หลังจากกลับจากพบคุณหญิงแก้วตาปลายฝนขับรถกลับไปที่คอนโดของตัวเองระหว่างขับรถก็ต่อสายหาเพื่อนสนิทของตัวเอง
“ฮัลโหลพรีมคืนนี้แกมีนัดเจอกับพี่ซันหรือเปล่า”
“มี ทำไมเหรอ”
“แกยังไม่ได้บอกพี่ซันเื่ฉันต้องแต่งงานกับเพื่อนเขาใช่ไม่”
“เอ่อ...บอกไปแล้วว่ะ”
“แกสั่งพี่ซันเลยว่าห้ามบอกใครโดยเฉพาะเพื่อนเขาที่ต้องแต่งกับฉัน และช่วยเช็คให้หน่อยว่าคืนนี้เขาจะมาเที่ยวกับพวกแกหรือเปล่า”
“ทำไมเหรอ แกจะมาเปิดตัวกับเขาเหรอ”
“เปล่าหรอกไม่ได้เปิดตัวแต่เรียกว่าเก็บข้อมูล ทำความรู้จักว่าที่สามีล่วงหน้าการรู้จักเขาก่อนมันทำให้ศึกครั้งนี้ฉันต้องไม่ใช่คนแพ้อย่างแน่นอน”
“นี่แกแต่งงานหรือไปออกรบกับทัพพม่ากันแน่ว่ะ
“เมื่อกี้เพิ่งไปเจอแม่เขามา”
“เหรอแล้วแม่เขาว่าไงบ้าง”
“เขาบอกว่าให้ฉันอดทนกับลูกเขาหน่อยถ้ามีอะไรเขาจะช่วยเหลือฉันเอง”
“เอ่อ..ตอนแรกฉันก็สงสารแกนะที่ต้องแต่งงานกับพี่โฟล์คหนุ่มเพลย์บอยแต่ฟัง ๆ ไปฉันเมไม่แน่ใจ”
“แกก็รู้นิ คนอย่างฉันไม่เคยกลัวอะไรแล้วไม่ชอบให้ใครมาลูบคมฉัน”
“ชักจะน่าสนใจอยากรู้เหมือนกันว่าถ้าคนอย่างพี่โฟล์คที่มีผู้หญิงห้อมล้อมค่อยเอาอกเอาใจมาเจอกับที่ทั้งสวย เก่ง และดุขนาดนี้ เขาจะทำอย่างไรงั้นคืนนี้เดี๋ยวฉันไปรับแกคอนโดนะ”
“ตกลง”หลังจากวางสาย ปลายฟ้าก็ขับรถต่อไปมั่งหน้ากลับคอนโดด้วยความเร็วที่ค่อนข้างสูง
เวลา 22.00 น. ผับMW
ปลายฝนและพรีมที่มาถึงผับนักท่องราตรีเริ่มหนาแน่น ปลายฝนที่เดินแบบไม่สนใจใครในขณะที่หนุ่มๆหลายคนเดินมาชวนเธอดื่ม ไปนั่งกับพวกเขาที่โต๊ะแต่เธอแค่หันไปมองเขาด้วยสายตาที่นิ่ง ๆ พวกเขาก็กลับไปโต๊ะกันหมดคืนนี้ปลายฝนแต่งตัวใส่เสื้อยืดเอวลอยและสวมกางเกงยีนส์ขายาวที่ดูแล้วไม่เปรี้ยวเกินไปแต่ดูน่ารักและเด็กกว่าวัย
“แกพร้อมนะตอนนี้พี่โฟล์คอยู่ด้านในกับ...เอ่อ...กิ๊กของเขา”
“เข้าไปเถอะ ฉันก็อยากเห็นเหมือนกันว่าที่สามีของฉัน” เมื่อเข้าไปด้านในปลายฝนเห็นภาพที่โฟล์คกำลังนั่งดื่มเหล้าในขณะที่อีกมือหนึ่งกำลังกอดสาวอยู่แนบอกเธอคิดในใจ ขาดความอบอุ่นหรือไงถึงได้ต้องแนบชิดติดกันขนาดนั้น
