“ อย่างน้อยก็น่าจะมาให้เร็วกว่านี้ แล้วฉันจะบอกตำรวจยังไงล่ะเนี่ย ”
เฉินห่าวเดินลงมาจากชั้นสอง มือซ้ายของเขายังคงอุ้มบางสิ่งเอาไว้เช่นเดิม ตอนนี้ยังไม่มีเวลาเปิดดูจึงอุ้มเอาไว้ก่อนเพราะอย่างไรเขาก็ปลอดภัยแล้ว
เมื่อครู่นี้ความทรงจำหนึ่งถูกส่งเข้ามาในหัว บอกให้เขารู้ตัวว่าแม่บ้านเป็คนติดต่อเ้าหน้าที่ให้เข้ามาช่วยเหลือก่อนที่เธอจะถูกสังหารข้างๆจุดที่เขาฟื้นขึ้นมา
หากความทรงจำส่งมาเร็วกว่านี้ เขาคงไม่ทำเื่ให้มันยุ่งยากอย่างเช่นสังหารคน ต่อให้พวกมันจะเป็มือสังหาร สุดท้ายเขาก็ต้องขึ้นศาลว่าความให้เสียเวลา
ปึงปึงปึง!
“ นี่เ้าหน้าที่ตำรวจ เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ”
ประตูหน้าทางเข้าตึกถูกทุบครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่นานพวกเขาก็ได้ยินเสียงตอบกลับจากภายในตึก หลังจากตัดสินใจว่าจะทุบประตูเข้าไปหากอีก 30 วินาทีไม่มีการตอบกลับ
เมื่อประตูหน้าทางเข้าตึกเปิดอ้าออกเผยให้เห็นชายสวมใส่เสื้อยืดสีขาว ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยเื ในมือของเขามีห่อผ้าขนาดใหญ่ไม่รู้ว่าเป็อะไร เ้าหน้าที่ตำรวจเห็นสภาพชายตรงหน้าจึงรีบช่วยเขาออกมาก่อน
“ ไอ้หนุ่ม เกิดอะไรขึ้นกับนาย ”
“ คุณตำรวจครับ มีโจรบุกเข้ามาในตึกของผมครับ ” เฉินห่าวรีบบอกตำรวจเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ โจรเหรอ ! แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหน ” ตำรวจ 4 นายกระชับปืนในมือแน่น มันถูกออกแบบมาใช้กับเหล่าฮันเตอร์โดยเฉพาะ
“ อยู่ในตึกครับ ผมไม่รู้ว่ามันมีกี่คน แต่หนึ่งในพวกมันอยู่ชั้น 2 ”
ตำรวจรีบขอกำลังเสริม ไม่นานได้มีเ้าหน้าที่ตำรวจหลายสิบนายเข้ามาปิดล้อมตึกอย่างรวดเร็ว
เฉินห่าวจึงปล่อยให้เ้าหน้าที่เข้าไปจับกุมมือสังหาร อย่างน้อยเขาอาจจะได้รู้ความจริงว่าใครส่งมันมา ตอนนี้ความทรงจำยังคงว่างเปล่า ไม่รู้ว่าชายที่เขาเข้าสิงมีประวัติความเป็มาอย่างไรและมีเหตุอะไรถึงทำให้มีคนจ้างนักฆ่ามาสังหาร
หลังจากนั่งรอสักพัก เขาก็พบว่าเ้าหน้าที่ค่อยๆทยอยเข้าไปในตึก เขาจำกัดการใช้พลังของตำรวจแล้วจึงทำให้ใช้พลังในตึกได้เช่นเดิม ยกเว้นมือสังหารที่ยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้น
“ หัวหน้า เลเวลของพวกมันแต่ละคนมากกว่า 100 สภาพไม่ต่างกันนัก ทุกคนล้วนถูกหักคอ”
