เช้าวันรุ่งขึ้นอิงดาวขึ้นอาบน้ำแต่เช้า แต่งตัวรอที่จะไปไร่เขานึกว่าเขาตื่นเช้าแล้วแต่คุณยายตื่นเช้ากว่าเขาอีกแฮะ
"ตอนนี้เวลาก็น่าจะสัก 06:00 ได้ล่ะมั้ง” เขาพูดหลังจากออกมายืนอยู่ที่ชานบ้าน มีผู้คนพากันเดินไปทางไร่ที่อยู่ไม่ไกลนัก บางคนเดินบางคนก็ขี่จักรยานสักพักคุณยายก็เดินมาพร้อมกับน้ำเต้าหู้ 2 แก้วในมือ อิงดาวรีบลุกไปรับแก้วจากคุณยาย
"ขอบคุณครับ เอ่อ.......ทำไมคุณยายตื่นเช้าจังครับ" คุณยายและอิงดาวลงไปนั่งที่เก้าอี้หันหน้าออกไปทางถนนที่มีคนเดินไปมา
"ก็เรานอนั้แ่หัวค่าก็ต้องตื่นเช้าเป็ธรรมดาอยู่แล้วนะแดด่ 6 โมงเช้าถึง 8 โมงเช้ามีวิตามินดีที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย" คุณยายพูดยังไม่จบอิงดาวก็พูดต่อไปว่า
"เมื่อร่างกายได้รับแสงแดดจะทำการสังเคราะห์วิตามินดีออกมา ช่วยเสริมสร้างแคลเซียมที่จําเป็ต่อกระดูกและฟัน อีกทั้งยังช่วยให้เม็ดสีผิวทำงานได้ดีขึ้น ซึ่งหากร่างกายขาดวิตามินดี ก็จะทําให้ กระดูกไม่แข็งแรง" หลังจากที่อิงดาวพูดจบเขาก็ทำหน้าทำตาชอบใจทำท่าเหมือนตนเองเป็นักวิชาการจนทำให้คุณยายอดที่จะเอ็นดูหลานชายตัวเองไม่ได้ทั้งสองได้นั่งคุยกันไปซักพัก
หลังจากนั้นก็ได้เดินไปตามทางที่คนอื่นก็เดินไปทางนั้นเช่นกัน เดินไปก็จะมีทางแยกเรื่อยๆผู้คนก็มีทั้งเลี้ยวตามทางแยกบ้างตรงไปบ้างจนคุณยายพาเดินมาถึงบริเวณหนึ่งก็หยุด
ด้านหน้านั้นเป็พื้นที่กว้างขนาดใหญ่มีชายคนหนึ่งดูเหมือนเขากำลังจัดการกับวัชพืชที่แปลงผักของเขา คนนั้นมีรูปร่างสูงใหญ่ผิวค่อนข้างเข้มอิงดาวเห็นก็ได้แต่คิดว่า
(เขาคงทำงานหนักแบบนี้ทุกวันถึงได้หุ่นดีแบบนั้น แล้วก็คงตากแดดทุกวันผิวก็เลยคล้าแดดถ้าฉันทำแบบเขาฉันก็ต้องมีหุ่นแบบเขาแน่นอน)
อิงดาวเดินต่อไปตามคุณยาย คุณยายนั้นพาอิงดาวเดินไปทางถนนที่ตัดผ่านไร่ตรงกลางมีต้นไม้ 3 ต้น แต่มี 1 ต้นที่ใหญ่กว่าต้นอื่นแดดวันนั้นไม่ได้ร้อนมากอากาศกำลังดีคุณยายพาอิงดาวไปหยุดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่มองไปที่ไรผักที่กว้างขวางเกือบ 10 ไร่ได้ ในความคิดของอิงดาว
"อิงดาว!"คุณยายยืนอยู่อีกด้านของต้นไม้แล้วเรียก
"ครับ" แล้วเขาก็เดินไปหาคุณยาย
"ไร่ของเราอยู่ทางนี้"
อิงดาวรู้สึกขำตัวเองที่คิดว่าอีกด้านหนึ่งคือไร่ของเขาแต่คิดอีกทีก็คงเป็ไปไม่ได้ (คุณยายแก่แล้วจะทำไร่ใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไงล่ะ เฮ้อ~~) อิงดาวคิดในใจ แต่พอเดินไปหาคุณยายแล้วมองไปที่ด้านหน้าของเขาก็พบกับแปลงผักที่ไม่ใหญ่มาก ที่จริงเนื้อที่ของไร่มีเยอะแต่คุณยายทำแค่คนเดียวเลยทำเป็แค่สวนผักเล็กๆ
