เทพมังกรเหนือโลก

    “ดูเหมือนลางสังหรณ์ที่ว่าข้าจะแพ้หากเข้าปะทะนั้นจะบอกถูกสินะ!!!”

หยุนเฟยที่เจอกับสถานการณ์เช่นนี้พลันอุทานออกมา!.....และหยุนเฟยครานี้เองพลันนับการต่อสู้ครั้งนี้ว่าเป็นการต่อสู้ที่ลำบากที่สุดตั้งแต่มันได้กำเนิดใหม่มาเลยก็ว่าได้!

ซูม!!!

ดาบยักษ์ขาดครึ่งท่อน 2เล่มกำลังพุ่มทะยานมาทางหยุนเฟยอย่างรวดเร็ว!....ด้วยขนาดของดาบยักษ์ทั้งสองนี้ทำให้หยุนเฟยร่างปลอมนั้นสูญเสียพลังปราณไปไม่น้อย!

แต่หยุนเฟยเองก็เสียไปไม่มากไม่น้อยกว่าหยุนเฟยร่างปลอมเช่นกัน!เพราะด้วยความใหญ่โตของดาบยักษ์ทั้งคู่ทำให้พลังปราณที่ต้องใช้ควบคุมทวนนั้นเพิ่มมากขึ้น!

ตูม!!!!

เหมือนกับฝ่าดินกำลังโกรธา!....เสียงที่เกิดขึ้นพลันกระจายไปทั่วห้อง!...ความรุนแรงของกระแสลมพลังปราณนั้นมากมายเหนือคณานับถึงขึ้นทำให้ดาบยักษ์ที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นอีก13 เล่มพลันกระเด็นกระดอน!

และดูเหมือนว่าหยุนเฟยร่างปลอมจะไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่หยุนเฟยแต่อย่างใด!...ดาบยักษ์หักครึ่งท่อนอีก 2 เล่นพลันลยขึ้นและมุ่งตรงไปทางหยุนเฟยทันที!

ตูม!!!

เสียงดังเกิดขึ้นอีกครา!...หยุนเฟยที่เมื่อสัมผสได้ถึงดาบยักษ์อีกสองเล่มมันจึงใช้พลังปราณอีกส่วนหนึ่งเข้าคงบคุมทวนก้าวเหนือสวรรค์อีกข้างที่นอนแน่นิ่งอยู่ออกมาขับสู้!

ในการต่อสู้ครานี้นั้นนับว่าน่ากลัวเป็นอย่างมาก!....และกลายเป็นว่านี่เป็นการเพิ่มผู้ประลองขึ้นมาอีก6!! เพราะทันทีที่อาวูธทั้งสองขับสู้กัน!

หยุนเฟยทั้งสองก็พลันใช้พลังปราณขับเคลื่อนอาวุธของตนเข้าโจมตีอีกฝ่ายอย่างน่ากลัว!....อาจเป็นเพราะทวนก้าวเหนือสวรรค์ทำมาจากหินจากต่างภพทำให้มันสามารถขับสู้กับอาวุธที่มีน้ำหนักใกล้เคียงกันได้ถึง2 เล่มได้!

แต่สิ่งที่หยุนเฟยพลันหนักใจตอนนี้ก็คงจะเป็นดาบที่เหลืออีกกว่า11 เล่มที่ปักอยู่ที่กำแพงด้านหลังหยุนเฟยร่างปลอม!เนื่องเพราะพลังกระแสลมจากการปะทะกันพัดซัดให้ดาบทั้ง11 อยู่ในสภาพนั้น....

ครืน!!!!!

และก็เป็นอย่างที่หยุนเฟยคาดการไว้!...เพราะดาบยักษ์ขาดครึ่งท่อนอีก 2เล่มกำลังพุ่งตรงมาหาเขาด้วยการควบคุมของหยุนเฟยร่างปลอม!

ปัก!

ดาบทั้งสองพลันพุ่งเข้าสู่หมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณหยุนเฟยปล่อยออกมา!...เสียงของการปะทะกันครานี้นั้นทำให้แม้แต่คนธรรมดายังรู้ได้ว่าใครที่เสียเปรียบ!

เพราะเสียงเมื่อครู่นั้นคือเสียงนิ้วของหยุนเฟยที่หักเพราะพลังของดาบยักษ์ควบคู่กับพลังปราณที่คลุมอยู่!...หนำซ้ำยังมีดาบถึงสองเล่ม!....ถึงแม้หยุนเฟยจะแข็งแกร่งเพียงใด!แต่ก็ไม่สามารถจะทนทานพลังจากจากแรงปะทะครั้งนี้ได้!

