กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ทุกอย่างดูจะเข้าที่เข้าทางไปหมด กริมรู้สึกผ่อนคลายมากจนกระทั่งเหล่าหลานๆวิ่งมาหากริมทั้งหมดชวนกริมไปเล่นโดยปกติเด็กๆจะไม่ค่อยยุ่งกับใครมากนักนอกจากกริมและโรซาเรีย
''ท่านปู่ คนพวกนั้นเป็นใครทำไมต้องคุกเข่าแบบนั้นด้วย''
''น่าสงสารจัง''
''...''เด็กๆที่อยู่รอบๆตัวกริมพูดออกมาเมื่อเห็น2สาวนั่งคุกเข่าอยู่หน้าตระกูลโดยมีเมอร์ลินนอนอยู่
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็แค่พวกสติไม่ดีที่กัดชาวบ้านไปทั่วนั่นแหละ พลังก็น้อยนิดแต่คำพูดกลับใหญ่โตนักอ่า...จริงสิพวกเจ้าอยากเล่นสินะงั้นก็ตามข้ามา''กริมนำเด็กๆไปหยุดอยู่ต่อหน้า2สาว จากนั้น...วูบ! ใช้พลังดึงตัวสาวนักรบใจร้อนเข้ามา
''ข้าจะให้โอกาสกับพวกเจ้า หากเจ้าชนะหลานคนใดคนหนึ่งของข้าในนี้ได้ข้าจะยอมช่วยพวกเจ้า''กริมแสยยิ้มแล้วเดินออกมาจากนั้นจึงส่งหลานที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มเข้าไปต่อสู้
''นะ...นี่ ข้าไม่อยากทำร้ายเด็ก ท่านให้ข้าทำอย่างอื่นเถอะ''สาวนักรบพูดออกมาขณะทำสีหน้าไม่ดีถึงจะพูดแบบนั้นแต่ทุกครั้งที่นางขาดสตินางกลับไม่เคยเลือกว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร
''ไม่อยากทำร้ายเด็ก แหม...ทีเมื่อก่อนเจ้ากลับมาโจมตีข้าโดยไม่คิดทีตอนนี้กลับไม่อยากทำร้ายเด็กฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่าลีลานี่คือโอกาสของพวกเจ้า หลานปู่จัดการแสดงให้เห็นหน่อยว่าการฝึกเป็นยังไงบ้าง''กริมไม่ได้เป็นห่วงเด็กๆเลยเพราะเด็กที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มยังมีพลังมากกว่าสาวนักรบซะอีกแต่สิ่งที่กริมต้องการจริงๆคือให้เด็กๆได้มีประสบการณ์ต่อสู้ไว้บ้าง
''พี่สาวข้าขอเตือนท่านเอาไว้หน่อยก็แล้วกัน อย่าได้ดูถูกเด็กแบบข้าเชียวหละถึงข้าจะเด็ก...''ฟุ่บ! ตูม!เด็กชายตัวเตี้ยหายตัวไปแล้วโจมตีออกด้วยกำลังครึ่งหนึ่งที่มีทันที สาวนักรบใจร้อนถึงกับตื่นตระหนกนางไม่คิดเลยว่าเด็กที่มีท่าทางไม่มีพิษมีภัยจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้
''ได้ ข้ายอมรับว่าข้าดูถูกเจ้าเกินไปหน่อยเพราะฉะนั้นระวัง...''ตูม! พูดไม่ทันจบนางก็ถูกโจมตีอีกครั้งและครั้งนี้มันรุนแรงกว่าเก่าถึงนางจะยกแขนขึ้นมากันเอาไว้ได้แต่ความเจ็บปวดก็ยังเล่นงานนางอยู่ดี
''หยุดพูดมากได้มั้ยพี่สาว อย่าพูดเหมือนกับว่าเก่งกว่าข้า...''ตูม! เด็กชายรู้สึกเบื่อจึงระเบิดพลังออกมานี่คือทั้งหมด ปัง! ตูม! หมัดเดียวแค่หมัดตรงหมัดเดียวหญิงสาวใจร้อนก็ปลิวออกไปไกล
''อ่อนแอจริงๆ ข้าจะบอกอะไรพี่สาวเอาไว้ซักอย่างก็แล้วกันข้าอ่อนแอที่สุดในกลุ่ม''หันหลังหนีเด็กชายตัวเตี้ยไม่คิดจะสู้อีกต่อไป
''ดูเหมือนคู่ต่อสู่จะอ่อนแอเกินไปสินะ งั้นคนต่อไปห้ามใช้พลังกายก็แล้วกัน ไปได้!''กริมเห็นว่านี่เป็นเรื่องสนุก คนที่2ที่ออกมาคือเด็กชายที่เคยล้วงเงินกริมมันอ่อนสุดในเรื่องเวทย์มนต์
''มาเถอะพี่สาว แสดงให้เห็นหน่อยว่าท่านมีอะไรดี''ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ปรากฎวงเวทย์ออกมา10วงนี่ถือว่าตื่นตาตื่นใจกริมมากทีเดียวเพราะไม่ต้องเสียเวลาในการร่ายเลยและกริมเองก็ทำได้เหมือนกันแต่...อย่าลืมว่าหลานของกริมยังเด็กอยู่
