ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่201 ค่ายกลอสูรแรดฟ้า

"หลานศิษย์รู้สึกท่านจะมีพลังรบที่ล้ำเลิศเกินกว่าจะหยั่งได้จริงๆ .."

สองปู่หลานยืนตะลึงลาน ดูกริชเพชรที่สังหารคนตระกูลมิน แบบใช้เวลาอันรวดเร็วจนพวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัว เดินติดตามชายหนุ่มไป ไม่รู้จะวางตัวยังไงดีเพราะตอนนี้รู้แล้วว่าเขาสร้างศัตรูรอบด้าน

"ท่านปู่นี่คือเหรียญดอร์คัดลอกตำราการปรุงโอสถที่อาจารย์ปู่ข้ามอบไว้ให้ ข้าอยากจะมอบให้ท่านต่ออีก เพื่อเป็นการทำตามคำขอร้องของน้องเสี้ยวนาบี ข้าต้องขออภัยที่ไม่สามารถจะตามพวกท่านไปที่หมู่บ้านได้ ตอนนี้มีเหตุการณ์ที่ข้าได้ทำร้ายคนตระกูลมิน

พวกเขาเป็นศัตรูที่เข้มแข็ง ข้ากลัวพวกท่านจะติดร่างแหไปด้วย หลังจากที่ข้าเข้าไปเอาสิ่งที่อาจารย์ สั่งให้ข้านำกลับไปได้แล้ว ข้าคงจะต้องเร้นกายหนีภัยครั้งนี้ด้วยตัวคนเดียว ไม่อาจดึงพวกท่านเข้ามายุ่งเกี่ยวได้.."

ชายหนุ่มหันไปมองเสี้ยวนาบี พร้อมกับส่งยิ้มให้กับนาง ชายชรายื่นมือไปรับเหรียญดอร์ที่บันทึกตำรา การปรุงโอสถระดับปรมาจารย์จากชายหนุ่ม ผู้อาวุโสย่อมรู้ดีว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีสำหรับกริชเพชร

ดังนั้นผู้เฒ่าจึงต้องการถอนตัวออกจากการค้นหาสมบัติในครั้งนี้ เพราะตำราการปรุงยาที่กริชเพชรให้มา ก็มีความล้ำค่าสูง แม้ว่าวันนี้เหล่าอสูรทั้งหลายไม่ได้สนใจมันก็ตาม พวกมันสนใจสมบัติที่อยู่ด้านในสุสานมากกว่า

และที่สำคัญกริชเพชร ต้องการกลับไปดินแดนอสูรวารีน้ำจืด หลังจากที่ได้ต้นไม้ธิดาแห่งสวรรค์แล้ว ดังนั้นจึงขอตัวไม่ให้สองปู่หลานตามเขาไป

"ไปเถอะ..หลานเสี้ยวนาบี พวกเราอย่าเป็นตัวถ่วงทำให้หลานโจวเป็นห่วงเลย พี่โจวของเจ้ามีเรื่องสำคัญต้องทำให้อาจารย์ของเขา พวกเรานำตำราปรุงโอสถกลับหมู่บ้านเราให้ได้ก่อน.."

ชายชรากล่าวขณะดึงแขนหลานสาวจะรีบจากไปเพราะอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้าความวุ่นวายก็จะเกิดขึ้นเหล่าอสูรทั้งหลายต้องหลั่งไหลกันเข้าไปเพื่อหาสมบัติด้านในกันจ้าละหวั่น เมื่อม่านบาเรียที่ปิดกั้นหุบเขาสุสานนางฟ้าเปิดออก

"พี่โจวก๋วย ข้าไปก่อนนะยังไงพี่โจวก็ต้องไปหมู่บ้านเผ่าปรุงยาของพวกเราให้ได้นะ นี่คือแผนที่ไปหมู่บ้านของข้า ท่านต้องมาเยี่ยมพวกเรา ถ้าท่านสำเร็จกิจเมื่อไหร่.."

