ตำนานสามภพ ภาค พลิกชะตายุทธภพ จบแล้ว(มีE-Book)

        ​​​​​​​“เพราะแบบนี้ท่านอาจารย์ถึงให้ข้าสาบานว่าจะปกป้อง สหายอูสินะ” ลี่เจียงกล่าวออกมาหลังจากที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด สถานะของอูหลินเฟิงตอนนี้สำคัญมาก

        “ถูกต้องในอนาคต เขาจะกลายเป็นคนสำคัญ และตัวเจ้าจะต้องคอยปกป้องเขา จนกว่าวันนั้นจะมาถึง” เทพกระบี่คงหมิงได้บอกออกมา

        “ศิษย์ยินดีที่จะใช้ความแข็งแกร่งที่ท่านมอบให้ปกป้องสหายอู” ลี่เจียงกล่าวด้วยความมั่นใจ

        “เพราะฉะนั้นพวกเจ้าจะต้องแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างภายในสุสานแห่งนี้พวกเจ้าสามารถนำกลับไปได้ทั้งหมด” เทพกระบี่คงหมิงได้กล่าวออกมา สิ่งต่างๆ ที่เขาได้รวบรวมมา ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันมีไว้เพื่อมอบให้กับตัวตนทั้งสามเท่านั้น ทรัพยากรมหาศาล เคล็ดวิชา ร่วมถึงศาสตราวุธระดับสิบมากมาย ที่อยู่ภายในสุสานแห่งนี้มีมูลค่ามหาศาล บางสิ่งบางอย่างนั้นต่อให้เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่อาจหาได้

        อูหลินเฟิงมองไปยังคนที่เหลือที่ยังสลบอยู่ แต่ละคนต่างมีศักยภาพมากมายที่จะเติบโตไปได้ในอนาคต ในตอนนี้ลี่เจียงกลายเป็นจอมยุทธขั้นสูงแล้ว ไม่ควรที่จะรีบร้อนทะลวงขั้นราชัน เพราะยังมีศึกในแดนเทพรกร้างที่รออยู่ แต่ทรัพยากรที่มากมายภายในสุสานแห่งนี้ อย่างน้อยจะสามารถสร้างจอมยุทธ์ได้อีกหลายคน

        “ถ้าเป็นแบบนั้นข้าก็ไม่เกรงใจ ลี่เจียง ก่อนที่พวกเขาจะฟื้นขึ้นมาเราก็มาแยกทรัพยากรที่เหมาะสมสำหรับแต่ละคนก็แล้วกัน” อูหลินเฟิงกล่าว เขาได้มองไปรอบๆ สุสานแห่งนี้ ทรัพยากรภายในนี้มีตั้งแต่ระดับเจ็ด ถึงระดับ สิบ บางอันถึงกับเป็นสมุนไพรในตำนานที่ไม่สามารถหาได้ในยุคปัจจุบัน ไม่ใช่เพียงแค่นั้นเขายังมองไปยังแหวน และสร้อยมิติของคนกว่าสามร้อย คนที่เสียชีวิตไปแล้ว

        “ไม่มีปัญหา สหายอู”

        “แม้ว่าทรัพยากรของเทพกระบี่คงหมิงจะยังไม่ถูกแย่งชิงไป เพราะว่าคนพวกนั้นต่างพยายามต่อสู้กันเองจนยังไม่อาจนำสิ่งใดไปได้ แต่ว่า สร้อยหรือแหวนเก็บมิติของคนพวกนั้น ไหนๆ พวกเขาก็ตายหมดแล้วเราก็นำมันมาให้หมด” อูหลินเฟิงกล่าว ทรัพยากรภายในนั้นย่อมมีทรัพยากรที่มากมายมหาศาล ยิ่งเป็นของจอมยุทธ์และราชันมากฝีมือจากหลักหลายทิศทั่วทวีป อูหลินเฟิง สร้างชิกิงามิระดับต่ำรูปแบบสัตว์ตัวเล็กๆ ไม่ว่าจะเป็น นกกระต่าย แมว ลิง ขึ้นมามากมาย ตรงไปเก็บแหวนและสร้อยคอจำนวนมากจากแต่ละศพ

        ..

        ..

