‘ต้องรีบออกไปจากที่นี่!’วาสสูดลมหายใจลึก ดีดตัวพุ่งขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว
“ฝันไปเถอะว่าจะได้ออกไป!”หญิงผมแดงแสยะยิ้ม แต่มีท่าทีคล้ายว่าเหนื่อยอ่อน เหมือนกับว่าสกิลที่ใช้สร้างหมอกแดงได้กินแรงเธอไปมาก
อย่างไรก็ตาม ถึงจะมีหมอกแดงบดบังไปทุกที่ก็คล้ายว่าเธอมองเห็นทุกอย่าง
ในตอนนั้นเอง หมอกแดงที่เหนือศีรษะวาสก็เคลื่อนไหว พวกมันเคลื่อนไหวควบแน่นกันเกิดเป็นฝ่ามือยักษ์ฟาดลงมา
“หือ!”วาสเตรียมตัวที่จะหลบแต่ก่อนที่เขาจะรู้ตัวก็มีมือเล็กๆ2ข้างที่เกิดจากหมอกแดงจับขาของเขาไว้!
ปัง!
ร่างในชุดคลุมปลิวร่วงกระแทกลงพื้นดังสนั่น บ้านที่ทำจากดินแตกกระจายเป็นชิ้นๆ แต่หญิงผมแดงไม่ปล่อยให้วาสพัก
หมอกแดงควบแน่นเป็นเชือกหนามัดแขนขาของวาสตรึงไว้แน่น ก่อนที่ฝ่ามือยักษ์จะระดมฟาดลงมาไม่ยั้ง
“ฮ่าๆๆ สะใจจริงๆ!”หญิงผมแดงหัวเราะร่า ดวงตาเรืองแสงสีแดงคอยควบคุมหมอกแดงอยู่เงียบๆ
“อย่ามัวแต่เล่น! เราต้องรีบฆ่ามันให้เร็วที่สุด!”ชายหน้าบากตะคอกเสียงดัง เขาพึ่งถูกหมอกสีแดงดันออกมาข้างนอก
“ชิ! รู้แล้วน่า!”หญิงผมแดงง้างคันธนูจนสุดแขนก่อนจะปล่อยออกไป
ลูกศรถูกหมอกแดงกลืนหายเข้าไปด้านใน ก่อนที่ภายในหมอกแดงจะเกิดความปั่นป่วน
ละอองสีแดงจำนวนมากพุ่งเข้าเกาะที่ลูกศรพร้อมกับแผ่ความร้อนออกมามหาศาล
ทุกวินาทีที่ลูกศรเข้าไปอยู่ภายในหมอกแดง มันก็มีขนาดใหญ่ขึ้นไม่หยุดและเป้าหมายของมันก็คือร่างในชุดคลุมที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น!
แต่ก่อนที่ลูกศรที่พุ่งทะยานไปถึงตัววาส ดวงตาของหญิงผมแดงก็เบิกกว้าง
เพราะดวงตาของเธอสามารถมองเห็นในทุกอณูในหมอกแดง และที่ใกล้ๆกับตำแหน่งที่วาสนอนอยู่ เธอเห็นเด็กผู้หญิงผมสีแดงตัวเล็กๆนอนร้องไห้อยู่ใต้กองดิน
“นั่นมัน!..”นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงหน้าซีด เธอยกเลิกสกิลที่ใช้อยู่ในทันทีทำให้ลูกศรที่ห่อหุ้มด้วยสกิลสลายไปเหลือเพียงลูกศรเปล่าๆที่พุ่งไปปักกลางอกวาส แต่สามารถปักได้แค่ผิวเผินเท่านั้น
ดวงตาใต้หน้ากากมองเลือดที่ไหลซึมออกมาจากแผลที่อก ก่อนจะเบือนหน้าไปที่มุมหนึ่ง
ถึงแม้เขาจะไม่สามารถมองทะลุหมอกสีแดงได้ แต่เขาก็รู้ว่าหญิงผมแดงอยู่ที่นั่นเพราะจากทิศทางของลูกศร มันมาจากด้านนั้น!