หยุนเฟยดูเหมือนจะไม่ยอมเป็นฝ่ายเสียเปรียบ!เมื่อมันรู้ว่ามันกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงขั้นชีวิต!มีหรือมันจะโง่เข้าขับสู้กับหยุนเฟยร่างปลอมโดยตรงอีกครา!...

เมื่อนึกได้ดังนั้น!มันจึงรีบขับเคลื่อนวิชาเดินชมจันทร์มุ่งไปทางศาสตราวุธดาบมารพิโรธของมันทันที!....เนื่อด้วยความเป็นศาสตราวุธทำให้การต่อสู้ของโซ่และดาบหนักนั้นดูเหมือนจะรู้ผลไปนานแล้ว!

และข้างที่ชนะจะเป็นใครไม่ได้!นอกจากดาบหนักของหยุนเฟย!....ถึงแม้ว่าจะยังเหลือโซ่อยู่มากแต่เพราะต้องใช้พลังจิตควบคุมจึงทำให้หยุนเฟยร่างปลอมต้องเสียพลังจิตไปมากกว่าหยุนเฟยที่ต้องควบคุมแค่ศาสตราวุธแค่หนึ่งอย่าง!

หยุนเฟยไม่รีรอช้าแต่อย่างใด!...มันรีบขับเคลื่อนพลังลมปราณเข้าไปในดาบมารพิโรธทันที!...ก่อนที่ดาบมารพิโรธจะเกิดเสียคำรามขึ้นมาอย่างน่าเกรงขาม!...ที่หยุนเฟยกล้าที่จะใช้ศาสตราวุธด้วยพลังปราณนั้นก็เป็นเพราะหยุนเฟยร่างปลอม!...

หยุนเฟยร่างปลอมนั้นใช้พลังปราณมาควบคุมอาวุธถึง6 ชิ้นในเวลาเดียวกัน!มีหรือหยุนเฟยจะน้อยหน้า?...ศาสตราวุธของมันที่ถูกควบคุมด้วยพลังจิต!ครานี้จึงถูกควบคุมโดยพลังปราณอย่างสมบูรณ์!

ชิ้ง!!

ราวกับกระบี่อันแสนบางและเบากำลังตัดผ่านกระดาษแผ่นบางๆแผ่นหนึ่ง!....เสียงนี้ถึงงแม้จะเป็นเสียงที่อ่อนนุ่มและบางเบา!แต่ใครๆที่ได้ยินเสียงนี้ก็ต้องขนหัวลุกกันทุกคน!

ชิ้งๆๆ!!!

ไม่หยุดเพียงแค่คราเดียว!ดาบมารพิโรธ!เมื่ออยู่ในมือของหยุนเฟยก็พลันแสดงพลังอันแสนน่ากลัวออกมา!....จากเดิมที่ดาบยักษ์ทั้ง 2 พุ่งมาหาหยุนเฟยบัดนี้กลับเปลี่ยนไป!เพราะดาบยักษ์ทั้งสองในตอนนี้เหลือเพียงแค่ด้ามจับเท่านั้น!

ตูม!!!

ดูเหมือนหยุนเฟยร่างปลอมจะไม่ยอม!....ทันทีที่ดาบยักษ์ทั้งสองเล่มถูกทำลายลง!ครานั้นเองที่ดาบยักษ์อีกสองเล่มพลังพุ่งมาทางหยุนเฟยอีกคราอย่างรวดเร็ว!!

หยุนเฟยที่เห็นดังนั้นก็พลันขมวดคิ้วขึ้นมา!....ไม่ใช่เพราะมันกำลังเยาะเย้ยหยุนเฟยร่างปลอมที่ใช้พลังปราณไปโดยเปล่าประโยชน์!....แต่มันกลับกำลังก่นด่าตัวเองขึ้นมา!เพราะที่หยุนเฟยจะควบคุมศาสตราวธได้นั้นตัวมันเองก็ต้องสูญเสียพลังไปมากมายเช่นกัน!....เมื่อสังเกตให้ดีแล้วมันจะรู้เลยว่ามันใช้พลังปราณออกมาควบคุมศาสตราวุธมากกว่าหยุนเฟยร่างปลอมเสียอีก!

