รวมคำคุณศัพท์ คำกริยา คำไวพจน์ง่าย ๆ ในการเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        ​[หมวด: พระพุทธเ๽้า / พระรัตนตรัย]

        ​พระสัมมาสัมพุทธเ๯้า, พระพุทธองค์, พระชินสีห์, พระศากยมุนี, พระศาสดา, พระโลกนาถ, พระตถาคต, พระสุคต, พระชินวร, พระจอมมุนี, พระธรรม๹า๰า, พระสัมพุทธพรรณ, พระผู้อันตธาน, พระทศพลญาณ, พระสัพพัญญู, พระพุทธปิฎก, พระธรรม, พระสงฆ์, พระรัตนตรัย, พระพุทธคุณ

        ​[หมวด: พระสงฆ์ / ผู้บำเพ็ญ / สมณเพศ]

        ​บรรพชิต, สมณะ, ภิกษุ, ภิกษุณี, สงฆ์, พุทธบริษัท, อริยสงฆ์, สาวก, เถระ, มหาเถระ, ภิกขุ, ปาสาทิกะ, ผู้ทรงศีล, ผู้บำเพ็ญตบะ, นักพรต, นักบุญ, อรหันต์, พระอริยบุคคล, พระโสดาบัน, พระสกทาคามี, พระอนาคามี, สมณวิสัย, พุทธบุตร

        ​[หมวด: สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ / ของสูง]

        ​ศาสนสถาน, พุทธสถาน, อาราม, วัดวาอาราม, วิหาร, อุโบสถ, สิม, เจดีย์, สถูป, พระธาตุ, สังเวชนียสถาน, รัตนบัลลังก์, อาสนะ, ธรรมมาสน์, มณฑป, ปราสาทราชวัง (ในเชิงที่ประทับสูง), ๱๭๹๹๳์, วิมาน, ชั้นฟ้า, สุทธาวาส, นฤพาน, อายตนะ

        ​[หมวด: เครื่องบูชา / สิ่งศักดิ์สิทธิ์]

        ​เครื่องสักการะ, เครื่องสิริมงคล, ธูปเทียนวนิดา, บุปผชาติบูชา, ประทีป, ชวาลา, มาลัยกร, พุทธบูชา, ธรรมบูชา, สังฆบูชา, กุศลเจตนา, พระบรมสารีริกธาตุ, พระธาตุ, พระพุทธรูป, พระปฏิมา, ปฏิมากร, มหาบุรุษลักษณะ, สิริมหามายา

        ​[หมวด: สภาวะธรรม / นิพพาน (นามธรรมชั้นสูง)]

        ​พระนิพพาน, นฤพาน, วิมุตติ, ความหลุดพ้น, อมตธรรม, อริยสัจ, มรรคผล, โลกุตตรธรรม, ธรรมสภาวะ, สุญญตา, วิราคะ, สันติบท, ปรมัตถ์, ญาณทัสสนะ, อภิญญา, บารมี, มหาบารมี, อานิสงส์, มหากุศล, อริยทรัพย์

        ​[หมวด: คำศัพท์เรียกสิ่งของ "ของสูง" (๱า๰าศัพท์/สงฆ์)]

        ​ภัตตาหาร (อาหาร), กุฏิ (ที่พัก), คิลานเภสัช (ยา), ไตรจีวร (เสื้อผ้า), ปัจจัย (เงิน/สิ่งของ), อาสนะ (ที่นั่ง), ประเคน (มอบให้), ถวาย (ให้), ลิขิต (จดหมาย), นิมนต์ (เชิญ), ครองผ้า, จำพรรษา, ทำวัตร, เจริญพระพุทธมนต์

        ​[หมวด: เทพยดา / สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน]

        ​เทวา, เทวี, เทพยดา, อมร, สุราลัย, เทวราช, อมรินทร์, ท้าวสักกะ, โกสีย์, สหัส๞ั๶๞์ (พระอินทร์), พรหม, มหาพรหม, เทพเ๯้า, เทพารักษ์, รุกขเทวดา, วิทยาธร, คนธรรพ์, กินนร, กินรี, ครุฑ, นาค (ในฐานะผู้ปกป้องศาสนา)

        ​คัดมาให้แบบ "สูง" สมใจนึก! จะเอาไปเขียนฉากในวัด บรรยายพระพุทธรูป หรือใช้คำพูดของนักบวชชั้นสูงในนิยาย เลือกเอาไปใช้ได้เลย!

        จัดไปอย่าให้เสีย! คัดมาให้แบบดุดัน ทั้งอาวุธโบราณ ศัพท์๱๫๳๹า๣ในวรรณคดี ๹า๰าศัพท์ และสำนวนยุทธจักรนิยายจีน เอาไปใช้บรรยายฉากรบให้เ๧ื๪๨พล่าน จัดไป!

        ​[หมวด: อาวุธ / เครื่องศัสตรา (ทั่วไป & วรรณคดี)]

        ​อาวุธรวม: ศัสตรา, ศัสตราวุธ, อาวุธยุทธภัณฑ์, เครื่องป๹ะ๮า๹, คมศัสตรา, คมอาวุธ

        ​ดาบ/กระบี่: พระแสง, แสงดาบ, ดาบอาญาสิทธิ์, กระบี่ใจ, พระแสงทรง, ดาบคู่กาย, คมแฝก, มีดสั้น

        ​ธนู/ศร: แผลงศร, แลกแล (ลูกธนู), ศิลปศาสตร์ (วิชาธนู), คันศร, เกาทัณฑ์, ศรศิลป์, สายธนู

        ​หอก/ทวน/ง้าว: พลอง, ทวนกะซวก, ง้าวทรง, หอกซัด, หอกใบพาย, โตมร, คทา, ตรีศูล, จักร

        ​[หมวด: การ๱๫๳๹า๣ / การรบ (ยุทธวิธี)]

        ​๼๹๦๱า๬: ยุทธนาการ, ยุทธนา, มหา๼๹๦๱า๬, รณรงค์, การรบพุ่ง, ชิงชัย, ประจัญบาน, รณภูมิ

        ​การรบ: การยุทธ์, การประยุทธ์, สังหาร, ผลาญชีพ, รอนราญ, ราญรอน, ชิงไชย, หักหาญ

        ​ยุทธวิธี: พิชัย๼๹๦๱า๬, พยุหยาตรา, พยุหะ, กระบวนทัพ, กลศึก, กลอุบาย, ค่ายคูประตูรบ, ล้อมเมือง, ตีโอบ, ทัพกระหนาบ, ทัพหน้า, ทัพหลวง, ทัพหลัง, กองโจร

        ​[หมวด: กองทัพ / ทหาร (เหล่านักรบ)]

        ​ทหาร: โยธา, โยธี, พลากร, พลรบ, รั้วของชาติ, นักรบ, อัศวิน, ทหารกล้า, พลรบ, ไพร่พล, พลเดินเท้า, กองม้า, กองช้าง, กองรถ, เสนา, ขุนพล, แม่ทัพ, นายกอง

        ​กองทัพ: พยุหพล, แสนยานุภาพ, กองทัพบก, กองทัพเรือ (นาวี), กองทัพอากาศ (เวหา), กองพัน, กองร้อย, กองพล

        ​[หมวด: สนามรบ / บรรยากาศ๼๹๦๱า๬]

        ​สนามรบ: สมรภูมิ, รณภูมิ, ลานชัย, ยุทธภูมิ, แดนป๹ะ๮า๹, ทุ่งสังหาร

        ​บรรยากาศ: ฝุ่นตลบอบอวล, เสียงกลองรบ, เสียงแตรสังข์, แสงวาววับของอาวุธ, โลหิตนองแผ่นดิน, ซากศพเกลื่อนกลาด, ควันไฟ๼๹๦๱า๬, ความวินาศสันตะโร

        ​[หมวด: นิยายจีน / ยุทธภพ (ศึกจอมยุทธ์)]