ก่อนหน้านี้เขารับรู้ถึงอันตรายที่แฝงมากับลูกศร จนเขาแทบจะเผยฝีมือที่แท้จริงออกมา แต่อยู่ดีๆมันก็หายไป
เขากวาดตามองไปรอบๆพร้อมกับเพ่งสายตาเพื่อพยายามมองฝ่าหมอกสีแดงจนกระทั่งสายตาเขาเหลือบไปเห็นเงาเล็กๆ
ใบหน้าเย็นชาฉีกยิ้มออกมา แต่มันเป็นยิ้มที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม
แขนขาที่เคยถูกตรึงออกแรงกระชากอย่างรุนแรงจนเชือกขาดสะบั้น
เพียงพลิกตัวรอบเดียวระยะห่างระหว่างเขากับเงาเล็กๆก็ถูกย่นเข้ามา
มือหนาตะปบเข้าที่ต้นคอของเด็กหญิงผมแดงออกแรงแค่เสี้ยวเดียวก็ยกร่างของเด็กหญิงผมแดงออกมาจากกองดินที่ทับเธอยู่ได้ง่ายๆ
เด็กหญิงผมแดงหวีดร้องเสียงแหลมด้วยความตกใจ ดวงตาเธอสบเข้ากับดวงตาเย็นชาใต้หน้ากาก
“ไม่!”หญิงผมแดงกรีดร้องออกมา
“อะไร! มันเกิดอะไรขึ้นด้านในนั้น?”ชายหน้าบากถามด้วยความตื่นตระหนก
แต่หญิงผมแดงไม่ได้ตอบ ภาพในสายตาเธอมีแต่ภาพเด็กหญิงผมแดงที่งอตัวสั่นอยู่ในเงื้อมมือร่างในชุดคลุม
สงครามเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความสูญเสีย เธอสามารถยอมรับได้ถ้ามีคนตาย แต่นั่นต้องไม่ใช่ลูกสาวของเธอ!
วาสหันไปมองทิศที่หญิงผมแดงอยู่ เขาเปิดฮู้ดคลุมศีรษะออกและถอดหน้ากากออกครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นริมฝีปากของเขา
“ยกเลิกสกิลซะ ไม่อย่างนั้นยัยหนูนี่ตาย!”วาสไม่ได้พูดเสียงดัง ระดับเสียงที่เขาใช้นั้นพอๆกับการกระซิบเลยด้วยซ้ำ สิ่งเดียวที่เขาทำก็คือขยับปากให้ชัดเจน
ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายที่หญิงผมแดงสามารถอ่านปากของวาสได้ จึงรู้ว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไร
ความคิดของหญิงผมแดงพลันสับสน เวลานี้เธอต้องเลือกระหว่างความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์หรือลูกสาวของเธอ
ชายหน้าบากที่เห็นท่าทางของหญิงผมแดงแปลกไปก็ชักเริ่มใจไม่ดีจึงตวาดเสียงดังว่า
“เฮ้! บอกข้าสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น!”ชายหน้าบากจับแขนทั้งสองข้างของหญิงผมแดงแล้วออกแรงเขย่า
แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำของเขาทำให้หญิงผมแดงที่ตกอยู่ในความสับสนตกใจจนเผลอยกเลิกสกิลโดยไม่รู้ตัว!
หมอกแดงหายวับไปกับตา!
ชายหน้าบากที่หันหลังอยู่จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ยังคงเขย่าแขนถามหญิงผมแดงต่อไป
สกิลกระชากมิติ!
ร่างในชุดคลุมมาโผล่ที่หลังของชายหน้าบากในระยะเผาขน
ชายหน้าบากขนลุกซู่เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รดต้นคอ เขาหันหลังเตรียมจะตอบโต้แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่ง
สกิลระเบิดสายลม!
เสมือนมีหลุมดำขนาดเล็กเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา สายลมมหาศาลถูกดูดเข้ามารวมกันในเสี้ยววินาทีทำให้อากาศรอบข้างดูเบาบางลง
แต่ไม่มีเวลาให้ตกใจเพราะอากาศที่ถูกดูดมารวมกันได้ระเบิดออกอย่างรุนแรงและท่ามกลางแรงระเบิดนั้นมีคมมีดสายลมเล็กๆจำนวนนับไม่ถ้วนแฝงไว้ด้วย
อ๊ากกกก!
ชายหน้าบากและหญิงผมแดงปลิวไปตามแรงระเบิด กระดูกหลายท่อนหักจากการระเบิดเมื่อครู่
ระหว่างที่ร่างกายกำลังตกลงตามแรงโน้มถ่วงโลกนั้น
สกิลกระชากมิติ!
