ราชันย์สิบโลก

        หลังจากนั้นหนึ่งชั่วยามทุกอย่างจึงกลับเข้าสู่สภาวะปกติเช่นเดิมเผ่าจิ้งจอกหิมะและองค์ชายทั้งสองรีบเข้ามาหาเฟิ่งหยูและเสี่ยวหลงทันที

        “หืม พวกมนุษย์นี่”หลงเฟยต้าอุทานออกมา

        เพียงไม่นาน เหล่าสัตว์อสูรเผ่าต่างๆ ออกมากันอย่างมากมาย หลงเฟยต้าเป็นเป็นโอกาสที่ดีที่จะกำจัดเผ่าจิ้งจอกหิมะ และพวกมนุษย์ทั้งหลาย

        “พวกเจ้าเผ่าจิ้งจอกหิมะสมคบคิดกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ เช่นนั้นหรือ พวกเจ้าทรยศหักหลังเผ่าอสูรของพวกเราสมควรฆ่าให้สิ้น”

        เหล่าเผ่าพันธุ์อสูรที่อยู่รายรอบพลันแสดงสีหน้าที่รังเกียจออกมาโดยทันทีพวกเขาต่างเข้ามารายล้อมเฟิ่งหยู และเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหิมะเอาไว้

        “เผ่ามนุษย์แล้วเป็นยังไงเผ่ามนุษย์ไม่มีชีวิตจิตใจอย่างนั้นหรือพวกเจ้าเผ่ามังกรดินข่มเหงเผ่าอสูรยิ่งกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์เสียอีกมิใช่หรือหากมิใช่เผ่ามังกรดินของเจ้าข่มเหงสัตว์อสูรทั้งหลายที่อยู่ในดินแดนแห่งนี้แล้วเป็นเผ่าไหนกันที่คอยรังแกพวกเรา เจ้าบอกเราได้ไหม”เจ๋อเจียงไห่ผู้นำเผ่าจิ้งจอกหิมะกล่าวออกมา

            “พวกเจ้าสมคบคิดกับพวกมนุษย์แล้วยังมาโทษเผ่าพันธุ์มังกรดินของข้าเผ่าพันธุ์มังกรดินของข้ามีสายเลือดที่สูงส่งกว่าพวกเจ้าอยู่แล้ว  พวกเจ้าจำเป็นต้องรับใช้พวกข้าถึงจะถูก”

            “รับใช้พวกเจ้าหึ คิดหรือว่าเผ่าพันธุ์ของพวกเจ้าสูงส่งที่สุดแล้วเจ้าไม่คิดบ้างหรือไงว่าจะมีสายเลือดสัตว์เทพหลงเหลืออยู่แค่เศษเสี้ยวสายเลือดแบบพวกเจ้ายังคิดหยิ่งยโสถึงเพียงนี้ ข้าอยากจะรู้จริง ๆหากพวกเจ้าเจอสายเลือดสัตว์เทพที่แท้จริงจะทำหน้ายังไงกัน”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่าสายเลือดสัตว์เทพอย่างนั้นหรือ พวกเจ้าคิดไปเองแล้วกระมังสายเลือดสัตว์เทพก็อยู่ในตัวของพวกเรายังไงหละ เจ้าไม่รู้หรือไงสัตว์เทพในตำนานที่มีสายเลือดบริสุทธิ์หลงเหลือเพียงสองผู้ยิ่งใหญ่สายเลือดเต่าทมิฬชุนเชียนกับชุนหลินและท่านผู้อาวุโสชุนฉือ เท่านั้นและผู้อาวุโสชุนเชียนกับชุนหลินตอนนี้ก็อยู่ในเผ่าของพวกเรา”

            “ก็แค่สายเลือดกระจอกกระจอกของพวกเจ้ายังมีหน้ามาแอบอ้างใหญ่โตอยู่ได้ถึงเจ้าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสูงก็ตาม แต่ตามกฎของดินแดนแห่งนี้ห้ามมิให้สัตว์อสูรระดับเจ็ดขึ้นไปต่อสู้กัน เจ้าลืมกฎข้อนี้แล้วอย่างนั้นหรือ”

            “ข้าจะลืมได้ยังไงเจ๋อเจียงไห่ แต่รุ่นเยาว์ของพวกเจ้ามีใครแข็งแกร่งเกินกว่าหลานข้าบ้างหรือไม่หละหรือว่าเจ้าจะเอาพวกมนุษย์สวะพวกนั้นมาสู้แทน ข้าเองก็ไม่ว่ากระไรหรอกนะ”