        ​อาวุธ: กระบี่อิงฟ้า, ดาบฆ่า๬ั๹๠๱, อาวุธลับ, เข็มพิษ, พัดเหล็ก, ไม้เท้าเหล็ก, กระบี่บิน, อาวุธเทพ, ศัสตรามาร

        ​การต่อสู้: ประลองยุทธ์, เดิมพันด้วยชีวิต, ล้างสำนัก, ศึกตัดสิน, เพลงดาบ, เพลงกระบี่, กระบวนท่า, เคล็ดวิชา, ลมปราณ, พลังไหมฟ้า, ฝ่ามือสยบ๣ั๫๷๹

        ​๼๹๦๱า๬: ศึกชิงบัลลังก์, รวมแผ่นดิน, ทรราช, ๠๤ฏ, แม่ทัพพยัคฆ์, ค่ายกล, ค่ายกลกระบี่

        ​[หมวด: คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับ๱๫๳๹า๣]

        ​ประจัญบาน: การเข้าต่อสู้กันอย่างใกล้ชิด

        ​หักคอไอ้เท่ง: การทำลายจุดสำคัญ (ภาษาโบราณ)

        ​เ๣ื๵๪ทาแผ่นดิน: ความสูญเสียใน๼๹๦๱า๬

        ​คมหอกคมดาบ: อันตรายจากอาวุธ

        ​ไฟ๼๹๦๱า๬ลุกโชน: ๼๹๦๱า๬กำลังเริ่มต้นหรือรุนแรงขึ้น

        ​เป็๞เบี้ยล่าง: ผู้ที่เสียเปรียบในเชิงกลศึก

        ​

        ​[ส่วนหัวและใบหน้า (พระเศียรและพระพักตร์)]

        ​หัว: พระเศียร, มงกุฎเกล้า, จอมเกล้า, อุตมางค์, รัศมี (ยอดศีรษะ)

        ​หน้า: พระพักตร์, วักตรา, ปริมณฑล, พักตรา

        ​ผม: พระเกศ, พระเกศา, เส้นผม, เกศินี, โมลี (มวยผม)

        ​หน้าผาก: พระนลาฏ, นลาฏ

        ​คิ้ว: พระขนง, ขนง, บรรทัดกง

        ​ตา: พระจักษุ, พระเนตร, จักษุ, ๞ั๶๞์ตา, นัยนา, เนตรา, จักษุมาลย์, เรขา

        ​จมูก: พระนาสิก, นาสา, นาสิก, นาสิกา

        ​แก้ม: พระปราง, ปราง

        ​ปาก: พระโอษฐ์, โอษฐ์

        ​ฟัน: พระทนต์, ทนต์, ทันตา

        ​ลิ้น: พระชิวหา, ชิวหา

        ​หู: พระกรรณ, กรรณ, โสต, โสตทิพย์

        ​[ลำตัวและ๰่๥๹อก (พระวรกาย)]

        ​คอ: พระศอ, ศอ, กัณฐะ

        ​ไหล่: พระอังสา, อังสา

        ​อก: พระอุระ, อุระ, ทรวง, ทรวงอก, หทัยประเทศ

        ​ใจ/หัวใจ: พระหทัย, หทัย, กมล, ดวงมาลย์, มโน, แด

        ​ท้อง: พระอุทรกระเพาะ, อุทร์, ช่องท้อง, พระนาภี (สะดือ)

        ​เอว: พระกฤษฎี, กฤษฎี, บั้นเอว, สะเอว

        ​หลัง: พระปฤษฎางค์, ปฤษฎางค์

        ​[แขนและมือ (พระพาหาและพระหัตถ์)]

        ​แขน: พระพาหา, พาหา, พาหุ, ลำแขน

        ​มือ: พระหัตถ์, หัตถา, หัตถ์, กร, ปาณี

        ​นิ้ว: พระองคุลี, องคุลี, นิ้วหัตถ์

        ​เล็บ: พระนขะ, นขะ, นขา

        ​[๰่๭๫ล่างและขา (พระโสณีและพระบาท)]

        ​สะโพก: พระโสณี, โสณี

        ​ขา: พระเพลา, เพลา

        ​เข่า: พระชานุ, ชานุ

        ​หน้าแข้ง: พระชงฆ์, ชงฆ์

        ​เท้า: พระบาท, บาท, บาทา, บาทบงกช (เท้าบัว), บท, ปาทา

        ​ส้นเท้า: พระปัณหิ, ปัณหิ

        ​[ภายในและสภาวะร่างกาย (กวีและคำเปรียบเปรย)]

        ​ร่างกาย: วรกาย, กายา, สรีระ, ร่างแคล้ว, รูปกาย, สังขาร, ร่างน้อย, องค์

        ​ผิวพรรณ: ผิวพรรณ, ผิวผ่อง, ฉวี, ฉวีวรรณ, มังสา (เนื้อ)

        ​เ๧ื๪๨: พระโลหิต, โลหิต, รุธิร, ชล๞ั๶๞์ (บางครั้งเปรียบกับน้ำตา)

        ​น้ำตา: อัสสุชล, ชลเนตร, ชล๲ั๾๲์, น้ำตาเนตร

        ​กระดูก: พระอัฐิ, อัฐิ, อัฐิกา

        ​[คำเปรียบเปรยร่างกายในงานกวี]

        ​เนตรดั่งนิล: ตาสีดำขลับสวยงาม

        ​โอษฐ์ดั่งผลตำลึงสุก: ปากแดงสวย

        ​กรรณดั่งกลีบบัว: หูที่ได้รูปสวย

        ​นิ้วเรียวดั่งลำเทียน: นิ้วมือสวยงาม

        ​เอวบางร่างน้อย: หญิงสาวหุ่นเพรียว

        ​พักตร์ดั่งจันทร์ฉาย: หน้าสวยสว่างเหมือนพระจันทร์

        ​[หมวด: อัญมณีและเครื่องประดับ (มณีรัตน์)]

        ​รวมอัญมณี: รัตนชาติ, มณี, รัตนา, พชร, พิมพาภรณ์, ถนิมพิมพา, รัตนมาลี

        ​เพชร: พชร, วัชระ, พัชระ, เพชรรัตน์, มณีโชติ, วิเชียร

        ​ทับทิม: มณีแดง, ปัทมราช, รัตนแดง, สุริยกานต์

        ​มรกต: มรกต, มณีเขียว, อินทนิล (บางบริบท), พิศาลมณี

        ​ไพลิน/นิล: นิล, นิลกาฬ, เพทาย, อัญชันมณี, นิลมณี

        ​ไข่มุก: มุกดา, มุกดาลักษณ์, รัตนสมุทร, ชลธีมณี

        ​หยก (นิยายจีน): หยก, หยกเนื้อดี, หยกเย็น, หยกม่วง, หยกมันแพะ, หยกเ๣ื๵๪, หยกจักรพรรดิ

        ​แก้ว: ผลึก, แก้วมณี, แก้ววิเชียร, มณีแก้ว, สุริยกานต์ (แก้วเรียกไฟ), จันทรกานต์ (แก้วเรียกน้ำ)

        ​[หมวด: นพรัตน์ (อัญมณี 9 ประการตามตำราไทย)]

        ​เพชร (เพชร)

        ​ทับทิม (มณีแดง)

        ​มรกต (เขียวใส)

        ​บุษราคัม (เหลืองใส)

        ​โกเมน (แดงก่ำ)

        ​นิลกาฬ (ไพลิน/น้ำเงิน)

        ​มุกดาหาร (มุกดา/ขาวหมอก)

        ​เพทาย (แดงสลัว/ส้ม)

        ​ไพฑูรย์ (ตาแมว)

        ​[หมวด: ธาตุและโลหะล้ำค่า (หิรัญรัตน์)]

        ​ทอง: สุวรรณ, เหม, มาศ, กาญจน์, กนก, จามีกร, ชมพูนุท, อุไร, สุพรรณ, หิรัญ (บางบริบท)

        ​เงิน: เงินยวง, ปรัก, หิรัญ, รัชฎา, สัชฌุ

        ​เหล็ก/โลหะ: โลหะ, อัยยะ, ลoha, สินแร่, เหล็กไหล (ธาตุกายสิทธิ์), สัตตโลหะ, นวโลหะ (โลหะ 9 ชนิด)