วาสไปโผล่ที่ด้านหลังชายหน้าบากอีกครา ร่างทั้งคู่อยู่ในลักษณะขนานกันขณะตกลงสู่เบื้องล่าง
สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!...วาสสร้างคมมีดสายลมยักษ์จำนวนมากขึ้นมาตำแหน่งเดียวกันซ้อนทับจนทำให้คมมีดสายลมยักษ์ขยายใหญ่ขึ้นอีกจนมีขนาดปานขุนเขา
ฉัวะ!
ต่อให้เป็นร่างกายที่ทรงพลังของนักรบกลายพันธุ์ก็ไม่วายถูกตัดเป็นสองท่อน!
นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงที่เหลือรอดอยู่มองซากที่ร่วงหล่นลงมาด้วยสายตาว่างเปล่าก่อนจะหันไปมองเด็กหญิงผมแดงที่อยู่ในมือของวาส
ตลอดการต่อสู้วาสไม่เคยปล่อยให้เด็กหญิงผมแดงห่างจากมือสักวินาทีเดียวจนทำให้ตอนนี้เด็กหญิงผมแดงหน้าเขียวจวนเจียนจะหมดสติอยู่รอมร่อ
“ได้โปรดปล่อยลูกสาวข้า...”นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงอ้อนวอนเสียงอ่อน
“แลกกับชีวิตของเธอ!”ร่างในชุดคลุมพูดเสียงเฉียบ
นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงทรุดตัวลงกับพื้น ในตอนที่ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ จู่ๆเด็กหญิงผมแดงที่อยู่ในมือวาสก็ทำเรื่องไม่คาดฝัน!
เธอหยิบมีดออกมาจากในถุงมิติและจ้วงแทงเข้าที่หัวใจของตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว!
“ชิบ...!”กระทั่งวาสก็ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นจึงทำให้ไม่สามารถห้ามได้ทัน
“ไม่นะ!”นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงร้องออกมาปานจะขาดใจ
“ได้โปรดปกป้องเผ่าพันธุ์ของเราด้วย...ท่านแม่”มันคือคำกล่าวสุดท้ายของเด็กหญิงแดงก่อนที่เธอจะลาจากโลกนี้ไป
“ข้าจะฆ่าเจ้า!!!!”นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงคำรามจนเส้นเลือดขึ้นคอ
วาสเตรียมตัวจะล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว คนที่บ้าคลั่งคือตัวอันตรายที่ประมาทไม่ได้เพราะเขาสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่สนใจแม้ชีวิตของตัวเอง
แล้วก็เป็นจริงอย่างที่วาสคิด นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงพุ่งเข้าใส่วาสอย่างไม่คิดชีวิตสกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!สกิลคมมีดสายลมยักษ์!...วาสพยายามใช้สกิลคมมีดสายลมยักษ์เพื่อสร้างระยะห่างระหว่างพวกเขา แต่ว่ามันเปล่าประโยชน์เพราะนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงได้ใช้สกิลที่เหนือความคาดหมายของเขา
ขาทั้งสองข้างของนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงระเบิดออกกลายเป็นเศษเนื้อ เลือดที่กระจายออกได้กลายเป็นหมอกสีแดง แต่หมอกแดงนั้นอันตรายกว่าเดิมมาก เพราะว่าทุกครั้งที่หมอกแดงสัมผัสสิ่งใดมันก็จะระเบิดออกเสมือนเป็นระเบิดลูกเล็กๆ เลือดทุกหยดที่ไหลออกจากรอยแผลล้วนกลายเป็นหมอกสีแดงทั้งหมด
นอกจากนี้หมอกแดงยังทำหน้าที่คล้ายไอพ่นส่งร่างนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงลอยข้ามกลุ่มคมมีดสายลมยักษ์
หมอกสีแดงฟุ้งกระจายปูพรมระเบิดลงที่บ้านเรือนเบื้องล่างระเบิดติดต่อกันไม่ขาดสาย
อาศัยเพียงชั่วพริบตาเดียวร่างของนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงก็แทบจะมาประชิดอยู่ที่ร่างวาส
นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงฉีกยิ้มอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของเธอบวมเป่งคล้ายจะระเบิดได้ทุกเมื่อ!
ตอนนี้ต่อให้ร่างในชุดคลุมทำอะไรก็ไม่สามารถหยุดเธอได้แล้ว
และเมื่อใดที่ร่างกายเธอระเบิด เลือดทั้งหมดในร่างกายของเธอก็จะกลยาเป็นระเบิดจำนวนมหาศาลปูพรมลงที่ตัววาส!
“หึ! เสียใจด้วยนะ เธอฆ่าฉันไม่ได้หรอก!”
