ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

วันนี้มีหลายกลุ่มถูกส่งขึ้นไปประลอง จอมยุทธหลาย ๆ คนตายจากการประลองไปมากมายนับ30คน
พวกอี้เฉิน ต่างหน้ามืดทะมึน หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปพวกเขาเองก็คงไม่รอดเหมือนกัน

อี้เฉินไต่ถามโม่กวาง "ข้าเห็นค่ายกลเคลื่อนย้ายทางด้านคนดู เจ้าสามารถใช้มันพาพวกเราออกไปได้หรือไม่"

"เจ้าเห็นมันที่ไหน" โม่กวางถาม

"ข้าเห็นตรงอุโมงค์ทางเข้า อยู่อีกด้านหนึ่งของลานประลอง"

"ทำได้ข้าสามารถเปลี่ยนพิกัดได้ แต่ต้องใช้เวลา" หลายคนที่ได้ยินต่างเป็นปีติ

พวกเขาเริ่มปรึกษา "มีใครจะเอาด้วยหรือไม่"

"ข้าเอาด้วยอยู่แบบนี้แค่รอวันตาย"

"ซีเผิงเจ้าต้องคุมกันข้า หากข้ามีเวลามากพอข้าจะเปลี่ยนพิกัดค่ายกลเคลื่อนย้ายได้ "โม่กวางกล่าว

"ส่วนคนที่เหลือ ค่อยป้องกันพวกจอมยุทธ์คนอื่น เข้ามาโจมตี"

"ได้ ๆ" พวกเขาเริ่มนัดแนะ

จอมยุทธบางคนเข้าร่วมทีมกับพวกอี้เฉิน เขาขาดอีก4คน จะครบทีม10
แต่หลาย ๆ คนไม่กล้าเสี่ยง หากผิดพลาดทำไม่สำเร็จคงมีแต่ความตายที่รออยู่
โอกาสที่จะทำสำเร็จมีน้อยเกินไปจอมยุทธหลาย ๆ คนจึงเลือกที่จะไม่ไปกับพวกเขา

โม่กวางเอ่ยพูดอีกครั้ง"พวกเจ้าไม่ลองเสี่ยงกันหน่อยหรือ อยู่แบบนี้ก็เหมือนตาย"
จอมยุทธทุกคนที่นี่ เงียบกันไปพักใหญ่

"ข้าเอาด้วย ตายเป็นตาย"

"พวกข้าเอาด้วย หากตายอย่างน้อยก็ขอฆ่าพวกมันสักคนสองคน"

เอาละ "เมื่อเริ่มประลอง พวกเราพุ่งเข้าไปอีกด้านหนึ่งทันที รวมพลังกันระเบิดประตูทิ้งไม่ต้องสนใจศัตรูที่ประลอง"

ผ่านไป3วันก็ถึงคิวพวกเขาประลองอีกครั้ง
แต่คราวนี้กลุ่มคนที่สวมหน้ากากสีขาวกลับส่งจอมยุทธ์ขั้นวีรชนทั้ง10คนลงประลอง หมายสังหารพวกอี้เฉินให้ตาย
กลุ่มอี้เฉินหลาย ๆ คนยังอยู่ขั้น นภา เมื่อเห็นคู่ต่อสู้ต่างหน้ามืดทะมึนถอยกลับไม่ได้แล้วถอยก็ตาย มีเพียงหลบหนีให้สำเร็จเท่านั้น

เสียงเชียร์ดังก้อง " ฆ่ามันๆ"

"พวกมันตายแน่ รอชมการสังหารได้เลย"

"ข้าว่าพวกมันอยู่ได้ไม่เกิน หนึ่งก้านธูป"

"ข้าว่าไวกว่านั้น" กลุ่มคนที่มาชมต่างพากันพูดคุย เสียงดังอื้ออึง

เสียงชายสวมหน้ากากสีขาว เอ่ยขึ้น"เริ่มประลองได้"

กลุ่มพวกอี้เฉิน พยักหน้าให้กันเป็นสัญญาณ
เมื่อเริ่มการประลอง พวกเขาพุ่งทะยานออกไปทันที แม้แน่คนที่ชมการประลองยังรู้สึกแปลกใจ
"พวกมันชั่งใจกล้ากันเสียจริงๆ ไอ้พวกนี้กล้าลงมือก่อนเลยหรือ"

"ข้าว่ามันคงอยากตายไว"

เสียง"ตูม" ดังก้อง ลานประลองยังสั่นสะเทือน ประตูอีกฟากหนึ่งถูกทำลายจนสิ้น

จอมยุทธ์คนหนึ่งที่อยู่กับอี้เฉินสร้าง ควันขึ้นมาปกปิดทางที่พังไว้อย่างหนาแน่นเพื่ออำพราง
รอบบริเวณเต็มไปด้วยควันจากปราณพลัง ที่สร้างขึ้น

"รีบไปควันที่สร้างคงถ่วงเวลาได้ไม่นาน"

