Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

“ คุณหนู ทางสถาบันยกเลิกคำสั่งเรียกตัวกลับเข้าสู่สนามรบปฐมภูมิแล้วค่ะ ”

“ มีอะไรอย่างนั้นเหรอคะ ”

ชาล็อตมองดูรายงานที่ส่งเข้ามา เธอพึ่งออกจากการรักษาตัว ต่อให้จะมีบาดแผลเพียงน้อยนิด เพื่อให้เธอพร้อมที่สุดก่อนจะกลับเข้าสู่สงครามที่สนามรบปฐมภูมิเธอจึงต้องพักฟื้นให้ดีที่สุด เพียงแต่ว่าใน 1 วันที่เธอรักษาตัวในแคปซูล ทางสถาบันที่เคยเรียกตัวนักศึกษาทุกๆคนกลับยกเลิกคำสั่ง นอกจากนั้นแล้วทหารบนดาวโนวารวมไปถึงคำขอที่ส่งถึงขุมอำนาจต่างๆให้นำคนที่มีระดับไม่เกิน 5 ดาวเข้าสู่สนามรบปฐมภูมิก็ถูกยกเลิกไปด้วยเช่นกัน

เมื่อชาล็อตกวาดตาอ่านข้อมูลเธอถึงขั้นย่นคิ้ว เมื่อพบว่าชายที่เป็นอันดับ 1 ในรายการ 7 มังกรและฟีนิกส์ทำการต่อสู้กับวอร์เรนไคน์ ซึ่งนับว่าแปลกมากที่เขายังคงอยู่ในสนามรบปฐมภูมิ

“ ทำไมเขาถึงอยู่ที่นั่น ”

“ จากคนของเรารายงานมาว่าเขาติดอยู่ที่ฐานดาวไพรมัสไม่สามารถเดินทางกลับฐานดาวโนวาได้ เขาจึงเลือกเข้าสู่สงครามครับ ”

ชาล็อตขมวดคิ้ว จากรายงานหมายความว่าแอ็กเซลไม่ได้หยุดพักเลย ต่อให้เขาจะเป็นอันดับ 1 ก็ตาม เขายังคงเป็นหนึ่งในคนที่ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้  ถึงหลายคนจะยอมแพ้ก็ตาม การต่อสู้ระหว่างเขาและตงฟางน่าจะทำให้แอ็กเซลบาดเจ็บไม่น้อย อีกฝ่ายกลับยังไม่ได้กลับฐานเพื่อรักษาร่างกายให้สมบูรณ์กลับเลือกที่จะเข้าสู่สงครามแล้วยังสามารถช่วยเหลือคนที่กำลังต่อสู้ให้กลับมาได้เปรียบ

“ ขอบคุณ ฉันขอเวลาส่วนตัว ”

ชาล็อตหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่แล้วเข้าสู่เครือข่าย ก่อนที่เธอจะพบเข้ากับข้อมูลมากมายที่กำลังพูดถึงสนามรบปฐมภูมิ สิ่งที่นักศึกษาพูดถึงคือการปรากฎตัวของแอ็กเซล ทุกพื้นที่ที่มีการต่อสู้ แม้เขาจะไม่ได้ปรากฎตัวด้วยตนเอง มอนสเตอร์ในพันธะของเขากลับเป็นหนึ่งในสิ่งที่คอยกระจายความเสียหาย ส่งผลให้การต่อสู้ที่เกิดขึ้นลดระดับความรุนแรงลงได้ในเวลาเดียวกัน