“สวัสดีครับน้องปลายฝนดีใจจังเลยวันนี้น้องปลายฝนมาเที่ยวกับน้องพรีมด้วย”มาวินกล่าวทักทายเสียงของมาวินทำให้โฟล์คเงยหน้าขึ้นมามองสาวที่เข้ามาใหม่ทำให้ได้สบตาเข้ากับปลายฝนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่แต่เมื่อสบตากันปลายฝนก็หันหนีเขาไปพูดคุยกันมาวินทันที
“ค่ะวันนี้อยากออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างค่ะ”ปลายฝนบอกกับมาวิน ก่อนจะเดินไปนั่งใกล้กับพรีมซึ่งเป็ตำแหน่งที่อยู่ตรงข้ามกับโฟล์คซันที่เห็นว่าโฟล์คกำลังมองว่าที่ภรรยาตัวเองโดยที่ไม่รู้อะไรก็แนะนำให้รู้จักกัน
“เอ่อน้องปลายฝนนี้โฟล์คเพื่อนพี่กับมาวินนะ ส่วนมึงนี่น้องปลายฝนเพื่อนสนิทของพรีมเขาเพิ่งกลับจากฝรั่งเศส”
“สวัสดีครับยินดีที่ได้รู้จักครับ”โฟล์คยื่นมือจะมาจับมือกับเธอ
“สวัสดีค่ะ”ปลายฝนไหว้แทนการจับมือกับเขาทำให้เขาหน้าแตกไป
“อย่าไปรู้จักกับมันเลยไอ้นี่มันเ้าชู้ครับน้องปลายฝน ขนาดจะแต่งงานยังพากิ๊กเที่ยวอยู่เลย”
“ไอ้มาวินปากมึงนะ”โฟล์คหันไปเอ็ดเพื่อนที่พูดปิดโอกาสของเขา
“555555555”ทุกคนก็หัวเราะออกมาแต่กลิ่นน้ำหอมของปลายฝนมีกลิ่นที่เป็เอกลักษณ์และเป็กลิ่นที่โฟล์คเองก็กำลังตามหาอยู่เขาจึงยื่นหน้ามาพิสูจน์กลิ่นให้ชัดอีกครั้งเป็เวลาเดียวกันที่กิ๊กสาวนางแบบคนสวยของเขาเข้ามาพอดี
“โฟล์คคิดจะทำอะไรเหรอค่ะ”ซูซี่ที่เดินเข้ามา มานั่งแทนที่ผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่ก่อนแต่พอซูซี่เข้ามาเธอก็ลุกขึ้นเดินออกไป
“คุณใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรแบรนด์อะไร”โฟล์คที่เหล่ไปมองซูซี่แปปหนึ่งแล้วก็หันมาถามจะเอาคำตอบกับปลายฝนซูซี่มองหน้าปลายฝนอย่างไม่พอใจ
“น้ำหอมกลิ่นPFของแบรนด์PF ค่ะ”
“แบรนด์อะไรซูซี่ไม่เห็นเคยได้ยินเลยค่ะ เป็แบรนด์ตลาดล่างหรือเปล่าค่ะ”
“บริษัทเขาเพิ่งจะเริ่มก่อตั้งนะจ๊ะคุณซูซี่พวกเราทำงานอยู่ที่นั้นค่ะ”พรีมที่นั่งฟังอย่างหมั่นไส้ซูซี่ตอบแทนปลายฝน
“เป็พนักงานบริษัทที่เพิ่งเปิดใหม่เหรอค่ะ”ซูซี่มองเหยียดๆ ทั้งคู่
“เราเป็.../ใช่ค่ะเราเป็แค่พนักงานในบริษัทนั้น คุณโฟล์คถามมีอะไรเหรอค่ะ”พรีมที่จะบอกว่าพวกเธอเป็เ้าของแต่ปลายฝนแทรกขึ้นมายอมรับตามที่ซูซี่บอก
“ผมอยากติดต่อธุรกิจกับเ้าของหน่อยไม่ทราบว่าคุณปลายฝนจะช่วยหาช่องทางติดต่อของผู้บริหารให้หน่อยได้ไม่ครับ”
“คงต้องไปขออนุญาตท่านก่อนนะคะ”
