โอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ

สามเดือน...คือช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะยาวนาน แต่สำหรับเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่กำลังเตรียมตัวสำหรับเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตแล้ว...มันกลับผ่านไปรวดเร็วราวกับสายน้ำที่ไหลเชี่ยว

ทันทีที่ประกาศิตประลองใหญ่ออกมา...บรรยากาศทั้งหมดในสำนักชั้นในก็พลันเปลี่ยนไป ความเกียจคร้านหายไปจนหมดสิ้น ถูกแทนที่ด้วยไอแห่งการต่อสู้ที่ร้อนระอุ ศิษย์ทุกคนต่างก็ทุ่มเทให้กับการฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง เสียงตะโกนเปล่งพลังและเสียงอาวุธปะทะกันดังขึ้นจากลานฝึกต่างๆ ไม่เว้นแต่ละวัน

เดือนแรก: รากฐานที่สั่นสะเทือน

ณ จวนที่พักของหลินเฟิง...ความเงียบสงบได้เข้าปกคลุม

เขาได้เข้าสู่สภาวะ "ปิดด่านฝึกฝน" อย่างสมบูรณ์แบบ เขาไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้พบปะผู้ใด ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดให้กับการสร้างความมั่นคงให้กับระดับพลังใหม่ของตนเอง

ภายในห้องฝึกซ้อม...พายุหมุนพลังปราณขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นรอบๆ ร่างของเขา พลังปราณฟ้าดินที่หนาแน่นในเขตชั้นในถูกดูดเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง! ด้วย "ความเข้าใจ" ที่ได้รับมาจากหุบเขาเมฆาเร้น ทำให้ประสิทธิภาพในการดูดซับพลังของเขานั้นสูงกว่าคนทั่วไปนับสิบเท่า!

รากฐานของระดับรวมปราณขั้นที่เจ็ดถูกสร้างจนมั่นคงอย่างรวดเร็ว...แต่เป้าหมายของเขานั้นสูงกว่านั้น!

'ระดับรวมปราณขั้นที่แปด...คือคอขวดที่แท้จริงระหว่างขั้นสูงและขั้นสูงสุด...มันไม่ใช่แค่การสะสมพลัง...แต่คือการทำความเข้าใจใน "การไหลเวียน" ของพลัง'

เขาไม่ได้พยายามใช้กำลังเข้าทะลวงดื้อๆ แต่กลับใช้ "สมอง" ของเขา...เขาใช้ความเข้าใจที่เหนือกว่าในการวิเคราะห์โครงสร้างของคอขวดนั้น...แล้วค่อยๆ ชักนำพลังปราณให้ไหลแทรกซึมเข้าไปทีละนิด...ทีละนิด...ราวกับสายน้ำที่ค่อยๆ กัดเซาะหินผา...

ยี่สิบวันผ่านไป...

ในที่สุด...เขาก็พบ "รอยร้าว" ในคอขวดนั้น!

"ตอนนี้แหละ!"

เขาไม่ได้ลังเลอีกต่อไป! เขารวบรวมพลังปราณทั้งหมดที่สะสมมา...แล้วระเบิดมันออกไปในครั้งเดียว! พุ่งเข้าโจมตีรอยร้าวนั้นอย่างแม่นยำ!

เปรี้ยงงงง!!!

เสียงที่ดังขึ้นในจิตสำนึกของเขานั้นยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆ! เขารู้สึกได้ถึงพลังปราณในร่างที่พลันเพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน! เส้นลมปราณของเขาถูกขยายให้กว้างขึ้น!

ระดับรวมปราณขั้นที่แปด!

เขาทำสำเร็จ! ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน เขาก็สามารถทะลวงผ่านคอขวดที่ต้องใช้เวลาเป็นปีสำหรับอัจฉริยะทั่วไปได้สำเร็จ! ตอนนี้...ช่องว่างระหว่างเขากับเจี้ยนอู๋ซวง...เหลือเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!

เดือนที่สอง: แผนการสกปรกและบททดสอบที่แท้จริง

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังปิดด่านฝึกฝนอยู่นั้น...พรรคพวกของเขากลับต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายในรูปแบบที่แตกต่างออกไป

"ศิษย์จางหู่! ศิษย์สือเหล่ย!" ผู้ตรวจการคนหนึ่งได้เดินทางมาถึงหน้าจวนของจางหู่พร้อมกับม้วนคำสั่ง "ท่านผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์มีคำสั่ง! เนื่องจากพวกเจ้าทั้งสองมีประสบการณ์ในการทำภารกิจนอกสำนัก...จึงขอแต่งตั้งให้พวกเจ้าเป็นหัวหน้าหน่วยเฉพาะกิจ...ออกไปจัดการกับ 'กลุ่มโจรหมวกเหล็ก' ที่กำลังปล้นสะดมคาราวานสินค้าทางตอนเหนือโดยด่วน!"

มันคือคำสั่งที่ดูเหมือนจะเป็นการมอบความไว้วางใจ...แต่จางเลี่ยงกลับขมวดคิ้ว...นี่มันคือแผนการสกปรกชัดๆ!

การส่งพวกเขาออกไปทำภารกิจที่อันตรายและใช้เวลานานในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้...มันคือการตัดทอนเวลาในการฝึกซ้อมของพวกเขาอย่างชัดเจน! แต่ในเมื่อมันเป็นคำสั่งโดยตรงจากผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์...พวกเขาก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้

"ขอรับ!"

การเดินทางของจางหู่และสือเหล่ยเต็มไปด้วยความยากลำบาก...กลุ่มโจรหมวกเหล็กนั้นแข็งแกร่งและเจ้าเล่ห์กว่าที่คาดไว้มาก พวกเขาต้องผ่านการต่อสู้ที่เฉียดตายหลายต่อหลายครั้ง...

