เสิ่นฮูหยินจึงได้ให้เจียงลี่จังไปนำเอาสุราชั้นเลิศที่นางเก็บเอาไว้ออกมาหว่านอิ๋งอิ๋งมานั่งรอด้วยความตื่นเต้น
“อิ๋งอิ๋ง ลี่จัง วันนี้พวกเราสามคนไม่เมาไม่เลิกรา”
“ดี! เ้าค่ะ เริ่มกันเลย”
หว่านอิ๋งอิ๋งยกจอกสุราขึ้นดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า นางรู้สึกมีความสุขที่ได้มาเจอกับสตรีทั้งสอง สกุลโม่เป็ที่พักพิงของนางมานานปี นับั้แ่ได้รับเลือกให้เป็องครักษ์หญิงสกุลโม่ นางก็ไปๆ มาๆ ระหว่างสำนักยุทธ์กับคฤหาสน์สกุลโม่
โม่จางลี่หรือเสิ่นฮูหยินกับเจียงลี่จังนับเป็สหายร่วมเป็ร่วมตาย พวกนางไม่เพียงเป็นายหญิงกับองครักษ์แต่ยังเป็ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักกันอีกด้วย
ครั้นพอเริ่มเมาได้ที่ เสิ่นฮูหยินก็เริ่มสอบถามถึงเื่ในจวนสกุลชิง หว่านอิ๋งอิ๋งก็เล่าอย่างไม่ปิดบัง ทว่าเป้าหมายของฮูหยินท่านเ้าเมืองกลับมิได้อยู่ที่เื่นั้น
นางมองใบหน้าของหว่านอิ๋งอิ๋งที่แดงก่ำ ดวงตาหรี่ปรือแล้วก็เริ่มคำถามสำคัญทันที
“อิ๋งอิ๋ง เหตุใดเ้าจึงได้ชอบหัวหน้าหลิว?”
ปัง!
“ข้าน่ะหรือจะชอบเขา? เ้าหน้าศิลาร้อยปีนั่น” น้ำเสียงของนางเนิบนาบ นิ้วก็คอยแต่จะชี้วนไม่เป็ทิศเป็ทาง “หลิวเฉิงมีอคติกับสตรีจะตายไป ที่ข้าได้เป็องครักษ์ของสกุลชิงเป็เพราะใช้เล่ห์เอาแท้ๆ ไม่เช่นนั้นคงถูกเขาสกัดอย่างสุดความสามารถ”
“เอ๋? ไหนเ้าบอกข้าว่าชอบเขา?”
“ไม่ได้ชอบสักหน่อย ที่ข้ามาอยู่สกุลชิง อันที่จริงก็เพราะข้า...”
“เ้าทำไม?” เจียงลี่จังรีบยื่นหน้าไปใกล้
“ข้าจะมาหาทางให้เขาถอนหมั้น”
เสิ่นฮูหยินกับเจียงลี่จังหันไปมองกันด้วยความใ “ถอนหมั้น!”
“ใช่ ถอนหมั้น จู่ๆ ท่านพ่อของข้าก็ไปรับหมั้นสกุลหลิว พอข้ากลับไปก็บอกว่ายกเลิกไม่ได้ ยกเว้นว่าข้าจะทำให้หลิวเฉิงยอมถอนหมั้งไปเอง”
เจียงลี่จังรีบยกมือขึ้นตบหลังมือของสหาย
“แต่งไปเถิด! บุรุษที่หล่อเหลา เก่งกาจและองอาจเช่นนี้ มิใช่จะหาได้ง่ายๆ”
“ไม่! ข้าไม่แต่งเด็ดขาด เ้าไม่รู้อันใด ข้าอุตส่าห์ช่วยชีวิตเขาจากพวกโจรแท้ๆ ซ้ำตอนนั้นเขายังถูกพวกมันจับถอดเสื้อผ้าจนล่อนจ้อนเหลือแค่กางเกงตัวในแค่ตัวเดียว กระนั้นเขาก็ยังไม่รู้จักบุญคุณข้า”
“ไอหยา! นี่เ้าเห็นร่างเปลือยของเขาแล้ว เ้ายังไม่คิดจะรับผิดชอบเขาอีกหรือ?” เสิ่นฮูหยินยื่นหน้าเข้าไปบ้าง “ไหนๆ เ้าเล่าเหตุการณ์ให้พวกเราฟังหน่อย”
“เื่มันเกิดตอนที่พวกเรากำลังเดินทางเข้าเมืองหลวงน่ะ....” หว่านอิ๋งอิ๋งจึงเล่าเหตุการณ์ที่มีโจรจากค่ายต้าเฉาบุกเข้ามาปล้นระหว่างทาง “หัวหน้าหลิวถูกล่อให้เข้าไปในป่าละเมาะข้างทาง ตอนที่ข้าเข้าไปเห็นเขา เขาก็ถูกพวกมันลอกคราบจนเกือบจะเปลือยหมดอยู่แล้ว ข้าก็เลยขว้างมีดแล้วตะลุยเข้าไปฆ่าพวกมันน่ะสิ”
“เดี๋ยวๆ หยุดตรงนี้แป๊บ รูปร่างของเขาตอนเปลือยเป็อย่างไรบ้าง?”
