เกิดใหม่แต่ดันเป็นจอมมารซะอย่างงั้น !

      หลังจากออกจากกิลด์มาได้สักพัก ผมก็ซื้ออาหารตุนไว้นิดหน่อยเพราะมีสกิลเก็บไว้เลยไม่ต้องห่วง แต่จะให้ไปตัวเปล่านั้นก็คงจะถูกสงสัยเอาง่ายๆละนะ        ผมเลยไปที่ร้านขายอาวุธ เพื่อซื้อเกราะหนังและดาบมือเดียวแบบเบา แต่ระหว่างทางที่ซื้อเกราะผมก็รู้สึกว่าจะถูกคนตามมาอ่ะนะ ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครแต่คนนั้น

ไม่ได้ มีความรู้สึกถึงเจตนาร้ายต่อผมเลย แต่จะให้คิดว่า เป็นแค่ ' สตอลค์เกอร์ ' ธรรมดาก็คงจะไม่ได้

        พอออกจากร้านผมจึงเริ่มวิ่งไปที่ทุ่งไรออทเพื่อสลัดเขาให้หลุด   ก็นะ...ถึงจะไม่มีเจตนาร้ายเเต่ถ้าเราถูกใครตามมาดู โดยไม่ได้ยินยอม 

ถึงจะไม่เป็นไร แต่คงไม่มีใครอยากโดนคนน่าสงสัยตามติดดูหรอกนะ   เมื่อผมวิ่งออกมาได้สักพักด้วยความเร็วสูงพอตัวเลยแต่  ถ้าจะให้เปรียบเทียบละก็

คงเร็วระดับนักวิ่งระดับโลกได้เลยละ   แต่ที่น่าแปลกคือคนนั้นยังตามผมมาติดๆเลยนั้นสิ  ถึงจะสลัดไม่หลุดแต่อย่างน้อยผมก็คิดบอกไปนัยๆว่า  'รู้สึกตัว' แล้วถึงได้หนี  จะได้เลิกตามมาสักที แต่สุดท้ายก็ไม่คิดที่จะหยุดตามมา

        ถึงจะน่ารำคาญหน่อยๆ แต่เรามาแค่เก็บสมุนไพรคงปล่อยให้ตามไปก่อนล่ะนะ เสร็จแล้วเราค่อยสลัดให้หลุด หลังเก็บสมุนไพรจากพวกนี้เสร็จก็ได้   ถึงจะรู้สึกอึดอัด  แต่ก็คงช่วยไม่ได้ละนะ  ยังไงเราเก็บของพวกนี้เสร็จก็คงไม่เป็นอะไรอยู่เเล้ว แค่แกล้งทำเป็นหยิบดอกไม้แล้วใส่ลงในกระเป๋า พลางเปิดสกิล 'เก็บของ' จากเวทมิติเอาก็ได้และจะไม่ถูกมองออกด้วย เยี่ยม! ไอเดียยอดใช่ม้า ฮ่าๆ

                "การนอนให้เพียงพอก็ถือว่าสำคัญนะคะ"

        เฮ้! พูดงี้หมายความว่าไงเนี่ย เชส! ฉันก็แค่เหงาเอง... เอาเถอะ แต่เหมือนโดนสกิลตัวเองสงสารเรายังไงก็ไม่รู้ สงสัยคงจะแค่คิดไปเอง...ใช่! คิดไปเอง!

                "การนอ........."

        รู้แล้ววว ! !  รู้สึกสมเพชตัวเองเลยเนี่ย ! เหอะๆ...  ระหว่างที่คิดนั้นผมหยิบพวกสมุนไพรทั้งหลายที่อยู่ระแหวกนี้และคอยสังเกตการณ์สังเกตสตอล์คเกอร์? น่าจะใช่ละฮ่าๆ...สงสัยนอนน้อยๆจริงนั้นแหละ บ่นกับตัวเองหลายรอบละ สมุนไพรที่ผมหยิบไปตามเควสก็มีพวก ดอกฟ้า , ดอกขาว , เห็ดซังจิ แล้วถึงดอกอื่นๆที่ไม่ใช่สำหรับเควส ผมก็เก็บทั้งหมดเพื่อจะเอาไปทำอาหารไว้เพิ่มความสามารถของสกิลล่ะนะ

        ถึงจะซื้อสกิลมาได้เพราะเป็นจอมมารรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่เรื่องเพิ่ม lvl สกิลด้วยการใช้ Point นั้นคนละเรื่องกันเลย สมมุติถ้าผมซื้อมา สกิลเวล 1 มา 100 Point สกิลเวลต่อไปก็จะเพิ่มเท่าตัวรวมกับของเก่าด้วยกลายเป็น 300 Point ก็หมายความว่ายิ่งเวลสูงยิ่งไม่คุ้มค่านั้นเอง สู้เอาเวลาไปฝึกเองดีกว่าแถมทั้งสองอย่างก็เเตกต่างกันในหลายๆความหมาย ก็เหมือนกับ ทฤษฎี และ ปฏิบัติ ล่ะนะ

        เอาล่ะ ถึงจะช้าไปหน่อย แต่เราก็ทำเควสเสร็จเเล้วจะไปส่งเควสเลยก็ได้อยู่เเต่ว่ามัน..... น่ารำคาญ ! ! ! เราอุตสาหเก็บสมุนไพรช้าๆนะ นี้ก็จะ 3 ชม. แล้วตอนที่ออกมาจากกิลด์ตอนนั้นเพิ่งจะเที่ยงรวมกับซื้อชุดนิดๆหน่อยๆ ตอนนี้ก็น่าจะ...

