ตอนที่ 28 เล่ม 1 หินวิญญาณขนาดเล็กจำนวน 5 หมื่นก้อน
เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าจะไม่ยอมให้พวกมันชนะ! เราจะต่อสู้ด้วยกัน!"
ฉงเหม่ย: "ข้าจะปกป้องพวกเรา! เราต้องหยุดพวกมัน!"
อี้ตงมู่: "พวกเราจะต่อสู้ด้วยกัน! เราจะไม่ยอมให้พวกมันชนะ!"
เหลียนฮัว: "ข้าจะปกป้องพวกเรา! เราจะไม่ยอมให้ใครต้องบาดเจ็บอีก!"
แม้ว่าเหว่ยเหลียงและสหายจะพยายามอย่างเต็มที่ในการหยุดยั้งพิธี พวกเขาใช้พลังทั้งหมดที่มีในการต่อสู้กับปีศาจและขัดขวางการเปิดประตูมิติ แต่ทว่าแรงกดดันจากพลังมืดที่หมุนวนอยู่รอบๆ แท่นบูชานั้นท่วมท้นเกินกว่าที่พวกเขาจะต้านทานได้ทั้งหมด
ประตูมิติเริ่มเปิดออกบางส่วน แสงสว่างสีดำที่น่ากลัวพุ่งออกมาจากประตู เสียงคำรามของปีศาจดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงแรงกดดันและความหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้นทุกขณะ พลังมืดที่หมุนวนเริ่มหลั่งไหลออกมาจากประตูมิติอย่างไม่หยุดยั้ง
ท่ามกลางแสงสว่างสีดำและพลังมืดที่หลั่งไหลออกมา ปีศาจรูปร่างใหญ่โตและน่ากลัวเริ่มปรากฏตัวจากประตูมิติ แต่ทว่าการเปิดประตูมิติที่ไม่สมบูรณ์ทำให้ปีศาจนี้ไม่มีสติปัญญาและการพูดที่ชัดเจน มันมีรูปร่างบิดเบี้ยวและเคลื่อนไหวอย่างไม่ปกติ
ปีศาจนี้ส่งเสียงคำรามที่แปลกประหลาดและไม่มีความชัดเจนในคำพูด มันเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงและไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ดวงตาของมันเบิกกว้างและเปล่งแสงสีแดงที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย
ปีศาจที่ปรากฏตัวมองไปที่หมิงเซียน อาจารย์ใหญ่ปีศาจที่กำลังยืนอยู่บนแท่นบูชา หมิงเซียนยกมือขึ้นพยายามควบคุมปีศาจด้วยพลังปราณของตน แต่กลับพบว่ามันไม่สามารถรับคำสั่งใดๆ ได้ ดวงตาของปีศาจเต็มไปด้วยความหิวกระหายและความดุร้าย มันส่งเสียงคำรามที่ดังลั่นและพุ่งเข้าไปหาหมิงเซียนอย่างรวดเร็ว
หมิงเซียน: (เสียงแหบแห้งและตื่นตระหนก) "ไม่... ไม่ใช่แบบนี้! ข้าคือผู้ควบคุมเจ้า! เจ้าต้องฟังคำสั่งของข้า!"
แต่ปีศาจนี้ไม่สนใจคำสั่งของหมิงเซียน มันมีเพียงความหิวกระหายและความโหดร้ายในจิตใจ มันพุ่งเข้ามาและใช้กรงเล็บที่แหลมคมของมันคว้าหมิงเซียน เสียงคำรามของมันดังขึ้นอีกครั้งในขณะที่มันกัดกินหมิงเซียนอย่างโหดเหี้ยม
หมิงเซียน: (ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด) "อ๊ากกก! ไม่! ช่วยข้าด้วย! ข้าไม่ต้องการตายแบบนี้!"
เสียงร้องโหยหวนของหมิงเซียนดังขึ้นท่ามกลางการต่อสู้ ทุกคนมองดูด้วยความตกใจและหวาดกลัว ปีศาจกัดกินหมิงเซียนอย่างโหดร้าย มันแสดงถึงความโหดเหี้ยมและความดุร้ายที่ไร้สติของมัน เลือดและเนื้อของหมิงเซียนกระเซ็นออกมาจากปากของปีศาจ
เหว่ยเหลียงและสหายที่อยู่รอบๆ มองดูเหตุการณ์นี้ด้วยความตกตะลึง พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อหยุดยั้งปีศาจนี้ก่อนที่จะเกิดความเสียหายมากไปกว่านี้
เหว่ยเหลียง: (เสียงหนักแน่น) "พวกเราต้องกำจัดมันก่อนที่มันจะทำลายทุกอย่าง!"