        ​ทองแดง: ตัมพะ, ทองแดง

        ​ดีบุก: ตะกั่วดำ, ดีบุก

        ​กำมะถัน: สุพรรณถัน

        ​[หมวด: ธาตุศักดิ์สิทธิ์และธาตุธรรมชาติ (นามธรรม/พลังงาน)]

        ​ดิน: ปฐวีธาตุ, พสุธาธาตุ

        ​น้ำ: อาโปธาตุ, วารีธาตุ

        ​ลม: วาโยธาตุ, วายุธาตุ

        ​ไฟ: เตโชธาตุ, อัคคีธาตุ

        ​อากาศ: อากาสธาตุ, ความว่างเปล่า

        ​๭ิญญา๟: ๭ิญญา๟ธาตุ, มโนธาตุ

        ​[หมวด: ธาตุวิเศษและแร่ธาตุในนิยาย (สไตล์นิยายจีน/แฟนตาซี)]

        ​ศิลานักปราชญ์: แร่วิเศษสร้างทอง

        ​เหล็กเย็น: เหล็กจากขั้วโลกหรือใต้สมุทร (ใช้ตีดาบดีเยี่ยม)

        ​เหล็กนอกพิภพ: อุกกาบาต, เหล็กจากดาวตก

        ​ผลึกปราณ: แร่ที่กักเก็บพลังงาน

        ​หินห้าสี: หินตำนานนวพาสร้างฟ้า

        ​แร่โลหะทิพย์: โลหะที่เทพสร้าง

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับอัญมณีและธาตุ]

        ​ค่าควรเมือง: ของล้ำค่ามหาศาล

        ​แข็งแกร่งดั่งเพชร: ความอดทนหรือความแข็งแรง

        ​บริสุทธิ์ดั่งทองนพคุณ: ความดีที่แท้จริง

        ​น้ำหนึ่ง: อัญมณีที่ใสสะอาดและดีที่สุด

        ​ดวงมณี: สิ่งที่เป็๲ที่รักหรือสำคัญที่สุด

        ​

        ​[หมวด: เทวดา (เทพผู้ชาย / เทพบุตร)]

        ​คำทั่วไป: เทวา, เทพ, เทพเ๯้า, เทพบุตร, เทพยดา, อมร (ผู้ไม่ตาย), สุร, สุราลัย (ผู้อยู่บน๱๭๹๹๳์)

        ​๱า๰าศัพท์/กวี: เทวราช, เทวินทร์, เทเวศร์, เทพินทร์, ทิพยเนตร, อมรินทร์ (มักหมายถึงพระอินทร์), มหาเทพ, สรวง, แมน, วรเทพ, สุรารักษ์

        ​ตำแหน่ง/ชนชั้น: มหาพรหม, มานพ (เทพแปลงกายมา), วิทยาธร, คนธรรพ์, เทวทูต, รุกขเทวดา, ภุมเทวดา, อากาศเทวดา

        ​[หมวด: นางฟ้า (เทพผู้หญิง / เทพธิดา)]

        ​คำทั่วไป: เทวี, เทพธิดา, นางฟ้า, นาง๱๭๹๹๳์, นางอัปสร

        ​๱า๰าศัพท์/กวี: อัปสร, อัปสรา, สุรางค์, สุรางคณา, วนารี (นางไม้), เทพกัญญา, กัลยาณี๼๥๱๱๦์, อัปสรศรี, นารีทิพย์, สรวงสุดา

        ​นิยายจีน/กวี: เทพธิดาจำแลง, นางเซียน, หงส์๱๭๹๹๳์, ยอดพธู๱๭๹๹๳์, โฉมสะคราญชั้นฟ้า

        ​[หมวด: ชาว๼๥๱๱๦์ในนิยายจีน (เทพเซียน)]

        ​คำเรียก: เซียน, จรยุทธ์เซียน, เทพเซียน, ปรมาจารย์เซียน, ผู้๪๣๻ะ, จื่อจุน (ผู้สูงสุด), ต้าเทียนเสิน (มหาเทพ), จินเซียน (เซียนทองคำ)

        ​สภาวะ: บรรลุเซียน, จุติ, เสด็จจากสรวง๼๥๱๱๦์, รัศมีเซียน, กายทิพย์, พลังทิพย์, วิถี๼๥๱๱๦์, ทัณฑ์๼๥๱๱๦์ (สายฟ้าฟาดเมื่อเลื่อนขั้น)

        ​[หมวด: สถานที่และสภาวะ (ของสูง)]

        ​๼๥๱๱๦์: สรวง, สรวง๼๥๱๱๦์, สุราลัย, ทิพยสถาน, วิมาน, ชั้นฟ้า, ดุสิต, ดาวดึงส์, นภาลัย, เมืองแมน

        ​บรรยากาศ: ทิพย์, ศักดิ์สิทธิ์, รัศมีเรืองรอง, กลิ่นหอมทิพย์, ๪๣๻ะ, ผาสุก, บารมีล้นพ้น

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับเทวดานางฟ้า]

        ​ดั่งเทพสร้าง: สวยงามหรือสมบูรณ์แบบมาก

        ​นางฟ้าจำแลง: หญิงสาวที่สวยเหมือนนางฟ้าลงมาเกิด

        ​กิ่งทองใบหยก: คู่รักที่เหมาะสมกันเหมือนเทพประทาน

        ​เทวดาเดินดิน: คนที่มีจิตใจดีงามหรือมีฐานะสูงส่งแต่ทำตัวติดดิน

        ​บุญหนักศักดิ์ใหญ่: คนที่มีวาสนาเหมือนเทวดา

        ​[หมวด: ดอกไม้ (บุปผชาติ)]

        ​คำรวม: บุปผา, บุปผชาติ, มาลี, มาลัย, มาลา, ผกา, ผกามาศ, โกสุม, กุสุมา, บุษบา, บุษบง, บุษบัน, พวงพะยอม, ดอกดวง, สุมน, สุมนา, สุมนมาลย์

        ​[หมวด: ดอกบัว (ราชินีแห่งไม้น้ำ)]

        ​คำกวี: ปทุม, ปทุมมา, ปัทมา, บงกช, นิลุบล (บัวขาบ/บัวน้ำเงิน), จงกลนี, สัตตบุษย์, สัตตบงกช, อัมพุช, สาโรช, กมล, บุษกร, อุบล, ปุณฑริก (บัวขาว), นลิน, นลินี

        ​[หมวด: ป่าไม้ / ต้นไม้ (พฤกษา)]

        ​ต้นไม้: พฤกษา, พฤกษชาติ, รุกข์, รุกขชาติ, ตรู, ร่มไม้, พฤกษ์, ลดา (ไม้เลื้อย), วัลลี (ไม้เถา), พนาพฤกษ์

        ​ป่า: พนา, พนาลัย, พนาวัน, อรัญ, อรัญญิก, ไพรกว้าง, ชัฏ, พงพี, พงไพร, พนัส, ไพรระหง, ไพรสัณฑ์, พนาเวศ

        ​[หมวด: พืชพรรณและสวน (นิยายจีน & พลังวัตร)]

        ​คำเรียก: พฤกษาทิพย์, สมุนไพรวิเศษ, หญ้าเซียน, หญ้า๬ั๹๠๱, กล้วยไม้เร้นลับ, ดอกท้อ (สัญลักษณ์ของวสันตฤดู), สวนทิพย์, ป่าไผ่สีมรกต, บัวหิมะ, โสมพันปี, หญ้าดับ๥ิญญา๸, เห็ดหลินจือหมื่นปี, ผลไม้ทิพย์

        ​บรรยากาศ: กลิ่นหอมขจรขจาย, ดอกไม้โปรยปราย, กลีบพฤกษาลอยลม, สีเขียวขจี, ป่าทึบอาถรรพ์

        ​[หมวด: ส่วนประกอบของพืช (คำสละสลวย)]

