ผ่านไปสักพักหวังลิ่วก็เริ่มหยุดโมโหและหันกลับไปหาพวกลูกน้องของตัวเอง
“เ้าหมอนั่นมันไม่ได้แข็งแกร่งถึงขนาดจัดการพวกนี้ได้แน่ๆ มันจะต้องมีคนมาช่วยมันแน่ๆ แยกย้ายกันดูรอบๆนี้ซะเผื่อว่ามันจะหลบอยู่ ”
“ครับ/ค่ะ!!”
ลูกน้องหวังลิ่วตอบรับคำสั่งเ้านายตัวเองและแยกย้ายกันหาตัวของควานอย่างรวดเร็ว
เมื่อลูกน้องออกไปทั้งหมดหวังลิ่วก็กอดอกพร้อมกัดเล็บตัวเองแล้วพูดกับตัวเอง
“จะให้มันหนีไปไม่ได้ ถ้ามันรอดไปได้ล่ะก็เราได้ซวยแน่ๆ”
…………….
ตัดมาที่นอสตอนนี้ที่กำลังหนีพวกคามิลเลี่ยนป่ามาได้สักระยะแล้ว สภาพของนอสตอนนี้ก็เริ่มมีาแตามตัวเล็กน้อยจากการตัดสินใจผิดพลาดและความเหนื่อยล้าที่นอสต้องสังเกตลิ้นของพวกคามิลเลี่ยนและต้องคอยสั่งควานให้หลบด้วย นอสเลยใช้สมาธิแบบเต็มที่ตลอดเวลาเลย
ส่วนทางควานนั้นหนักกว่านอสมากเพราะแผลเริ่มมีมากขึ้นกว่าเดิมั้แ่เริ่มวิ่งหนีมา แต่นอสก็สังเกตได้ในบางจังหวะที่ควานเริ่มจะจับจังหวะหลบได้ดีมากขึ้นกว่าเดิม และมี่หนึ่งที่นอสลืมออกคำสั่งควานไปแต่ควานก็สามารถคาดการลิ้นที่โจมตีเข้ามาและหลบเองได้แต่ก็หลบได้ไม่พ้นจนได้แผลมาอยู่ดีก็ตาม
หลังหนีมาได้่หนึ่งนอสก็สังเกตได้ว่าพวกคามิลเลี่ยนนั้นเบาบางลงกว่าเดิมมาก นี่น่าจะเป็สัญญาณที่ดี ที่แสดงว่าพวกนอสนั้นใกล้จะออกจากอาณาเขตของพวกมันแล้ว นอสจึงหันไปบอกกับควาน
“พยายามอีกนิดนะครับคุณควานเราใกล้จะออกจากอาณาเขตของพวกมันแล้ว!!”
ควานไม่ได้ตอบกลับนอสเพราะเหมือนว่าควานกำลังใช้สมาธิอย่างหนักกับตัวเองเพื่อเอาชีวิตให้รอด นอสที่เห็นแบบนั้นก็เข้าใจว่าทำไมควานถึงเงียบไม่ตอบเขา นอสไม่ได้ติดใจอะไรตอนนี้เขาก็สมควรที่จะมีสมาธิเหมือนกัน
ยิ่งวิ่งต่อไปเรื่อยๆพวกคามิลเลี่ยนก็เริ่มน้อยลงไปเรื่อยๆ แล้วจนตอนนี้เหลือตัวที่ตามพวกนอสอยู่แค่5-6ตัวเท่านั้นเอง นอสเห็นแล้วว่าจำนวนแค่นี้เขาสามารถกำจัดได้แน่โดยที่ไม่ได้เป็ภาระหนักอะไร นอสจึงหันไปบอกกับควาน
“คุณควานมันเหลือน้อยแล้ว สู้ฆ่ามันเลยดีกว่าครับถ้าวิ่งไปมากกว่านี้เราต้องถึงขีดจำกัดก่อนแน่นอน”
เมื่อได้ยินสิ่งที่นอสบอก ควานที่เงียบมาตลอดก็เริ่มปริปากพูด
“แต่ผม ยังมองไม่ค่อยเห็นตัวมันเลยนะครับ”
“ผมจะช่วยระบุตำแหน่งมันให้เอง พวกมันส่วนมากที่ตามเรามามันมีแต่พวกระดับสีเขียวเราไหวแน่ครับ”
นอสบอกกับควาน
“เข้าใจแล้วครับ”
ควานพูดกับนอสด้วยเสียงนิ่งเฉย คงเป็ความเหนื่อยล้าที่ทำให้ควานนั้นไม่มีแรงจะพูดแบบร่าเริงเหมือนแต่ก่อน และด้วยความจริงที่ควานควรจะหมดแรงไปนาน แล้วแต่เพราะชีวิตตัวเองกำลังแควนอยู่บนเส้นด้ายควานก็เลยฝืนตัวเองอยู่ ณ ตอนนี้
เมื่อเห็นว่าควานเข้าใจข้อตกลงแล้วนอสก็ให้สัญญาณกับควานและหันหน้าไปเผชิญหน้ากับพวกคามิลเลี่ยนป่ากัน นอสเป็คนที่เริ่มสวนกลับไปพร้อมกับสั่งควาน
“ต้นไม้ต้นที่สามถัดจากที่คุณอยู่้ามุมขวาของกิ่งใหญ่ครับ!!”