            “เจ้า ...... เจ้าหลงเฟยต้า พวกเจ้ามันช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก”

            “กฎของดินแดนแห่งนี้บอกให้ไม่ให้สัตว์อสูรระดับเจ็ดโจมตีสัตว์อสูรด้วยกัน แต่ไม่ได้มีกฎข้อไหนมิให้โจมตีพวกมนุษย์เลย เช่นนั้นข้าขอชีวิตพวกมนุษย์สวะพวกนั้นก่อนก็แล้วกันแล้วค่อยให้รุ่นเยาว์ของเผ่าพันธุ์ข้ากำจัดเผ่าจิ้งจอกหิมะของเจ้าให้สิ้น”

            “เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?”

            “ท่านผู้อาวุโสท่านหลบไปก่อนเถอะ เรื่องนี้ปล่อยให้พวกเราจัดการเอง พวกท่านไม่ต้องลำบากหรอกข้าขอบคุณในความหวังดีของพวกท่าน แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะข้าเป็นต้นเหตุดังนั้นให้พวกเราจัดการเองเถอะ”

            “แต่หลงเฟยต้ามันเป็นสัตว์อสูรระดับแปดแล้ว อย่างพวกเจ้าคงสู้พวกมันไม่ได้หรอกให้พวกเราช่วยเจ้าเถอะ...”

            “ไม่เป็นไรท่านผู้อาวุโสพวกเราจัดการเองได้ ท่านมิต้องเป็นห่วงหรอก”

            “ดีเช่นนั้นพวกข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว......”

            รอบด้านเงียบกริบเหล่าสัตว์อสูรทั้งหลายต่างเฝ้ารอดูภาพของเผ่ามนุษย์ถูกสังหาร....

            หลงเฟยทะยานออกมาอย่างรวดเร็วพลังปราณระเบิดออกมาอย่างรุนแรงเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรทั้งหลายต่างหลบเลี่ยง เฟิ่งหยูนำดาบราชันย์ออกมาพร้อมกับผสานเปลวเพลิงฟ้าสวรรค์พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

        หลงเฟยปลดปล่อยพลังสายเลือดมังกรดินพุ่งเข้ากดดันเฟิ่งหยูหากแต่พลังสายเลือดมังกรดินไม่สามารถกดดันเฟิ่งหยูได้แม้แต่นิดเฟิ่งหยูพุ่งมาด้วยความเร็วพร้อมกระชับดาบราชันย์แน่น ฟาดฟันดาบราชันย์ออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

        ตู้มมม.....

        เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงระหว่างการปะทะกันของทั้งสองฝ่าย  เฟิ่งหยูฟาดฟัดดาบราชันย์เร็วขึ้น เร็วขึ้นส่วนทางด้านหลงเฟยได้เพียงแต่ตั้งรับ ไม่สามารถตอบโต้เฟิ่งหยูได้เลย

         ตู้มมม....หลังปราณมหาศาลระเบิดออกมาจากร่างของเฟิ่งหยู พลังฟ้าดินมากมายราวกับกระแสน้ำถูกพัดพุ่งขึ้นสูงเทียมฟ้าแสงสีฟ้าสดใสของเปลวเพลิงฟ้าสวรรค์ที่ผสานรวมกับพลังฟ้าดินปะทะกับลำแสงสีดำสนิทของกรงเล็บมังกรดินของหลงเฟยอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้น

        ฉับ!!

        แขนข้างหนึ่งของหลงเฟยถูกฟัดขาดด้วยดาบราชันย์ของเฟิ่งหยูพร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกไหม้เพียงพริบตาเดียวแขนข้างนั้นพลันสลายหายไปเป็นเถ้าธุลี

        “อ๊ากกก.”

        เสียงร้องของหลงเฟยดังสนั่นไปทั่วบริเวณเหล่าผู้คนเผ่าสัตว์อสูรต่างพากันตกตะลึง เพียงไม่กี่กระบวนท่าหลงเฟยก็เสียท่าให้กับเฟิ่งหยูแล้ว

        ความสามารถของหลงเฟยนับเป็นอัจฉริยะในดินแดนแห่งนี้แล้วเจ้าหนุ่มนั่นมาจากไหนกันทำไมสามารถสยบอัจฉริยะเช่นหลงเฟยได้ หลายคนจากเผ่าต่าง ๆ พากันสงสัย  

        “เจ้าพวกมนุษย์มอบชีวิตของพวกเจ้ามาซะ!”