        การเก็บกู้ทรัพยากรจากศพนั้นดำเนินไปการเก็บทรัพยากรจำนวนมากจากแต่ละศพนั้นกินเวลานาน จนกระทั่งคนที่สลบไปแต่ละคนต่างฟื้นขึ้นมา พวกเขาทำได้แค่เพียงเก็บแหวนและสร้อยมิติมาเท่านั้นแต่ยังไม่ได้คัดเลือกอย่างละเอียด รวมถึงยังไม่ได้เก็บทรัพยากรของเทพกระบี่คงหมิงเลยแม้แต่น้อย

        “นี่ข้ายังไม่ตายสินะ” ไป๋หลันฮวากล่าว นางนึกว่าตอนที่โดนไอพลังวิญญาณสีดำนั้นนางจะตายเหมือนกับคนอื่นๆ เสียแล้ว

        “พวกเราเพียงแค่สลบไปงั้นสิ” เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าวหลังจากที่สำรวจไปรอบๆ แต่พบว่ามีเพียงกลุ่มของนางเท่านั้นที่สลบคนทั้งหลายที่ตรงไปยังกระบี่เหนือสวรรค์ต่างถูกสังหารกันหมด ไม่นานศิษย์น้องทั้งสาม ของนางก็ได้ฟื้นสติขึ้นมาเช่นกัน “พวกเจ้าไม่เป็นอะไรนะ”

“พวกข้าไม่เป็นอะไรขอรับศิษย์พี่โชคดีที่ เพียงแค่สลบไปเท่านั้น คงเพราะยันต์ของคุณชายอูช่วยลดพลังสีดำนั้น” ลูกศิษย์ของพรรคสิบกระบี่ได้กล่าวมา

        “ไม่อยากจะเชื่อว่าข้าจะรอดมาได้” จอมยุทธ์ชุดฟ้าที่ได้สติมาก็ได้กล่าวออกมาเช่นกัน หากว่ากันตามตรงแล้วเขาเป็นคนนอกเพียงคนเดียวของกลุ่มตรงหน้าที่รอดชีวิตมาได้ เรียกได้ว่าสัญชาตญาณเอาตัวรอดของเขานั้นสูงเป็นอย่างยิ่ง ในขณะที่คนอื่นถูกความโลภเข้าครอบงำจนไม่สนสิ่งใด จอมยุทธ์ชุดฟ้าเป็นเพียงคนเดียวที่วิ่งสวนกลับมาและอยู่ข้างหลังของอูหลินเฟิง

        “ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้วสินะ คนจากสำนักพิมพ์กระเรียนขาว” อูหลินเฟิงได้กล่าวออกมาหลังจากเห็นว่าจอมยุทธ์ชุดฟ้าได้ฟื้นคืนสติ ในตอนที่อีกฝ่ายหมดสติอยู่เขาสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายได้สวมสร้อยคอรูปนกกระเรียนสีขาวแบบเดียวกับเจ้าของร่างกายที่สอง อสุรกายโลหิตแย่งชิงไป

        “ท่านรู้ตัวตนของข้าด้วยอย่างนั้นหรือ” จอมยุทธ์ชุดฟ้าถามด้วยความแปลกใจ

        “ข้าเพียงแค่สังเกตจากอะไรหลายๆ อย่างรอบตัวท่าน แต่ข้ามีข้อสงสัยอยู่อย่างหนึ่งอยากรู้ว่าท่านจะตอบข้าได้หรือไม่”

        “จะถามอะไรข้า งั้นหรือ” จอมยุทธ์ชุดฟ้าถามออกมาด้วยความสงสัย

        “ท่านรู้หรือไม่ว่า อสุรกายโลหิตที่ถูกสังหารไปนั้น ร่างที่พวกมันใช้เป็นคนในพรรคเดียวกับท่าน คนจากสำนักพิมพ์กระเรียนขาว” อูหลินเฟิงได้ถามออกมา เขาอยากรู้ว่าอีกฝ่ายรู้หรือไม่ว่าสอง คนที่มากับเขานั้นเป็นอสุรกายโลหิต เพราะว่าหากอีกฝ่ายรู้เป็นไปได้ว่าตอนนี้สำนักพิมพ์กระเรียนขาว อาจจะกำลังให้ที่ซ่องสุมหรือที่ซ่อนตัวแก่คนจากแดนจันทราโลหิต

