Amara จากคนสู่ราชัน

'มายาผลาญโลหิต'

ตูมๆๆ! อ๊าก!

ผู้เล่นทุกคนโจมตีกันอย่างรุนแรง พร้อมกับเลือดจำนวนมากที่สาดลงกับพื้นโดนเลือดร่องรอยอันเก่า ที่ควรจะแห้งได้แล้วกลับยังเป็นของเหลวอยู่จนน่ากลัว

"ทำลาย!"

ตูม! ฉัวะๆๆ...!

"อ๊าก~~!" ไม่รู้โดนโจมตีเท่าไหร่ พวกมันรับรู้เพียงแค่ว่าศัตรูไปโผล่ตรงหน้าเพื่อน และเขาก็โจมตีออกไปแต่กลับโดนเพื่อน เป็นแบบนี้ทุกคน ทำให้พวกเขาแทบจะบ้าเพราะคิดว่าตนเองประมาทและหวังที่จะฆ่านิรนามเกินไป

ด้วยหยดเลือดนับพันๆ หยดก็พุ่งออกมาฟาดฟันพุ่งทะลุทะลวงร่างของพวกเขาจนเลือดอาบ นิรนามที่เห็นก็หมุนควง <ดาบผิดคลาส> ตวัดใส่ผู้เล่นทุกคนทันที

"สับ!"

ฉัวะ! อ๊าก~!

ฟุมๆๆ! ฉัวะๆๆ!

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 12,000 หน่วย]

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 6,000 หน่วย]

***

ในห้องแห่งหนึ่ง ไม่สิ! ต้องเรียกว่าเป็นห้องโถงมากกว่า

ในเวลานี้มีคนในห้องโถงกว่า 500 คน และในห้าร้อยคนนี้เป็นผู้เล่นระดับแนวหน้าของกิลอันดับ 1 ในโลกอมราอย่าง <กิลราชาแห่งราชัน> ซึ่งในเวลานี้แต่ละคนก๋แสดงสีหน้าไม่ดีออกมามากมาย

[ผู้เล่นในกิลของท่าน <เกราะราชันอสูร> เสียชีวิต]

[ผู้เล่นในกิลของท่าน <นักลอบสังหาร จีน 1> เสียชีวิต]

[ผู้เล่นในกิลของท่าน <นักลอบสังหาร จีน 2> เสียชีวิต]

[ผู้เล่นในกิลของท่าน <นักลอบสังหาร จีน 3> เสียชีวิต]

[ผู้เล่นในกิลของท่าน <แนวหน้าการดีบัฟ> เสียชีวิต]

ผู้เล่นทั้ง 10 คนที่เป็นระดับต่ำสุดของกิลของทั้ง 500 คนในเวลานี้กลับปรากฏในช่องการแจ้งเตือนของกิลอย่างต่อเนื่อง และถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนน่ากลัว แต่คนสุดท้ายที่คาดว่าอ่อนที่สุดกลับตายหลังสุดประมาณ 30 นาที ทำให้พวกเขาต่างคาดเดาไปว่า

ผู้เล่นของคนในกลุ่มที่ว่ากระจอก แต่จริงๆ เก่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่อะไรที่เขาควรนำมาคิดในเวลานี้ เพราะอะไรงั้นหรอ? เพราะตอนนี้คนในกิลของเขาตายไปแล้ว 10 โดยผู้เล่นคนเดียวกันที่เขากำลังจะออกไปฆ่า

<นิรนาม> ชายผู้ถือครองคลาสยูนีคคนแรกของโลก ผู้เป็นพันธมิตรของเหล่าโลกภูติวิญญาณ ผู้ซึ่งสังหารผู้เล่นนับ 10 ล้านกันในเวลาไม่ถึงวัน ผู้ที่มีไอเทมสุดโกงอย่าง <ดาบผิดคลาส> โดยมีทักษะลับในอาวุธอย่าง <ดาบโลหิตจันทรา> และเป็นคนเดียวที่สังหารบอสอีเว้นท์ 2 ตัวด้วยเวลาไม่ถึง 10 นาที

ชายที่...

สามารถสังหารจอมอาถรรพ์ได้

"สถานการณ์ในตอนนี้เริ่มเลวร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมีเสี้ยนหนามอย่างชายนิรนาม" ผู้เล่นกิลอันดับ 1 คนหนึ่งกล่าวอย่างไม่พอใจ โดยมีคนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย

พวกเขาเป็น 1 ใน 500 คนกิลราชาแห่งราชันที่แข็งแกร่งที่สุด ผู้เล่นที่มีเลเวลเท่ากับ 260 คือตัวตนที่กระจอกในหมวดหมู่ของคนเหล่านี้ และหัวหน้าใหญ่ของเขาในหมู่ 500 นักรบกิลอันดับ 1 มีเลเวลอยู่ที่ 320 ขึ้นไป

และแน่นอนว่า หัวหน้าใหญ่ของกองนักรบอันดับ 1 ของโลกอมรา

มีอยู่ทั้งหมด 5 คนด้วยกัน

ได้แก่...

