ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่121อาวุธเหนือโลกชิ้นที่หนึ่ง

ร่างกายของชายหนุ่มก็ถูกห่อหุ้มด้วยเกราะเกล็ดอาวุธเทพ แล้วน้ำสีดำก็กลืนกินชายหนุ่มไปทั้งตัว

ซรั๊วบส์! ซ่า!

กริชเพชรดำดิ่งสู่เบื้องล่างปฏิกิริยาของเกล็ดอาวุธมังกรโลกันตร์บรรพกาล ก็เกิดเป็นแรงต่อต้านเมื่อถูกความเย็นเข้าคุกคาม มันเปล่งประกายพลังความร้อนออกมาเพื่อต่อสู้กระแสความเย็น ที่ออกรอบตัวเผาผลาญผลักดันน้ำสีดำเย็นจัดให้กระจายออกไป ไม่สามารถใช้ความเย็นจัดเหมือนไนโตรเจนเหลว ควบคุมผิวของเกราะได้

วูบๆ ๆ!!

ซ่า!! ฟูๆ ๆ!!

กริชเพชรเตรียมใจไว้แล้วว่า ถ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงเกราะเกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาล ถูกครอบงำแช่แข็งเมื่อไหร่เขาจะใช้เสี้ยววินาทีหนีกลับไปในกล่องนิลกาฬ ย้ายตัวเองไปอยู่ห้องสีชมพูแล้วจะกลับสู่ดินแดนต้องห้าม ของนครอสูรวารีน้ำจืดในประตูบานที่แปด

แต่มันกับเกินความคาดหมายของชายหนุ่ม เกล็ดอาวุธเทพมังกรบรรพกาล เป็นอาวุธเทพระดับสูงจนไม่อาจมีอะไรมารุกรานมันได้ ทำให้ชายหนุ่มไม่ต้องหลบหนี กลับไปตั้งต้นในดินแดนอสูรวารีน้ำจืดดังแผนสองที่เขาคิดไว้

ควับๆ ๆ!! ปุ๋มๆ ๆ!!

กริชเพชรดำดิ่งลงไปสู่เบื้องล่างของอุโมงค์ขนาดใหญ่ ที่ตอนนี้บรรจุน้ำสีดำที่เย็นจัดจนเต็ม แม้ชายหนุ่มจะเร่งเร้า พลังบอลดวงจิตแก่นแท้สร้างเกราะอีกชั้นด้านในประสานกับจิตอสูรของเขาด้วย แต่มันก็ยังรู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งความเย็นแทรกซึม เป็นระลอกคลื่นเข้ามาในตัวเขาเรื่อยๆ จนชายหนุ่มรู้สึกเย็นสะท้านเข้าไปในกระดูก กริชเพชรดำลงไปด้านล่างเกือบพันฟุตเพื่อค้นหาทางออก

เขาคิดว่ามันน่าจะมีทางออกจากที่นี่สักแห่งแน่ๆ กริชเพชรเพ่งพลังจิตเข้าไปตรวจสอบแผนที่ในจิตสำนึกของชายหนุ่ม ค้นพบว่าหลังจากพันฟุตในการดำดิ่งลงมาของเขา เหมือนมีสัญลักษณ์ที่แตกต่างเป็นสีเหลืองปรากฏขึ้นในแผนที่ เหมือนกับไข่ปลาเป็นจุดๆ ไล่ไปด้านซ้าย กริชเพชรดำจนถึงก้นของอุโมงค์ที่บรรจุน้ำสีดำที่เย็นจัด

ชายหนุ่มรู้สึกว่าเกราะอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาล แสงเริ่มหดตัวลงทีละนิดเสียงร้องครืนๆ ในกระแสจิตของเกราะ กระทบเข้าไปในพลังจิตอสูรของกริชเพชร เหมือนเกล็ดอาวุธเทพของเขากำลังต่อสู้กับความเย็นของน้ำดำ ที่มันพยายามพัวพันคืบคลานเข้ามาแช่แข็ง เกราะเกล็ดอาวุธมังกรโลกันตร์บรรพกาลของเขา

กริชเพชรเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้กระตุ้นพลังจิตอสูรที่เป็นประกายสีชมพู ผสานกันเป็นพลังผลักดันช่วยหล่อเลี้ยงวิญญาณอาวุธเทพอสูรอีกทางหนึ่ง มันได้ผลเกราะเกล็ดอาวุธเทพส่งประกายแวววับขับไล่น้ำดำที่เย็นจัด ให้หดตัวกลับคืนออกไปจนเหมือนชายหนุ่มลอยอยู่ในสุญญากาศ ที่มีพลังความร้อนปกคลุมป้องกันเขาไว้ ด้วยการต่อสู้กันระหว่างพลังความเย็นและพลังความร้อน

ทำให้กริชเพชรรีบร้อนที่จะไปหาจุดหมายในแผนที่ด้านซ้ายมือ เขาแหวกว่ายไปด้วยความเร็วสุดท้ายก็มีอุโมงค์เล็กๆ เป็นรูอยู่ตรงกลางระหว่างช่องด้านซ้าย

เขาตัดสินใจดำน้ำลงไปในอุโมงค์นั้นด้วยพลังจิตแก่นแท้ของชายหนุ่ม กริชเพชรส่งมันไปสำรวจรอบๆ ตัวแม้อยู่ในรัศมีไม่เกินร้อยฟุต แต่ก็ยังพอทำให้ดวงตาในจิตใจชายหนุ่ม เห็นสิ่งรอบด้านในน้ำที่มืดมิดของสถานที่แห่งนี้

สุดท้ายเขาก็มาอยู่ตรงจุดที่แผนที่มาร์คไว้มันเป็นสีเหลือง ก่อนที่พลังจิตของเขาจะสำรวจพบแท่นบูชาแห่งหนึ่ง มีฐานเป็นวงกลมตั้งด้วยก้อนหินที่วางเป็นชั้นๆ เรียงกันขึ้นไปสู่ที่สูง

ควับ! ควับ!

เพราะว่าน้ำดำท่วมอยู่ไปทั่วทำให้ชายหนุ่มลอยตัวไปอยู่บนแท่นสูงนั้น มีของสิ่งหนึ่งวางอยู่มันคล้ายด้ามของแส้มีเกล็ดปลาสีเขียวล้อมรอบ มันดูไม่มีอะไรที่พิเศษสะดุดตาแค่เป็นแท่งเกล็ดสีเขียวขนาดเหมาะมือเท่านั้น

กริชเพชรลอยวนดูรอบๆ แท่ง เขานึกถึงหนังหลายเรื่องแนวผจญภัยหาสมบัติ ของสำคัญทุกอย่างจะมีการป้องกันด้วยกลไก หรือสัตว์ร้ายหรืออาวุธที่เหนือความคาดหมาย

ชายหนุ่มจึงไม่กล้าที่จะสัมผัสเจ้าแท่งขนาดเหมาะมือนี้ เขาส่งพลังจิตออกสำรวจรอบๆ ตัวอีกครั้ง วนเวียนว่ายลอยในน้ำสีดำพลังจิตและพลังบอลแก่นแท้ของชายหนุ่มเริ่มลดลง เพราะถูกพลังความเย็นรอบตัวกดดันอัดเข้ามาเรื่อยๆ ทำให้พลังเกราะเกล็ดมังกรโลกันตร์บรรพกาลลดลงอีกครั้ง

เหมือนพลังในร่างกายของกริชเพชรถูกทำลายทีละนิดละนิด ด้วยความเย็นของน้ำสีดำที่อยู่รอบตัวเขาจึงทำให้ชายหนุ่ม รู้สึกร้อนใจอยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

ดังนั้นเขาจึงหยิบมุกกระจกแก้วกรูเกิลออกมาจากถุงนิมิต ฉายแสงวาบลงไปบนแท่งเกล็ดสีเขียวนั้น แสงสีน้ำเงินของเจ้ามุกแก้วกรูเกิล ก็สะท้อนข้อมูลที่ถูกจารึกเป็นอักขระโบราณเล็กๆ ที่ซ่อนไว้ใต้แท่งเกล็ดสีเขียวแล้วฉายประทับเข้าไป ในบอลดวงจิตแก่นแท้ของชายหนุ่ม