         เสียงคำรามดังขึ้นชายชราผมขาวผู้หนึ่งทะยานร่างตรงมายังกลุ่มของเฟิ่งหยูพร้อมกับแขนที่กลายเป็นกรงเล็บขนาดใหญ่ พลังปราณที่มันระเบิดออกมาเพียงพอที่จะสังหารผู้ที่แข็งแกร่งได้อย่างง่ายดาย

        “พวกเจ้าอย่ามายุ่งกับพี่ชายของข้านะมิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจะเป็นใครไม่ได้นอกจากเสี่ยวหลง

        “รุ่นเยาว์เช่นเจ้าจะทำอะไรข้าได้เช่นนั้นรึฮ่า ฮ่า ฮ่า”

        หลงเฟยต้าหัวเราะพร้อมกับกางกรงเล็บพุ่งตรงลงมาหวังปลิดชีพเฟิ่งหยูให้ได้โดยเร็วอานุภาพของกรงเล็บมังกรดินของหลงเฟยต้ามากมายมหาศาลมากกว่าของหลงเฟยมากแรงกดดันที่พร้อมจะขยี้ทุกสิ่งทุกอย่าง กดดันกลุ่มของเฟิ่งหยูอย่างหนักหน่วง

        เสี่ยวหลงระเบิดพลังลมปราณที่รุนแรงเข้าปะทะพร้อมกับระเบิดพลังสายเลือดของมังกรบริสุทธิ์โพยพุ่งซัดเข้าหาหลงเฟยต้าและกลุ่มคนของเผ่ามังกรดินทั้งหมดอย่างรวดเร็ว พลังสายเลือดของเสี่ยวหลงกดดันพลังสายเลือดมังกรดินของเผ่ามังกรดินจนทุกคนที่อยู่ไม่สามารถขยับกายได้ 

        ตุบ!!.....

        หลงเฟยต้าและคนของเผ่ามังกรดินร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้ากองอยู่บนพื้นอย่างน่าเวทนา พวกเขาถูกพลังสายเลือดของเสี่ยวหลงกดดันจนไม่สามารถขยับกายได้แม้แต่นิดเดียว

        พลังสายเลือดของเสี่ยวหลงเป็นสายเลือดมังกรบริสุทธิ์อย่างแท้จริงหรือกล่าวได้ว่าเป็นสายเลือดของสัตว์เทพในตำนาน

        “พลังสายเลือดสัตว์เทพในตำนานเจ้าหนูเจ้าเป็นใครกัน ทำไมสายเลือดของเจ้าถึงได้บริสุทธิ์ได้ขนาดนี้”

        “พวกเจ้ารังแกพี่ชายข้าอย่าหวังว่าข้าจะใจดีกับพวกเจ้าเลย พี่ชายข้าไปทำอะไรให้พวกเจ้าขุนเคืองหรือเพียงเพราะเขาเป็นมนุษย์ พวกเจ้าก็ตัดสินแล้วว่าเขาเป็นคนไม่ดีเช่นนั้นหรือวันนี้ข้าจะบดขยี้พวกเจ้าไม่ให้เหลือซาก” เสี่ยวหลงพูดด้วยความโกรธแค้น

        “กรงเล็บมังกร”

        ครืนนนน.......

        กรงเล็บมังกรสีทองขนาดใหญ่พุ่งตรงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วพลังฟ้าดินมหาศาลพวยพุ่งจากท้องฟ้าบดขยี้ร่างของหลงเฟยต้าจนแหลกละเอียดภายในพริบตาเหล่าผู้คนจากเผ่าต่าง ๆ พากันหวาดกลัวโดยเฉพาะคนของเผ่าพันธุ์มังกรดินที่เคยเย่อหยิ่งปัจจุบันนอนนิ่งรอความตายเช่นเดียวกับหลงเฟยต้า

        เสี่ยวหลงยกกรงเล็บขึ้นอีกครั้งหวังโจมตีเผ่ามังกรดินให้สูญสิ้น.......

