Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 42 เธอเลือกอะไร

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

เมอร์ลินใช้วิธีการสร้างวงเวทภายในร่างกายซึ่งแหกตำราของคนรุ่นก่อน

แน่นอนเขารับรู้ถึงข้อเสียของมัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังทำมันเพราะเชื่อใจดวงตาสีเงินมากกว่า

ด้วยความสามารถของดวงตาสีเงิน มันสามารถบังคับพลังเวทจากวัสดุเวทได้ตามใจนึก อีกทั้งยังสร้างก่อรูปสูตรคาถาเวทแรงโน้มถ่วงระดับแรกออกมาได้อย่างครบถ้วน 

หากวงเวทที่เขาสร้างขึ้นปรากฏยังภายนอก ศาสตราจารย์ออสตินต้องรับรู้อย่างแน่นอนว่าวงเวทนั้นถูกสร้างได้อย่างสมบูรณ์ไม่ต่างจากของตนเองเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำเวลาในการสร้างยังใช้เวลาไม่แพ้กัน แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นมหาปราชญ์ก็ตาม

ทันทีที่วงเวทแรกก่อตัวขึ้นภายในร่างของเมอร์ลิน เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังเวทที่ก่อเกิดในร่างกาย

เขามองเห็นวงเวทตั้งอยู่ในโลกบ่มเพาะของตัวเองซึ่งตำแหน่งของมันอยู่ที่หัวใจ 

ด้วยเคล็ดวิชาพลังสมาธิของออสตินนั้นทำให้เขาสามารถชักนำพลังเวทจากภายนอกให้ควบแน่นในวงเวทของเขาได้

เห็นได้ชัดว่าหลังจากที่เขาโคจรเคล็ดวิชา พลังเวทรอบกายก็หลั่งไหลเข้าไปอย่างท้วมท้น

จนกระทั่ง ...

“หยุดดูดซับพลังเวทของเธอเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นวงเวทที่เธอพึ่งสร้างขึ้นอาจพังทลายได้” 

เสียงของศาสตราจารย์ออสตินเอ่ยเตือนเข้าหูของเด็กน้อย

แม้เมอร์ลินจะมีความเข้าใจในเรื่องราวต่างๆ มากเพียงใด แต่เขาก็ไม่ต้องการหยิ่งผยองจนเมินเฉยต่อคำเตือนของผู้อาวุโส

จากหนังสือที่เขาอ่านมา มีหนังสือหลายเล่มได้พูดว่าความรู้ในหนังสือไม่เท่ากับประสบการณ์ หากต้องการพัฒนาจงเดินออกไปสำรวจโลกกว้างหาประสบการณ์ให้ตนเอง

เวทยาศาสตร์ก็เป็นเช่นนี้ จงอย่าเชื่อคำที่คนอื่นพูดอย่างสนิทใจ ถ้าไม่ได้พิสูจน์มันด้วยตนเอง

เมื่อได้ยินคำเตือนของชายชรา เมอร์ลินก็ไม่กล้าที่จะดูดซับพลังเวทต่อ

นั่นจึงทำให้บรรยากาศรอบๆ ตัวของเขาค่อยๆ กลับมาสงบอีกครั้ง

การโคจรพลังเวทหยุดทำงานแต่วงเวทยังคงปรากฏอยู่ตรงนั้นเช่นเดิม 

เมอร์ลินรับรู้ได้ถึงพลังขุมนั้นอย่างชัดเจน แล้วใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มออกมา

“สำเร็จแล้ว” 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีแล้ว ... ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะทำมันได้สำเร็จภายในครึ่งวัน หากตาเฒ่าสาขานักเวทมาเห็น คงจะวิ่งโร่มาหาเธอที่นี่แน่” ชายชรากล่าว

เด็กน้อยเอียงคอและเอ่ยอย่างสงสัย “ทำไมหรอครับ?”

“เหอะ เธอคิดว่าการที่คนคนหนึ่งจะสำเร็จการเป็นนักเวทภายในครึ่งวันนั้นหาได้ง่ายหรอ? ต่อให้คนคนนั้นเคยเป็นนักวิชาการเวทมาก่อน พวกเขาก็ต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะทำแบบเธอได้สำเร็จ” 

จู่ๆ ชายชราก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอีกทีว่า “เด็กน้อยเมอร์ลิน เธอคงจะไม่โง่จนไม่รู้ว่าตนเองเป็นอัจฉริยะทั้งสองสาย ฉันอยากถามว่าตอนนี้เธอต้องการเดินในเส้นทางสายไหนมากกว่ากัน”

แน่นอนว่าคำถามนี้ทำให้ชายชราต้องลุ้น เพราะเขาตระหนักได้ว่าเด็กคนนี้มีความสามารถรอบด้าน แต่โลกนี้มีผู้คนน้อยมากที่จะเดินในเส้นทางสองสายพร้อมกัน นั่นเพราะไม่ว่าจะเดินทางในเส้นทางสายใด พวกเขาจะมุ่งเน้นได้เพียงหนึ่งอย่างเท่านั้น 