                "ค่ะ ตอนนี้ 4 โมงเย็นค่ะ "

        นั้นแหละ ขอบใจนะเชส รวมเวลาทั้งหมดก็ปาไปกว่า สี่ชั่วโมงเเล้วนะถึงจะแปลกแต่ก็เกินไปนะบางที..โอเคตัดสินใจหนีจากมันอย่างจริงจังดีกว่า ในระหว่างที่ผมตัดสินใจได้เด็ดขาดผมจึงจัดเเจงของให้เรียบร้อยก่อนวิ่ง  เอาหล่ะ...ลองเข้าไปในป่าให้ลึกกว่าสักหน่อยดีกว่า จากที่กิลด์เล่ามายิ่งเข้าไปลึกก็ยิ่งมีมอนสเตอร์แข็งแกร่งขึ้นด้วย ผมจึงรีบวิ่งไปในทางนั้นทันที ทางนั้นก็เริ่มตามผมมาทันทีในระยะที่ผมมองไม่เห็นด้วยแต่พอรู้สึกได้อย่างเดียว หรือจะเปลี่ยนแผนวิ่งไล่

สตอล์คเกอร์ดี   

        ไม่สิ ไม่ได้ ตรงกันข้ามกันเลยต่างหาก ถ้าเรารู้สึกถึงตัวเขาแล้วแต่เค้าไม่หนี  ก็น่าจะมั่นใจได้ว่าตัวเองจะไม่โดนตามหรือไม่ ก็รู้ว่าเราตามไม่ทันแน่นอน     เลยเลือกที่จะตามเราทั้งๆที่เรารู้อยู่เเล้ว แต่ทำไมละ? ไม่เข้าใจเลย ช่างมันละกัน จะให้คิดตอนนี้ก็คงคิดไม่ออกหรอก เพราะยังไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับคนนั้นเลย คงทำได้แค่หนีให้พ้นไปก่อนละนะ เป้าหมายอาจจะไม่ใช่เราแต่เป็นครอบครัวของเราก็ได้ ซึ่งหมายความว่าตอนนี้เรายังกลับไปไม่ได้ จนกว่าจะสลัดมันให้หลุดก่อน สำหรับเรายังไงครอบครัวก็มาเป็นอันดับแรก 

        ผมรีบวิ่งเข้าไปในป่าลึกขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มเจอมอนสเตอร์ที่อยู่ทางข้างหน้า ตรงด้านคือ หมาป่าชั้นต่ำสินะ ขนสีเทาดำ มีเขี้ยวใหญ่ แต่ตัวมันเล็กประมาณสุนัขธรรมดาเท่านั้น ลองดูความสามารถมันดีกว่า

***************************

Status :

เลเวล : 11

HP : 124/124

MP : 36/36

เผ่า : หมาป่า

คลาส : หมาป่าชั้นต่ำ

พลังกาย : 25

ความอดทน : 20

ความเร็ว : 30

พลังเวท : 4

ความเเม่นยำ : 14

โชค : 16

สกิล : พุ่งชน , เรียกพวกพ้อง

ความสามารถ :  E

******************************      

       หลังจากตรวจดูสเตตัสของมัน ก็ไม่น่ากลัวเท่าไหร่นัก ผมจึงรีบวิ่งไปหามันพลางหยิบดาบเบาออกมา มันรู้สึกตัวตนของผม  มันจึงเริ่มพุ่งมาทางผม ผมไม่สนใจคนที่ตามแล้วมุ่งสมาธิไปที่หมาป่าตัวเดียว เพราะยังไง ผ่านมาเเล้ว 4 ชั่วโมงแต่ไม่เข้ามาเอาชีวิตก็น่ามีเป้าหมายที่ไม่ใช่ชีวิตเราแน่นอน

        ผมจึงเร่งความเร็วเพิ่มไปอีก เหลืออีก 5 วิ จะปะทะกัน ผมรีบกำดาบแน่นพลางใช้ เวทน้ำครอบใบดาบให้มันคมยิ่งขึ้นจากพลังเวทผม ลำพังดาบเบา

ไม่มีอำนาจในกว่าตัดผ่านอยู่เเล้วแต่ถ้ารวมกับเวทเข้าไปละก็ จะทำให้ตัดผ่านได้ง่ายขึ้นเหมือนตัดเนย เลยล่ะ  หลังจากผ่านไป 1 วิ ที่ผมเตรียมการเสร็จผมดันทำ

พลาดเพราะลืมไปเรื่องการเรียกพวกของมัน มันเริ่มร้องเรียกพวกออกมาเสียงดัง

        ขณะนี้ผมเห็นว่าท่าไม่ดี ผมจึงรีบใช้พลังเวทลมหนุนหลังเพื่อให้ไวขึ้น แล้วฟันไปที่หมาป่า หลังจากสิ้นชีพ ผมรีบเก็บศพของมันลงในเวทมิติ   อย่างรีบร้อน เพราะฝูงของพวกมันน่ากำลังจะมาทางนี้ยังไงละ