เมื่อได้ตำแหน่งควานกำดาบในมือแน่นและกระชับให้เหมาะกับมือตัวเองและพุ่งไปพร้อมๆกับนอส
“ถัดจากตรงนั้นหนึ่งต้นกิ่งเล็กซ้ายครับ”
ฉึบ!!
ทั้งสองคนเริ่มโต้กลับอย่างรวดเร็วกว่าพวกคามิลเลี่ยนจะได้ทำอะไรมันก็เริ่มโดนกำจัดออกไปที่ละตัวแล้ว นอสบอกตำแหน่งต่อไปโดยที่ให้ควานกำจัดแต่พวกระดับสีเขียว ด้วยสภาพของควานแค่พวกนี้ก็เต็มกลืนกำลังของเขาแล้ว
ส่วนนอสนั้นก็จะจัดการกับพวกระดับสีเหลืองให้เพราะนอสยังเหลือกำลังพอจะสู้มากกว่าควานและนอสก็มีข้อได้เปรียบมากกว่าควานอยู่มากด้วย
ฉึบ!!
คามิลเลี่ยนป่า ระดับสีเหลืองถูกฆ่า
ไม่ได้รับอาวุธิญญา
ดูดซับผลึกเพื่อรับแกนเวทย์
…….
การกำจัดไม่ได้ยากสำหรับนอส เพราะจำนวนที่น้อยลงแล้วจากที่ตอนแรกนอสนับได้ไม่หมด คามิลเลี่ยนระดับสีเหลืองทั้งสองตัวถูกเ้าแหว่งหั่นออกเป็สองส่วนแบบแนวนอน
เมื่อเคลียร์ธุระตัวเองเสร็จแล้วนอสก็หันไปดูที่ควาน ทางด้านของควานตอนนี้ก็กำจัดทุกตัวที่นอสบอกไปแล้วเรียบร้อย
นอสรีบชำแหละเอาแกนเวทย์และรีบเดินเข้าไปหาควานทันที
“เหนื่อยหน่อยนะครับคุณควาน ไหวรึเปล่าครับ”
นอสถามควานที่ตอนนี้กำลังนั่งหอบหายใจแรง พิงศพของพวกคามิลเลี่ยนอยู่
“ตอนนี้ก็เริ่มจะสบายดีแล้วล่ะครับ ในที่สุดก็มีเวลาได้พักหายใจสักที เฮ้อ~”
ควานถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะโล่งอกที่ตัวเองปลอดภัยแล้ว
นอสมองไปที่ตัวควานเพื่อดูว่าเขามีาแที่สาหัสอยู่หรือเปล่า โชคดีที่พอลองมองดูแล้วนอสก็เห็นแค่แผลที่ไม่ได้สาหัสมากเท่าไหร่ นอสเข้าไปหาควานและพยุงควานขึ้นมา
“รีบออกจากตรงนี้ดีกว่าครับ ถ้าเราอยู่นานเกินเ้าพวกตัวอื่นๆอาจจะยกโขยงกันมาอีกรอบก็ได้”
ควานที่ได้ยินที่นอสบอกก็พยายามดันตัวเองขึ้นเพื่อออกจากตรงนี้ให้ไวที่สุดแต่เพราะฝืนร่างกายตัวเองมาเป็เวลานานทำให้กล้ามเนื้อทุกส่วนของควานนั้นอ่อนแรงอย่างมาก
นอสจึงได้พยุงควานหนีออกไปอย่างช้าๆ
……….
ตอนนี้นอสออกมาจากป่าไนท์ลิทเติ้ลแล้ว เพราะสีและชนิดของต้นไม้ที่เปลี่ยนไป เมื่อเห็นว่าปลอดภัยนอสก็วางควานลงและได้พักหายใจบ้าง
“เฮ้อ~ ในที่สุดก็ปลอดภัยสักที มันอันตรายขึ้นเป็กองเลยแฮะพอเริ่มออกจากโซนเมืองเดลต้ามาแล้ว พวกมอนสเตอร์ดุร้ายขึ้นมากเลย”
“เหนื่อยหน่อยนะคะนายท่าน”
ลิลิธพูดกับนอส
“ขอบใจลิลิธ….”