อย่างเขาเองต่อให้เป็นทั้งมหาปราชญ์และจอมเวทชั้นสูงในเวลาเดียวกัน แต่เส้นทางแรกที่เขาเลือกเดินก็คือนักวิชาการเวท แล้วค่อยก้าวเข้าสู่เส้นทางนักเวทภายหลัง เพราะเหตุจำเป็นเรื่องอายุขัย

ซึ่งนักวิชาการเวทเก่งๆ ส่วนใหญ่ล้วนเดินในเส้นทางนี้ทั้งสิ้น 

เหตุนี้ภาพลักษณ์ของนักวิชาการเวทจึงอยู่ในวัยชรา ส่วนนักเวทระดับสูงส่วนใหญ่ล้วนมีรูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์กว่าเพราะพวกเขามักจะเลื่อนขั้นพลังเวทในทุกครั้งเมื่อมีโอกาส ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาจะต้องแน่ใจว่าตนเองพร้อมแล้วเท่านั้น ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์ของความล้มเหลวย่อมเป็นความตาย

แม้จะเป็นแบบนี้ แต่ในดินแดนเวทมนตร์กลับมีนักเวทจำนวนมาก ส่วนนักวิชาการเวทกลับมีอยู่ไม่ถึงสองส่วนของจำนวนนักเวททั้งหมดเท่านั้น

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมในยุคสมัยนี้นักวิชาการเวทจึงเป็นที่ต้องการของทุกๆ ประเทศ

ในตอนแรกชายชราคิดว่าเด็กน้อยจะต้องใช้เวลาคิดในเรื่องนี้ แต่การแสดงออกของเมอร์ลินตรงหน้ากับทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ

“แน่นอนว่าต้องเป็นนักวิชาการเวทเหมือนกับคุณสิครับ ศาสตราจารย์ตอนนี้ผมว่าผมหลงรักในรูนศาสตร์เข้าให้แล้ว” เมอร์ลินตอบด้วยรอยยิ้มทันทีที่ได้ยินคำถามของชายชรา

คำตอบแบบไม่ต้องใช้เวลาคิดนี้ทำให้ใบหน้าของชายชราปรากฏความดีใจ

“ดี ดี ดี ถ้าเธอต้องการเดินในเส้นทางนี้ฉันเองก็ยินดีจะส่งเสริมเธอเต็มที่ ... มาๆ พวกเราเข้าไปข้างในบ้านกันเถอะ ฉันจะสอนเธอใช้อุปกรณ์เวทมนตร์เอง” 

ชายชรายื่นมือไปจับมือกับอีกฝ่าย แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปในบ้านหลังนั้น

สิ่งที่ศาสตราจารย์ออสตินสอนใช้เป็นอย่างแรกก็คือปากกาที่ใช้เขียนกระดาน เพราะมันไม่เป็นอันตรายและควบคุมได้ง่าย

การใช้งานอุปกรณ์เวทมนตร์นั้นไม่ยากเลย เพียงแค่มีคุณสมบัติในการเป็นนักเวท ไม่ว่าอยู่ขั้นใดก็สามารถใช้งานพวกมันได้ทั้งสิ้น เพราะผู้ผลิตต้องการให้ใช้งานพวกมันง่ายอยู่แล้ว

การทำงานของมันแค่ถ่ายเทพลังเวทไปจำนวนเล็กน้อยเพื่อเปิดใช้งาน หลังจากนั้นหินเวทที่ประดับอยู่จะถ่ายเทพลังเวทผ่านค่ายกลเพื่อขับเคลื่อนการทำงาน

แน่นอนว่าเมอร์ลินใช้งานปากกาเวทมนตร์ครั้งแรกได้ง่ายมาก 

ตราบใดที่เขาใช้งานปากกาเล่มนี้ เขาก็สามารถแก้โจทย์รูนศาสตร์โดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะสิ้นเปลือง

ชายชราสอนเมอร์ลินใช้งานอุปกรณ์เวทมนตร์หลายชิ้น แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไปจบที่การเขียนบนกระดาน

โจทย์รูนศาสตร์มากมายถูกเขียนขึ้นด้วยมือของเมอร์ลิน โดยมีศาสตราจารย์ออสตินเป็นคนคิดโจทย์และตั้งคำถาม

พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับรูนศาสตร์ไปถึงตอนเย็น ราวกับว่าทั้งสองเป็นรุ่นเดียวกัน

ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะสนิทมากยิ่งขึ้น 

เนื่องจากเมอร์ลินสามารถแก้โจทย์ทุกโจทย์ของชายชราได้ นั่นทำให้ชายชราค่อยๆ นับถือว่าอีกฝ่ายเป็นคู่สนทนาระดับเดียวกันของตนเอง ไม่ได้เป็นลูกศิษย์หรือเด็กน้อยอีกต่อไป

ซึ่งมีหลายครั้งที่ชายชราลืมตัวพูดเรื่องโจทย์รูนศาสตร์ในทฤษฎีชั้นสูง แม้เมอร์ลินจะไม่สามารถแก้โจทย์นั้นได้ในทันที แต่เขาก็ยังเข้าใจและเรียนรู้มัน