เหว่ยเหลียงและสหายตระหนักว่าพวกเขาต้องกำจัดปีศาจนี้เพื่อหยุดการทำลายล้าง พวกเขาร่วมมือกันในการโจมตีปีศาจที่กำลังคลั่งและไร้สติ
เหว่ยเหลียงใช้วิชากระบี่อัสนีกัมปนาทในการโจมตีพลังสายฟ้าพุ่งเข้าหาปีศาจอย่างรุนแรง เจ้าอ้วนน้อยฟาดกระบองตุ้มใหญ่ใส่ปีศาจด้วยพลังที่แข็งแกร่ง ฉงเหม่ยเหวี่ยงโซ่หม้อยายามเช้าอย่างรวดเร็วและแม่นยำ อี้ตงมู่ใช้กระบี่บินในการโจมตีจากระยะไกล เหลียนฮัวใช้กระบี่ยักษ์เสริมแรงโจมตี
การโจมตีของพวกเขาทำให้ปีศาจที่ไม่มีสติปัญญาและการควบคุมตัวเองเริ่มอ่อนแอลง เสียงคำรามของมันเริ่มเบาลงและการเคลื่อนไหวช้าลง ทุกคนรวมพลังกันในการโจมตีครั้งสุดท้ายที่ทำให้ปีศาจถูกทำลายและสลายไป
หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือดและการเผชิญหน้ากับปีศาจที่หลั่งไหลออกมาจากประตูมิติ เหว่ยเหลียงและสหายได้กลับมาที่นิกายเลิศภพใต้ พวกเขาเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในความสำเร็จของภารกิจ เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้องโถงใหญ่ อาจารย์ใหญ่ก็กำลังรอคอยพวกเขาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
อาจารย์ใหญ่: "ศิษย์ทั้งห้า ข้ารู้ว่าพวกเจ้าต้องเจอกับอุปสรรคและอันตรายมากมาย ขอบใจที่พวกเจ้าสามารถขัดขวางแผนการของนิกายปีศาจได้"
เหว่ยเหลียง: (คำนับ) "พวกเราทำสำเร็จแล้ว แต่ยังมีปีศาจที่หลั่งไหลออกมาจากประตูมิติ ข้าคิดว่าเราต้องเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ครั้งต่อไป"
อี้ตงมู่: "ข้าต้องบอกว่ามันเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากมาก ปีศาจพวกนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เราคาดคิด"
เหลียนฮัว: (พยักหน้า) "ข้าก็รู้สึกเช่นนั้น พลังมืดของพวกมันทำให้เราต้องใช้พลังทั้งหมดที่เรามี"
เจ้าอ้วนน้อย: (หัวเราะ) "แต่ข้าก็ไม่กลัวนะ ข้ายังมีพลังเหลืออีกเยอะ!"
ฉงเหม่ย: (เอามือถูพุงเจ้าอ้วนน้อย) "เจ้าอ้วนน้อย ข้าชอบถูพุงเจ้าจริงๆ มันช่วยข้าระบายความเครียดได้ดี"
เจ้าอ้วนน้อย: (หัวเราะ) "ข้าเข้าใจแล้ว ถ้ามันช่วยให้เจ้าหายเครียด ข้ายินดีให้เจ้าถูพุงข้าได้ทุกวัน"
อาจารย์ใหญ่: (ยิ้มเล็กน้อย) "พวกเจ้าทำได้ดี ข้าภูมิใจในพวกเจ้า และข้ามีของรางวัลให้พวกเจ้าเพื่อเป็นการตอบแทนในความกล้าหาญและความมุ่งมั่น"
อาจารย์ใหญ่ยกมือขึ้นและหินวิญญาณขนาดเล็กจำนวน 5 หมื่นก้อนปรากฏขึ้นในอากาศ แสงสีทองที่เรืองรองจากหินวิญญาณทำให้ห้องโถงเต็มไปด้วยความอบอุ่นและพลังที่บริสุทธิ์
อาจารย์ใหญ่: "ข้ามอบหินวิญญาณขนาดเล็กคนละ 5 หมื่นก้อนให้พวกเจ้า มันจะช่วยเพิ่มพลังปราณและความสามารถในการฝึกฝนของพวกเจ้า"