        “เรื่องนี้ข้าเองก็เพิ่งทราบ ข้าเองก็เพิ่งรู้ว่าพวกเขาเป็นคนจาก สำนักพิมพ์กระเรียนขาว ก็ตอนหลังจากที่ท่านสังหารพวกเขาเสร็จแล้ว เสื้อผ้าที่เหลืออยู่นั้น มีสร้อยคอรูปนกกระเรียนสีขาวตกอยู่ ข้าถึงรู้ตอนนั้นว่าพวกเขาเป็นคนจากสำนักพิมพ์กระเรียนขาว ไม่อยากจะเชื่อว่าพวกมันจะสามารถแทรกแซงสำนักของข้าได้” จอมยุทธ์ชุดฟ้าได้กล่าว เนื่องจากสำนักพิมพ์กระเรียนขาว เป็นสำนักที่มีอยู่ในทั่วทุกทวีปทำให้เป็นพรรคที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด บางทีหากนับจำนวนสมาชิกทั่วไปแล้วอาจจะเหนือกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์เลยก็ได้ เพียงแต่สำนักพิมพ์กระเรียนขาว จะมีอยู่สองฝ่ายคือฝ่ายตีพิมพ์และฝ่ายหาข้อมูล

        จอมยุทธ์ชุดฟ้าผู้นี้คือฝ่ายหาข้อมูล เป็นคนที่จะเข้าไปยังสถานที่ต่างๆ เพื่อนำสถานการณ์ ข้อมูลหรือข่าวสารส่งกลับไปยังพรรคเพื่อตีพิมพ์ข่าวต่างๆ ให้ทั่วทั้งยุทธภพรับทราบ ในเหตุการณ์โจมตีตระกูลโอวหยางเองก็มีคนของสำนักพิมพ์กระเรียนขาว แทรกซึมอยู่ในตระกูลโอวหยางเช่นเดียวกัน เรื่องของอสุรกายโลหิตเองก็เป็นสำนักพิมพ์กระเรียนขาว ที่ปล่อยข่าว

        “ท่านคิดว่าข้าเป็นพวกเดียวกับอสุรกายโลหิตงั้นหรือ” จอมยุทธ์ชุดฟ้าถามกลับไป

        “ก็ไม่แน่ เพราะว่าสำนักพิมพ์กระเรียนขาวของท่าน เป็นผู้ปล่อยข่าวเรื่องอสุรกายโลหิตทำให้ ภายในพรรคหรือสำนักระดับสูงต่างเกิดความระแวงภายใน สร้างเมล็ดพันธุ์แห่งความไม่เชื่อใจให้เกิดภายในหมู่ศัตรูของแดนจันทราโลหิต เพราะฉะนั้นข้าย่อมไม่รู้ว่าสำนักพิมพ์กระเรียนขาว อยู่ฝ่ายไหนกันแน่” อูหลินเฟิงได้กล่าวออกมา

        “สำนักพิมพ์กระเรียนขาวของข้าย่อมไม่อยู่ฝ่ายไหน พวกข้าเน้นการตีพิมพ์หนังสือและการทำข่าวเท่านั้น พวกข้าย่อมเป็นกลางในศึกของพวกเจ้า พวกเราจะทำเพียงแค่บันทึกเหตุการณ์เท่านั้น” จอมยุทธ์ชุดฟ้าได้กล่าวออกมา เพราะว่านั่นคือปณิธานของสำนักพิมพ์กระเรียนขาว พวกเขาจะไม่แทรกแซงเหตุการณ์ไหน จะทำเพียงคอยเฝ้าดูและจดบันทึกเหตุการณ์ต่างๆ เท่านั้น แต่ภายในบททดสอบของสุสานเทพกระบี่เขาจำเป็นต้องลงมือเพื่อปกป้องชีวิตตนเอง แต่เมื่อมาถึงห้องสุดท้ายของสุสานแห่งนี้เขาก็ไม่ได้เข้าร่วมกันแย่งชิงอะไรทั้งสิ้น ทำเพียงแค่คอยเฝ้าดูสถานการณ์ต่างๆ เท่านั้น

        “น่าขัน เป็นกลางงั้นหรือ ท่านน่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว อย่างน้อยที่สุดแดนจันทราโลหิตก็อาจเห็นว่าท่านคือศัตรู เป้าหมายที่ต้องกำจัดหรือเป้าหมายที่ต้องยึดครอง เพราะว่าสำนักพิมพ์กระเรียนขาว คือสำนักที่รวบรวมข่าวสารของโลกแห่งนี้ มีสาขาอยู่ทั้งสี่ทวีปหนึ่งมหาสมุทร สายข่าวของสำนักพิมพ์กระเรียนขาว มีอยู่มากมายจนถึงขนาดที่ บางข้อมูลสำนักพิมพ์กระเรียนขาว อาจจะหาได้เร็วกว่าและเหนือกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็ได้ คิดจริงๆ หรือว่าความสามารถของพรรคระดับนี้ แดนจันทราโลหิตจะปล่อยให้รอดสายตา” อูหลินเฟิงกล่าว เพราะหากเขาเป็นแดนจันทราโลหิตย่อมไม่ปล่อยให้พรรคที่มีความสามารถในการหาข้อมูลแบบนี้ หลุดมือแน่นอนเขาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้อีกฝ่ายมาเป็นของตนเอง