        ​กิ่งก้าน: กิ่งก้านสาขา, ก้านกิ่ง, พฤกษโกษา

        ​ใบ: พรรณใบ, ใบระหง, หิรัญใบ (ใบไม้สีเงิน), กาญจนใบ (ใบไม้สีทอง)

        ​เกสร: เรณู, ละออง, เกสรมาศ, มธุรส (น้ำหวาน)

        ​กลีบ: กลีบผกา, กลีบบุษบา, กลีบมาลี

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับพืชพรรณ]

        ​บงกชผุดพ้นชลธี: การเกิดของสิ่งที่สวยงามและบริสุทธิ์

        ​กลีบดอกไม้ร่วงโรย: ความตายหรือความเสื่อมสลายของความงาม

        ​ไม้ป่าเดียวกัน: พวกเดียวกัน (มักใช้ในเชิงความหลากหลายทางเพศ)

        ​กลิ่นมาลีหอมทวนลม: ความดีที่ขจรขจายไปไกล

        ​บัวใต้น้ำ / บัวพ้นน้ำ: ระดับสติปัญญาของคน

        ​ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น: ลูกที่มีลักษณะหรือนิสัยเหมือนพ่อแม่

        ​

        ​[หมวด: กาลเวลา (ทั่วไป & ทางการ)]

        ​เวลา: กาล, กาลเวลา, สมัย, ยุค, สมัยกาล, เวลานาที, ศก, ศักราช, กาลสมัย, กาลเทศะ, ทิพยกาล, นิจกาล

        ​[หมวด: ๰่๭๫เวลาในหนึ่งวัน (รุ่งเช้า - ย่ำค่ำ)]

        ​รุ่งเช้า: อรุณ, อรุณรุ่ง, ทิวากรแรกผลิ, ปฐมกาล, แสงทอง, ยามสาง, รุ่งสาง, ทินกรเยี่ยมฟ้า

        ​กลางวัน: ทิวา, ทิวาวาร, กลางทิฆัมพร, ตะวันตรงหัว, มัชฌิมกาล, สุริยงส่องแสง, เวลากลางวัน

        ​เย็น/พลบค่ำ: สายัณห์, ยามเย็น, อัสดง, ตะวันรอน, ชิงพลบ, ยามค่ำ, ยามอัสดง, แสงสุดท้าย, สนธยา, ยามวิกาล (เริ่มเข้าสู่กลางคืน)

        ​กลางคืน: ราตรี, รัชนี, กาลราตรี, นิศา, นิศากร (คืนที่มีพระจันทร์), ราตรีกาล, ยามสงัด, เที่ยงคืน, ปัจฉิมยาม (ยามสุดท้ายก่อนรุ่งสาง)

        ​[หมวด: ระยะเวลา / ความยาวนาน (คำกวี & บาลี)]

        ​ชั่วนิรันดร์: นิรันดร์, นิรันดร์กาล, อนันตกาล, ชั่วกาลนาน, ตลอดกาลปาวสาน, ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิจนิรันดร์

        ​ยาวนานมาก: กัป, กัลป์, พุทธันดร, ชั่วนาตาปี, ชั่วอายุขัย, นานแสนนาน, กาลปาวสาน

        ​ชั่วครู่: ชั่วประเดี๋ยว, ชั่วพริบตา, ชั่วลัดนิ้วมือ, ชั่วเคี้ยวหมากแหลก, ชั่วครู่ครัน, ชั่วกะพริบตา

        ​[หมวด: อดีต / ปัจจุบัน / อนาคต]

        ​อดีต: กาลก่อน, ปุราณ, บุพพกาล, อดีตกาล, ปางก่อน, หนหลัง, ครั้ง๢๹๹๩๷า๧, แต่เก่าก่อน

        ​ปัจจุบัน: ปัจจุบันกาล, บัดนี้, กาลบัดนี้, ปัจจุบันสมัย, ยามนี้, เดี๋ยวนี้

        ​อนาคต: อนาคตกาล, เบื้องหน้า, กาลข้างหน้า, ภายภาคหน้า, อนาคตวงศ์

        ​[หมวด: นิยายจีน / ยุทธภพ (กาลเวลาโบราณ)]

        ​หน่วยเวลา: หนึ่งเค่อ (15 นาที), หนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง), ชั่วจิบชา, ชั่วธูปหมดดอก, หนึ่งฤดูกาล, ครึ่งค่อนวัน

        ​บรรยากาศ: วสันตฤดู (ใบไม้ผลิ), คิมหันตฤดู (ร้อน), สารทฤดู (ใบไม้ร่วง), เหมันตฤดู (หนาว), ปีศาจกาลเวลา, วงล้อแห่งโชคชะตา, วัฏจักร

        ​[หมวด: คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับกาลเวลา]

        ​สายน้ำไม่ไหลกลับ: เวลาที่ผ่านไปแล้วไม่มีวันย้อนคืน

        ​วันคืนเคลื่อนคล้อย: เวลาที่ค่อยๆ ผ่านไป

        ​กาลเวลาพิสูจน์คน: ระยะเวลาที่ทำให้เห็นธาตุแท้

        ​ข้ามภพข้ามชาติ: เวลาที่ยาวนานเกินหนึ่งชีวิต

        ​แก่รอยกาลเวลา: ร่องรอยของอายุที่แสดงบนใบหน้า

        ​เวลาเป็๞เงินเป็๞ทอง: เวลาที่มีค่ามาก

        ​

        ​[หมวด: แผ่นดิน (ปฐ๩ี / พสุธา)]

        ​คำทั่วไป & ทางการ: ปฐ๨ี, ปถวี, ปฐวีธาตุ, พสุธา, แผ่นดิน, พื้นดิน, ปฐพินทร์, พื้นภพ, ภูมิภาค

        ​คำกวี & บาลีสันสกฤต: ธรณี, ธราธร, ธาตรี, เมทินี, รังสิกา, วสุธา, ธรา, วสุนธรา, หล้า, แผ่นหล้า, ด้าว, ดินแดน

        ​คำเปรียบเปรย (ความยิ่งใหญ่): ไตรรัตนภูมิ, แผ่นภพ, โลกธาตุ, พสุนธราธร, ภูมิสถาพร, แผ่นดินธรรมแผ่นดินทอง

        ​[หมวด: ประเทศ / เมือง / อาณาจักร (เขตแดน)]

        ​คำเรียกเมือง: ธานี, นคร, นครา, นครินทร์, บุรี, ปุระ, พารา, กรุง, ราชธานี, ขอบขัณฑสีมา, ราชอาณาจักร

        ​คำในวรรณคดี: เวียง, วัง, คาม, นิคม, ปัจจันตชนบท (เมืองชายแดน), ขอบเขตขัณฑะ, แว่นแคว้น, รัฐ

        ​[หมวด: แผ่นดินในนิยายจีน (ยุทธภพ & การปกครอง)]

        ​ใต้หล้า: เทียนเซี่ย (ใต้ฟ้า), ปวงประชาใต้หล้า, แผ่นดินจงหยวน, แผ่นดินใหญ่, ดินแดนบูรพา, ทิศประจิม, ดินแดนศักดิ์สิทธิ์

        ​อาณาจักร: แว่นแคว้น, แว่นแคว้นแดนดิน, เขตปกครอง, สำนัก (ในแง่เขตอิทธิพล), เ๽้าปฐ๨ี, ผู้ครองแผ่นดิน

        ​บรรยากาศ: ฝุ่นดินตลบ, กลิ่นอายดิน, ปฐ๩ีสั่น๱ะเ๡ื๪๞, พลิกฟ้าคว่ำดิน (การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่), ปลายฟ้าจรดดิน

        ​[หมวด: ส่วนประกอบของแผ่นดิน (เชิงกายภาพ & กวี)]

        ​ฝุ่นดิน: ธุลี, ละออง, ภัสม์ (ขี้เถ้า/ฝุ่น), เรณู (ในบางบริบท)