ชาล็อตรู้สึกตกใจไม่น้อย เธอมีความสามารถในการสร้างความเสียหายผ่านการฟาดฟันที่สูงเป็นอย่างมาก แต่หากต้องรับมือกับวอร์เรนไคน์หลายตัวเช่นนี้ พลังของเธอยังคงไม่มากพอจะจบสงคราม ต่างจากแอ็กเซลที่ไม่จำเป็นต้องทำงานหนัก เขาเพียงแค่โปรยสปอร์และปลดปล่อยมอนสเตอร์ในพันธะออกไปรอบๆก็สามารถจบสงครามได้ เมื่อนึกไปถึงภาพที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เธอก็เริ่มรู้สึกกลัวต่อพลังของชายผู้นี้ที่สามารถจบสงครามได้ทุกรูปแบบ แม้เขาจะไม่ปรากฎตัวที่นั่น

“ ยังไม่มีใครวิเคราะห์ระยะการสั่งการได้สินะ ”

ชาล็อตเลื่อนดูข้อมูลต่อไป หลายคนพยายามวิเคราะห์ความสามารถของแอ็กเซลใหม่ การปล่อยมอนสเตอร์พันธะไกลจากผู้เป็นนายไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน หากมอนสเตอร์อยู่ในระยะ พวกมันจะตกอยู่ในสภาวะจำศีลหรือซ่อนตัวจากอันตราย เพียงแต่ว่ามอนสเตอร์พันธะของแอ็กเซลกลับสามารถต่อสู้ได้ราวกับว่าเจ้านายอยู่ข้างตัว

---------------------------------------------------------------

“  ยุ่งแล้วสิ  ”

ชายร่างอ้วนมองดูข่าวภายในเครือข่าย มันยังไม่ได้เดินทางกลับดาวโนวาเพราะทางตระกูลบอกให้มันล่าในพื้นที่ห่างไกลจากดาวโนวาสักระยะเวลาหนึ่ง อีก 1 เดือนมันถึงจะเดินทางกลับหลังจากที่ทุกอย่างลงล็อกตามที่ตระกูลของมันวางแผนเอาไว้

อย่างไรก็ตามมันกลับกลัวบางอย่างที่กำลังจะไล่ตามเล่นงานมัน แผนการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ได้ผลดีไม่น้อยเพราะสามารถเล่นงานตระกูลของทอมได้ แต่แผนนี้กลับทำให้หลายคนรู้ว่ามันอยู่เบื้องหลัง ต่อให้หลายคนจะไม่มีหลักฐานเอาผิดก็ตาม มันกลับมีคนหนึ่งที่อาจจะไม่ยอมหาหลักฐาน มันจึงรู้สึกกลัวว่าแอ็กเซลจะตามล่ามัน เพื่อสอบถามเกี่ยวกับการปล่อยข้อมูล 7 มังกรและฟีนิกส์

“ พ่อ ได้ยินไหม ”

“ มีอะไร โทรมาทำไม ”

“ พ่อจำคนที่ผมล่อให้ทอมเล่นงานได้ไหม  ”

“ จำได้ มีอะไร ”

“ ตอนนี้มันกลายเป็น 7 มังกรและฟีนิกส์แล้ว ผมกลัวว่ามันจะตามหาตัวผมเพื่อถามว่าเรื่องที่ทอมทำเกี่ยวกับผมหรือเปล่า พ่อช่วยส่งคนมาเพิ่มได้ไหม ”

“ ได้ ฉันจะส่งระดับ 5 ไปให้แกอีก 10 คน ”

“ แล้วก็ช่วยทำให้ไอ้หมอนั่นลืมผมไปได้ไหม ”

“ แกขอมากไป ”

“ มีอะไรเหรอครับพ่อ ”

ชายร่างอ้วนอยากรู้ว่าพ่อจะพูดสิ่งใด มันจึงเงียบรอฟังอีกฝ่ายพูดสิ่งนั้นออกมา

“ เราไม่ควรไปยุ่งกับมันอีก ตอนนี้มันไม่ได้เป็นแค่  7 มังกรและฟีนิกส์เพราะตระกูลมอร์โดเวลหนุนหลังมัน ฉันพึ่งได้ข่าวมาว่าเด็กที่วางแผนฆ่ามันกำลังถูกไล่เช็คบิล ทางที่ดีแกควรจะอยู่ที่นั่นสัก 1 ปีแล้วค่อยกลับมา ”