“นี่เป็แปลงผักของเรานะอิงดาว ยายทำคนเดียวก็เลยไม่ได้ทำอะไรมาก ส่วนฝั่งนั้นน่ะ" คุณยายพูดพร้อมหันกลับไปมองที่ไร่อีกฝั่ง
"เป็ไร่ของคุณณภัทรเขา แล้วคุณณภัทรเขาก็มาช่วยดูแลแปลงผักของยายด้วยนะ ไม่งั้นแปลงผักนี้คงไม่ได้มีหน้าตาแบบนี้หรอก ฮ่าๆๆ" คุณยายพาอิงดาวเดินลงไปดูที่แปลงผัก ผักแต่ละแปลงไม่เหมือนกันเป็ผักคนละชนิดกัน แปลงผักของคุณยายมีอยู่ 7 แปลง มีแปลงแครอท หัวไชเท้า ผักกาด บร็อคโคลี่ กะหล่ำดอก และมีถั่วเหลืองและด้านหนึ่งของสวนผักคุณยายจะมีบ่อน้ำเอาไว้ทําการเกษตร
"ว้าว นี่เหมือนฝันผมเป็จริงเลยครับ" อิงดาวพูดพร้อมเดินดูทุกแปลงแต่ละแปลงไม่ค่อยมีหญ้ามากนักอิงดาวเดินไปถึงแปลงของกะหล่ำดอกเขาจึงคิดเมนูขึ้นได้หนึ่งเมนู
"คุณยายครับ เย็นนี้ผมจะทำอะไรอร่อยๆให้คุณยายทานนะครับ คุณยายไม่ต้องทำอะไรเลย" อิงดาวยืนเท้าสะเอวพูดอย่างมั่นใจ
"งั้นยายจะรอชิมฝีมือหนูเลยนะ" คุณยายพูดพลางยิ้มเธอมีความสุขมากที่ได้เห็นหลานชายของเธอมีความสุขแบบนี้
"แต่ผมว่านี่สายแล้วแดดจะร้อนนะครับ คุณยายกลับไปก่อนนะครับ แล้วตอนเย็นๆผมจะกลับ" อิงดาวพูดและเดินไปหาคุณยาย พร้อมทั้งเอามือทั้งสองข้างของเขาบังแดดให้กับคุณยาย
"นี่หลานแน่ใจหรอว่าจะไม่กลับพร้อมยาย" ทั้งสองมองหน้ากัน
"นะครับ" อิงดาวพูดขอร้องอีกทีพร้อมสีหน้าดูอ้อนวอน
"เอาล่ะๆ ก็ได้ แต่อย่าหักโหมนักนะค่อยๆเป็ค่อยๆไปกลานก็ตัวแค่นี้เอง" (หะ!! ตัวแค่นี้) อิงดาวแอบคิดในใจเพราะตัวอิงดาวนั้นสูงถึง 178 ซม หนัก 58 กิโล ถือว่าเป็หุ่นมาตรฐานที่ดีเลยทีเดียว
"โห~คุณยาย ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับดูผมสิตัวโตขนาดนี้" อิงดาวเบ่งกล้ามที่มีเพียงเล็กน้อยของเขาแต่เขาดูภูมิใจกับมันมาก
"งั้นยายกลับแล้วนะ ถ้าร้อนก็ไปนั่งพักที่ใต้ต้นไม้นะ"
"ครับยาย กลับดีๆนะครับ"
แล้วคุณยายก็เดินออกไปจากตรงนั้น เหลือไว้เพียงข้าวกล่องและน้ำที่อิงดาวถือมาเพราะเขาคิดไว้แล้วว่าวันนี้จะลองทำสวนดูเลย
"ยังไงดีล่ะอิงดาวเริ่มยังไงก่อนดี" พอมองดูแปลงผักยังมีความชุ่มชื้นอยู่เขาต้องรดน้ำก่อนเพราะจากการดูแล้วทุกแปลงเหมือนจะมีการรดน้ำหนักสุดตอนเย็นเมื่อวานแต่น่าจะรดน้ำไปเยอะมากเพราะจนถึงตอนนี้ดินก็ยังมีความชุ่มชื้นอยู
อิงดาวเริ่มจากการนำบัวรดน้ำไปตักน้ำที่บ่อและนำมารดผักทีละแปลง พอครบทุกแปลงแล้วเขาก็นั่งถอนหญ้าในแต่ละแปลงเป็เวลาสักพักใหญ่ๆเลย ดีที่วันนี้เขาแต่งตัวมาได้อย่างเหมาะสมคือใส่ กางเกงฝ้ายเสื้อฝ้ายรองเท้าบูทและมีหมวกที่ทำจากใบตาล
1K