เ้าหน้าที่ตำรวจมองดูศพตามทางเดิน แต่ละร่างที่มองเห็นตกอยู่ในสภาพคอหัก พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จากร่องรอยที่พบเห็นดูเหมือนว่าผู้ลงมือจะแข็งแกร่งมากเพราะไม่เห็นร่องรอยการต่อสู้ตามทางเดินเลย นอกจากห้องโถงชั้น 1 ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ออกกำลังกายรุ่นเก่า
“ หัวหน้าครับ เราพบผู้รอดชีวิตบนชั้น 2 ที่นั่นมีสิ่งที่น่ากลัวอย่างเช่นัอยู่ด้วยครับ ”
นายตำรวจที่รับเื่ขนลุกชัน สิ่งมีชีวิตอย่างเช่นัไม่ควรปรากฎตัวที่เมืองของพวกเขา มันเป็สิ่งมีชีวิตชั้นสูงพบได้ในสถานที่แข็งแกร่ง เขาจึงรีบเดินขึ้นไปดูพบว่าัตัวสีแดงสูง 10 เมตรกำลังนอนนิ่งบนพื้น โดยมีรอยบุบกลางหน้าอกจากบางสิ่งที่กระแทกเข้าไปทำให้มันเคลื่อนไหวไม่ได้ ใกล้ๆมีชายชุดดำนอนอยู่ในสภาพกระดูกหักทั่วร่าง สายตาที่มองมากลับเต็มไปด้วยความผ่อนคลายทั้งที่มันควรจะตื่นกลัวเ้าหน้าที่
“ พวกแกมาจากองค์กรไหน ”
เ้าหน้าที่ตำรวจสอบถามเบื้องต้น ชายชุดดำกลับค่อยๆพ่นลมหายใจออกมาจากปากแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงโล่งอก
“ ฉันจะตอบทุกอย่างก็ต่อเมื่อฉันติดต่อทนายแล้วเท่านั้น จับฉันไปได้แล้ว ”
เ้าหน้าที่ตำรวจหันมองหน้ากัน พวกเขาอยากจะสอบถามมากกว่านี้แต่ว่าร่างกายของอีกฝ่ายาเ็หนัก พวกเขาจึงต้องพามันไปรักษาที่สถานีตำรวจก่อน
“ แล้วเราจะเอายังไงกับัครับ ”
ัยังคงนอนหายใจรวยริน ถึงอย่างนั้นมันยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง พวกเขาไม่สามารถจัดการสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเช่นนี้ได้จึงต้องติดต่อเ้าหน้าที่ระดับสูง เ้าหน้าที่ตำรวจจึงเก็บหลักฐานรอบๆแล้วเคลื่อนย้ายศพออกจากที่เกิดเหตุแล้วรอให้เ้าหน้าที่ระดับสูงเดินทางมา
เฉินห่าวนั่งรออยู่ท้ายรถตำรวจ เฝ้ามองดูศพของมือสังหารถูกเคลื่อนย้ายออกมาทีละคน ไม่นานเขาก็เห็นมือสังหารที่รอดชีวิตถูกหามใส่เปลออกมาด้านนอกรอรถพยาบาลมารับตัวไปรักษา
ขณะที่นั่งคิดว่าจะตอบคำถามเ้าหน้าที่เช่นไรดี เขาพบว่าสิ่งที่อุ้มเอาไว้ในมือซ้ายกำลังขยับ เฉินห่าวจึงค่อยๆเปิดห่อผ้าออกมาดูก่อนจะแสดงสีหน้าใเมื่อเห็นสายตาสงสัยของเด็กหญิงตัวน้อยกำลังทำตาแป๋วแหววดูไร้เดียงสาส่งมาให้ ไม่นานก็มีความทรงจำหนึ่งถูกส่งเข้ามาในหัว
“ นี่ฉันมีลูกด้วยเหรอเนี่ย ฮ่าๆๆ ถ้าไอ้แก่พวกนั้นรู้ไม่ฆ่ากันตายเลยเหรอ ในที่สุดฉันคนนี้ก็มีลูกสักที ” ความทรงจำเกี่ยวกับลูกสาวไหลเข้ามาในหัวหลังจากเขาเห็นใบหน้าเธอจนรู้ว่าชื่ออะไร
