพลังพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

“ กลับไทยดีกว่า “ เขาเอ่ยแล้วทะยานร่างขึ้นสู่เบื้องบน

ชายหนุ่มวิทยุบอกกับทีมงานแล้วให้พวกเขากลับได้เลยไม่ต้องรอ ทำเอาทีมงานคิ้วขมวดแต่เมื่อทีมงานปะติดปะต่อเรื่องราวแล้ว พวกเขาเร่งเก็บของแล้วกลับไทยอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มมายังสำนักสิบสี่หลังจากเดินทางรอนแรมอยู่หลายชั่วโมง

“ เอามาออกไม่ได้เลยรึ “ ผอ.ยิ่งเอ่ยถาม

ชายหนุ่มส่ายฟ้า “ แต่เขาจะให้เมล็ดพันธุ์กับเรา “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ดียิ่ง “ ผอ.ยิ่งเอ่ย

สมุนไพรเทวะส่งเมล็ดพันธุ์ออกมาสิบเมล็ดแล้วสอนวิธีการเพาะปลูก ทั้งยังสอนวิธีการเก็บเกี่ยว

ผู้คนของศูนย์ขอนแก่นนั้นถึงกับมองยังชายหนุ่มราวกับตัวประหลาดที่สามารถอยู่ร่วมกับสมุนไพรได้

“ ใช่ ข้ามันตัวประหลาด “ ชายหนุ่มพึมพำ

หลังจากที่แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ไปทั่วแล้ว ชายหนุ่มได้กลับยังบ้านของตนแล้วทำการดื่มด่ำกับบรรยากาศของครอบครัว ก่อนที่เขาจะนัดแนะห้าสาวให้มาพร้อมเพรียงที่รีสอร์ทหรูที่ภูเก็ต

กว่าที่จะเคลียใจสาวๆลงตัวชายหนุ่มต้องหมดผลึกปราณที่เก็บมาได้หลายก้อน