บทที่ 12-2 ท่านเศรษฐีเฟิ่ง
ระหว่างทางที่หวังิเยว่กับพี่ชายเดินกลับไปยังร้านน้ำเต้าหู้หวังหนิงเฉิงได้เอ่ยถามน้องสาวว่า
“เต้าเจี้ยวรุ่นนี้น่าจะทำออกมาได้หนึ่งร้อยไหร้านอาหารและภัตตาคารสั่งจองไว้สามสิบไห ยังเหลืออีกเจ็ดสิบไห เหตุใดเ้าไม่ขายเต้าเจี้ยวให้ท่านลุงไห่เจ็ดสิบไหล่ะ”
“เพราะว่าเราต้องเก็บไว้ให้ลูกค้าของเราที่ร้านน้ำเต้าหู้ด้วยเ้าค่ะและที่สำคัญคือเราขายเองย่อมได้กำไรมากกว่าขายให้ท่านลุงไห่เ้าค่ะ” หวังิเยว่เอ่ยตอบคำถามของพี่ชาย
“เป็เยี่ยงนี้นี่เอง” หวังหนิงเฉิงมองน้องสาวด้วยความชื่นชมแล้วเอ่ยต่อว่า
“เต้าเจี้ยวขายดีจริง ๆ ขนาดยังหมักไม่ได้ที่ก็มีคนจองซื้อแล้ว แต่ว่านั่นแหละเต้าเจี้ยวจากในฝันของเ้าก็อร่อยจริง ๆ”
“ใช่เ้าค่ะ แต่คราวนี้ในฝันของข้า มีคนมาบอกวิธีทำให้ข้านางชื่อดรีมเ้าค่ะ”
“___”
เมื่อพวกนางเดินมาถึงร้านน้ำเต้าหู้ได้เห็นท่านพ่อและชงไฉ่พร้อมกับสุนัขสามตัว หวังิเยว่แจ้งเื่การทำการค้าร่วมกับท่านลุงไห่ให้ทุกคนทราบท่านพ่อและชงไฉ่จึงพาสุนัขกลับบ้านไปก่อน ส่วนนางกับพี่ใหญ่ไปสั่งซื้อถั่วเหลืองและไหเพิ่มโดยครั้งนี้จะหมักเพิ่มสามสิบไหใหญ่ แล้วทั้งคู่จึงกลับบ้านพร้อมพี่รองตอน่หัวค่ำ หวังิเยว่จึงปรึกษากับทุกคนเื่การสร้างโรงงานเป็อาคารโล่งเอาไว้ทำเต้าเจี้ยวและซอสถั่วเหลืองซึ่งทุกคนต่างก็เห็นด้วย
ใน่เช้าของวันนี้ท่านพ่อและนายช่างหลวนไปดูที่ดินที่จะสร้างโรงงานและเพราะเป็อาคารโล่งจึงสร้างได้ง่ายนายช่างหลวนคิดราคาที่สองร้อยตำลึงใช้เวลาสามวันในการก่อสร้าง
เมื่อถึงวันที่โรงงานสร้างเสร็จ ตอนค่ำของวันนั้นทุกคนในบ้านจึงช่วยกันแช่ถั่วเหลืองจำนวนมากเพื่อทำเต้าเจี้ยวสามสิบไหใหญ่ในวันรุ่งขึ้น่เช้าตรู่ของวันต่อมาจึงเริ่มการทำเต้าเจี้ยว ตอนเย็นจึงแล้วเสร็จจากนั้นรอนานห้าวันแล้วค่อยใส่เกลือลงไปเพื่อหมักในระหว่างที่ทุกคนกำลังเดินเข้าบ้านหลังจากเสร็จงาน หวังิเยว่เห็นน้องเล็กจูงมือพี่ใหญ่เดินมาหานาง
“พี่สามเ้าคะพี่ใหญ่บอกว่าคนชื่อดรีมเป็คนบอกวิธีทำเต้าเจี้ยวพี่สามช่วยบอกให้ดรีมมาหาซิ่นเอ๋อร์ในฝันได้รึไม่เ้าคะ”
“___”
‘ท่านเทพเ้าคะ ช่วยข้าด้วยเ้าค่ะ’
หลังจากทำเต้าเจี้ยวผ่านไปสองวัน เป็วันเกี่ยวข้าวทั้งสิบห้าหมู่เมื่อเกี่ยวข้าวเสร็จจึงมัดข้าวเป็ฟ่อนแล้วนำไปตาก ใช้เวลาตากราวสามถึงสี่วันใน่ระหว่างรอนั้น หวังิเยว่จึงกลับไปทำเต้าเจี้ยวต่อโดยแบ่งถั่วเหลืองใส่ในไหใหญ่สามสิบใบใส่น้ำเกลือลงไปให้ท่วมปิดฝาให้สนิท หมักทิ้งไว้ราวสี่สิบวัน
ท่านพ่อนำข้าวที่ตากไว้มาทำการนวดข้าวโดยเก็บข้าวครึ่งหนึ่งไว้เพื่อกินเอง ส่วนที่เหลือจึงนำไปขายท่านพ่อให้หยุดพักทำนาข้าวไว้ก่อนเพราะฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้วแลเมื่อถึงวันที่เต้าเจี้ยวรุ่นที่สองหมักได้ที่พวกนางช่วยกันบรรจุใส่ไหได้จำนวนหนึ่งร้อยไหเล็ก พี่ใหญ่และชงไฉ่นำเต้าเจี้ยวไปส่งที่ร้านอาหารสิบไหเล็กภัตตาคารเจี้ยนคังยี่สิบไหเล็ก และท่านลุงไห่ห้าสิบไหเล็กที่เหลือยี่สิบไหเล็กนำไปขายที่ร้านน้ำเต้าหู้ใน่หัวค่ำท่านพ่อช่วยน้องสี่และชงจื้อทบทวนบทเรียนเพราะพรุ่งนี้มีการสอบที่สำนักศึกษา
392