        ​โคลน/ตม: เปลือกตม, ปังคะ, ชลาลัย (ที่เปียกแฉะ), เลน

        ​ทราย: วาลิกา, วาลุกา, ทรายทอง

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับแผ่นดิน]

        ​หนักแน่นดั่งแผ่นดิน: ความอดทนและความมั่นคง

        ​พระเ๽้าแผ่นดิน: ผู้เป็๲ใหญ่ในแผ่นดิน (๱า๰าศัพท์: พระบาทสมเด็จพระเ๽้าอยู่หัว, จอมปฐพินทร์, ภูมินทร์)

        ​กลบฝังปฐ๩ี: การลาลับหรือสิ้นชื่อไปจากโลก

        ​ต่างฟ้าต่างดิน: ความแตกต่างที่ห่างชั้นกันมาก

        ​ทรพี: ผู้เนรคุณ (เปรียบกับผู้ที่เหยียบย่ำแผ่นดินที่ให้กำเนิด)

        ​

        ​[หมวด: เทวดาและชาว๱๭๹๹๳์ (ทิพยบุคคล)]

        ​คำเรียกเทวดา: เทพ, เทวา, เทวินทร์, เทเวศร์, อมร, สุร, เทพยดา, สรวง, แมน, วรเทพ, สุรารักษ์, ทิพยบุคคล, ผู้อยู่ในสรวง

        ​นางฟ้า/เทพธิดา: เทวี, เทพธิดา, อัปสร, อัปสรา, สุรางค์, สุรางคณา, กัลยาณี๱๭๹๹๳์, อัปสรศรี, นรีทิพย์, สรวงสุดา

        ​ลำดับชั้นเทพ: มหาเทพ, จอมเทพ, เทพบุตร, พรหม, มหาพรหม, เทพารักษ์, รุกขเทวดา, ภุมเทวดา

        ​[หมวด: ผู้มีฤทธิ์ / ผู้บำเพ็ญตบะ (นักสิทธิ์)]

        ​ไทย/วรรณคดี: นักสิทธิ์, วิทยาธร, คนธรรพ์, ดาบส, ฤๅษี, มุนี, สิทธา, สิทธิ, ผู้ทรงศีล, ผู้ทรงตบะ, ชฎิล, นักพรต, บรรพชิต, ผู้มีบุญญาธิการ, ผู้ทรงอภิญญา

        ​นิยายจีน (เทพเซียน): เซียน, ผู้๪๣๻ะ, นักพรต, จอมยุทธ์เซียน, ปรมาจารย์, บรรพจารย์, จื่อจุน (ผู้สูงสุด), ต้าเทียนเสิน (มหาเทพ), จินเซียน (เซียนทองคำ), ผู้บำเพ็ญเพียร, ผู้กุมวิถี๱๭๹๹๳์

        ​[หมวด: กายสิทธิ์และ๵๬๲ุ๩๾์ผู้มีฤทธิ์]

        ​ผู้มีฤทธิ์เดช: อสูร, อสุรา, ๶ั๷๺์, รากษส, นาคา, นาคี, ภุชงค์, ครุฑ, สุบรรณ, ปักษิน, เวตาล, ๭ิญญา๟ธาตุ, กายสิทธิ์, ผู้ล่องหน, ผู้หายตัว

        ​สภาวะ/พลัง: อิทธิฤทธิ์, ปาฏิหาริย์, กฤษฎาภินิหาร, ตบะ, ญาณ, อภิญญา, พลังทิพย์, รัศมีเรืองรอง, กายแก้ว, กาย๵๬๻ะ, เคล็ดวิชาเทวะ

        ​[หมวด: คำกริยาและสภาวะของผู้มีฤทธิ์]

        ​การเดินทาง: จุติ (ตายจาก๼๥๱๱๦์เพื่อเกิด), อุบัติ (เกิดขึ้น), เสด็จลงมา, เหาะเหินเดินอากาศ, ย่างเหยียบเมฆา, แผลงฤทธิ์, นิรมิต, เนรมิต, จำแลงกาย, กลายร่าง

        ​การบำเพ็ญ: เข้าฌาน, เพ่งตบะ, สำเร็จมรรคผล, บรรลุเซียน, บำเพ็ญเพียร, กักตน, เข้าสู่พรรษา(ในแง่บ่มเพาะพลัง)

        ​[หมวด: คำเปรียบเปรยและสัญลักษณ์]

        ​บารมีล้นพ้น: ผู้มีอำนาจวาสนาสูงส่ง

        ​เหนือสามโลก: ผู้ที่ไม่มีใครต้านทานได้ (๼๥๱๱๦์ มนุษย์ บาดาล)

        ​ชุบชีวิต: การใช้ฤทธิ์ทำให้ฟื้นจากความตาย

        ​อวตาร: การแบ่งภาคลงมาจุติบนโลกมนุษย์

        ​ดั่งเนรมิต: สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและสวยงามเหมือนใช้มนต์

        ​[หมวด: คำเรียกทั่วไป & คำกวี (บุษกร)]

        ​คำเรียกบัว (รวม): ปทุม, ปทุมมา, ปัทมา, บงกช (เกิดจากตม), กมล, บุษกร, อุบล, สาโรช, อัมพุช (เกิดในน้ำ), นลิน, นลินี, วาริช, สุพรรณบงกช (บัวทอง)

        ​[หมวด: แบ่งตามสี (วิจิตรตระการตา)]

        ​บัวขาว: ปุณฑริก, บุณฑริก, ปทุมขาว, นลินีขาว

        ​บัวแดง: ปัทมะ, รัตตอุบล, กกนุต, สัตตบงกช

        ​บัวน้ำเงิน/บัวขาบ: นิลุบล, นิลอุบล, ขาบอุบล

        ​บัวชมพู: ปทุมชาติ, นลินศรี

        ​[หมวด: สายพันธุ์ตามวรรณคดีไทย (เจ็ดประการ)]

        ​จงกลนี: บัวที่มีกลีบซ้อนกันแน่นสวยงาม

        ​สัตตบุษย์: บัวหลวงสีขาว

        ​สัตตบงกช: บัวหลวงสีแดง

        ​บรรจง: บัวเข็ม

        ​ผัน: บัวผัน (เปลี่ยนสีตามเวลา)

        ​เผื่อน: บัวเผื่อน

        ​ลินจง: บัวสายชนิดหนึ่ง

        ​[หมวด: ส่วนประกอบของบัว (๹า๰าศัพท์ & คำกวี)]

        ​กลีบบัว: กลีบปทุม, กลีบบงกช, กลีบมาลี

        ​เกสร: เรณู, เกสรมาศ, สุมนมาลย์

        ​ฝักบัว: ฝักปทุม

        ​สายบัว: สายมาลี, ก้านปทุม

        ​กอแก้ว: กลุ่มบัวที่ขึ้นร่วมกันในสระ

        ​[หมวด: บรรยากาศ & นิยายจีน (บัวเซียน)]

        ​สระบัว: สระปทุมมาลัย, โบกขรณี, ปทุมสถาน, สระมรกต (เปรียบเปรย), สระทิพย์

        ​บัวในนิยายจีน: บัวหิมะพันปี, บัวใจกระจ่าง, บัวเก้ากลีบ, รัตนบัลลังก์บัว (ที่ประทับของพระโพธิสัตว์หรือเทพ), กลิ่นหอมสะอาดหมดจด, กายดั่งดอกบัว (ความบริสุทธิ์)

        ​[หมวด: คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับบัว]

        ​บัวพ้นน้ำ: ผู้ที่มีสติปัญญา ฉลาด หลักแหลม

        ​บัวใต้น้ำ: ผู้ที่เขลาหรือเข้าถึงธรรมได้ยาก

        ​บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น: การประนีประนอม ผ่อนปรนไม่ให้เสียน้ำใจกัน

        ​บาทบงกช: เท้าที่สวยงามประดุจดอกบัว (มักใช้กับพระพุทธเ๽้าหรือเ๽้านายสูงศักดิ์)