เด็กหญิงตัวน้อยเห็นผู้เป็พ่อกำลังหัวเราะด้วยท่าทางมีความสุขเธอจึงค่อยๆขยับตัวชูมือขึ้นหัวแล้วตบดังแปะๆ
เ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่รอบๆเห็นว่าผู้ที่มาช่วยอุ้มลูกสาวเอาไว้ในห่อผ้าจึงรีบเข้ามาตรวจสอบกลัวจะมีอันตราย
เฉินห่าวจึงส่งลูกสาวให้ตำรวจ ในระหว่างต่อสู้เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่อุ้มเอาไว้คืออะไร รู้แค่ว่าตนเองจะต้องปกป้องให้ดีเท่านั้น ไม่คิดว่าจะเป็ลูกสาวของตน
“ ป๊ะป๋า พี่สาวคนสวย ”
“ เป่าเป้ยให้คุณตำรวจตรวจสอบก่อนนะ ตอนนี้ตัวของพ่อเหม็นมากๆ ไม่อย่างนั้นเป่าเป้ยจะตัวเหม็นนะรู้ไหม ”
“ เป่าเป้ยไม่อยากตัวเหม็น เป่าเป้ยเป็เด็กดี เป่าเป้ยจะอยู่กับพี่สาวตำรวจคนสวย ”
ตำรวจสาวยิ้มหน้าบานเมื่อถูกเด็กหญิงชมว่าสวย เธอจึงค่อยๆพลิกร่างของเด็กหญิงเพื่อตรวจสอบเบื้องต้นจนมั่นใจว่าไม่ได้รับอันตราย อย่างไรเธอต้องบอกให้ผู้ปกครองพาเด็กหญิงไปตรวจสอบกับทางโรงพยาบาลให้แน่ใจกว่านี้ เผื่อจะมีการกระแทกที่รุนแรงโดยไม่แสดงผลภายนอก
“ คุณตำรวจ ผมฝากลูกสาวสักพักนะครับ ”
“ ค่ะ ”
เฉินห่าวเดินห่างออกจากลูกเล็กน้อยพลางโบกมือให้ด้วยท่าทางตื่นเต้น เขาอยากมีลูกมานานแล้ว เพียงแต่ว่าทุกครั้งที่ภรรยาของเขาตั้งครรภ์ ศัตรูจะบุกมาโจมตีจนตกเืตลอด เขาจึงไม่สามารถมีลูกได้
“ คุณตำรวจครับ มันสารภาพไหมครับว่าใครจ้างมา ”
เฉินห่าวไม่รอช้าสอบถามเ้าหน้าที่ที่ยืนล้อมรอบมือสังหาร ป้องกันการลอบโจมตีจากระยะไกลเพื่อปิดปาก
“ มันไม่ยอมบอกครับ เราจึงต้องนำมันไปรักษาตัวก่อนแล้วให้เ้าหน้าที่เฉพาะสอบปากคำมันอีกที คุณไม่ต้องกังวล ไม่เกิน 24 ชั่วโมงเราจะนำคำตอบมาให้คุณอย่างแน่นอน หลังจากนี้ขอให้คุณเดินทางไปแจ้งความลงบันทึกเอาไว้ด้วยนะครับว่าถูกลอบสังหาร ”
“ ครับคุณตำรวจ ”
เฉินห่าวมองมือสังหารที่กำลังส่งสายตาราวกับผู้ชนะมาให้เขา ตอนนี้เขาอยู่ข้างนอกตึกจึงไม่สามารถฆ่ามันได้ เนื่องจากว่าพลังของมันกลับมาแล้ว ต่อให้จะาเ็หนัก ด้วยพลังของเขาก็ยังไม่พอจะฆ่ามันจึงต้องรอเ้าหน้าที่สอบปากคำ
“ ผมเข้าไปในบ้านได้หรือยังครับ ”
“ ตอนนี้ยังเข้าไปไม่ได้ครับ ต้องรอเ้าหน้าที่ระดับสูงมาเคลียร์พื้นที่ ”
เฉินห่าวพยักหน้าแล้วเดินกลับมาหาลูกสาว เขาไม่สามารถทำอะไรได้จึงรอให้เ้าหน้าที่ทำการเก็บกวาด ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมมองออกไปรอบด้าน เผื่อจะเห็นสายตาผิดปกติมองจ้องมา เพียงแต่ว่าเขากลายเป็คนธรรมดาจึงไม่สามารถััอะไรได้เลย
ติ๊ง!