'นี่คือส่วนประกอบของอาวุธเหนือโลกชิ้นที่หนึ่ง เป็นแส้พลังเยือกแข็งมันคือแส้ที่มีชีวิตใช้ปกป้องอาณาจักรใต้พิภพ ผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียวคือองค์ราชินีเงือกแห่งนครใต้พิภพ มันจะปกป้องชีวิตของนางดุจองครักษ์ประจำตัว ขอเพียงมีบอลดวงจิตแก่นแท้ของนาง นายท่านความหมายคือ

ท่านต้องเอา บอลดวงจิตแก่นแท้ของอมนุษย์ราชินีคนครึ่งปลาใส่เข้าไปในแส้ มันก็จะฟื้นคืนกลับมาเป็นอาวุธเหนือโลก ที่คอยปกป้องใต้พื้นพิภพมาตั้งแต่บรรพกาลคู่กับอาณาจักรแห่งนี้ คำเตือนห้ามนำเอาอาวุธนี้ออกจากนครใต้พิภพ ไม่เช่นนั้น

ปีศาจสัตว์ดึกดำบรรพ์ใต้พิภพผู้กระหายเลือด ที่ถูกน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์เกล็ดพญาเงือกสะกดมันไว้ จะถูกปล่อยมันออกมาทำลายล้างทุกสิ่งในนครบาดาล เมื่อไม่มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เหนือโลกสะกดมันไว้อีกต่อไป เวลาการใช้งานเหลือหนึ่งวัน สิบห้าชั่วโมงสามสิบเจ็ดนาทีขอบคุณที่ใช้บริการ..'

ตัวหนังสือที่เจ้ากรูเกิลมันแปลจากอักขระโบราณปรากฏอยู่ในความคิดชายหนุ่ม เขารีบพลิกข้อมือเอาบอลดวงจิตแก่นแท้ของอมนุษย์ออกมาฉายแสงวาบ นำมันมาฝังเข้าไปในแส้ที่วางอยู่บนแท่นทันที

เมื่ออาวุธกับบอลดวงจิตแก่นแท้ของอมนุษย์ราชินีเงือกอยู่ใกล้กัน เกิดพลังดึงดูดย่อบอลนั้นเล็กเท่าลูกแก้ว ขนาดปลายนิ้วออกเป็นสองลูก แล้วดึงดูดลูกหนึ่งเข้าด้ามแส้ฝังเป็นเหมือนอัญมณี ตรงกลางระหว่างด้ามจับ

แสงวูบๆ เกิดขึ้นกับเกล็ดปลาสีเขียวมันเหมือนจะมีชีวิต กระเพื่อมสองสามครั้งแล้วสิ่งที่กริชเพชรต้องตกตะลึง ปลายที่เป็นรูเล็กๆ ตรงด้ามแส้ด้านบน

วูบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

มันดูดน้ำสีดำเข้าไปอยู่ในด้ามแส้อย่างกระหายเพียงไม่ถึงสิบอึดใจ น้ำสีดำทั้งหมดที่เอ่อล้นท่วมอุโมงค์แห่งนี้กลับถูกแส้เล็กๆ กลืนหายเข้าไปในตัวมัน อย่างน่าอัศจรรย์ทุกอย่างแห้งสนิทในพริบตา

กริชเพชรรีบคว้าแส้นั้นขึ้นมาไว้ในมือ มุกแก้วอมนุษย์ที่อยู่ในกายของเขาส่งกระแสประสานกับแส้ จนมันห่อหุ้มแปรสภาพรัดข้อมือชายหนุ่มเหมือนกำไลทรงกลม เป็นรูปคนครึ่งปลาอ้าปากอยู่บนข้อมือของกริชเพชร