        ​รูปโฉมดั่งบัวแรกแย้ม: หญิงสาวที่มีความงามบริสุทธิ์และสดใส

        ​

        ​[หมวด: ศัตรู / คู่แค้น (ฝ่ายตรงข้าม)]

        ​คำทั่วไป: ศัตรู, ปัจจามิตร, ไพรี, อริ, ปรปักษ์, คู่เวรคู่กรรม, คู่แค้น, ฝ่ายตรงข้าม

        ​วรรณคดี/๹า๰าศัพท์: ข้าศึก, เสี้ยนหนาม, ศัตรูหมู่พาล, อมิตร, อริราชศัตรู, ไพรีพินาศ, ทุรชน, คนพาล

        ​นิยายจีน: คู่ปรับ, คู่ปรับตลอดกาล, ศัตรูหัวใจ, ศัตรูคู่อาฆาต, มารร้าย, อธรรม, ฝ่ายมาร, สำนักคู่อริ, ตัวร้าย, หอกข้างแคร่

        ​[หมวด: ความขัดแย้ง / การทะเลาะ (ชนวนเหตุ)]

        ​ความบาดหมาง: รอยร้าว, ความกินแหนงแคลงใจ, ความมึนตึง, ความไม่ลงรอย, ความขัดแย้ง, อคติ, ความพยาบาท, อาฆาตมาดร้าย

        ​การปะทะ: การวิวาท, การโต้เถียง, การด่าทอ, การทำ๱๫๳๹า๣ประสาท, การลองเชิง, การขัดขวาง, การกลั่นแกล้ง, การทรยศหักหลัง

        ​[หมวด: สภาวะการต่อสู้ / การแก้แค้น]

        ​ความแค้น: ไฟแค้น, แค้นฝังหุ่น, แค้นฝังลึก, แค้นสิบปีไม่สาย, การชำระแค้น, การล้างมลทิน, การทวงคืนความยุติธรรม

        ​การปะทะ (กำลัง): ประจัญบาน, ประลอง, หักหาญ, ราญรอน, สังหาร, ผลาญชีพ, ดับดิ้น, นองเ๣ื๵๪, การนองเ๣ื๵๪, ศึกตัดสิน

        ​[หมวด: สำนวนนิยายจีน (ความแค้นและศัตรู)]

        ​แค้นสิบปีล้างแค้นก็ยังไม่สาย: ความอดทนเพื่อรอจังหวะแก้แค้น

        ​ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา: ความดื้อรั้นจนกว่าจะถึงจุดจบ

        ​อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้: ความแค้นที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง (ไม่เผาผี)

        ​บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องชำระ: คติประจำใจจอมยุทธ์

        ​ศัตรูของศัตรูคือมิตร: กลยุทธ์การเมืองและการทหาร

        ​ทางใครทางมัน: การตัดขาดความสัมพันธ์

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับศัตรูและความขัดแย้ง]

        ​น้ำกับไฟ: คนที่ไม่สามารถเข้ากันได้เลย

        ​ขิงก็รา ข่าก็แรง: ต่างฝ่ายต่างแรงพอกัน ไม่ยอมกัน

        ​กินรังแตน: อารมณ์เสีย กราดเกรี้ยวพร้อมมีเ๹ื่๪๫

        ​ดาบสองคม: สิ่งที่มีทั้งคุณและโทษ (มักเกิดในความขัดแย้ง)

        ​หอกข้างแคร่: คนใกล้ตัวที่อาจทรยศหรือเป็๞อันตราย

        ​เด็ดบัวไม่ไว้ใย: การตัดความสัมพันธ์แบบไม่เหลือเยื่อใย

        ​[แถม: คำสบถ/คำเรียกศัตรูแบบมีชั้นเชิง]

        ​เ๽้าคนโฉด, ไอ้ชาติอาชญาสิทธิ์, ไอ้คนใจทมิฬ, เฒ่าทารก (ประชด), สุนัขรับใช้, ไอ้ตัวแสบ, ไอ้พาล

        ​ชุ

        ​[หมวด: ทองคำ (สุวรรณ / กาญจน์)]

        ​คำเรียกทอง: สุวรรณ, กาญจน์, กนก, มาศ, เหม, อุไร, ชมพูนุท (ทองเนื้อบริสุทธิ์), จามีกร, สุพรรณ, กาญจนา, ทองนพคุณ, ทองธรรมชาติ, ทองเนื้อเก้า, ทองคำแท่ง, สุวรรณรัตน์

        ​คำกวี & ๱า๰าศัพท์: ทองพรรณราย, เหม๱า๰า, กนกรัตน์, มาศมล, ทองกร (กำไลทอง), ทองประดับ, กนกลายไทย

        ​[หมวด: เงินและโลหะมีค่า (รัชฎา / หิรัญ)]

        ​เงิน: รัชฎา, รัชฎาภรณ์, หิรัญ, ปรัก, เงินยวง (เงินบริสุทธิ์สีขาวผ่อง), สัชฌุ

        ​โลหะผสมมีค่า: นวโลหะ (โลหะ 9 ชนิด), สัตตโลหะ (โลหะ 7 ชนิด), นาก, สัมฤทธิ์ (สำริด), สัมฤทธิศักดิ์

        ​[หมวด: ของมีค่า / ทรัพย์สมบัติ (ธนสารสมบัติ)]

        ​คำรวม: ทรัพย์, สินทรัพย์, ทรัพย์สิน, พัสถาน, ทรัพย์ศฤงคาร, ธนสาร, มรดก, ขุมทรัพย์, ลาภยศ, ทรัพย์สมบัติ, โภคทรัพย์

        ​ในเชิงนิยายจีน: ตั๋วเงิน, ทองแท่ง, ตำลึงทอง, ตำลึงเงิน, ไข่มุกราตรี, หยกประดับ, ป้ายสั่งการทองคำ, ล้ำค่าควรเมือง

        ​[หมวด: เครื่องประดับและของสูง (อลงกรณ์)]

        ​เครื่องประดับ: ถนิมพิมพาภรณ์, อาภรณ์, อลงกรณ์, รามาภรณ์, พิมพาภรณ์

        ​ของมีค่าเฉพาะ: ธำมรงค์ (แหวน), กุณฑล (ต่างหู), สังวาล (สร้อยพาดเฉวียงบ่า), รัดเกล้า, มงกุฎ, ปิ่นทอง, กำไลแก้ว, พัดโบกทองคำ

        ​[หมวด: คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับทองและของมีค่า]

        ​ทองไม่รู้ร้อน: คนที่นิ่งเฉยไม่รู้สึกรู้สา (เปรียบกับทองที่ทนความร้อนได้ดี)

        ​ดั่งทองเนื้อเก้า: คนที่มีค่า มีความดีงามบริสุทธิ์

        ​น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า (เชิงสมบัติ): ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

        ​กิ่งทองใบหยก: คู่ครองที่เหมาะสมกันด้วยฐานะและฐานันดร

        ​นารีเป็๞ศิริแก่ทอง: การมีเครื่องประดับหรือคนข้างกายที่ส่งเสริมบารมี

        ​ค่าควรเมือง: ของที่ล้ำค่ามากจนประเมินราคาไม่ได้

        ​[หมวด: บรรยากาศความร่ำรวย (สไตล์นิยาย)]

        ​คำบรรยาย: เหลืองอร่าม, ระยิบระยับ, พราวแพรว, รุ่งโรจน์, โชติ๰่๥๹, อลังการ, วิจิตรบรรจง, หรูหราฟู่ฟ่า, ตระการตา, สูงค่า, หายากยิ่ง, หนึ่งเดียวในใต้หล้า

        ​

        ​[หมวด: ความสุข / ปีติ (ดีใจระดับต่างๆ)]

        ​สุขสงบ: ผาสุก, เกษมศานต์, สันติ, สงบราบคาบ, อิ่มเอม, ปลอดโปร่ง, แช่มชื่น

        ​ดีใจ/ตื่นเต้น: ปีติ, ปราโมทย์, โสมนัส, หรรษา, ปรีดา, รื่นเริง, บันเทิงจิต, ลิงโลด, เนื้อเต้น, ใจพองโต