นางกล่าวจบก็ถูกท่านผู้เฒ่าดึงหายไปลับตาอย่างรวดเร็ว เหล่าอสูรทั้งหลายต่างยืนมองพวกเขาทั้งสาม แต่ไม่มีใครเคลื่อนไหว แม้เห็นท่านผู้เฒ่าจากไป พวกมันก็ไม่ติดตาม เพราะสมบัติด้านในน่าสนใจมากกว่า

แม้ว่าจะไม่ค้นหาลึกเข้าไปช่วงท้ายสุดของภูเขาสุสานนางฟ้า แต่ตามตำนานก็เล่าขานว่าที่แห่งนี้บรรจุทั้งอาวุธและวิญญาณอาวุธอสูร ไว้อย่างมากมาย ดังนั้นอสูรที่มีกำลังรบระดับราชันย์ขึ้นไปจึงหลั่งไหลกันมาที่นี่ เพื่อช่วงชิงสมบัติเหล่านี้มาพัฒนากายอสูรของตัวเอง

วาบบบบ!! วูบๆ ๆ!! วูบบบบ!!

ประกายแสงวูบวาบปรากฏบนม่านบาเรีย ก่อนที่จะสลายลงเปิดเป็นช่องทางขนาดใหญ่กลางหุบเขาทางเข้าดินแดนสุสานนางฟ้า

กริชเพชรรู้ดีว่าการเดินทางเข้าไปผ่านในหุบเขาเหมือนหนทางที่เสี่ยงอันตรายสูงเพราะมีพวกเหล่าอสูรที่คอยจ้องเล่นงานเขานับร้อยทะลักเข้าไปด้านใน แต่ด้วยชายหนุ่มต้องการต้นไม้ธิดาแห่งสวรรค์ ที่จะมาชุบชีวิตให้กับสองสาวยังไงก็ต้องเสี่ยงอันตรายกันสักยก

และการหนีเข้าไปในกล่องนิลกาฬนี่คือทางรอดที่เขาคิดวางแผนไว้ คาดคิดว่าก็คงจะไม่ต้องถึงกับเสียชีวิต กริชเพชรเริ่มมั่นใจในพลังรบของตัวเอง มันน่าเหลือเชื่อเมื่อเขาจัดการกับคนตระกูลมินได้อย่างง่ายดาย พลังรบของเขาช่างมีพลังรุนแรง ร้ายกาจขึ้นหลายสิบเท่าในช่วงระยะเวลาอันสั้นที่เข้าสู่ดินแดนอสูรพฤกษา

อสูรทั้งหลายต่างทะยานกันทั้งบินทั้งวิ่งเข้าไปในสุสานนางฟ้า พวกมันมีพลังรบสูงระดับราชันย์กันทุกคน กริชเพชรเร่งเร้าพลังตัวออ่นดวงจิตแก่นแท้ ดึงเกราะเกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาลออกมาปกป้องตัวเองพร้อมกับร่ายเวทย์วงแหวนพลังจิตขั้นสูงระดับเพชร บัดนี้มันมีวงแหวนพลังเวทย์นับพันวงรายล้อมเป็นวงกลมรอบตัวเขา คอยปกป้องร่างกายของชายหนุ่มดุจม่านบาเรียอีกชั้นหนึ่งเหมือนกัน

มันทำให้กริชเพชรมั่นใจในพลังการป้องกันตัวเองขณะเคลื่อนกายไปในสุสานนางฟ้าอย่างระมัดระวัง เขาคำนวณแผนที่ทางลัดที่บันทึกไว้ในดวงจิต ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่ามีคนกลุ่มหนึ่ง สะกดรอยตามเขามา พวกมันคงจะคาดคะเนว่ากริชเพชรมีแผนที่อยู่กับตัว

ดังนั้นถ้าสะกดรอยตามเขามาคงจะเดินทางเข้าสู่ส่วนลึกของสุสานได้เร็วขึ้น สุดท้ายชายหนุ่มก็เดินทางมาถึงช่วงลึกสุด โดยไม่สนใจสมบัติที่บันทึกไว้ตามข้างทาง เพราะไม่อยากประมือกับพวกอสูร ที่เข้ามาแสวงหาสมบัติ