แต่...แผนการของผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์กลับ "ผิดคาด" ไปอย่างมหันต์!

แทนที่จะทำให้พวกเขาอ่อนแอลง...การต่อสู้จริงที่เดิมพันด้วยชีวิตกลับกลายเป็น "ยาบำรุง" ชั้นเลิศ! มันขัดเกลาจิตสังหารของพวกเขาให้คมกริบ! และบังคับให้พวกเขาต้องประสานงานกันอย่างสมบูรณ์แบบ! จางหู่เรียนรู้ที่จะใช้เพลงดาบ "ป้องกันเพื่อสวนกลับ" ได้อย่างเชี่ยวชาญ...ในขณะที่สือเหล่ยก็สามารถรวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ปลายกระบี่...สร้างเป็น "เพลงกระบี่ทะลวงใจ" ที่ทรงพลังได้สำเร็จ!

และทุกครั้งที่พวกเขาบาดเจ็บหรืออ่อนล้า...ความช่วยเหลือจากพันธมิตรที่มองไม่เห็นก็จะมาถึงเสมอ...

หลิวซูซินได้กลายเป็นหน่วยสนับสนุนที่สำคัญที่สุดของทีม! นางแอบนำยาเม็ดฟื้นฟูพลังและยาเม็ดรักษาบาดแผลคุณภาพสูงสุดที่ได้รับจากท่านผู้เฒ่าซูมามอบให้พวกเขาอย่างลับๆ ผ่านเครือข่ายของศิษย์ฝ่ายสมุนไพร...ทำให้พวกเขาสามารถฟื้นตัวและแข็งแกร่งขึ้นได้ในอัตราที่น่าเหลือเชื่อ!

ไม่เพียงเท่านั้น...นางยังใช้เวลาทั้งหมดไปกับการ หาข้อมูล เกี่ยวกับเจี้ยนอู๋ซวงตามที่หลินเฟิงร้องขอ

นางค้นพบความลับสำคัญ...เพลงกระบี่ของเจี้ยนอู๋ซวงมีชื่อว่า "เพลงกระบี่จันทราเยือกแข็ง"...มันคือเคล็ดวิชาสายพลังหยินธาตุน้ำแข็งที่รุนแรง สามารถแช่แข็งได้แม้กระทั่งพลังปราณของคู่ต่อสู้! แต่ข้อเสียร้ายแรงของมันก็คือ...มันสิ้นเปลืองพลังปราณอย่างมหาศาล...และ "แพ้ทาง" พลังปราณสายหยางธาตุสายฟ้าที่รุนแรงและระเบิดออกอย่างฉับพลัน!

ข้อมูลชิ้นนี้...คือ "กุญแจ" สู่ชัยชนะ!

เดือนที่สาม: การเตรียมการครั้งสุดท้าย

จางหู่และสือเหล่ยเดินทางกลับมายังสำนัก...เพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ก่อนการประลองจะเริ่มต้นขึ้น

สภาพของพวกเขาดูมอมแมมและเต็มไปด้วยบาดแผล...แต่รัศมีพลังที่แผ่ออกมาจากร่างนั้นกลับแข็งแกร่งและน่าเกรงขามอย่างสิ้นเชิง! จางหู่ทะลวงสู่ระดับหลอมกายาขั้นที่เจ็ด! ส่วนสือเหล่ยก็ไปถึงขั้นที่หก!

พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก!

เมื่อหลินเฟิงออกมาจากการปิดด่านและได้พบกับสหายทั้งสองอีกครั้ง...เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เขาได้รับข้อมูลทั้งหมดจากหลิวซูซินแล้ว...และได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่ในการวาง "แผนรับมือ"

เขาไม่ได้พยายามจะทะลวงสู่ขั้นที่เก้า...แต่กลับทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการฝึกฝนเคล็ดวิชาสองอย่าง...

หนึ่ง...คือการควบคุม "ฝ่ามืออัสนีบาต" ให้สามารถระเบิดพลังธาตุสายฟ้าที่รุนแรงออกมาได้ใน "ชั่วพริบตา"...เพื่อใช้เป็นไพ่ตายในการทำลาย "ไอเย็น" ของเพลงกระบี่จันทราเยือกแข็ง!

และสอง...คือการฝึกฝน "วิชาเงาไร้ลักษณ์" ในความมืดมิดของห้องฝึกซ้อม...เตรียมมันไว้ในฐานะ "แผนสำรอง" สุดท้าย...ที่ไม่มีใครในสำนักล่วงรู้!

...

ค่ำคืนสุดท้ายก่อนวันประลองจะมาถึง...

ณ จวนของหลินเฟิง...พวกเขาทั้งสี่คนได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง...

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบ...แต่ก็แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่พร้อมจะระเบิดออก

หลินเฟิงนั่งหลับตาทำสมาธิ...รัศมีพลังของเขานิ่งสงบราวกับทะเลสาบที่ไร้คลื่น... จางหู่กำลังใช้ผ้าไหมชั้นดีเช็ดดาบใหญ่ของเขาอย่างแผ่วเบา...ดวงตาของเขามั่นคงและเด็ดเดี่ยว... สือเหล่ยกำลังยืนนิ่ง...จ้องมองไปยังปลายกระบี่ของตนเอง...รวบรวมสมาธิทั้งหมดไว้ที่จุดๆ เดียว... ส่วนหลิวซูซิน...กำลังจัดเรียงขวดยาเม็ดชุดสุดท้ายที่นางเตรียมไว้ให้พวกเขาอย่างตั้งใจ...

พรุ่งนี้...คือวันตัดสินชะตา...เวทีแห่งอัจฉริยะกำลังจะเปิดม่านแล้ว