        “เรื่องนี้ ……” เมื่อได้ฟังแบบนั้นจอมยุทธ์ชุดฟ้าก็ไม่อาจที่จะเถียงต่อไปได้ เพราะว่าอสุรกายโลหิตเองก็เป็นหลักฐานชั้นดีว่าแดนจันทราโลหิตตอนนี้กำลังเพ่งเล็งไปที่สำนักพิมพ์กระเรียนขาว

        “ถ้าหากว่าท่านไม่ได้เป็นพวกเดียวกับแดนจันทราโลหิตจริงๆ ทุกเรื่องราวที่ท่านได้เห็นภายในสุสานแห่งนี้ ห้ามตีพิมพ์มันเด็ดขาด รวมถึงห้ามส่งข้อมูลให้กับสำนักพิมพ์กระเรียนขาว ท่านต้องเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวเองเท่านั้น” อูหลินเฟิงกล่าว ตอนนี้เขายังไม่ต้องการให้ผู้ใดรู้เรื่องที่ลี่เจียง กลายเป็นลูกศิษย์ของเทพกระบี่คงหมิง เพราะว่าถ้าหากเรื่องนี้กระจายไปอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เกิดขึ้นคือตระกูลลี่ อาจถูกอสุรกายโลหิตโจมตีและจับเป็นตัวประกันเพื่อต่อรองกับลี่เจียงแน่นอน ตระกูลลี่ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดที่จะตั้งรับการโจมตีของแดนจันทราโลหิตได้

        “อะไรกัน!! เรื่องภายในสุสานแห่งนี้ควรที่จะ..” จอมยุทธ์ชุดฟ้าพยายามที่จะต่อรอง เพราะว่าเรื่องราวของสุสานเทพกระบี่นั้นย่อมมีคนหลายคนสนใจ หากสามารถตีพิมพ์เรื่องภายในนี้ได้ย่อมกลายเป็นข่าวใหญ่แน่นอน ยิ่งตอนนี้มีคนที่สามารถสืบทอดเพลงหมัดของเทพกระบี่คงหมิงได้..เรื่องนี้ย่อมต้องเป็นข่าวใหญ่ที่สามารถสั่นสะเทือนทั่วยุทธภพได้แน่นอน แต่ว่ายังไม่ทันที่จอมยุทธชุดฟ้าจะต่อรองหรือพูดอะไรต่อไป ก็ได้มีกระบี่ของอูหลินเฟิงจ่อเข้ามาที่คอของเขาแล้ว

        “เรื่องนี้ข้าไม่ได้ขอความคิดเห็นของท่าน ข้าไม่ได้ห้ามท่านเก็บเป็นความลับตลอดไป แต่ท่านจะสามารถตีพิมพ์เรื่องนี้ได้หลังจากที่แดนจันทราโลหิตล่มสลายลงไปแล้วเท่านั้น ไม่อย่างนั้นก็ต้องตายที่นี่” อูหลินเฟิงกล่าว ด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไม่ได้มีน้ำเสียงที่ติดเล่นอีกต่อไป กระบี่ที่จ่อที่คอค่อยๆ แทงเข้าใกล้บริเวณคอเรื่อยๆ

“ก็ได้ ก็ได้ ข้าจะไม่ส่งข่าวอะไรให้แก่สำนักพิมพ์กระเรียนขาวเด็ดขาด” จอมยุทธ์ชุดฟ้า ได้กล่าวออกมาอย่างเสียดาย แต่เขาเองยังไม่อยากที่จะตายยังสถานที่แห่งนี้ แต่ภายในใจของเขาช่างเสียดายยิ่งนักที่ไม่อาจตีพิมพ์เรื่องนี้ได้ยิ่งให้รอแดนจันทราโลหิตล่มสลายก็ไม่รู้ว่าต้องรอไปอีกนานเท่าไหร่