[ แจ้งเตือน ระบบขอแนะนำฟังก์ชันผู้ช่วย โฮสต์สามารถทำพันธะกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดให้กลายเป็ผู้ช่วยภายในร้านได้ ]
[ สถานะผู้ช่วย 0/1 ]
[ ระบบแนะนำให้โฮสต์จับัมาเป็ผู้ช่วย ]
เฉินห่าวเลิกคิ้วแล้วมองดูข้อความจากทางระบบ เขายังไม่มีเวลาตรวจสอบมากนักจึงสอบถามมันเกี่ยวกับสิ่งที่แจ้งเตือน
“ จับัมาเป็ผู้ช่วยเหรอ แล้วมันทำอะไรได้บ้างล่ะ”
[ ระบบขอนิยามคำว่าคนใช้ให้กับตำแหน่งผู้ช่วย ]
เฉินห่าวพยักหน้าเข้าใจแล้วสั่งให้ระบบจับัมาเป็ผู้ช่วยในทันที เพียงพริบตาก็ได้มีแสงส่องสว่างออกมาจากชั้นสองจนเ้าหน้าที่ยกโล่ป้องกันกลัวว่าัจะอาละวาด
หลังจากแสงหายไป บนชั้นสองกลับเงียบไม่มีเสียงร้องะโดัง เ้าหน้าที่จึงส่งคนเข้าไปดูพบว่าัตัวใหญ่ลดขนาดลงมามากจนไม่ต่างจากลูกหมาตัวหนึ่ง รูปร่างอันแสนน่ากลัวของมันเปลี่ยนไปจนไม่ต่างจากตุ๊กตาัจ้ำม่ำ ปีกขนาดใหญ่ของมันลดเหลือเท่าฝ่ามือ ทำได้เพียงกระดิกขึ้นลงด้านหลัง
“ เกิดอะไรขึ้นกับมันกัน หรือว่ามันเผาผลาญชีวิตเพื่อเริ่มต้นใหม่? ”
เ้าหน้าที่มองดูัด้วยใบหน้าใ จู่ๆมันกลับวิ่งพรวดลงมายังชั้น 1 จนพวกเขาต้องเปิดทางเพราะกลัวพลังที่แผ่ออกมา ถึงแม้ร่างกายจะหดเล็กลง ออร่าอันน่าสะพรึงที่ัปลดปล่อยออกมายังเท่าเดิม
“ เ้ามนุษย์หลีกไป ข้าจะลงไปหานายท่าน ”
บนใบหน้าของเ้าหน้าที่เผยให้เห็นความใ เมื่อครู่พวกเขาได้ยินเสียงั หลังจากรู้ว่ามันพูดได้จึงรีบวิ่งตามเพราะันี้เป็ของมือสังหาร หากมันโจมตีจะต้องมีคนล้มตายอย่างแน่นอน
แต่แล้วเ้าหน้าที่กลับหยุดเท้าเมื่อเห็นว่าัยืนอยู่หน้าประตูทางออก ราวกับว่าไม่สามารถออกจากตึกไปได้ สายตาของมันมองไปยังชายหนุ่มเนื้อตัวเต็มไปด้วยเืด้วยท่าทางยำเกรง ก่อนที่พวกเขาจะได้ยินเสียงของชายหนุ่มร้องะโ
“ คุณตำรวจครับ ัเป็ของผมเอง มันไม่ทำร้ายใครครับแค่ออกมาตามผมเท่านั้น ดูสิครับมันกำลังกระดิกหางให้ผมด้วยนะครับ ”
“ ัของนายอย่างนั้นเหรอ ” เหล่าเ้าหน้าที่แสดงใบหน้าตื่นตะลึงเมื่อรู้ว่าัมีเ้าของ เขาคนนั้นคือประชาชนภายในเขต X ยิ่งมองไปยังหางที่กำลังกระดิกพวกเขาถึงขั้นไม่อยากเชื่อว่าจะมีคนจับัมาเลี้ยงได้
มือสังหารที่เห็นการแอบอ้างถึงขั้นใรีบมองไปที่ั พบว่าร่างของมันเปลี่ยนไป สายตาที่ัมองไปยังเฉินห่าวต่างจากที่มันเคยเห็น สายตานี้เต็มไปด้วยความนับถือและความยำเกรง มันจึงมองหาปลอกคอพบว่าไม่มีแล้ว