        “ช้าก่อนเจ้าหนู....”เสียงหนึ่งดังขึ้นจากท้องฟ้า ลำแสงสองสายสีเขียวขจีพุ่งมาอย่างรวดเร็ว

        “โปรดยั้งมือก่อน.....”เฟิ่งหยูและเสี่ยวหลงมองไปยังลำแสงสีเขียวสองสายนั้นที่พุ่งตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสองคนเมื่อเฟิ่งหยูมองเห็นหน้าทั้งสองคนจึงได้บอกให้เสี่ยวหลงหยุดมือก่อน

        “เสี่ยวหลงยังมือก่อนผู้อาวุโสทั้งสองที่มาถึงคือผู้อาวุโสชุนเชียนกับชุนหลินที่ข้าตามหาอยู่” เฟิ่งหยูกระซิบให้เสี่ยวหลงทราบ

        เสี่ยวหลงพลันสลายพลังลมปราณและพลังสายเลือดที่กดดันเผ่ามังกรดิน

         “หยุดก่อนเจ้าหนูทั้งสองพวกเราทั้งสองเป็นแขกของเผ่ามังกรดินอยู่พวกเจ้าทั้งสองอย่าได้มากำเริบเสิบสานแถวนี้”

        “ข้าว่าท่านผู้อาวุโสเข้าใจผิดแล้วกระมังพวกเรามิได้เป็นคนหาเรื่องมิได้เป็นพวกเราแต่เป็นเผ่ามังกรดินเองต่างหาก”

        ผู้อาวุโสเจ๋อเจียงไห่รีบพุ่งตัวมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคนของเผ่าจิ้งจอกหิมะทั้งหมด

        “คำนับผู้อาวุโสทั้งสองเป็นจริงอย่างที่พวกเขาว่าจริง ๆ พวกเขาเข้ามาหาเรื่องคนของเผ่าจิ้งจอกหิมะก่อน”

        “ไม่จริงท่านผู้อาวุโสชุนเชียนผู้อาวุโสชุนหลินเป็นพวกมันตัดแขนของข้าก่อน ผู้อาวุโสหลงเฟยต้าต้องการจะช่วยข้ากลับถูกพวกมันสังหาร”เฟยหลงหลังจากได้รับโอสถจากเผ่ามังกรดินรีบฟ้องขึ้นมาทันที

        “ไม่จริงนะ เป็นพวกเฟยหลงที่มาทำร้ายข้าก่อน”หรงฟานซิ่นเอ่ยแย้งออกมา

        “ในเมื่อข้าเป็นแขกของเผ่ามังกรดินข้าจำเป็นต้องช่วยเหลือเผ่ามังกรดิน เจ้าตามข้ามารับโทษที่เผ่ามังกรดินโทษฐานสังหารหลงเฟยต้า และทำร้ายคุณชายเผ่ามังกรดิน”

        “พวกท่านเป็นถึงผู้สูงส่งของดินแดนแห่งนี้แต่กลับทำตัวแบบนี้ พวกท่านไม่อายบรรพบุรุษบ้างหรือ”  เฟิ่งหยูต่อว่าชุนเชียนกับชุนหลิน

        “เจ้าเด็กน้อยเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาต่อว่าพวกข้า พวกเราจะตัดสินใจยังไงมันก็เรื่องของพวกเรา เจ้าตามข้าไปเผ่ามังกรดินเดี่ยวนี้”

        “หากข้าไม่ไปหละ พวกท่านจะทำอะไรข้า”

        “พวกข้าก็จะสังหารเจ้าซะเพื่อชดเชยความผิดให้กับหลงเฟยต้า”

        “พวกท่านนี่ไม่ชอบใช้เหตุผลกันเลยสินะหากพวกท่านกล้าสังหารข้า พวกท่านก็ไปแก้ตัวกับคนผู้นี้เอาเอง  ข้าเองก็ขี้เกียจเสวนากับคนเช่นพวกท่าน”เฟิ่งหยูหยิบป้ายหยกที่ชุนฉือ ให้ไว้โยนไปทางชุนเชียนและชุนหลิน

        ฟิ้ว...

        หมับ...

            ชุนเชียนรับป้ายที่เฟิ่งหยูขว้างมาอย่างแม่นยำเมื่อทั้งสองเห็นป้ายพลันหน้าซีดไม่เหลือเค้าโครงของผู้ยิ่งใหญ่แห่งดินแดนนี้อีกต่อไปพวกเขารีบพุ่งมาข้างหน้าเฟิ่งหยูอย่างรวดเร็วพร้อมกับคุกเขาลงข้างหนึ่งต่อหน้าเฟิ่งหยู