ไม่น่าแปลกใจเลยที่จะมีคลื่นแห่งความเกลียดชังอยู่ในจิตสังหารของเขา” โจวเย่ ประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจะชายคนตรงหน้าจะเป็นพี่ชายของฮ่าวหลิน!
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง โจวเย่ก็พูดอีกครั้ง "เจ้าเป็นศิษย์ของนิกายโลหิตเหรอ? ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามาด้วยตัวเองหรือชิงฟางเหรินส่งเจ้ามา?"
นี่ไม่สำคัญ ! สิ่งสำคัญคือข้าต้องการล้างแค้นให้กับน้องชายของข้า!” ฮ่าวหยุนพูดอย่างเย็นชา
โจวเย่ค่อย ๆ เดินไปหาเถียนซีเว่ยและพูดว่า "ข้ามาแล้ว เจ้าไม่ต้องกลัว
ปรมาจารย์เย่ ท่่านแน่ใจหรือว่าต้องการช่วยนาง? ข้าเพียงแค่บีบมันจะทำให้ยันต์นั้นระเบิดทันที ด้วยฐานการฝึกฝนของนาง ข้าเกรงว่านางจะตายในทันที ฮ่าวหยุน เยาะเย้ย
จริงเหรอ ? โจวเย่พูดในใจ
เมื่อเขามาถึงเถียนซีเว่ย โจวเย่ได้เเสดงท่าทางลึกลับของเขาอย่างรวดเร็ว และยันต์ขนาดเท่าฝ่ามือก็บินออกมาจากร่างของเถียนซีเว่ย
ฮ่าวหยุน ขมวดคิ้วและพูดด้วยความประหลาดใจ เขาคนนี้ทำได้ยังไง? เขาสามารถทำลายยันต์ของข้าได้!"
ลูกเล่นเล็กๆ น้อยๆ เช่นยันต์นี้ไม่สามารถกวนใจข้าได้หรอก ! โจวเย่เยาะเย้ยและโบกมือ และยันต์ก็บินออกไปพร้อมระเบิด
ตูม!"
เมื่อมองไปที่ฮ่าวหยุนอีกครั้ง โจวเย่ ก็ถามอย่างเย็นชา หรงหรง อยู่ที่ไหน
เมื่อข้าได้ฆ่าเจ้าแล้ว ข้าจะปล่อยนางไป! แต่ถ้าข้าตายเจ้าจะต้องหานางด้วยตัวเอง ! ฮ่าวหยุน หัวเราะเยาะ และในขณะเดียวกัน เขาได้กระตุ้นพลังชีวิตออกมา
ซีเว่ย เจ้าไปหาหรงหรง ! ข้าจะจัดการกับเขาเอง!” โจวเย่ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
ความแข็งแกร่งของฮ่าวหยุน นั้นทรงพลังมาก เขาแข็งแกร่งกว่าชายคนที่อยู่อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปดก่อนหน้านี้มาก โจวเย่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน
การปรากฏตัวของฮ่าวหยุน โจวเย่ไม่คาดคิดมาก่อน เขาไม่คิดว่าคนแบบนี้จะมีความคิดที่จะฆ่าเขาทันทีที่ออกจากเมือง!
พี่เย่ ระวังด้วย ! เถียนซีเว่ยกล่าวอย่างกังวล
โจวเย่ มองไปยังทิศทางที่เถียนซีเว่ยจากไป หลังจากเธอจากไปเขาก็โล่งใจ
ความแข็งแกร่งของฮ่าวหยุน นั้นน่ากลัวเกินไปโจวเย่ ไม่ได้วางแผนที่จะต่อสู้กับเขา เขารีบพุงหนีทันที แต่ฮ่าวหยุนก็ไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว
เจ้าตัวเหม็น ขอข้าดูหน่อยสิว่าเจ้าจะไปไหน!” ฮ่าวหยุนตะโกนด้วยความโกรธ เขาไล่ตามด้วยความเร็วสูงสุด เขาไล่ตามและโจมตีในเวลาเดียวกัน ฮ่าวหยุนโจมตีด้วยพลังชีวิตสีฟ้าที่ควบแน่นที่ฝ่ามือ
อาการบาดเจ็บของโจวเย่ยังไม่หายดีนัก และเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฮ่าวหยุนเลย !
ในเรื่องความเร็วฮ่าวหยุนที่ไล่ตาม ได้ตามใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ
ก้าวย่างหมาป่าอสูร !” โจวเย่ตะโกนในใจ และเขาได้แสดงทักษะร่างกายออกมา และร่างของโจวเย่ก็หายไปในพริบตา
เมื่อเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาก็อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรแล้ว และทันทีหลังจากที่เขาใช้ทักษะอีกครั้ง ร่างนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งห่างออกไปหลายสิบเมตร ในชั่วพริบตาระยะทางก็ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง มันไม่ง่ายเลยที่จะตามเขาทัน โชคดีที่ข้าได้เตรียมพร้อมมา ฮ่าวหยุนขมวดคิ้วและพูดอย่างลับๆ
ฮ่าวหยุนนำยันต์ออกมา เมื่อเขาจะใช้ยันต์ความเร็ว ก็มีเสียงบางอย่างดังมาจากบนท้องฟ้า
ทันใดนั้น ฮ่าวหยุนก็เงยหน้าขึ้นและเห็นเหตุการณ์ที่น่าตกใจ เขาเห็นโจวเย่บินอยู่บนฟ้าด้วยปีกคู่ด้านหลังโจวเย่ !
