เซียนสาวเขย่าขวัญ(ใจ)

​บนบันไดหนีไฟที่แคบและอับชื้น ร่างแยกของเซียนกระบี่ดำที่พุ่งออกมาจากกระจกเงาสองข้างทางนั้นดูคุกคามยิ่งนัก เฟยหลงทำท่าจะชักดาบเทพสงครามออกมา แต่ชิงเซียนกลับเอามือแตะที่อกเขาเบาๆ พร้อมกับยิ้มที่มุมปากด้วยมาดนางพญา

​"พี่เฟยหลง... ท่านอยู่เฉยๆ แล้วดูสตรีของท่านร่ายรำก็พอค่ะ" ชิงเซียนเอ่ยเสียงนุ่มแต่แฝงด้วยความมั่นใจ

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หนอย... ไอ้ศิษย์พี่กระจกแตก! คิดว่าวิชากระจกเงานี่จะหลอกตาข้าได้รึ? ข้าบ่มเพาะตบะในท้องมาตั้งเจ็ดวันเจ็ดคืน (บวกกับน้ำมนต์และหมูปิ้งอาคม) วันนี้ข้าจะโชว์ให้ดูว่า 'เซียนสายบู๊' ของจริงเขาเล่นกันยังไง! พี่เฟยหลงคะ ยืนโพสต์ท่าเท่ๆ ไว้ค่ะ เดี๋ยวหนูเก็บกวาดขยะพวกนี้เอง!]

​โชว์เหนือกลางบันได: วิชาพัดคลื่นนภา 

​ชิงเซียนสะบัดพัดหยกในมือออก พัดขนาดกะทัดรัดขยายร่างขึ้นทันทีจนมีออร่าสีชมพูทองสว่างวาบไปทั้งโถงบันได เธอไม่ได้พุ่งเข้าใส่ แต่กลับร่ายรำท่าเท้า "เหยียบเมฆาสลักลาย" พลิ้วไหวหลบหลีกคมดาบของร่างแยกได้อย่างน่าอัศจรรย์

​"วิชาเซียนขยับ... พัดดับตะวัน!"

​เธอม้วนพัดเพียงครั้งเดียว เกิดลมพายุหมุนขนาดย่อมพุ่งออกจากพัด ปะทะกับร่างแยกกระจกจนพวกมันกระเด็นกลับไปกระแทกกำแพง แต่ทว่าพวกมันกลับสมานตัวใหม่ได้ทันที

​"หึๆๆ... เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอกชิงชิง!" เสียงเซียนกระบี่ดำหัวเราะก้องในกระจก

​"เจ้าว่าใครทำอะไรไม่ได้นะไอ้ศิษย์พี่หน้าโง่?!" ชิงเซียนตวาดพลางเรียกปราณจากมุกในท้องมาไว้ที่ปลายนิ้ว "วิชาเซียนดรรชนี... ทะลวงเนตรสวรรค์!"

​พลังของ "กุญแจ" ที่แท้จริง 

​ชิงเซียนจิ้มนิ้วลงบนกระจกบานหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นต้นกำเนิดของร่างแยก พลังสีชมพูทองพุ่งทะลุผิวกระจกเข้าไปทันที รอยร้าวเริ่มลุกลามประดุจใยแมงมุมไปทั่วตึก

​[เสียงในใจของชิงเซียน: กินนี่เข้าไปซะ! พลัง 'กุญแจหยินหยาง' ในท้องข้ามันไม่ได้มีไว้เปิดแค่ประตู แต่มันมีไว้ 'ไขความลับ' จุดอ่อนของเจ้าด้วย! ในอดีตแกเคยแอบขโมยสูตรลับข้าไป วันนี้ข้าจะเอาคืนให้หมดแม็กเลย!]

​เพล้ง!!!

​กระจกนับร้อยบานแตกละเอียดพร้อมกัน ร่างแยกของเซียนกระบี่ดำสลายกลายเป็นควันทมิฬ ชิงเซียนยืนสงบนิ่งท่ามกลางเศษกระจกที่ร่วงหล่น แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างสะท้อนกับออร่ารอบตัวเธอจนดูเหมือนเทพธิดาผู้ไร้เทียมทาน

​เฟยหลงมองภาพนั้นด้วยสายตาชื่นชม "ชิงชิง... คุณสุดยอดมาก พลังของคุณรุนแรงขึ้นกว่าแต่ก่อนมากนัก"

​สองอาจารย์กับ "คาถาปั๊มไฟ" 

​ในขณะเดียวกัน ที่ชั้นล่างของตึก สองอาจารย์กำลังวุ่นอยู่กับการ "ปั่นกระแสจิต" เพื่อส่งพลังงานขึ้นไปช่วยชิงเซียน

​"ศิษย์พี่! ข้าว่าเราต้องเพิ่มแรงกดดัน!" นักพรตยาจกไป๋จวินตะโกนพลางถู "ถังดับเพลิง" ที่เขาเอามาเขียนยันต์กำกับ "ข้าจะใช้แรงดันจากถังนี้ ส่งปราณธาตุลมขึ้นไปตามท่อแอร์!"

​"เจ้ามันหัวหมอจริงๆ!" อาจารย์ไป๋เสวี่ย (ชุดโปโล) หัวเราะร่วนพลางกดมือถือเครื่องใหม่ "ข้ากำลังส่งข้อความเตือนภัยไปหาทุกคนในตึกนี้ว่า 'มีปาร์ตี้ฟรีที่ชั้นดาดฟ้า' เพื่อให้วิญญาณพวกนั้นสับสนแผนการของนังลี่ถัง!"

​เป้าหมายต่อไป: ยอดตึกมหานคร 

​ชิงเซียนหันไปหาเฟยหลง "พี่เฟยหลงคะ เตรียมตัวให้พร้อม... เมื่อกี้แค่เรียกน้ำย่อย ของจริงคือนังลี่ถังบนยอดตึกนั่นต่างหาก"

​เธอกางพัดออกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้กางไว้เพื่อสู้ แต่กางไว้เหนือพื้น "มาเถอะค่ะ... นั่งพัดสวรรค์ไปกับหนู ประหยัดแรงไว้จัดการตัวบอสทีเดียว!"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หึๆ... วิ่งขึ้นบันไดมันเชยไปแล้วค่ะระดับนี้ ข้าจะ 'แว้นพัด' ขึ้นไปถล่มยอดตึกให้ดู! พี่เฟยหลงคะ กอดเอวข้าไว้ให้แน่นๆ นะ ครั้งนี้ข้าซิ่งเอง ไม่ต้องพึ่งวินมอเตอร์ไซค์ของอาจารย์แล้ว!]

​พัดหยกขยายขนาดเท่าเรือพาย ชิงเซียนและเฟยหลงกระโดดขึ้นไป ก่อนที่มันจะพุ่งทะยานขึ้นไปตามช่องลิฟต์ที่เปิดกว้างด้วยความเร็วสูง!

​บนยอดตึก ลี่ถังที่เห็นพัดสีชมพูทองพุ่งขึ้นมา แววตาของหล่อนเต็มไปด้วยความริษยา "มาแล้วรึนังศิษย์น้อง... ดี! ข้าจะใช้ 'สวนบุปผาโลกันตร์' ต้อนรับเจ้า! ดูสิว่าพัดของเจ้าจะพัดผ่านกลีบดอกไม้พันปีของข้าไปได้หรือไม่!"

​ลี่ถังสสะบัดมือ กลีบดอกโบตั๋นสีเลือดนับล้านกลีบเริ่มหมุนวนเป็นพายุใบมีดปกคลุมดาดฟ้าตึกมหานครทั้งหมด!