วินาทีก่อนที่นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงจะระเบิดตัวเอง วังวนมิติจำนวนมากก็ผุดขึ้นโอบล้อมเธอไว้!
ร่างในชุดคลุมจำนวนมากโดดออกมาจากในวังวนมิติเกาะเธอไว้แน่นราวกับปลิง อีกทั้งยังทยอยออกมาไม่หยุด เกาะต่อกันเป็นชั้นๆจนทำให้เหมือนมีลูกบอลยักษ์สีดำบนอากาศ
“อะไรกัน! ออกไปนะ!”นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงพยายามสะบัดตัว ด้วยพละกำลังของนักรบกลายพันธุ์ เธอสามารถฉีกปลิงพวกนี้เป็นชิ้นๆได้ง่ายๆ แต่เพราะว่าปลิงพวกนี้มีจำนวนมากเกินไปทำให้เธอต้องใช้เวลานานกว่านั้นเพื่อสลัดปลิงพวกนี้ทิ้ง
นักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงไม่มีทางเลือกได้แต่ยกเลิกสกิลระเบิดตัวเองก่อนและหันไปจัดการปลิงที่เกาะรอบตัว
แต่ด้วยการที่มีซากทัพจำนวนมากเกาะอยู่ทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นได้ว่ามีอะไรรอรับอยู่ด้านหน้า แถมไอพ่นเลือดของเธอก็ยังทำงานไม่หยุด ทำหน้าที่ส่งเธอไปสู่ความตายโดยไม่รู้ตัว
วังวนมิติขนาดใหญ่กลืนบอลยักษ์สีดำเข้าไปครึ่งหนึ่ง ก่อนจะปิดตัวลง ตัดร่างซากทัพจำนวนมากและนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงเป็นสองท่อนพร้อมๆกัน!
ครึ่งหนึ่งของบอลยักษ์สีดำไปโผล่ที่อีกฟากของเมืองที่ห่างไกลจากจุดเดิมพอสมควร
วาสดีดตัวขึ้นไปบนอากาศ เฝ้ามองนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงที่มีร่างกายเหลืออยู่ครึ่งเดียวตะเกียกตะกายออกมาจากกองซากทัพที่ทับถมกันอยู่
อวัยวะภายในทะลักออกมาเป็นภาพดูน่าอุจาดตา สองตาแดงก่ำจ้องวาสวาสอย่างเคี้ยดแค้น
“ข้าขอสาปแช่งเจ้า! ขอให้...”
ปุ๊!
ซากทัพนักรบกลายพันธุ์ที่เดินออกมาจากวังวนมิติเหนือศีรษะนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงเหยียบศีรษะของเธอเข้าเต็มเท้าอย่างไม่ตั้งใจดับลมหายใจสุดท้ายของเธอไปอย่างไม่ยินยอม
ซากทัพนักรบกลายพันธุ์เกาหัวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อจะลากศพของนักรบกลายพันธุ์หญิงผมแดงหายเข้าไปในวังวนมิติตามคำสั่งวาส
“เสร็จงานสักที!”วาสพ่นลมหายใจออกมา เขาหันหน้าไปมองดูสงครามที่กำแพงเมือง ด้านนั้นเหมือนจะอีกนานกว่าจะจบ ทั้งสองฝ่ายฆ่าฟันกันอย่างดุเดือดจนเลือดไหลอาบย้อมกำแพง
สงครามก็เป็นอย่างนี้
ตั้งแต่มายังโลกใบนี้ สงครามเป็นสิ่งที่วาสเห็นจนชินตา เรียกได้ว่าเบื่อที่จะมองด้วยซ้ำเหมือนกับหนังเรื่องเก่าที่ดูมาแล้วหลายรอบ แต่ก่อนที่เขาจะละสายจากไป เขาก็กวาดไปเห็นบางอย่างที่โดดไปมาอยู่บนกำแพงเมือง
สิ่งมีชีวิตประหลาดตัวกลมขนปุกปุยสีดำแผ่กลิ่นอายของเลือดออกมา มันโดดเล่นไปมาบนกองเลือดและกองซากศพของทหาร และดูเหมือนว่าไม่มีใครสังเกตเห็นถึงการคงอยู่ของมัน
ทว่าเมื่อวาสมองเห็นมัน ดวงตาของเขากลับเจิดจ้าราวกับมองเห็นอาหารจานโปรด
เขาเปิดปากออกมาและรำพึงเสียงเบาว่า
“ภูติสงคราม...”