แต่นี่ไม่ใช่เวลามากังวลลิตกใจ!....นี่คือสถานการณ์เป็นตาย!หากมันย่อท้อมันก็ต้องตกตาย!หากมันแข็งขันไม่แน่ว่าสวรค์อาจมีตาทำให้มันสามารถรอดพ้นวิกฤตครานี้ไปได้!

ชิ้งๆๆๆๆๆ!!!

ยังคงเป็นเหมือนสองเล่มแรก!ดาบยักษ์ทั้งสองในตอนนี้เหลือเพียงด้ามเท่านั้น!....ด้วยพลังปราณที่แสนบริสุทธิ์ของหยุนเฟยควบคู่กับศาสตราวุธทำให้พลังทำลายนั้นเพียงพอที่จะสยบอาวุธทุกชนิดในห้องโถงแห่งนี้ได้!

ตูมๆๆ!!!

ดูเหมือนหยุนเฟยร่างปลอมจะฝืนตัวมันเอง!....เพราะครานี้นั้นมันควบคุมดาบทั้ง 7 ที่เหลืออยู่เพื่อพุ่งมาหาหยุนเฟยอย่างน่าเหลือเชื่อ!

หยุนเฟยที่เห็นดังนั้นก็พลันขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างน่าสงสาร!....ด้วยพลังปราณที่อยู่ในร่างกายของมันตอนนี้นั้นมีอยู่ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ!หากมันต้องจัดการกับดาบยกษ์ทั้งเจ็ดพร้อมกัน!พลังของมันก็จะเหลือครึ่งของครึ่งเพียงเท่านั้น!

แต่ไม่มีเวลาให้มันคิดมากแต่อย่างใดมันพลันใช้สำนวนที่มันแต่งขึ้นมาเมื่อครั้นอดีตชาติขึ้นมาเป็นแรงขับสู้!

“เมื่อมันเข้ามาข้าก็เข้าตาม!....”

ชิ้งๆๆๆๆๆๆ!!!!

แม้ะจฟันไปหลายสิบครา!แต่ดาบที่เหลือเพียงด้ามกลับมีแค่ 3 เล่มเท่านั้น!...เพราะด้วยการที่ดาบยักษ์พุงมาพร้อมกัน!ทำให้หยุนเฟยรับมือยากกว่าปกติถึงเกือบเท่าตัว!

ชิ้ง!

หลังจากนั้นเสียงฟาดฟันก็เงียบหายไป!...ก่อนที่ดาบยักษ์อีกกว่า 4 เล่มพลันแตกกระจาย!...มิผิดมันแตกกระจาย!นั่นหมายความว่าในตอนนี้หยุนเฟยอ่อนแรงเป็นอย่างมาก!...มากถึงขั้นไม่สามารถลับคมให้กับศาสตราวุธของมันได้อีกต่อไป!

พลัก!!!!

ไม่รู้เพราะทำไม!หยุนเฟยที่จู่ๆก็เหม่อลอยจากการเข้าปะทะเมื่อครู่!....ทำให้หยุนเฟยร่างปลอมพลันขับเคลื่อนวิชาเดินชมจันทร์เข้ามาต่อยที่อกข้างเดิมจากคราที่แล้วอย่างทันท่วงที!

พรูด!!!

หยุนเฟยพลันพ่นเลือดออกมาเป็นไอ!...เลือดที่ถูกพ่นออกมาทำให้คนธรรมดายังสัมผัสได้ว่าหยุนเฟยบาดเจ็บสาหัสถึงขึ้นใด!....

“บัดซบ!....นี่ข้าต้องมาจบชีวิตลงในที่ตรงนี้งั้นหรือ?....”

“ไม่!อย่าวหวัง!”

แต่ถึงหยุนเฟยจะไม่ยินยอมขนาดไหนแต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าตอนนี้มันได้พ่ายไปเสียแล้ว!....ด้วยพลังที่เต็มสิบส่วนได้พุ่งเข้ามาในอกของมัน!ทำหมันไม่สามารถที่จะขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิดจากอวัยวะที่พลันแตกหักและบิดเบี้ยวผิดรูปจากแรงปะทะ!

ตุบ!!!

หยุนเฟยพลันตกลงสู่พื้นและกระเด็นไปทางประตูบานที่หกอย่างน่าอดสู!.....ก่อนมันจะพุ่งเข้าไปชนเข้ากับประตูบานที่หกอย่างจัง!!!