“ อะไรนะครับพ่อ ตระกูลมอร์โดเวลเหรอ พวกเขาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ ”

“ ฉันก็ยังหาข้อมูลอะไรไม่ได้ แต่เอาเป็นว่าแกอย่าพึ่งกลับมา ตอนนี้ให้รอการแต่งตั้งจบลงก่อน ”

“ ครับพ่อ ผมเข้าใจแล้ว ถ้ายังไงติดต่อมาบอกผมหน่อยนะครับ ”

ชายร่างอ้วนวางสาย ก่อนที่มันจะใช้มือทั้งสองลูบใบหน้า คนที่มันยุแยงให้ทอมเล่นงานดูเหมือนว่าจะเป็นตอใหญ่ที่ทางตระกูลของมันไม่สามารถตรวจสอบได้ ทั้งที่ก่อนหน้าพวกมันตรวจสอบแล้วว่าชายคนนี้เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น แต่ตอนนี้ตระกูลมอร์โดเวลกลับกลายเป็นหนึ่งในผู้หนุนหลังของเขา

---------------------------------------------------------------

“ จะกลับฐานโนวาไหมครับ ผมอยากจะขอติดยานไปด้วย ”

ทหารหลายนายหันมองเด็กหนุ่มที่เข้ามาสอบถาม บนร่างกายของเขามีร่องรอยความเสียหายน้อยมากเมื่อเทียบกับทหารรอบๆที่นอนนิ่งบนพื้นดินด้วยสภาพเหนื่อยอ่อน แต่เมื่อพวกเขามองใบหน้านี้ให้ชัดล้วนแล้วตกใจเพราะตนเองกำลังคุยกับ 1 ใน 7 มังกรและฟีนิกส์ 

“ กลับ อีก 1 ชั่วโมงยานจะมารับเราทั้งหมดกลับฐาน ”

“ ถ้าอย่างนั้นผมขอติดไปด้วยนะครับ ”

แอ็กเซลลงจากหลังวูดวูล์ฟ จากนั้นเขาก็เริ่มหันมองท้องฟ้า วอร์เรนไคน์ทั้งหมดถูกสังหารแล้ว ต่อให้จะเป็นไข่ของพวกมันก็ตาม นับเป็นเวลา 1 วันที่แอ็กเซลเข้าสู่สนามรบ เขากลับสามารถทำให้สนามรบจบได้ในเวลา 1 วันทั้งที่ควรจะใช้เวลายาวนานถึงอาทิตย์

หลังจากที่เขาเงยหน้ามองท้องฟ้านี้เอง ความมืดสีดำที่เคยปกคลุมชั้นบรรยากาศก็เริ่มสลายตัวจากไป สิ่งนี้ยืนยันได้ว่าวอร์เรนไคน์กลุ่มที่เดินทางมาถูกสังหารทั้งหมดแล้ว เมื่อเขาเห็นดาวอีกครั้งหนึ่ง แอ็กเซลจึงเปิดใช้งานสกิลเชื่อมจิตกับนกน้อยทั้ง 100 ตัว การเรียกเก็บพวกมันจากระยะไกลทำไม่ได้ เขาจึงต้องให้พวกมันไปรวมกันที่ใดที่หนึ่ง ซึ่งตำแหน่งที่เขาอยู่ในตอนนี้เป็นเพียงที่พักชั่วคราว อีก 1 ชั่วโมงเขาจะเดินทางจากไปแล้วมันจึงทำให้นกน้อยบางตัวมาไม่ทัน หลังจากที่เขาใช้ดวงดาวนำทางแอ็กเซลจึงสั่งนกแต่ละตัวให้บินไปยังฐานโนวา พวกมันน่าจะไปถึงฐานพร้อมกันกับเขาเดินทางไปถึงที่นั่น

