กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสี่ The Brides

แอนนาสะท้านไปทั้งร่างแบบโดนกระแสไฟฟ้าช็อต

การทำสัญญาต่อเทพเจ้านั้นเราสามารถฝ่าฝืนคำสัญญาได้แค่เทพเจ้าจะไม่ค่อยพอใจและพยายามจะเล่นงานเราภายหลังหากเทพเจ้าโมโหเรามากจริงๆเราจะทุกข์ทรมานไปตลอดกาล

หากเทพเจ้าไม่โมโหเรามากนักจะแค่ฆ่าเราเฉยๆ

ข้อสังเกตเล็กน้อยของสัญญาที่ทำกับเทพเจ้าเอาแบบตำนานของ

พันธสัญญา

Covenant

ที่คนมักจะเข้าใจผิดแต่ตามการตีความของชาวยิวคือ

พวกเขาเชื่อว่าสัญญามีผลบังคับสองทาง

ว่าหากพวกเขาชาวยิวทำตามที่พระเจ้าต้องการตามสัญญา

พระเจ้าก็ต้องทำตามที่สัญญาไว้เช่นกัน

ส่วนการจะขลิบนักหุ้มปลาย ลอบสังหารยึดครองเมือง ฯลฯ

นั้นเป็นรายละเอียดเล็กน้อยเพื่อให้ทำตามสัญญาได้อย่างถูกต้อง

ต่อให้พระเจ้าไม่เต็มใจหรือไม่ชอบเรานักก็จำใจต้องทำตามเพราะมี

พันธสัญญา

กันเอาไว้แต่ปางบรรพ์

นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ชาวยิวมีกฎแปลกๆมากมายอาจจะเพราะเป็นการประลองปัญญากันระหว่างพระเจ้ากับชาวยิวว่าฝ่ายหนึ่งจะออกกฎอีกฝ่ายจะตีความกฎให้เข้ากับตนเองมันเลยออกมาสับสนอย่างมากหากเราไม่ใช้ชีวิตหลายสิบปีเพื่อศึกษาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์คงไม่มีใครสามารถทำความเข้าใจได้เป็นแน่แท้

ซึ่งสภาพการแต่งงานหรือสัญญาแต่งงานของสังคมปัจจุบันก็ชักจะกลายเป็นเช่นนั้น

ข้อดีของสังคมปัจจุบันคือความเป็นอิสระแต่ละคนมีสิทธิเลือกชะตากรรมของตนเอง

หากเรารักเสรีภาพขั้นสูงสุดจริงๆต่อให้เราเห็นคนคนหนึ่งตกนรกหมกไหม้ ทำร้ายตนเองโดยการเอายาเสพติดเข้าเส้นเลือดเราก็ต้องปล่อยให้เขาทำเพราะนั่นคือเสรีภาพส่วนบุคคลของเขาตราบใดที่ไม่ทำให้เกิดความเดือดร้อนต่อผู้อื่น

แต่ข้อเสียคือ พอไม่มีกฎหรือธรรมเนียม

ทำให้เราไม่รู้ว่าหน้าที่ของเราอยู่ตรงไหนเราคาดหวังอะไรจากบทบาทของตนเองและบทบาทของคู่ชีวิตของเรา?

ว่าในสภาวะยากจน

American share

อเมริกันแชร์

การแชร์ค่าอาหารระหว่างทานกันก็เริ่มไม่เป็นที่นิยมขึ้นมาอีกครั้ง

แน่นอนด้วยความหน้าบางและใจรักโลกเสรีและสิทธิเท่าเทียม

ทำให้อเมริกันชนเริ่มเข้าใจคนจีนที่จะเริ่มเกี่ยงกันในการจ่ายเงิน

แบบเดียวกับขอลาออกจากตำแหน่งของขุนนางฮ่องเต้ต้องทัดทานไว้สามครั้ง

วิ่งข้ามเขาร้องเพลงราวกับชาวอินเดีย

เพื่อที่จะได้ผลลัพธ์แบบดั้งเดิมที่สุภาพบุรุษเลี้ยงอาหารสุภาพสตรี

ว่าเราต้องบิดเบือนกฎเกณฑ์เล่นคำสารพัดทุกอย่างเพื่อให้เรากลับมาที่ค่านิยมดั้งเดิมที่ฝ่ายชายต้องเสียสละให้ฝ่ายหญิงอีกนั่นล่ะ

เพราะหากเราเผลออเมริกันแชร์ไปจริงฝ่ายหญิงที่ต้องการประหยัดเงินจะโกรธ

ในยุคสมัยของความสุขสบายทรัพยากรมากมายเหลือเฟือก็คงจะมีฝ่ายหญิงมากกว่านี้ที่คิดว่าตนเองพึ่งตนเองจ่ายค่าอาหารของตนเองได้

แต่เมื่อยุคสมัยข้าวยากหมากแพงมาถึง

เราจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่าทำไมค่านิยมดั้งเดิมมันถึงได้ผลมาตลอดหลายพันปีของมนุษยชาติ

และจะเริ่มรู้ตนเองว่าเราวางกฎต่างๆเอาไว้เพื่อล่อให้ผู้ชายเป็นผู้หาทรัพยากรมาให้กับครอบครัว

แต่ท่าทางสังคมปัจจุบันยังไม่สามารถยอมรับแนวคิดว่าโลกอดีตและธรรมเนียมอดีตนั้นมีเหตุผลของมันเอง

ว่ามีการเก็บภาษีคนโสดมีค่านิยมบีบบังคับให้แต่งงานเสียแต่โดยเร็ว

แรบไบหากอยากจะเป็นหัวหน้าชุมชนก็ต้องแต่งงานมีภริยาก่อน

แม้ไม่บังคับก็เหมือนบังคับทางสังคมอย่างหนึ่ง

“ผมรับเธอเป็นภริยาเธอรับผมเป็นสามีหรือเปล่าแอนนา?”

ผมกล่าวต่อแอนนาที่ผมสีทองของเธอสยายไปมา

รู้สึกแปลกๆที่แนวโรมานซ์ของผู้หญิงต้องการความสัมพันธ์ทางกายหรือแม้แต่มีเจ้าก้อนแป้งก่อนถึงจะพัฒนาความสัมพันธ์

แตกต่างกับแนวโชวเน็นอย่างสิ้นเชิงที่ต้องคอยให้โลกเกือบล่มสลายก่อนถึงจะจูบกันได้