ที่นอสพูดกับลิลิธได้แบบนี้เพราะตอนนี้ควานได้หมดสติไปแล้วจากความเหนื่อยนอสก็เลยได้อุ้มควานมาตลอดทางที่หนีมา แต่ก็เพราะมีรองเท้าสปีดนอสเลยไม่ค่อยได้รับภาระอะไรหนักขนาดนั้น
แต่นอสก็สูญเสียพลังเวทย์ไปเยอะเหมือนกัน เพราะนอสต้องใช้เนตรมนตราตลอดเวลาเพื่อที่จะบอกตำแหน่งให้กับควานและตัวของเขาเอง ทุกส่วนในร่างกายนอสนั้นเกร็งและอ่อนล้ามากแต่ก็ไม่ได้หนักเท่ากับควานตอนนี้
นอสนั่งพักอยู่สักพักควานก็ได้สติฟื้นขึ้นมา เมื่อเห็นว่าตัวเองนอสอยู่กับพื้นข้างหน้านอส ควานก็รีบเด้งตัวขึ้นมา
“ระ เราปลอดภัยแล้วหรอครับ!?”
“สำหรับตอนนี้ก็ใช่ครับ ในระหว่างนี้คุณก็พักผ่อนก่อนเถอะครับส่วนผมขอดูดซับเ้าสิ่งนี้ก่อนแล้วกัน”
นอสพูดพร้อมกับหยิบผลึกเวทย์ของคามิลเลี่ยนป่าระดับสีเหลืองออกมา
ควานที่เห็นว่สถาการณ์ปลอดภัยแล้วก็ผ่อนคลายและลงไปนอนพักผ่อนในทันที…..
นอสเห็นว่าควานกำลังพักผ่อนแล้วนอสก็เริ่มดูดซับผลึกที่เก็บมาได้ทันที
ดูดซับผลึก ระดับสีเหลือง +1
ดูดซับผลึก ระดับสีเหลือง +1
…..
ลูกแรกผ่านไปนอสก็หยิบลูกที่สองและสามออกมาทันที แล้วดูดซับ เมื่อดูดซับผลึกนอสก็รู้สึกว่าพลังเวทย์ภายในตัวนั้นเริ่มกลับมาทีละนิด พอให้ตอนนี้นอสเริ่มกลับมามีแรงแล้ว
จากการดูดซับไปครั้งนี้นอสได้มาทั้งหมด 11 พ้อยต์ เมื่อนอสลืมตาขึ้นมาจากการดูดซับก็เห็นว่าควานนั้นตื่นมาแล้ว และกำลังดูดซับผลึกสีเขียวด้วยเหมือนกัน
“แปลกนะระดับพ่อค้าแบบคุณควานจะยังเก็บระดับสีเขียวไม่ครบหรอเนี้ย”
นอสคิดในใจ
ผ่านไปสักพักควานก็ดูดซับจนหมดและลืมตาขึ้นมา ควานก็ใที่เห็นว่านอสกำลังจ้องมองเขาอยู่
“เอ๊ะ!? มีอะไรหรือเปล่าครับคุณนอส”
ควานถามไปแบบยิ้มแห้งๆ
“คุณควานเป็พ่อค้าแท้ๆนะครับ ทำไมถึงยังเก็บพ้อยต์ระดับสีเขียวไม่ครบหรอครับ”
นอสถามออกไป
“อ่อเพราะเห็นว่ามันเก็บง่ายผมก็เลยจะเก็บมันทีหลังน่ะครับ ส่วนมากก็เลยจะชอบดูดซับพวกระดับสีเหลืองขึ้นไปมากกว่า ฮ่าๆ”
ควานพูดออกมาแบบเขินอาย
“อืม…เป็งั้นเองสินะครับ แล้วตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยังครับ”
“หลังจากดูดซับผลึกไปก็โอเคขึ้นมากแล้วล่ะครับ”
“จะพักต่อไหมครับหรือจะเดินทางต่อตอนนี้ผมน่าจะไหวอยู่ครับ”
นอสถามควาน
ควานนั่งคิดอยู่สักพักก่อนจะให้คำตอบกับนอส
“ไปต่อเลยดีกว่าครับเรามาไกลมากแล้วไปอีกไม่เท่าไหร่ก็เราก็น่าจะถึงครึ่งทางแล้วล่ะครับ”
เมื่อนอสเห็นว่าควานตัดสินใจแบบนั้นนอสก็ไม่ได้ขัดอะไรควานเพราะนอสเองก็พักจนพอสู้ได้แล้ว และพอควานบอกว่าใกล้จะถึงครึ่งทางแล้วนอสก็อยากจะรีบไปดูเหมือนกันว่าอีกเมืองจะเป็แบบไหน เพราะั้แ่เข้ายูโทเปียมานอสยังไม่เคยออกมาจากอาณาเขตเมืองเดลต้าเลย
…………………………..
2K