ทันทีที่เข้าไปด้านในอุโมงค์ทางออก มีจอมยุทธ์5คนคุ้มกันค่ายกลเคลื่อนย้าย พวกเขาสำแดงวิชาฆ่าในทันที

อี้เฉินขับเคลื่อนวิชามังกรทะยานนภา ไปยังจุดอับ สายตาแทงหอกเลือดใส่เหล่าจอมยุทธ์ตายไป 2คนในทันที ส่วนอีก3คน

ต่างถูกคนอื่น ๆ ลอบฆ่าจนหมด

โม่กวางรีบเข้าไปที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายทันที เขาเขียนอักขระทับลงไปในค่ายกลเคลื่อนย้าย "ขอเวลาข้า หนึ่งก้านธูป"

"ไวเข้าพวกมันรู้คงใกล้รู้ตัวแล้ว"

ทันทีที่พวกเขาได้ยินต่างบ้าคลั่ง "ฆ่าพวกมันซะ พวกมันกำลังคิดหนี"

"พวกมันฝันกลางวันอยู่หรือเปล่า ฮ่าๆ"

"ข้าว่ามันคงอยากตายไวไว"

เหล่าจอมยุทธ์ดินแดนเซียนต่างเข้ามาภายในอุโมงค์อย่างบ้าคลั่ง หลายร้อยคน
ยังดีที่อุโมงค์แคบมากทำให้ผู้คนแออัดอยู่ด้านนอก หลาย ๆ คนต่างเดือดดาลอยากจะทำลายอุโมงค์ทิ้งแล้วเข้าไปต่อสู้ แต่ผู้คนภายในมีมากเกินหากทำลายอุโมงค์ได้ตายกันหลายร้อยคนแน่

อี้เฉินสำแดง"วิชาหมื่นโลก" พยามป้องกันการโจมตีของเหล่าจอมยุทธ์ รอบๆสั่นไหวไม่อยู่ราวกับจะถล่มลงมา

ชายชราตักเตือน"พวกเจ้าอย่าใช้การโจมตีวงกว้างเดียวได้ตายห่ากันหมดหรอกหากอุโมงค์ถล่มลงมา"

หลาย ๆ คนหมุนควงศาสตราวุธเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง กลุ่มอี้เฉินหลายคนเริ่มบาดเจ็บหนัก กระอักเลือดออกมาคำใหญ่

"ไวเข้าพวกข้าใกล้จะต้านไม่ไหวแล้ว"

เสียง"ฆ่า"ดังทั่ว

หากไม่ติดการป้องกันของวิชาหมื่นโลกของอี้เฉินไว้พวกเขาคงตายกันไปหมดแล้ว
โลกที่อี้เฉินสร้าง แตกไปกว่าครึ่ง การโจมตีบางส่วนพุ่งเข้าใส่พวกเขาหลาย ๆ คนเริ่มบาดเจ็บหนักแผลฉีกขาดเลือดอาบร่าง บาดแผล หลายๆ คน ลึกถึงกระดูกแม้แต่อี้เฉินที่กายาแข็งแกร่งยังร่างเป็นแผลลึก บางคนรับการโจมตีไม่ไหวถึงกับตายตกลงไป

โม่กวางตะโกนลั่น "เสร็จแล้วเร็วเข้า รีบเข้าค่ายกลเคลื่อนย้ายไปเร็ว"

จอมยุทธที่ล้อมโจมตี เมื่อได้ยินโม่กวางพูด ต่างหน้ามืดทะมึน "รีบฆ่ามันเร็วเข้าไม่อย่างนั้นพวกเราได้ตายกันหมดแน่"

"รีบฆ่าพวกมันซะอย่าให้มันหนีไปได้"

พวกเขาต่างบ้าคลั่ง ดวงตาแดงก่ำ พุ่งเข้าโจมตีอย่างไม่คิดชีวิต

อี้เฉิน ขับเคลื่อนวิชาหมื่นโลกกวาดเอาคนที่บาดเจ็บกลับออกมาด้วย

ทันทีที่พวกเขาออกมาได้ก็ทำลายค่ายกลเคลื่อนย้ายทิ้งทันที

ทันทีที่ค่อยกลเคลื่อนย้ายถูกทำลาย จอมยุทธที่ตามไล่ล่าพวกเขามา

ต่างถูกค่ายกลเคลื่อนย้าย บดร่างจนแหลกเละกองอยู่ตรงค่ายกลที่พัง ทั้ง10ร่าง กลิ่นคาวเลือดรอยคละคลุ้ง

"ฮ่าๆ พวกมันไม่รู้หรือ หากปลายทางค่ายกลเคลื่อนย้ายถูกทำลาย จะถูกค่ายกลเคลื่อนย้ายบีบร่างจนเละ"

"ข้าละสะใจจริงๆ"

"พวกเรารอดแล้ว" กลุ่มพวกเขานอนตรงนั้นอย่างโล่งอก ก่อนจะขับเคลื่อนปราณพลังเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