เขามายืนอยู่หน้ารูปปั้นขนาดใหญ่ที่เป็นสาวสวยถือคฑาสวมมงกุฎ ด้านหลังมีปีกเหมือนปีกผีเสื้อโปร่งใส ร่องรอยความสวยของนางฟ้า ที่ถูกแกะสลักเป็นแบบคงจะงดงามน่าดู กริชเพชรเอาอัญมณีสีแดงออกมา แล้วทะยานขึ้นไปยืนบนหัวคฑาของรูปปั้น ขนาดยักษ์สูงเกือบพันฟุต

ชายหนุ่มเห็นช่องลับขนาดเล็กที่เป็นรูใส่อัญมณีพอดิบพอดีบนหัวคฑา เขาจึงตัดสินใจวางมันลงไปในบล็อกอัญมณีนั้น

ครืนนนน!!

เสียงครืนๆ ดังสนั่นหน้าของรูปปั้นนางฟ้าเกิดรอยแยกตรงกลาง ระหว่างริมฝีปากเปิดออกเป็นช่องสูงประมาณยี่สิบฟุต กริชเพชรเตรียมทะยานเข้าไปในช่องปากของรูปปั้นศิลานางฟ้า

ตูบบบบ!!

"ขัดขวางมันไว้อย่าให้มันเข้าไป.."

เสียงคำรามลั่นพร้อมกับพลังแสงเลเซอร์พุ่งตัดหน้ากริชเพชร ชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่ามีอสูรสิบแปดตัวลักลอบติดตามเขามาติดๆ ดังนั้นชายหนุ่มจึงสามารถหลบการรอบโจมตีของพวกมันได้ เพราะเขาตรวจจับพวกมันด้วยพลังจิตอสูรมาตลอดระยะการเดินทาง

"ง้าวอสูรพลิกฟ้า.."

กริชเพชรเรียกอาวุธประจำกายของตัวเองออกมา ต้านการโจมตีของอสูรที่มีรูปร่างกำยำ หัวมีนอแรดขึ้นกลางศีรษะ พวกมันมีร่างกายห่อหุ้มด้วยเกราะเหล็กที่แข็งแกร่งทั้งตัว และวงแหวนพลังจิตพันวง อสูรแรดฟ้าสิบหกตัว วิ่งตะบึง ถีบตัวทะยานรุมเข้าจู่โจมชายหนุ่ม ขณะที่เขายืนอยู่บนคฑาของรูปปั้นนางฟ้า

ท่อนแขนที่หุ้มเกราะเหล็กระดมต่อยเข้าใส่ง้าวอสูรพลิกฟ้าของกริชเพชร แม้ว่าชายหนุ่มจะใช้เพลงอาวุธ ง้าวอสูรฟ้าคำรณระดมแทงเข้าจุดสำคัญของร่างกายองครักษ์อสูรนอแรด แต่พวกมันก็ผลัดกันใช้ลำตัวเข้าต้าน พร้อมกับโจมตีด้วยพลังหมัด ผสมผสานเป็นค่ายกลทั้งสิบหกคนอย่างลงตัว

ควับ! ควับ! ควับ!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!

กริชเพชรโดนรุมล้อมบนหัวคฑากลางรูปปั้นนางฟ้า เสียงง้าวกระทบกับท่อนแขนและลำตัวที่สวมเกราะ มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าหนังแรดประสานด้วยความเหนียวจนไม่น่าเชื่อ และผิวหนังของพวกมันยิ่ง มีความแข็งเหนียวเป็นคูณสอง แม้ว่าโดน

พลังจิตวงแหวนคลื่นสายฟ้าพันวง ของกริชเพชรที่กระจายออกต่อต้านก็ไม่อาจทำร้ายพวกมันได้ ก่อเกิดเป็นรอยไหม้ รอยช็อตธรรมดาเท่านั้น เล่นเอาชายหนุ่มร้อนใจเพราะหัวหน้าองครักษ์กับคนสนิทของมันกำลังลอยตัวเข้าไปในประตูม่านมิติ ตรงริมฝีปากรูปปั้นนางฟ้า

"พี่ใหญ่!! ..ไอ้คนเผ่าปรุงยา..มันใช้อัญมณีสีแดงเปิดม่านบาเรียแล้ว พวกเราเข้าไปกันเถอะ ปล่อยให้ค่ายกลสิบหกอสูรองครักษ์แรดฟ้าจัดการมัน.."