หลังจากบอกทางเสร็จสิ้นยานอวกาศฐานโนวาก็บินมารับทหาร การเดินทางจะเกิดขึ้นหลายครั้งเพราะทหารมีจำนวนมากกว่ายาน แอ็กเซลจึงอ้างว่าเขารีบเดินทางกลับไปรายงานตัว ทหารนายหนึ่งจึงเสียสละที่นั่งให้กับเขา อย่างไรแอ็กเซลก็ทำความดีความชอบมามากแล้ว สงครามก็จบลงแล้วเช่นกันดังนั้นจึงไม่ต้องรีบกลับเพราะตนเองไม่ได้บาดเจ็บมาก

“  ขอบคุณพี่ชาย หากผมเจอพี่ที่ไหนผมจะช่วยพี่  1 ครั้งเพื่อตอบแทน ”

“ โอเค ไม่ต้องก็ได้ เดินทางปลอดภัย ขอบใจแกมาก ”

แอ็กเซลส่งยิ้มให้ทหารก่อนจะเดินขึ้นยานแล้วรัดตัวเองลงไปกับเก้าอี้ จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานสกิลเชื่อมจิตคอยนำทางให้นกน้อยต่อไป พวกมันไม่เคยเดินทางไกล เขาจึงต้องบอกทางสักครั้ง ซึ่งการบอกทางในครั้งนี้ แอ็กเซลถือโอกาสสร้างแผนที่ด้วยการใช้ดวงตารู้แจ้งจดจำภาพมุมสูงผ่านสายตาของนกทั้ง 100 ตัว

มู่มู่

เสียงร้องโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นจากกระบองเพชรที่ขี่อยู่บนหลังนก การจับคู่กันระหว่างนกและกระบองเพชรทำให้แอ็กเซลหนวกหูไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับทำให้การเดินทางไม่น่าเบื่อ เนื่องจากว่ากระบองเพชรพบเจอสิ่งแปลกๆระหว่างทาง เขาจึงบอกให้พวกมันบินโฉบลงไปเก็บสิ่งนั้นกลับมาด้วย ต่อให้มันจะเป็นของที่มีระดับต่ำก็ตาม อย่างไรก็สามารถทำเป็นอาหารว่างของมอนสเตอร์ในพันธะสัญญาได้

“ ขอทางด้วย มีผู้ป่วยฉุกเฉินต้องการได้รับการรักษาด่วน ขอทางด้วย! ”

ประตูยานเปิดอ้า มันมาพร้อมเสียงทหารบนยานที่ได้ยกร่างเพื่อนที่บาดเจ็บหนักลงไป แอ็กเซลจึงรอให้ทุกคนออกไปจากยานก่อน จากนั้นเขาก็เดินตามออกไป โดยการกลับมาของเขากลับไม่ได้ยิ่งใหญ่ ทุกคนมัวสนใจผู้บาดเจ็บ

แอ็กเซลจึงใช้จังหวะนี้เดินออกให้ห่างจากตัวของยานแล้วรอรับมอนสเตอร์ในพันธะที่กำลังเดินทางมา เมื่อพวกมันทยอยกลับมาเรื่อยๆจนไม่มีตัวใดหลงทางอีก แอ็กเซลจึงค่อยๆเดินเข้าไปในตึกเตรียมตัวเดินทางกลับสถาบันเพื่อไปรับรางวัลทักษะหลังจากติดต่อสหพันธ์ไปเมื่อวันก่อน

“ เดี๋ยวนะ ลองแจ้งไปเล่นๆดีกว่าเผื่อจะได้อะไรดีๆติดไม้ติดมือบ้าง ”

แอ็กเซลเดินเลี้ยวไปยังเคาเตอร์พนักงานจากสหพันธ์  นอกจากเขาแล้วไม่มีใครต่อแถวเพราะอยู่ในช่วงสงคราม