มีปีกอยู่ด้านหลังเขาได้อย่างไร! ฮ่าวหยุนตกตะลึงและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ข้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่เจ้ากล้าคุกคามคนของข้า ข้าจะฆ่าเจ้าในอีกไม่ช้า! โจวเย่พูดด้วยเสียงเย็นชา
มาดูกันว่าเจ้าจะรอดไปได้หรือเปล่า! เจ้าคิดว่าข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้เหรอ?” ฮ่าวหยุนตะโกนด้วยความโกรธ
ด้วยโอกาสที่หายากเช่นนี้ ฮ่าวหยุนจะปล่อยให้โจวเย่หนีไปแบบนี้ได้อย่างไร?
มีเพียงฮ่าวหยุนเท่านั้นที่รู้ว่าหรงหรงอยู่ที่ไหน เขาไม่จำเป็นต้องไล่ตามโจวเย่ เขาแค่ต้องรอเท่านั้น
โจวเย่บินหายไปในพริบตา และความเร็วนั้นน่าทึ่งมาก
ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที โจวเย่ก็กลับไปยังหุบเขาเล็กๆในภูเขาจันทราทมิฬ และบินไปในทิศทางที่เถียนซีเว่ยจากไป
ซีเว่ย เจ้าพบหรงหรงแล้วหรือยัง?” โจวเย่ ที่บินอยู่ถามอย่างกังวลใจ
พี่เย่ ยังไม่เจอเลย ! เถียนซีเว่ยพูดอย่างกังวล และตะโกนชื่อของหรงหรง ขณะค้นหา แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆกลับมา
โจวเย่บินลงมาและถามว่า “ตอนที่หรงหรงโดนจับตัวไป ฮ่าวหยุน จากไปนานแค่ไหน?”
ประมาณครึ่งชั่วโมง ” เถียนซีเว่ยพูดอย่างกังวลและร้องไห้ออกมา เพราะเธอกลัวว่าหรงหรงจะได้รับอันตราย
ครึ่งชั่วโมงเหรอ?" โจวเย่ขมวดคิ้ว และด้วยความเร็วของฮ่าวหยุน ครึ่งชั่วโมงไม่รู้ว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน
หุบเขาที่อยู่รอบ ๆ ภูเขาจันทราทมิฬ นั้นซับซ้อน เป็นเรื่องยากที่จะค้นหาหรงหรง การค้นหาหรงหรงไม่ต่างอะไรจากงมเข็มในมหาสมุทร !
พี่เย่ พวกเราควรทำอย่างไรดี?” เถียนซีเว่ย ถามอย่างกังวล น้ำตาไหลอาบดวงตาที่สวยงามของเธอ
ไม่ต้องกังวล ฮ่าวหยุนมาที่นี่เพื่อฆ่าข้า เขาเป็นพี่ชายของฮ่าวหลิน เขาน่าจะคำนวณไว้นานแล้ว และหรงหรงในตอนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไร โจวเย่กล่าวปลอบใจ
ปรมาจารย์เย่ ถ้าเจ้ายังหนีอยู่หมายความเจ้าไม่สนใจชีวิตหรือความตายของคนของเจ้า!” ในเวลานี้ เสียงเยาะเย้ยของฮ่าวหยุน ดังมาจากด้านหลังของโจวเย่
ฮ่าวหยุน วิ่งมาที่ต้นไม้เก่าแก่และพูดอย่างเย็นชา "ถ้าเจ้ายังไม่ออกมา อีกไม่นานคนของเจ้าจะต้องตาย ข้าแนะนำให้เจ้าอย่าหนี ถ้าเจ้ายังหนี เจ้าจะไม่มีวันได้พบเขาอีก ข้ามีสองวิธีให้เจ้าเลือก หนึ่งข้าจะฆ่าเจ้า สองข้าจะฆ่าคนของเจ้า
ในช่วงเวลานี้ โจวเย่ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ในด้านหนึ่งหรงหรงเป็นคนรับใช้ที่เป็นดั่งพี่ที่ดีที่สุดของเถียนซีเว่ย และอีกด้านหนึ่งฮ่าวหยุนเป็นศัตรูที่ไม่อาจเอาชนะได้
มีวิธีใดบ้างที่จะเอาชนะฮ่าวหยุนและช่วยเหลือหรงหรงได้?
แล้วถ้าข้าเลือกวิธีที่สามล่ะ?” โจวเย่ถามทันที
มันเป็นทางตัน!" ฮ่าวหยุนหัวเราะเยาะเย้ย ข้าเป็นคนที่ชอบเห็นคนอื่นสิ้นหวัง ข้าลืมบอกเจ้าว่าคนของเจ้าอาจจะอยู่ได้ไม่นาน !
อะไรนะ?" ใบหน้าของเถียนซีเว่ย เปลี่ยนไปอย่างมาก และหัวใจของเธอก็ตื่นตระหนกมากขึ้น
ดวงตาของโจวเย่เย็นชาขึ้น สถานการณ์ของหรงหรง ในตอนนี้อันตรายเป็นอย่างมาก
แม้ว่าจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ฮ่าวหยุนพูดนั้นเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ แต่เขาก็ยังอยากจะเชื่อมากกว่าไม่เชื่อ
เจ้ารู้ผลที่ตามมาของการยั่วยุนักเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่ ! โจวเย่พูดด้วยความโกรธพร้อมโบกมือ และพืชสมุนไพรหลายสิบต้นก็บินออกมาจากแหวนกักเก็บ และลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา
ฟูว!”
มือขวาของโจวเย่จุดเปลวไฟออกมา และเริ่มปรุงยาทันที