เหว่ยเหลียง: (คำนับ) "ขอบคุณอาจารย์ใหญ่ ข้าจะใช้หินวิญญาณนี้ในการพัฒนาตนเองและปกป้องนิกายของเรา"
อี้ตงมู่: "ข้าจะใช้หินวิญญาณในการฝึกฝนกระบี่บินของข้าให้เก่งกาจยิ่งขึ้น"
เหลียนฮัว: "ข้าจะใช้หินวิญญาณในการพัฒนาวิชาพลังปีศาจช้างลวดลายมังกรของข้า"
เจ้าอ้วนน้อย: (หยิบหินวิญญาณขึ้นมา) "ข้าจะใช้หินวิญญาณในการฝึกฝนกระบองตุ้มใหญ่ของข้าให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น"
ฉงเหม่ย: "ข้าจะใช้หินวิญญาณในการพัฒนาวิชาโซ่หม้อยายามเช้าของข้า"
อาจารย์ใหญ่: (พยักหน้า) "ข้าภูมิใจในพวกเจ้า จำไว้ว่านิกายเลิศภพใต้จะคงอยู่ได้เพราะความกล้าหาญและความมุ่งมั่นของพวกเจ้า ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะฝึกฝนต่อไปและเตรียมพร้อมสำหรับความท้าทายที่ยังรออยู่ข้างหน้า"
ทุกคนเดินไปที่แผงวัตถุดิบที่ตั้งอยู่ในห้องโถงอาวุธของนิกายเลิศภพใต้ แผงวัตถุดิบนี้มีวัตถุดิบหลากหลายชนิดที่หาได้ยากและทรงพลัง ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แสงไฟที่ส่องผ่านวัตถุดิบทำให้มันเปล่งประกายระยิบระยับ เพิ่มความน่าสนใจและความตื่นเต้นในการเลือกสรร
เจ้าอ้วนน้อยเดินเข้าไปใกล้แผงวัตถุดิบ ดวงตาของเขาสำรวจไปที่แร่เหล็กไหลเงินยวงที่มีสีเงินสว่างและเนื้อสัมผัสที่แข็งแกร่ง เขาหยิบแร่เหล็กไหลเงินยวงขึ้นมาชิ้นหนึ่ง มันหนักและแข็งแรง แสงสว่างจากแร่ทำให้เห็นถึงคุณสมบัติพิเศษที่ช่วยเพิ่มพลังในการโจมตี
ข้างๆ แร่เหล็กไหลเงินยวง เขาพบเพชรพลอยที่มีสีสันสวยงามและเนื้อสัมผัสที่บริสุทธิ์ เพชรพลอยเหล่านี้มีสีสันหลากหลาย ทั้งสีแดง สีฟ้า สีเขียว และสีเหลือง แต่ละสีเปล่งแสงเป็นประกายเจิดจรัส เขาหยิบเพชรพลอยขึ้นมาหลายชิ้นเพื่อใช้ประดับอาวุธ ทำให้อาวุธไม่เพียงแต่แข็งแกร่งขึ้น แต่ยังสวยงามน่าทึ่ง
นอกจากนี้ยังมีวัตถุดิบที่หายากอื่นๆ เช่น โลหิตมังกรทองคำที่สามารถเพิ่มพลังปราณได้อย่างมหาศาล และเหล็กไหลบริสุทธิ์ที่สามารถหลอมรวมเข้ากับอาวุธเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งและความทนทาน
เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าจะเริ่มจากอาวุธของอี้ตงมู่ก่อน 5 กระบี่บินของเจ้าจะกลายเป็น 5 กระบี่เหล็กไหลเงินยวง!"
เจ้าอ้วนน้อยนำกระบี่บินทั้ง 5 เล่มมาวางบนแท่นอัพเกรด เขาใช้หินวิญญาณในการปลุกเสกและใช้แร่เหล็กไหลเงินยวงในการหล่อหลอม กระบี่บินเริ่มเปล่งแสงสว่างและเปลี่ยนรูปร่างเป็นกระบี่เหล็กไหลเงินยวงที่สวยงามและทรงพลัง
อี้ตงมู่: (ยิ้มอย่างพอใจ) "ยอดเยี่ยมมาก! ข้ารู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในกระบี่ของข้า"
เจ้าอ้วนน้อย: "ต่อไปเป็นอาวุธของฉงเหม่ย ลูกตุ้มโซ่หม้อยายามเช้าบินของเจ้าจะกลายเป็นลูกตุ้มโซ่หม้อยาประดับเพชร!"