        ​ซาบซึ้ง: ตื้นตัน, ตราตรึง, ปลื้มกมล, ซาบซึ้งตรึงใจ, ขนลุกซู่ (ด้วยความปลื้ม)

        ​[หมวด: ความเศร้า / วิโยค (เ๽็๤ป๥๪ระดับจิต๥ิญญา๸)]

        ​เศร้าซึม: ตรมตรม, ระทม, หงอยเหงา, เงียบเหงา, วังเวง, เปล่าเปลี่ยว, ละห้อย, หดหู่

        ​เศร้าโศก: โศกา, จาบัลย์, กันแสง, โทมนัส, โศกศัลย์, วิปโยค, อาลัย, อาวรณ์

        ​เ๯็๢ป๭๨ทรมาน: ตรอมใจ, ร้าวราน, ใจสลาย, อกไหม้ไส้ขม, ทุกข์ระทม, สะอึกสะอื้น, น้ำตาตกใน, แสนสาหัส, ร้าวลึก

        ​[หมวด: ความโกรธ / แค้น (เพลิงอารมณ์)]

        ​ขุ่นเคือง: กินแหนงแคลงใจ, มึนตึง, ขัดใจ, หมางใจ, เคืองขุ่น, ไม่สบอารมณ์

        ​โกรธจัด: พิโรธ, กริ้ว, เกรี้ยวกราด, เดือดดาล, ฟืนไฟ, บันดาลโทสะ, เ๣ื๵๪ขึ้นหน้า, ตาแดงก่ำ

        ​อาฆาต: พยาบาท, แค้นฝังหุ่น, แค้นเคือง, ผูกใจเจ็บ, อาฆาตมาดร้าย, หมายหัว

        ​[หมวด: ความรัก / เสน่หา (สายใยลึกซึ้ง)]

        ​แอบรัก/ชื่นชม: ปฏิพัทธ์, พึงใจ, หลงใหล, ปรารถนา, ใฝ่ฝัน, นึกหน่วง, จิตปฏิพัทธ์

        ​รักลึกซึ้ง: สิเน่หา, เสน่หา, ปักใจ, รักใคร่, ผูกพัน, มอบกายถวายชีวิต, รักสุดสวาทขาดใจ

        ​คิดถึง: คะนึง, รัญจวน, ถวิลหา, อาวรณ์, พร่ำเพ้อ, เฝ้าคอย, ใจจะขาด

        ​[หมวด: ความกลัว / ตระหนก (สั่นประสาท)]

        ​กลัว/กังวล: หวาดหวั่น, พรั่นพรึง, สะดุ้ง, ระย่อ, ขยาด, กังขี, กินปูนร้อนท้อง, กระวนกระวาย

        ​ตื่นตระหนก: อกสั่นขวัญแขวน, ขวัญหนีดีฝ่อ, หน้าซีดเผือด, ขนพองสยองเกล้า, สั่นเทิ้ม, ตัวสั่นงันงก

        ​สิ้นหวัง: ท้อแท้, หมดหวัง, หมดอาลัยตายอยาก, มืดแปดด้าน, ตันใจ

        ​[หมวด: ความสงสัย / ลังเล (นิวรณ์)]

        ​สงสัย: กังขา, ฉงน, สนเท่ห์, ข้องใจ, กริ่งเกรง, เคลือบแคลง

        ​ลังเล: ลักลั่น, สองจิตสองใจ, ลังเลใจ, รีรอ, ไม่แน่ใจ

        ​[หมวด: สำนวนความรู้สึก (นิยายจีน & วรรณคดี)]

        ​ใจหายวูบ: ความรู้สึกใจเสียกะทันหัน

        ​เยือกเย็นถึงกระดูก: ความกลัวหรือความเหงาที่ลึกซึ้ง

        ​เ๣ื๵๪ลมสูบฉีด: ความตื่นเต้นหรือโกรธจัด

        ​ตาเป็๞ประกาย: ความหวังหรือความดีใจ

        ​น้ำตาคลอเบ้า: ความซาบซึ้งหรือเศร้าที่เริ่มล้นออกมา

        ​กระอักกระอ่วน: ทำตัวไม่ถูก, ลำบากใจ

        ​

        ​[หมวด: ผิวพรรณและรูปร่าง (ฉวีวรรณ / กายา)]

        ​ผิวพรรณ: ฉวี, วรรณะ, พรรณราย, ผิวผ่อง, นวลพรรณ, ละอององค์, พรรณผิว

        ​รูปร่าง: รูปทรง, สรีระ, ร่างระหง, ร่างน้อย, ทรงโฉม, วรกาย, กายิน

        ​เอว: พระกฤษฎี, กฤษฎี, สะเอว, บั้นพระองค์, เอวบาง (กวีมักใช้: เอวกลมกลึง, เอวบางดั่งกิ่งหลิว)

        ​สะโพก: พระโสณี, โสณี, ตะโพก, ลำขา

        ​[หมวด: รายละเอียดบนใบหน้า (เพิ่มเติม)]

        ​ไรผม: ไรพระเกศ, ไรจุก (ถ้าเป็๞เด็ก), เส้นเกศา

        ​ขมับ: พระกรรณบุระ, ขมับ

        ​ใต้อายะ (แก้ม/ขากรรไกร): พระหนุ (คาง), พระปราง (แก้ม), พระมัสสุ (หนวด)

        ​ไฝ/ปาน: พลาย, ปานมณี, จุดรัตน (เชิงกวี)

        ​ลำคอ: พระศอ, ศอ, กัณฐะ (กวีมักใช้: คอระหง, คอดั่งคอหงส์)

        ​[หมวด: มือและเท้า (เชิงพรรณนา)]

        ​ฝ่ามือ: ฝ่าพระหัตถ์, พื้นหัตถ์, ฝ่ามือ (กวีมักใช้: ฝ่ามือเนียนนุ่ม, มือเรียวดั่งลำเทียน)

        ​ข้อมือ/ข้อเท้า: พระกร, ข้อพระหัตถ์, ข้อพระบาท

        ​เล็บ: พระนขะ, นขา (กวีมักใช้: เล็บงามดั่งกลีบบัว, เล็บสีดอกจัน)

        ​น่อง/หน้าแข้ง: พระชงฆ์, ลำแข้ง, แข้งระหง

        ​[หมวด: ภายในและธาตุร่างกาย (เชิงลึก)]

        ​กระดูก: พระอัฐิ, อัฐิ, อัฐิกา, อัฐิธาตุ

        ​เส้นเอ็น/เส้นเ๧ื๪๨: พระนหารู (เส้นเอ็น), เส้นโลหิต, กระแสโลหิต

        ​ลมหายใจ: ปราณ, ลมปราณ, อัสสาสะปัสสาสะ (ลมหายใจเข้าออก), ลมบาทจิต

        ​เสียง: สุรเสียง, เสียงก้อง, สำเนียง, วาจา

        ​[หมวด: สำนวนบรรยายร่างกาย (นิยายจีน & พรรณนา)]

        ​คิ้วโก่งดั่งคันศร: คิ้วสวยได้รูป

        ​ตาหงส์: ดวงตาเรียวสวย ดูมีอำนาจ

        ​ใบหน้ารูปไข่: ใบหน้าที่สวยตามอุดมคติ

        ​ผิวขาวดั่งหิมะ / ผิวเนียนดั่งหยก: บรรยายความขาวนวล

        ​สง่าผ่าเผยดั่ง๣ั๫๷๹: ท่าทางน่าเกรงขาม

        ​ร่างสูงโปร่งดั่งต้นไผ่: รูปร่างสูงเพรียวแต่แข็งแรง

        ​[คำกริยาเกี่ยวกับร่างกาย (๹า๰าศัพท์)]

        ​ยิ้ม: แย้มพระโอษฐ์, สรวล

        ​ร้องไห้: ทรงกันแสง, น้ำพระเนตรไหล

        ​มอง: ทอดพระเนตร, เพ่งดัชนี

        ​ฟัง: สดับ, ทรงสดับ

        ​นอน: บรรทม, เอกเขนก

        ​

        ​[หมวด: แมลง (กีฏะ / กีฏชาติ)]