“โฟล์คค่ะ คุณหาเองไม่ดีกว่าเหรอค่ะพนักงานบริษัทระดับล่างจะไปหาช่องทางการติดต่อผู้บริหารได้อย่างไรตลก”ซูซี่ยังไม่หยุดที่จะหาเื่ว่าปลายฝน
“ผมของไลน์คุณไว้ได้ไม่ครับเผื่อเราจะได้ส่งข่าวให้กันได้”โฟล์คที่ยื่นมือถือให้ปลายฝนทำให้ซูซี่ไม่พอใจมากที่เขาขอไลน์ผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอแม้จะบอกว่าติดต่อธุรกิจก็เถอะแต่เธอเองก็โวยวายไม่ได้เพราะกฎเหล็กของโฟล์คคือไม่มีสิทธิ์ในตัวเขาห้ามทำตัวเป็เ้าของเขา ซูซี่ได้แต่มองหน้าปลายฝนแทน
“ถ้าได้ยังไงติดต่อผ่านพี่ซันดีกว่านะคะ”ปลายฝนบอกไปทำให้โฟล์คหน้าเจื่อนๆ
“คุณซูซี่ครับ ทราบเื่ไอ้โฟล์คจะแต่งงานหรือยังครับ”มาวินแกล้งโฟล์คต่อ
“แต่งงานคุณจะแต่งงานเหรอค่ะ”ซูซี่หันไปถามโฟล์คแต่โฟล์คไม่ตอบสายตาเขาจับจ้องไปมองปลายฝนที่กำลังนั่งมองแก้วเหล้าในมือ
“โฟล์คค่ะ”ซูซี่เขย่าแขนโฟล์คจนหลุดจากพะวง
“อะไร”โฟล์คหันไปคุยถามอย่างเซ็ง ๆ
“ตกลงว่ายังไงค่ะ นี่คุณจะแต่งงานจริง ๆเหรอค่ะ”
“ก็แค่งานแต่งงานตามคำสั่งผู้ใหญ่ไม่ใช่ว่าจะแต่งกันตลอดไปสักหน่อย”
“หมายความว่ายังไง ตกลงว่าคุณจะแต่งงานแล้วเหรอค่ะ”ซูซี่แกล้งบีบน้ำตา
“ก็บอกแล้วไงแต่งแค่ในนามตามที่พ่อแม่บอก ส่วนเื่ของเราก็ยังคงเหมือนเดิม”โฟล์คเชยคางซูซี่ขึ้นมามองตาของเขา
“แล้วต่อไป เราจะเจอกันได้เหรอค่ะ คุณจะต้องอยู่กับเมียพี่หรือเปล่าคุณจะหลงเมียคุณจนลืมซูซี่ไหมค่ะ”
“ซูซี่คิดว่าคนอย่างฉันจะหยุดไม่ละคิดว่าจะมีใครมาหยุดฉันได้เหรอก็แค่ผู้หญิงบ้านนอกที่ได้มาแต่งงานกับฉันได้เพราะคำสัญญาของพ่อ พวกแกคิดว่าลูกสาวกำนันบ้านนอกจะหน้าตาเป็ยังไงละ”โฟล์คพูดอย่างไม่รู้ว่า ว่าที่ภรรยาของเขานั่งฟังอยู่ปลายฝนพยายามอดทนกับความโกรธที่โฟล์คกำลังดูถูกเหยียดหยามกันั้แ่ไม่ได้เจอหน้ากัน
“แต่มึงก็ควรให้เกียรติเขาด้วยนะบางทีเขาอาจจะไม่ได้อยากแต่งกับมึงเลยก็ได้”
“งั้นเหรอ กูว่าดีใจจนตัวสั่นมากกว่าถ้าไม่อยากแต่งก็ยกเลิกสัญญาบ้าบอนั้นไปซิ”
“ไอ้โฟล์ค”ซันเรียกชื่อเพื่อนเหมือนจะโกรธเพื่อนแทนปลายฝน ปลายฝนที่นั่งฟังเธอคิดว่า เธอจะจัดการผู้ชายคนนี้ให้เปลี่ยนคำพูดให้ได้
69
![[จบ] สาวนาผู้เป็นมารดาของครอบครัวตัวร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1676012370_30572998.webp)