“ พี่สาวครับ ผมเป็น 1 ใน 7 มังกรและฟีนิกส์ วันนี้ผมได้ช่วยทหารสู้กับวอร์เรนไคน์ ทางสหพันธ์มีของรางวัลอะไรจะมอบให้ผมไหมครับ ผมช่วยเยอะมากๆเลยนะครับ ”

“ ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ ต้องรอทางฝั่งสหพันธ์ยืนยัน หากต้องการของรางวัลสามารถเขียนรายงานส่งกองทัพหรือสหพันธ์ได้เลยนะคะ ถ้าหากมีของรางวัลจะมอบให้ทางเราจะติดต่อไปอีกที ”

“ อ๋อ โอเคครับ ผมไม่รบกวนแล้ว ”

แอ็กเซลซื้อตั๋วเดินทางกลับสถาบันโนวาไพร์ม ดูเหมือนว่าจะต้องมีใครสักคนเขียนรายงานให้เขา หากต้องการได้ของรางวัล อย่างไรก็ตามพนักงานได้เสนอแนวทางแล้ว เขาจึงจะลองเขียนรายงานสิ่งที่ตนเองได้ทำลงไปในสนามรบแล้วส่งไปยังกองทัพดาวโนวาและสหพันธ์เพื่อขอของรางวัลจากพวกเขา 

“ นั่นเขา เขากลับมาแล้ว ”

เมื่อภาพอันคุ้นเคยปรากฎตรงหน้า แอ็กเซลกลับได้ยินเสียงพูดของนักศึกษาที่เหมือนจะมีความรู้สึกหลากหลายปะปนกัน  การปรากฎตัวของเขาจึงดึงดูดสายตานักศึกษาที่อยู่ใกล้ๆอีกครั้ง หลายคนที่พบว่าเขาปรากฎตัวแล้วนั้นล้วนยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปราวกับว่าเขาเป็นดารา

แอ็กเซลยังคงไม่สนใจ ขอเพียงแค่ไม่มีเสียงนินทาเขาก็พอใจแล้ว เมื่อเดินออกจากเครื่องสร้างรูหนอนเขาก็รีบตรงดิ่งไปยังโถงฝึกทักษะก่อนจะยื่นบัตรประจำตัวของตนเองให้บรรณารักษ์เพื่อขอเข้าถึงทักษะระดับ 10 ที่ทางสหพันธ์ส่งกลับมา

“  เขามาทำอะไรที่นี่ ”

นักศึกษาที่อยู่ในห้องโถงทักษะพูดด้วยใบหน้าสงสัย ชุดเกราะของแอ็กเซลบ่งบอกได้ว่าเขาพึ่งกลับมาจากสนามรบ แทนที่เขาจะกลับไปทำความสะอาดร่างกายและรักษาตัว สถานที่แรกที่เขาเดินทางมากลับเป็นโถงฝึกทักษะ

ทว่าหนึ่งในนักศึกษากลับพูดบางอย่างขึ้น มันจึงดึงดูดความสนใจของทุกๆคน  ทักษะระดับ 10 ดาวคือสิ่งที่หลายคนไม่อาจเอื้อมถึง การมาที่นี่ของแอ็กเซลจึงเป็นการขอเข้าถึงมัน

“ เขากำลังจะเรียนทักษะระดับ 10 ”

“  เฮ่ย จริงเหรอ ทักษะนั่นคือทักษะอะไร ”

นักศึกษาเริ่มหันมองไปยังชั้น 10 มากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงแค่คนที่อยู่ด้านในโถงทักษะหันมอง นักศึกษาด้านนอกที่กลับมาสถาบันเพราะกองทัพได้เรียกรวมตัวเมื่อไม่นานมานี้ ล้วนแล้วเดินทางมาที่โถงทักษะเพื่อดูว่าแอ็กเซลจะเรียนทักษะใดเพิ่มเติม .