หว่านอิ๋งอิ๋งที่เล่าจบซบหน้าลงกับโต๊ะไปแล้ว เงยหน้าขึ้นอีกครา ดวงตาของนางลอยๆ “กำยำล่ำสัน ไหล่กว้าง อกแน่น และใหญ่”
สตรีทั้งสองฟังแล้วกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
“อิ๋งอิ๋ง เ้าหมายถึง สิ่งนั้นน่ะหรือที่ใหญ่?”
“ช่าย...หญ่ายมาก...กล้ามของเขาใหญ่มาก....” พูดจบนางก็ฟุบลงไปอีก
“ปัดโธ่! ข้าก็นึกว่าเป็ตรงนั้น” เจียงลี่จังเอ่ยความเสียดาย
“เ้าหมายถึงตรงไหนหรือลี่จัง?” เสิ่นฮูหยินจ้องหน้าเจียงลี่จังนิ่งอยู่
องครักษ์หญิงหัวเราะแหะๆ “ขาน่ะเ้าค่ะ ขา”
“อิ๋งอิ๋ง เ้าอย่าเพิ่งหลับ ลุกขึ้นมาคุยกับข้าก่อน” มือของเสิ่นฮูหยินช้อนเข้าไปใต้คอขององครักษ์หญิงให้เงยหน้าขึ้น
“จา...ถาม...อัน...ใด?”
“ตกลงว่าเ้าชอบหลิวเฉิงบ้างหรือไม่?”
หว่านอิ๋งอิ๋งนิ่งไปครู่หนึ่งก็ยกมือขึ้นใช้ปลายนิ้วโป้งกับปลายนิ้วชี้แตะกัน
“ก็มีบ้าง...นิด..โหน่ย”
เสิ่นฮูหยินได้ยินคำตอบก็หัวเราะร่า นางยอมปล่อยให้หว่านอิ๋งอิ๋งฟุบหน้านอนลงไปแล้วหันไปตบบ่าของเจียงลี่จัง
“เห็นทีคงเ้าคงจะต้องเป็โสดเพียงลำพังเสียแล้ว ข้าพนันว่าคราวนี้หว่านอิ๋งอิ๋งถอนหมั้นไม่สำเร็จแน่ หัวหน้าหลิวเป็คนยึดมั่นกับเื่คำสัญญาและยึดมั่นถือมั่นเพียงนั้น”
เช้าวันต่อมาหว่านอิ๋งอิ๋งที่ดื่มน้ำแกงสร่างเมาก็ไปหาเสิ่นฮูหยินกับเจียงลี่จังอีก นางจำได้เลาๆ ว่าคืนก่อนนางถูกมอมเหล้าและถามความลับไปจนหมดสิ้น
“นายหญิง ท่านไม่น่าจะแกล้งข้าเลย”
“แกล้งที่ไหนกัน? พวกเราเคยสัญญากันว่าจะไม่มีความลับต่อกัน อิ๋งอิ๋งเื่ใหญ่ของเ้ากลับกล้าปิดบังเราใช้ได้ที่ไหน”
“เ้าค่ะๆ ข้าผิดเอง แต่เื่เช่นนี้ ข้าอายเกินกว่าจะบอกผู้อื่นนี่เ้าคะ คนในสกุลชิงยังไม่รู้สักคน”
“ข้ารับปากจะบอกเื่นี้กับผู้อื่น จนกว่าเ้าจะทำภารกิจถอนหมั้นสำเร็จ แต่ข้าพนันกับลี่จังเอาไว้แล้วว่าหัวหน้าคนหัวแข็งนั่นไม่มีทางยอมเป็ฝ่ายถอนหมั้นเองแน่ๆ ยกเว้นว่าเ้าจะยอมถอนหมั้นเอง”
“ไม่ได้เ้าค่ะ ข้าจะเป็ถอนหมั้นไม่ได้ ท่านพ่อกับท่านปู่ให้ทางออกข้าไว้เพียงเท่านั้น หากเขาไม่ยอมถอนหมั้นจริงๆ ล่ะก็ ข้าคงต้องใช้แผนสกปรก”
เจียงลี่จังหัวเราะพอใจ
“ข้าอยากเห็นจริงว่าแผนสกปรกของเ้าจะเป็อย่างไร?”