ทุกสิ่งเกิดขึ้นภายในพริบตาแม้ว่าการบรรยายจะมากมาย กริชเพชรลอยลงไปยืนบนพื้นดินที่ตอนนี้แห้งผากปราศจากน้ำสีดำนั้นแม้แต่หยดเดียว

ชายหนุ่มรู้สึกอัศจรรย์ใจมากสำหรับกำไรเล็กๆ ที่พันรอบข้อมือของเขามันมีแรงสูบน้ำเหล่านี้ เข้าไปอยู่ในตัวมันมากมายได้ยังไง เหมือนกับมันเป็นปากมิติ ที่คอยเปิดรับน้ำดำเข้าไปในห้วงอวกาศแม้นจะมากมายขนาดไหน ก็ไม่สามารถบรรจุในท่อเล็กๆ นี้ให้เต็มได้

ตูม! ตูม! ตูม..!!!

ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มจะยืนอยู่บนพื้นขณะที่เขากำลังตีลังกาลงมา พื้นใต้เท้าของกริชเพชรก็ระเบิดออกทันทีสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนมันสมองผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด มันเต้นตุบๆ ตลอดเวลารอบตัวของมันมีกลีบเขี้ยวสลับกันไปมา เหมือนเขี้ยวเลื่อยหมุนคว้างรอบตัว ส่งเสียงจั๊บๆ ดังสนั่นไปทั่วปากอุโมงค์

ควับ!! จั๊บๆ ๆ ๆ!!

กริชเพชรเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้เรียกง้าวอสูรออกมาจากเล็บของเขา บิดตัวกลางอากาศฟาดฟันลงกลางสมองที่ดิ้นตุ๊บๆ เมื่อคมง้าวกำลังจะสัมผัสสมองเหมือนหัวกะหล่ำปลีที่มีสีเขียว พื้นดินรอบตัวมันกับระเบิดออกเป็นรากไม้ยืดออกมาจากใต้ดิน เหมือนรากไม้ขนาดใหญ่ พุ่งปิดกั้นง้าวอสูรของชายหนุ่มเสียงดังสนั่น

โครม! โครม! โครม..!!!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง..!!!

"ง้าวอสูรพลิกฟ้า"

กริชเพชรฟาดฟันด้วยเพลงง้าวขั้นที่หนึ่งเข้าจู่โจมรากไม้ที่งอกออกมา เหมือนแขนอันทรงพลังมากมายปลายแหลมเล็ก ฉกแทงเหมือนงูกระหน่ำโจมตีรอบตัวของชายหนุ่ม

ง้าวในมือเขาฟาดฟันมันขาดกระเด็นไป ก่อนที่จะทิ้งตัวลงปักบนดอกเห็ดมันสมองที่เต้นตุ๊บๆ อยู่บนพื้นหนึ่งดอก ด้ามง้าวปักลงไปหัวนั้นก็แตกดังปุ๊แสงสีเขียวกระจายวาบออกทันที

เหมือนกับละอองไอน้ำ มันถูกกำไลข้อมือคนครึ่งปลาของกริชเพชร ดูดซับพลังเหล่านั้นเข้ามาในตัวแล้วกระจายพลังเย็นยะเยือกส่องแสงเรืองรองปนม่วงออกมา เกล็ดที่อยู่บนตัวปลาขยับระยิบระยับอย่างอัตโนมัติ เหมือนปลาที่มีชีวิตบนข้อมือชายหนุ่ม

กริชเพชรไม่มีเวลาสังเกตเจ้าอาวุธร้ายนี้ เขาระดมฟันง้าวอสูรออกไปโจมตีรากไม้ มันพุ่งเข้าทำร้ายชายหนุ่มประสานกันอย่างหนาแน่น แม้ว่าง้าวในมือของเขาจะฟันรากไม้ที่พุ่งขึ้นมาจู่โจมแทงตามตัว จนเกราะเกล็ดอาวุธเทพของเขาสั่นสะเทือน

ปัง! ปัง! โครม! โครม!