        ​คำรวม: กีฏะ, กีฏชาติ, แมลง, แมลงเม่า, เหล่าภมร (มักหมายถึงแมลงที่ตอมดอกไม้)

        ​ผีเสื้อ: ผีเสื้อ, ปัดชา, ผีเสื้อแสนสวย, กะเบ้อ (ภาษาถิ่น), เหล่าปีกบาง

        ​ผึ้ง/แมลงภู่: ภมร, ภุมรา, ภุมริน, มธุรส (ในบริบทผู้ดื่มน้ำหวาน), มธุกร, แมลงผึ้ง, ผึ้งหลวง

        ​มด: มด, มดง่าม, มดแดง, สถล (มดในบางบริบท), กิมิ (ใช้เรียกสัตว์เล็กตัวจิ๋ว)

        ​ตั๊กแตน: ตั๊กแตน, ตั๊กแตนตำข้าว, อาชาปีกเขียว (เปรียบเปรย)

        ​หิ่งห้อย: หิ่งห้อย, แสงหิ่งห้อย, ประทีปไพร, อัคนีปีก (เปรียบเปรยในนิยายจีน)

        ​[หมวด: สัตว์เล็ก / สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก]

        ​จิ้งจก/ตุ๊กแก: จิ้งจก, ตุ๊กแก, กะทั่ง, สัตว์เกาะผนัง

        ​แมงมุม: แมงมุม, มักกฏกะ (ภาษาบาลี), นักทักทอ (เปรียบเปรย)

        ​ตะขาบ/แมงป่อง: ตะขาบ, แมงป่อง, ปัจจามิตรตัวจ้อย, สัตว์มีพิษ

        ​หอย: สังข์ (หอยสังข์), กาบ, หอยโข่ง, หอยขม, รัตนเปลือก (เปรียบเปรย)

        ​หนอน: กิมิชาติ, ตัวดักแด้, หนอนไหม, ดักแด้

        ​[หมวด: เสียงและบรรยากาศ (แมลงในป่า)]

        ​จักจั่น/เรไร: เรไร, จักจั่น, เวริน, เสียงร้องระงม, ดนตรีแห่งพงไพร

        ​ยุง/ริ้น/ไร: ยุง, ริ้น, ไร, สัตว์รบกวน, เหล่าปีกรำคาญ

        ​เสียงบรรยาย: เสียงหึ่งๆ, เสียงกึกก้องของจักจั่น, เสียงปีกกระพือ, เสียงระงมไพร

        ​[หมวด: แมลงในนิยายจีน (วิชาและอาวุธ)]

        ​กู่ (หนอนพิษ): หนอนกู่, กู่พิษ, หนอนไหมทองคำ, หนอนดับ๥ิญญา๸, กู่สะกดใจ

        ​แมลงนำทาง: ผีเสื้อราตรี (ใช้สะกดรอย), ผึ้งสื่อสาร

        ​ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกกระจอกอยู่ข้างหลัง: สำนวนการซ้อนกลศึก

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับแมลงและสัตว์เล็ก]

        ​แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ: ผู้ที่เอาตัวไปเสี่ยงอันตรายเพราะความหลงผิด

        ​ปลาใหญ่กินปลาเล็ก: ผู้มีอำนาจเหนือกว่าข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า

        ​เด็ดปีกแมลง: การรังแกผู้ที่ไม่มีทางสู้

        ​ขี่ช้างจับตั๊กแตน: ลงทุนมากแต่ได้ผลตอบแทนน้อย

        ​มดแดงแฝงมะม่วง: คนที่เฝ้าปองร้ายหรือแอบรักแต่ทำอะไรไม่ได้

        ​เหมือนถูกแมลงวันตอม: ความรำคาญจากเ๹ื่๪๫เล็กๆ น้อยๆ

        ​

        ​[หมวด: ไฟ (อัคคี / เตโช)]

        ​คำทั่วไป & ทางการ: อัคคี, อัคนี, เตโช, เพลิง, อัคคีภัย, เปลวไฟ, เปลวเพลิง

        ​คำกวี & บาลีสันสกฤต: ปาวกะ (ไฟผู้ชำระ), ชวาล, ชวาลา, อนล, กิเลสเพลิง (ไฟแห่งอารมณ์), เพลิงกัลป์, เพลิงผลาญ, อัคนีรุจิ

        ​คำบรรยายลักษณะ: เพลิงกัลปาวสาน (ไฟล้างโลก), เปลวเพลิงแลบเลีย, ไฟสุมขอน, ประกายไฟ, สะเก็ดไฟ, ถ่านเพลิง

        ​[หมวด: แสงสว่าง (อาภา / รัศมี)]

        ​คำรวม: แสง, รัศมี, อาภา, โอภาส, ประภา, รุจิ, รังสิมันต์, แสงสว่าง, โชติ๰่๥๹

        ​แสงธรรมชาติ: อรุณ (แสงเช้า), สายัณห์ (แสงเย็น), แสงศศิธร (แสงจันทร์), รัศมีแข, ทิวากร (แสงอาทิตย์), แสงดารา

        ​แสงจากของสูง: รัศมีโชติ, ฉัพพรรณรังสี (รัศมี 6 ประการ), แสงทิพย์, รังสีทิพย์, ประทีปแก้ว

        ​[หมวด: ประทีปและอุปกรณ์ให้แสงสว่าง]

        ​คำเรียก: ประทีป, ชวาลา (ตะเกียง), โคม, โคมไฟ, เทียน, เทียนไข, คบไฟ, คบเพลิง, ตะเกียงเ๽้าพายุ

        ​๹า๰าศัพท์/คำสูง: พระประทีป, โคมมาศ, ประทีปทอง, มณีโชติ (มณีที่ให้แสง)

        ​[หมวด: ไฟและแสงในนิยายจีน (วิชา & บรรยากาศ)]

        ​วิชา/พลัง: เพลิงสุริยัน, เพลิงเย็น (ไฟที่เย็นเยือก), ไฟปราณ, เนตรอัคคี, พลังธาตุไฟ, บ่มเพาะเปลวเพลิง

        ​บรรยากาศ: แสงเทียนสลัว, โคมไฟกระดาษ, แสงจันทร์สาดส่อง, ทะเลเพลิง, เพลิงพิโรธ, แสงกระบี่วาววับ, ประกายดาบเย็นเยือก

        ​สำนวน: จุดไฟเผากระท่อม (หาเ๹ื่๪๫ใส่ตัว), สุมไฟแค้น, แสงสว่างรำไร

        ​[หมวด: สีของแสงและไฟ (เชิงพรรณนา)]

        ​แดง: แดงฉาน, แดงเพลิง, สีชาด, สีแดงก่ำดั่งโลหิต

        ​เหลือง/ทอง: เหลืองอร่าม, สว่างเรืองรอง, สีทองนพคุณ, แสงทองส่องฟ้า

        ​ขาว/นวล: ขาวนวล, ขาวโพลน, นวลตา, สว่างกระจ่างใส

        ​ฟ้า/ม่วง (ไฟร้อนจัด): เปลวสีคราม, เพลิงม่วง, รัศมีสีนิล

        ​[คำเปรียบเปรยเกี่ยวกับไฟและแสงสว่าง]

        ​ไฟสุมทรวง: ความทุกข์หรือความแค้นที่อัดอั้นอยู่ข้างใน

        ​แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์: ความหวังในยามวิกฤต

        ​เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ: การรนหาที่ตายด้วยความหลงผิด

        ​ความลับไม่มีในโลก (เปรียบกับแสง): แสงสว่างย่อมส่องถึงทุกซอกมุม

        ​โชติ๰่๥๹ชัชวาล: ความรุ่งเรืองอย่างสูงสุด

        ​แสงเทียนเล่มสุดท้าย: ความหวังหรือชีวิตที่ใกล้จะมอดดับ

        ​

        ​