ด้วยแรงกระแทกที่แสนรุนแรง!จึงทำให้ประตูบานนั้นพลันขยับเขยื้อน!นิดหน่อย!และเมื่อหยุนเฟยกระเด็นออกจากประตูบานนั้น!ประตูบานนั้นที่โดนแรงกระแทกจากหยุนเฟยสะท้อนเข้าสู่กำแพงและกำลังเคลื่อนเข้ามาปิดประตูบ่นที่หกทันที!

“!!!?”

หยุนเฟยที่จู่ๆก็พลันเหลือบไปมองตัวอักษรที่อยู่หน้าประตูจึงพลันนึกอะไรบางอย่างได้ออกมา!

เมื่อมันนึกถึงความน่าจะเป็นบางอย่างมันจึงตัดสินใจเสียงโชคกับความหวังอันน้อยนิดของมัน!...

หยุนเฟยในครานี้กำลังพยายามลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ!และเมื่อยืนได้คงที่แล้ว!ภาพตรงหน้ามันกลับเปลี่ยนไปเสียแล้ว!เพราะตอนนี้หยุนเฟยอีกร่างกำลังจะง้างหมัดเพื่อปลิดชีพหยุนเฟย!

หยุนเฟยที่เฆ้นดังนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีลนลานแต่อย่างใด!...กลับกัน!มันกลับหลับตาลงอย่างช้าๆและทำจิตใจให้สงบ!

และแล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น!เพราะหลังจากที่หยุนเฟยพลันสงบ!หยุนเฟยร่างปลอมก็พลันสงบลงไปด้วย!.....หยุนเฟยที่เห็นดังนั้นมันจึงยิ้มแป้นขึ้นมาอย่างหุบไว้ไม่อยู่!

“อย่างที่คาด!หากข้าเข้าปะทะข้าจะไม่ชนะ!...แต่ข้าในเมื่อครู่หาได้ใช้กำลังเข้าปะทะไม่?...ฮ่าฮ่าฮ่า!....ต้องขอบคุณประตูบานนี้ที่แง้มกลับได้ทันท่วงที!”

“ตามหลักอักขระที่เขียนไว้หน้าประตูบานที่หก!....สวรรค์เฟ้นหา....นรกก็เฟ้นหา....ผู้สืบทอด.....ตกตายง่ายดาย.....สวรรค์นรก....ล้วนไม่ต่างกัน!!!”

“แปลได้ว่าสวรรค์กับนรกก็ล้วนแต่หาผู้สืบทอด!แต่ถึงกระนั้นผู้สืบทอดทั้งคู่ก็ต้องตกตายง่ายดายเพื่อมุ่งสืบทอดด้วยการเข่นฆ่ากันของผู้สืบทอดทั้งสอง!เปรียบเปรยได้ว่าสวรรค์นรกเองก็ไม่ได้ต่างอะไรกันมากมาย!”

“หากเปรียบข้าเป็นดั่งสวรรค์...และเจ้าร่างปลอมนั่นเป็นนรก!...หากต้องขับสู้กันเพื่อเฟ้นหาผู้สืบทอดก็คงต้องตกตายตามกันไปอย่างง่ายดาย!....กลับกันหากสวรรค์กับนรกหยุดความคิดติข้องใจกัน!เมื่อนั้นแม้สวรรค์นรกจะไม่ต่างกันแต่จำนวนของผู้สืบทอดล้วนมิใช่หนึ่งอีกต่อไป!”

“ถูกแล้วเจ้าหนุ่มน้อย!”

หลังจากหยุนเฟยกล่าวจบ!ร่างกายหยาบก็พลันปรากฏขึ้นต่อหน้าหยุนเฟย!ก่อนจะพูดต่อไปอีกว่า

“เจ้าสามารถผ่านบททดสอบที่สองได้นั้นครึ่งหนึ่งเป็นเพราะดวงของเจ้า!...แต่ถึงกระนั้นกฎก็ย่อมเป็นกฎเจ้านั้นผ่านบททดสอบนี้แล้ว!.....”

เมื่อร่างกายหยาบร่างนั้นกล่าวจบ!หยุนเฟยที่เมื่อครู่อยู่ในห้องโถง!ครานี้กลับมาปรากฏอยู่ที่ใดสักแห่งที่มีสีขาวโพลนไปทั่วทุกหนทุกแห่ง!ไม่มีที่สิ้นสุดและไม่สามารถรู้ได้ว่าตนนั้นอยู่ในที่ใด!

“บททดสอบที่สามนั้นง่ายนิดเดียว!เพียงแค่มีความสามารถมากพอ!!”

To be continue……