เสียงคนสนิทหัวหน้าอสูรองครักษ์แรดฟ้า รีบกำชับให้พวกเขาเข้าไปในอุโมงค์ม่านมิติ เพื่อจะไปช่วงชิงสมบัติก่อนกริชเพชร

"คาถาง้าวอัสนีคว่ำโลก.."

กริชเพชรกระโดดลอยตัวขึ้นสูง ควบคุมร่างกายด้วยพลังจิตระเบิดคาถาง้าวอัสนีคว่ำโลกแสนเล่มออกระดมเข้าจู่โจมอสูรองครักษ์แรดฟ้าจากทุกทิศทาง พุ่งตรงระเบิดใส่เกราะของพวกมันเสียงสนั่นหวั่นไหว

เปรี้ยงๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

"อ๊ากกกก!! "

แต่ด้วยกายอสูรระดับราชันย์ขั้นที่ห้า ขององครักษ์แรดฟ้าทุกตัว จึงสามารถต่อต้านง้าวอสูรของกริชเพชรได้อย่างสบาย แต่กระนั้นพวกมันก็โดนแรงระเบิดที่ทุ่มใส่เป็นแสนเล่มกระแทกให้กระจัดกระจาย เกิดเป็นช่องโหว่ของค่ายกล กริชเพชรทะยานตัวติดตามสององครักษ์อย่างรวดเร็ว

"อย่าให้มันหนีไปได้ สกัดมันไว้.."

เสียงองครักษ์อสูรแรดฟ้าผู้หนึ่งที่อยู่ในค่ายกล ตะโกนออกคำสั่งให้พวกพ้องกระชับเข้าโอบล้อมกริชเพชร ในชั่วอึดใจพวกเขาก็สกัดชายหนุ่ม ให้ถลาลงบนต้นแขนระว่างข้อศอกของรูปปั้นนางฟ้าที่ถือคฑาอยู่

'บัดซบ..พวกมันอึดโคตรๆ ..คาถาเรียกอาวุธประจำตัวไม่อาจทำอะไรมันได้ทำไงดี พวกมันกำลังเข้าไปในปากอุโมงค์ม่านมาเรีย..ระเบิดวงแหวนพลังจิตจะช่วยได้ไหมเนี่ย..'

ชายหนุ่มรีบตัดสินใจ เมื่อถูกกระชับเข้ามาใกล้เขาแทบจะหลบหมัดของพวกมัน ที่รุมต่อยมาแบบหนักหน่วงและรวดเร็ว ง้าวที่อยู่ในมือก็ไม่อาจต้านทานเกราะที่แข็งแกร่งเหนียวโคตรๆ ของพวกอสูรแรดเหล่านี้ได้ เขาจึงตัดสินใจระเบิดวงแหวนพลังจิตคลื่นสายฟ้าพันวง ที่เป็นเกราะป้องกันเพื่อเปิดทางให้กับตนเอง

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

เปรี้ยงๆ ๆ ๆ!!

"อ๊ากกกกกๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!! "

เสียงประสานร้องด้วยความเจ็บปวด ของเหล่าองครักษ์อสูรแรดฟ้า สิบหกตัวดังประสานเสียงกับวงแหวนพลังจิตระดับเพชร ของชายหนุ่มที่ระเบิดติดต่อกันพันครั้งในเวลาอันรวดเร็ว มันกระจัดกระจายเหมือนเศษระเบิดน้อยหน่า ที่พุ่งเข้าทำลายเกราะของอสูรองครักษ์แรดฟ้า ฉีกเกราะและเลือดเนื้อของพวกมัน ลึกถึงกระดูกเป็นอานุภาพร้ายแรงยิ่งนัก

.............................................................................................................................................................................................