''ไป!''เปรี้ยง! ฟูม! เพี๊ยะ! ฮูม! การโจมตีด้วยธาตุต่างๆพุ่งเข้าหาหญิงสาวใจร้อนทุกทิศทางแต่ด้วยประสบการณ์แค่นี้มันไม่ทำอะไรนางได้ง่ายๆ ฟุ่บ! นางใครการเคลื่อนที่ความเร็วสูงทันทีนางมาโผล่ที่ด้านหน้าองเด็กชายล้วงเงินและลอยอยู่กลางอากาศ นางเกร็งพลังแล้วง้างหมัดเตรียมโจมตีตูม! เสียงดังสนั่นเกิดขึ้นแต่หมัดไม่ได้สัมผัสโดนตัวเด็กชายคนนั้นเลยแม้แต่น้อยมันหยุดอยู่ต่อหน้าของเด็กชายเหมือนกับว่ามีบางอย่างมาขวางกั้น มันคือเวทย์บาเรียนั่นเอง
''จบแล้วพี่สาว''ตึง! ตึง! ตึง! กรงขังได้ลอยลงมาจากฟ้ากักขังหญิงสาวใจร้อนเอาไว้จากนั้น เปรี้ยง!เวทย์สายฟ้าระดับกลางได้ฟาดลงมาอย่างต่อเนื่อง
''อ่อนแอ...''เด็กชายสลายเวทย์ต่างๆทิ้งก่อนจะเดินหันหลังทันที กริมเองก็ส่ายหน้าด้วยความหนักใจนี่เด็กๆไปฝึกกันมาแบบไหนถึงได้เก่งขนาดนี้
''คนต่อไป''ถึงกริมจะเห็นว่าอีกฝ่ายแทบจะหมดสภาพแล้วก็ตามแต่กริมก็ไม่คิดจะหยุดทรมานอีกฝ่ายเด็กๆในกลุ่มคนแล้วคนเล่าได้ลงไปทุบตีหญิงสาวนักรบใจร้อนอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งคนสุดท้ายผ่านไปกริมลุกขึ้นแล้วเดินไปใกล้ๆหญิงสาวนักรบใจร้อน
''รู้ที่อยู่ของตัวเองหรือยัง โลกใบนี้ไม่ใช่เจ้าที่แข็งแกร่งที่สุดเพราะฉะนั้นกรุณาสงบปากสงบคำเอาไว้ด้วยแม้แต่ข้าที่มีพลังมากพอจะป่นทวีปนี้ทิ้งอย่างง่ายๆก็ยังไม่กล้าพูดแบบเจ้าเลย เจอหน้าใครก็ดูถูกเอะอะอะไรก็ด่าคนอื่น หากเจ้ามีพลังพอจะจัดการทุกคนบนโลกได้เมื่อไหร่เจ้าค่อยทำแบบนั้นเข้าใจมั้ย''หญิงสาวนักรบใจร้อนบาดเจ็บจนไม่สามารถพูดได้แต่นางก็ผงกหัวรับกริม
''เหอะ!''กริมเดินออกมาเพื่อเว้นระยะเพราะมีบางเรื่องต้องจัดการ ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! หมายเลข1-10มาแล้วทั้งหมดคุกเข่า1ข้างที่ด้านหน้าของกริม
''เป็นยังไงบ้างกับการเป็นจอมราชันย์ แต่ถึงจะเป็นจอมราชันย์แต่พวกเจ้าก็ยังอ่อนแอมากนักเพราะฉะนั้นตั้งใจทำงานและตั้งใจฝึกให้ดีและงานต่อจากนี้ข้าจะให้พวกเจ้าทั้ง10ควบคุมโรงเรียนของข้าจัดตั้งระบบและตารางคะแนนต่างๆขึ้นมาเพื่อให้คนของเราได้ทำเพื่อแลกกับของต่างๆส่วนพวกเจ้าเองก็ต้องทำเหมือนกันแต่ช่วง3เดือนแรกข้าจะให้เจ้าใช้ห้องฝึกขนาดกลางแบบไม่มีเงื่อนไขและพวกเจ้าต้องตัดสินใจกันเองว่าจะแบ่งเวลากันแบบไหน หากไม่มีคำถามแยกย้ายกันไปซะ''
''ขอบคุณนายท่าน''ทั้ง10คนหายตัวไปราวกับไม่เคยมีอะไรอยู่ตรงนั้นมาก่อนและนี่เป็นอีกครั้งที่สองสาวต้องตกใจ อย่าได้บอกนะว่าทั้ง10คนคือจอมราชันย์ทั้งหมด
''ทำสีหน้าแบบนั้นทำไม ตกใจ? ก็แค่จอมราชันย์10คนเท่านั้นเองแล้วข้าจะสร้างจอมราชันย์อีกกี่คนก็ได้ตอนนี้เจ้าคงรับรู้แล้วใช่มั้ยว่านิสัยแบบเจ้ามันมีแต่จะทำให้ตัวเองและคนรอบข้างเจอแต่หายนะเหอะ...เจ้ายกร่างเมอร์ลินตามข้ามาส่วนเจ้าอยู่ที่นี่สำนึกผิดต่อไป''กริมตั้งใจจะช่วยเมอร์ลินตั้งแต่แรกแต่อย่างน้อยก็ขอดัดนิสัยและเอาคืนเรื่องในครั้งก่อนกับสาวนักรบใจร้อนซะก่อน
''ขอบคุณท่านจอมราชันย์''2สาวขอบคุณออกมา ต่อมาสาวนักเวทย์ก็เริ่มยกตัวเมอร์ลินขึ้นมาช้าๆ

จากนั้นนางจึงเดินตามกริมเข้าไปด้านในตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่95:ดัดนิสัยและเอาคืน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่95:ดัดนิสัยและเอาคืน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้