“ บัดซบ มันทำได้ยังไงกัน ”
ความสงสัยเผยบนใบหน้ามือสังหาร ัคือสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีทางเชื่อฟังใคร เป้าหมายในการลอบสังหารครั้งนี้กลับเปลี่ยนัให้อยู่ฝ่ายเดียวกันได้ นอกจากแผนการลอบสังหารจะล้มเหลวแล้ว พวกมันยังทำให้เป้าหมายแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าัทำไมถึงอยู่ในสภาพตัวเล็กน่าฟัดน่าเหวี่ยงแบบนี้ แต่ออร่าที่ส่งมาข่มขู่มัน มากมายไม่ต่างจากตอนที่ถูกองค์กรของมันรุมจับมาเลย
“ ัเป็ของนายอย่างนั้นเหรอ ”
“ ครับคุณตำรวจ มันช่วยผมต่อสู้บนชั้น 2 ก็เลยตกอยู่ในสภาพนั้น ”
“ ถ้าอย่างนั้นเราคงไม่ต้องรอเ้าหน้าที่ระดับสูงแล้ว ”
“ อ๋อ พวกคุณรอให้เ้าหน้าที่ระดับสูงมาเคลื่อนย้ายัสินะครับ มันเป็สัตว์เลี้ยงของผมเอง ขอโทษจริงๆครับที่ไม่ได้บอก ”
“ โอเค ถ้าอย่างนั้นไม่มีอะไรที่น่าเป็ห่วงแล้ว นายสามารถกลับเข้าไปในบ้านได้ ทางเราตรวจสอบทุกอย่างแล้ว ”
“ ครับคุณตำรวจ ”
เฉินห่าวรีบวิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อจากนั้นจึงวิ่งกลับมารับลูกสาวที่ฝากคุณตำรวจเอาไว้ จนกระทั่งพวกเขาจากไป เขาจึงมองลูกสาวสลับกับตึก ดูเหมือนว่าชีวิตนี้จะมีอะไรหลายอย่างให้เขาทำ
“ ป๊ะป๋าเกิดไยขึ้นเหยอ ” เฉินห่าวมองลูกสาวที่กำลังใช้นิ้วจิ้มปากตนเองพลางเอียงหัวแสดงท่าทางสงสัย เขาจึงรีบอุ้มลูกสาวขึ้นมาหอมแก้มฟอดใหญ่แล้วพาเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางสบายใจ แม้นี่จะไม่ใช่ลูกที่เกิดจากจิติญญาของเขา แต่เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้เกิดจากร่างที่เขาเข้าสิง ดังนั้นจึงเป็ลูกสาวเขาเช่นกัน
“ มีคนใจร้ายบุกมาหาเราจ้ะ พ่อเลยให้คุณตำรวจมาช่วย ตอนนี้คนใจร้ายถูกจับแล้ว ”
“ป๊ะป๋านั่นตัวไยอะ ”
ัเห็นนิ้วของเด็กสาวชี้มาที่ตนเอง มันจึงรู้ได้ว่าหายนะใหญ่ได้มาเยือนตนแล้ว
“ สัตว์เลี้ยงใหม่ของเราไง หนูชอบมันไหม ”
“ เป่าเป้ยชอบชอบ ”
เด็กหญิงเดินเตาะแตะเข้าไปอุ้มัก่อนจะกัดแก้มมันไปหนึ่งทีเพื่อดูว่ามันเป็ตุ๊กตาหรือเปล่า ัไม่ตอบโต้แต่อย่างใดหลังจากได้รับคำสั่งให้ดูแลเด็กหญิงคนนี้อย่างดี มดห้ามไม่ให้ไต่ ไรห้ามไม่ให้ตอม
เฉินห่าวใช้ัดึงความสนใจลูกสาวได้แล้ว เขาจึงสอบถามระบบเพราะจำได้ว่ามันเคยแนะนำเขาเกี่ยวกับการคืนสภาพด้วยคะแนน