        “ดี ถ้าอย่างนั้น..ก็อย่าได้ต่อต้านสิ่งนี้เด็ดขาด” อูหลินเฟิงกล่าว พร้อมกับเร่งพลังวิญญาณของตนเอง สร้างยันต์วิญญาณสีขาวพร้อมกับ ใช้ยันต์สีขาวนั้นพุ่งเข้าไปยังตัว ของจอมยุทธ์ชุดฟ้า จอมยุทธ์ชุดฟ้าที่กลัวไม่กล้าต่อต้านเองก็ยอมให้ยันสีขาวนั้นเข้าไปในร่างกายอย่างง่ายดาย

        “ยันต์ใบนั้น จะผนึกอยู่กับจิตวิญญาณของเจ้า หากเมื่อใดก็ตามที่เจ้านำเรื่องที่เห็นภายในสุสานนี้ไปกล่าวต่อหรือเขียนลงสิ่งใดก็ตาม พลังวิญญาณภายในยันต์จะทำลายดวงวิญญาณของเจ้าทันที” อูหลินเฟิงกล่าว จอมยุทธ์ชุดฟ้าผู้นี้ไม่ได้มีความแข็งแกร่งด้านพลังวิญญาณ หากถูกยันต์ที่เขาสร้างขึ้นระเบิดจากภายในย่อมสามารถสังหารได้ทันที

        หลังจากที่อูหลินเฟิงได้นำยันต์ใส่ไปในดวงวิญญาณของจอมยุทธชุดฟ้าเพื่อป้องกันการรั่วไหลของข้อมูล ก็ได้บอกกับเซี่ยชิงเอ๋อร์ ไป๋หลันฮวาและศิษย์ของพรรคสิบกระบี่ ให้เก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อนเช่นกัน ซึ่งคนทั้งหมดเองก็ตกลงและยินดีที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ จนกว่าลี่เจียงจะเป็นผู้ที่เปิดเผยมันเอง

        “เหตุใดเจ้าถึงต้องปิดบังเรื่องที่ข้ากราบเทพกระบี่คงหมิงเป็นอาจารย์” ลี่เจียงถามด้วยความไม่เข้าใจ

        “เพราะความแข็งแกร่งของตระกูลลี่  ตระกูลลี่ในตอนนี้ไม่ได้มีมากพอที่จะปกป้องตัวเองหรือปกป้องเจ้าได้ ตอนนี้เจ้าคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดภายในตระกูลแล้ว หากตอนนี้มีผู้ไม่หวังดีต่อเจ้าหรือไม่ต้องการให้เจ้าเติบโตไปมากกว่านี้ เพียงพวกมันเล็งโจมตีไปที่ตระกูลลี่แล้วสามารถจับตัวคนในตระกูลลี่ เป็นตัวประกันเพื่อต่อรองกับเจ้า ถึงตอนนั้นไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยคนในตระกูลเป็นอันดับแรก” อูหลินเฟิงตอบ ลี่เจียงงั้นเป็นคนที่หากให้ความสำคัญกับผู้ใดแล้วย่อมต้องปกป้องคนผู้นั้นอย่างถึงที่สุด และยิ่งหากว่าตระกูลตกอยู่ในอันตรายลี่เจียงย่อมไม่อยู่เฉยแน่นอน

        “ขอบคุณเจ้าที่คิดไปถึงขั้นนั้น ข้าไม่ได้คิดเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย” ลี่เจียงกล่าวเขาไม่ได้คิดเรื่องของครอบครัวเลยแม้แต่น้อย เพราะว่าตลอดเวลานั้นเขามักจะเป็นเพียงผู้เยาว์ที่มีผู้อาวุโสในตระกูลที่แข็งแกร่งมากกว่าเขา แต่ตอนนี้ด้วยระดับจอมยุทธ์ขั้นสูงเขาย่อมกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดภายในตระกูล ยิ่งบวกกับฐานะผู้สืบทอดเพลงหมัดของเทพกระบี่คงหมิง หากเป็นศัตรูแล้วละก็ย่อมไม่ต้องการให้เขาเติบโตไปมากกว่านี้ การโจมตีไปยังตระกูลลี่ ที่ยังอ่อนแออยู่ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

        “ไม่เป็นไร พวกเราไปแบ่งทรัพยากรกันต่อเถอะ ยังเหลืออีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้แบ่งกัน” อูหลินเฟิงกล่าว เพราะว่าคนทั้งหมดฟื้นขึ้นมาเร็วกว่าที่เขาคาดคิด สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มีเพียงการนำแหวนและสร้อยมิติของคนที่ตายแล้วมาเท่านั้น ยังไม่ได้คัดแยกของภายในนั้นเลยแม้แต่อันเดียว

        ..

        ..

        จบตอน