ร่างชายหนุ่มถูกจับขาสะบัดขึ้นกลางอากาศรากไม้ที่เหมือนเถาวัลย์สีแดงสด มีหนามล้อมรอบโผล่ออกมาจากรอบกลีบมันสมองที่กำลังดิ้นตุ๊บๆ อยู่บนพื้นมีทั้งหมดสามเส้นพุ่งตวัดฟาดกริชเพชร จนกระดอนรูดไปกับพื้นพวกมันมีมากมายจนเต็มในอุโมงค์ชายหนุ่มกัดฟันกรอด แม้ว่าเขาจะไม่ได้บาดเจ็บผิวกายเพราะเกราะป้องกันของชายหนุ่มแข็งแกร่ง แต่ด้านในกับกระทบกระเทือนกระอักเลือดออกมาเพราะกายอสูรของเขายังอยู่ในระดับขั้นต่ำ แค่คนครึ่งอสูรระดับหก

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของกริชเพชรยิ่งเร่งเร้าเถาวัลย์สีแดงที่ขึ้นเป็นหนาม เหมือนตะบองเพชรตวัดกวาดเข้าใส่กริชเพชรอย่างบ้าคลั่งเขาพลิกตัวฟาดข้อมือลงกับพื้น ลอยตัวขึ้นกลางอากาศหลบหลีกการระดมตีของเถาวัลย์เลือดอย่างบ้าคลั่ง กริชเพชรเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ และจิตอสูรของเขาขึ้นประสานกันร่ายคาถาเข้าต่อกรพวกมันทันที

"คาถาง้าวอสูรอัสนีคว่ำโลก"

ฉับพลันง้าวในมือของชายหนุ่ม ก็แตกทะยานขึ้นบนอากาศระเบิดออกเป็นง้าวแสนเล่ม พุ่งเข้าจู่โจมตีรากไม้ที่ตวัดกวาดแกว่งอยู่บนพื้น

ฉึกๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ .!!!!!

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดรากไม้เหล่านั้นกระจุยกระจายฉีกขาด แต่ง้าวที่ชายหนุ่มร่ายคาถาก็ไม่อาจเข้าโจมตี มันสมองสีเขียวที่เต้นตุ๊บๆ อยู่บนพื้นได้

เพราะเถาวัลย์เลือดกระบองหนามตวัดแกว่งป้องกัน สมองเหมือนก้อนเห็ดนั้นอย่างสุดความสามารถ ไม่มีง้าวเล่มใดของชายหนุ่มระคายผิวมันแม้สักเล่มเดียว

เสียงตูมๆดังสนั่นทำลายรากไม้กระจุยกระจายสลายลง กลายเป็นหมอกควันสีเขียวมันสมองที่เต้นอยู่ กลับดูดละอองเหล่านั้นเข้าไปในมันสมองที่เหมือนดอกเห็ด

มันพองตัวออกเต้นตุ๊บๆ แรงกว่าเก่าขยายขึ้นสามเท่าเกือบหัวละสามสิบฟุต เถาวัลย์สามเส้นที่อยู่รอบกลีบมันก็ขยับตัวออก ยืดยาวสีแดงวาววับพุ่งจู่โจมชายหนุ่ม

กริชเพชรเอียงตัวใช้ง้าวฟันต้านทานเถาวัลย์หนามนั้นได้อย่างหวุดหวิด เขาหลบไปพร้อมกับถีบเท้าใส่เถาวัลย์หนามอีกเส้นหนึ่งที่โจมตีตามหลัง ชายหนุ่มม้วนตัวเหมือนปลาไหลขยับตัวเข้าใกล้สมองสีเขียว ง้าวในมือเสียบเข้าไปในหัวของ

ต้นไม้ที่เต้นตุ๊บๆ จนมันแตกกระจายสะบัดเถาวัลย์เร่าๆ ละอองสีเขียวที่แตกออกจากต้นไม้ปีศาจ ก็ถูกกำไรคนครึ่งปลาบนข้อมือกริชเพชรดูดซับพลังเข้าไปในตัว ส่องแสงเขียวเข้มขึ้นฉับพลันกลายเป็นสีม่วง

......................................................................................................................................................................................