<นักพรตแห่งวิหคเพลิงผลาญวิญญาณ เลเวล 350>

<จอมเวทย์ว่างเปล่า เลเวล 350>

<นักรบสายหมอก เลเวล 350>

<นักอัญเชิญอสูรอเวจี เลเวล 350>

<ผู้ท้าชิงตำแหน่งโลกา เลเวล 350>

---

ทั้ง 5 คนนี้คือผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในกิลอันดับ 1 ของพวกเขาทั้งหมด ด้วยพลังโจมตีที่น่ากลัว และทักษะสกิลสุดแสนโกง และแน่นอนคลาสของพวกเขาทั้งหมดยังเป็นคลาสเลเจนดารีอีกด้วย โดยเฉพาะ <นักพรตแห่งวิหคเพลิงผลาญวิญญาณ> กับ <ผู้ท้าชิงตำแหน่งโลกา> คือตัวตนที่แกร่งที่สุด และน้อยคนนักจะเห็นตัวตนของพวกเขาทั้งสองคน

"ก็แค่สวะในกิลตายไป 10 คนทำไมหัวหน้ากิลต้องเรียกพวกเรามาที่นี้ด้วยนะ แค่สั่งมาเราก็จะออกตัวไปกระทืบมันแล้ว" นั้นคือความสงสัยของคนอื่นๆ

ไม่นานก็ปรากฏร่างของหัวหน้ากิลอันดับ 1 ที่ตอนนี้มีเลเวล 270 กว่าแล้ว พร้อมกับหญิงสาวนางหนึ่งที่สวยงามราวธิดา เธอเป็นคนไทย โดยชื่อบนหัวกลับเป็นชื่อที่ไม่เหมือนคนไทยคือ <เรอาห์>

[ผู้เล่น : เรอาห์ <กิลราชาแห่งราชัน> เลเวล 210]

เลเวลของหญิงสาวนั้นต่างจากการเจอครั้งแรกของนิรนามและครั้งสุดท้ายอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นพลังของเธอกว่า 10% ก็ถูกผนึกไว้ เนื่องจากไปสังหารชายนิรนามเข้า ทำให้เธอหวังจะหาทางในการเอาความอ่อนแอนี้ลง

จริงๆ เธอควรเลเวลมากกว่านี้ แต่ด้วยเธอและ 1 ใน 5 ของ <เทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งกิลราชาแห่งราชัน> เอาแต่ทำเควสพัฒนาคลาส จนบัดนี้เธอมีคลาสเกรดเลเจนดารีเหมือนคนอื่นแล้ว และค่าสถานะของเธอก็เรียกได้ว่ามีค่าความแข็งแกร่งสูงมาก เป็นผลมาจากการทำความดีที่ช่วยเอ็นพีซี จนตัวตนของเธอเสมือนกับเทพีมาโปรดในกิลอันดับ 1 เห็นจะได้

"นั้นมันเรอาห์ไม่ใช่หรอ?"

"เฮ่! ดูเหมือนเธอจะมีบางอย่างมาพูดนะ"

ทุกคนต่างนิ่งเงียบสลบรับฟัง เรอาห์ที่เห็นก็โปรยยิ้มเสน่ห์ออกไปและกล่าวขึ้น

"ที่ฉันเรียกทุกคนมาที่นี้ก็เพราะมีบางอย่างจะกล่าวบอก"

ทุกคนพยักหน้ารับฟังเทพธิดาของตน พวกเขารู้ได้ทันทีเลยวาาต้องเป็นอะไรที่ใหญ่มากแน่ๆ ไม่งั้นหัวหน้ากิลของเขา หรือเทพธิดามโปรดของกิลคงไม่ห่อตัวไกลมาขนาดนี้ เพียงเพราะแค่การบอกกล่าวธรรมดา

หัวหน้ากิลราชาแห่งราชันที่เห็นความอยากรู้อยากเห็นของลูกกิลก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หากเรอาห์ไม่ได้เป็นอัญมณีเม็ดงามละก็ เขาคงไม่แยแสเธอแน่ เนื่องจากเธอมีปัญหาอะไรบางอย่างที่ต้องให้ทุกคนช่วยเหลือ และผลที่ตามมาคือ <ค่าความดี> ที่เพิ่มขึ้นของเธอครั้งใหญ่ในตอนนี้

"จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้ และความขัดแย้งตั้งแต่อดีต ฉันขอบอกก่อนว่าเวลานี้เราควรละเลยมันซะบ้าง ไม่ต้องผูกมัดมันมาก และควรเลือกเส้นทางของตนเองที่ควรจะเดินไป ไม่ใช่ทำตามอารมณ์โดยไม่ดูผลดีผลเสีย"

คำพูดที่ปรากฏออกมาได้บังเกิดคำถามในหัวของคนอื่นจำนวนมาก พวกเขากำลังคำนวณ และวิเคราะห์คำพูดเทพธิดาตนเอง ในเวลาที่คนอื่นต่างเริ่มเข้าใจ ก็ต้องมีคนยกมือถามเช่นกัน

"ที่เทพธิดาพูดหมายความว่าอย่างไรเหรอ?" ไม่ใช่ความโง่ หรือคิดไม่ออก แต่คำพูดของเธออกจะครอบคลุมเกินไปที่จะจินตนาการให้ออกมา สิ่งที่หล่อนพูดกำลังจะกล่าวถึงสิ่งใด

หญิงสาวที่เห็นว่ามีใครบางคนไม่เข้าใจ ก็แสระยิ้มเย็นใส่

"สิ่งที่ฉันจะกล่าวคือ เราไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้เล่น <นิรนาม> ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง หากยังฟังไม่รู้เรื่อง การกระทำต่อไปนี้ย่อมทำให้ทุกท่านเข้าใจมากขึ้น"

สิ้นคำกล่าวแววตาเย็นเฉียบของหญิงสาวก็เผยออกมา หากจะกล่าวว่าในแววตานั้นเสมือนกับหิมะที่ตกลงมาจำนวนมาก และหนาวเย็นจนตัวสั่น มันคงเป็นคำกล่าวที่ไม่เกินจริงนัก ด้วยเวลานี้บรรยากาศในห้องโถงก็พลันเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับคนที่ผ่านหน้าประตูไปทันที

ผู้เล่นทุกคนใน 500 ก็เงียบปากและสงบคำตนเองลง เพราะเขาเริ่มรู้แล้วว่าเทพธิดาของเขาไม่ชอบพูดซ้ำ แต่ทำไมต้องหลีกเลี่ยงผู้เล่นอย่าง <นิรนาม> ด้วย นี้ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิดหากมองภาพรวมตั้งแต่เจออีกฝ่ายครั้งแรก

ในตอนแรก <ดาบผิดคลาส> คือมรดกของผู้เล่นเมืองแรกเริ่ม แต่ในเวลาต่อมากลับมีผู้เล่นคนหนึ่งใช้กลอุบายและฉกชิงออกไปอย่างหน่าตาเฉย

ผ่านไปเล็กน้อยก็อีกฝ่ายก็ได้ทำให้กิลอันดับ 1 ของเขาอับอายขายขี้หน้า เพราะไม่สามารถสังหารราชาหมาป่าพระจันทร์สีเลือดได้ ทั้งๆ ที่ตนใช้เวลากว่า 1 สัปดาห์ ชั่งเป็นความอัปยศ อดสูที่สุดที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในสถาบันผู้เล่นกิลอันดับ 1 แบบนี้

"เอาละ! เมื่อทุกคนเข้าใจทั้งหมดแล้วก็เตรียมตัวเข้าดันเจี้ยนใต้ดินกัน เราจะพัฒนาเลเวลของตัวเองและของไอเทม สกิลทักษะทั้งหมดให้แกร่งขึ้นมากกว่าเดิม ศัตรูในภายภาคหน้าไม่ใช่สิ่งที่ควรละเลย เริ่มงานได้"

พรึบ!

ผู้เล่นทั้ง 500 คนหยิบอัญมณีสีดำและมีออร่าบางอย่างออกมา ก่อนจะปรากฏแสงสีขาวอมฟ้าสลายร่างกายตนเองหายไปทั้ง 500 คนทันที ซึ่งเป็นภาพที่น่าหลงใหลมาก เรอาห์ที่เห็นว่าคำพูดของตนเป็นไปตามแผนก็ยกยิ้มในใจอย่างยินดี

"เมื่อไหร่เธอจะไปขอโทษไอ้หมอนั้นสักทีนะ" หัวหน้ากิลกล่าว

"เมื่อเขามาถึงเมืองเรดัน ฉันจะจัดการเอง หรือหากภายใน 1 เดือนของโลกจริงเขายังไม่มา ฉันจะออกไปต้อนรับเขาถึงที่" เรอาห์กล่าวก่อนจะหายไปพริบตา หัวหน้ากิลถอนหายใจและเดินออกจากห้องโถงอย่างรวดเร็ว