หว่านอิ๋งอิ๋งเขม่นเข่นเขี้ยว “ข้าคิดว่าคงจะไม่ได้ใช้หรอก คนอย่างหลิวเฉิงก็ไม่ได้ชอบข้านัก เื่ที่ข้าได้เห็นเขาตอนที่จนมุมศัตรูนับเป็เื่เสียหน้าอย่างมาก เขายังข่มขู่ข้าเอาไว้ไม่ให้พูดออกไป”
เสิ่นฮูหยินนึกถึงท่าทางเคร่งขรึมของหัวหน้าหลิวแล้วก็อมยิ้ม
“ข้าว่าเขาไม่ได้โกรธหรอก แค่อายเ้าต่างหาก บุรุษที่สง่าผ่าเผยอย่างเขา จู่ๆ มาถูกองครักษ์หญิงอย่างเ้าเห็นเรือนร่างเขาย่อมรู้สึกอับอายเป็ธรรมดา ในเมื่อไม่รู้ว่าจะสู้หน้าเ้าได้อย่างไรจำต้องพูดจาข่มขู่ไปแทน”
“จะว่าไปเื่นี้ก็น่าจะใช้ต่อรองกับเขาได้”
“ขอให้สำเร็จก็แล้วกัน”
ขบวนของอาจารย์ใหญ่หวังออกเดินทางจากเมืองฉู่จิ้งไปยังเมืองิซา หัวเมืองใหญ่ฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็ด่านสุดท้ายก่อนจะขึ้นด้านหัวัของเทือกเฟยหลงซาน เทือกเขาขนาดใหญ่ที่พาดผ่านถึงสี่แคว้นสำคัญได้แก่แคว้นเว่ย แคว้นิ แคว้นจินและแคว้นเหลียง
หว่านอิ๋งอิ๋งสงสัยว่าสำนักของอาจารย์ใหญ่หวังอาจจะเป็สำนักที่เป็ตำนานของยุทธภพ ‘หุบเขาเมฆา’ ด้วยเหตุนี้อาจารย์ใหญ่หวังจึงไม่อนุญาตให้คนในขบวนเอ่ยถึงจุดหมายปลายทาง
หุบเขาเมฆาแห่งนั้น เกี่ยวพันกับกระบี่เมฆาขาวและกระบี่เมฆาดำ เล่ากันว่าหุบเขาแห่งนั้นอยู่สูงเสียดฟ้า ซ้ำยังถูกปิดตายไปตั้งนานแล้ว คนภายนอกไม่อาจจะหาทางเข้าไปได้
ครั้นไปถึงอำเภอหนานหัวซึ่งเป็จุดพักแรก จงกว้านซีก็อาสาเล่าเื่ผีให้กับชิงเว่ยเว่ยซึ่งเป็ลูกศิษย์ฟัง
“อิ๋งอิ๋ง เ้ารีบไปเตรียมแท่นสำหรับเขียนมาเร็วเข้า หาสมุดเปล่ามาด้วยสักเล่ม เื่พวกนี้ข้าต้องบันทึกให้ดีแล้วเอาไปเล่าให้สหายฟัง”
“คุณหนูช่างรักสหายเหลือเกินเ้าค่ะ”
“ผู้ใดบอกเ้า? ข้าจะเอาไปแกล้งถิงเอ๋อร์ต่างหาก เพราะนางกลัวผีจนขึ้นสมอง หากจดเื่พวกนี้ไปเล่า นางต้องกลัวมากแน่ๆ”
“อืม...ข้ามองคุณหนูผิดไปจริงๆ” หว่านอิ๋งอิ๋งโคลงศีรษะแล้วรีบออกไปเตรียมสิ่งของตามคำสั่ง
หลังจากรับประทานอาหารเย็น ชิงเว่ยเว่ยกับหว่านอิ๋งอิ๋งก็นั่งสงบเสงี่ยมฟังเื่ผีในห้องพักของจงกว้านซี ไม่นานนักไต้เส้าจวินก็ตามมาสมทบ ชิงเว่ยเว่ยรู้สึกสนใจเื่คดีฆาตกรรมต่อเนื่องสี่ศพที่เกิดขึ้นในอำเภอหนานหัว
“ข้าเคยพลาดเข้าไปนอนในห้องที่หญิงคณิกาตายเป็ศพที่สี่ คืนนั้นตอนที่ข้าคิดจะลงไปปัสสาวะที่ห้องส้วม แค่หย่อนเท้าลงจากเตียงเท่านั้น ก็มีมือหนึ่งยื่นมากุมข้อเท้าของข้าไว้”
หว่านอิ๋งอิ๋งนั่งอึ้ง นางแทบไม่กล้าขยับเขยื้อน นี่เป็เื่ผีเื่ที่สองแล้ว ซ้ำยังเกิดในโรงเตี๊ยมเสียด้วย คืนนี้นางจะกล้านอนคนเดียวในห้องพักได้อย่างไร? คงต้องหาทางไปนอนห้องเดียวกับคุณหนูแล้ว
*************************
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเซ็ท่นี้ลดราคานะคะ "เกิดอีกคราเป็ชายาตัวร้าย"
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE4MjEzMCI7fQ
89
