ก่อนหน้าซูเฉิินเข้าไปใน*ป่าดูดวิญญาณ* ณ ตระกูลจ้าว ณ บ้านหลังหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังตากผ้าเตี่ยวของเขาอยู่ที่หลังลานบ้านของเขา เขาคือจ้าวน่าน อุดมการณ์ของเขาคือ ทำให้เสื้อผ้าของทั้งโลกเป็นสีขาวสดใส เขาเป็นเพียงคนรับใช้ธรรมดาๆในตระกูลจ้าว ที่มีหน้าที่ซักผ้าและทำความสะอาด แต่เขามักโดนดุด่าอยู่เป็นประจำเนื่องจากเขามักซักผ้าสีให้การเป็นผ้าขาวอยู่เป็นประจำ แต่เมื่อโดนดุด่าเขาก็สวนกลับไปว่า"เจ้าไม่เข้าใจคนมีอุดมการณ์แบบข้าหรอก!! ข้าจะทำให้ผ้าของทั้งโลกเป็นสีขาวทั้งหมด!" เหล่าคนที่ดุด่าเขาได้แต่งวยงง มีคนแบบนี้อยู่บนโลกใบนี้ด้วย? ต้องการให้ผ้าขาว? บัดซบ! เจ้าเอาเวลาไปฝึกฝนเพื่อเป็นยอดคนไม่ดีกว่าเหรอ? เหล่าผู้คนต่างเอือมระอาเขากับอุมดมการณ์บ้าๆของเขา พวกเขาทำได้แค่ทำเป็นไม่สนใจเขา ราวกับอากาศธาตุ ปล่อยให้จ้าวน่านจมอยู่กับอุดมการณ์ของเขา "อ่าาา วันนี้ผ้าเตี่ยวของฉันก็สดใสอย่างเช่นเคย" จ้าวน่านปาดเหงื่อจากการทำงานหนัก เฝ้ามองผ้าเตี่ยวสีขาวของเขาที่ปลิวไสวตายลมด้วยสายตาภูมิใจ เเต่อยู่ก็นึกแปลกใจกับสายลมที่รุนแรงกว่าทุกวัน"แปลกจังทำไมวันนี้ลมแรงจริงๆ" เมื่อเขาหันกลับไปด้านหลังของเขาก็พบกับพายุลูกใหญ่ที่กำลังพุ่งเข้ามาทางบ้านของเขา "บัดซบ พายุบ้านี้มันอะไรกัน"จ้าวน่านตกใจขาเขาสั่นไม่หยุด พายุตรงหน้าของเขารวดเร็วมากครู่เดียวมันก็พุ่งมาถึงบ้านของจ้าวน่าน บ้านทั้งหลังของจ้าวน่านถูกดูดเข้าไปในพายุและยังรวมถึงผ้าเตี่ยวของเขาที่เขาตากไว้ จ้าวน่านได้สติเมื่อเห็นผ้าเตี่ยวสมบัติสุดรักสุดห่วงของเขากำลังถูกดูดเข้าไปในพายุ เขาไม่รีรอรีบพุ่งเอื่อมจับผ้าเตี่ยวของเขา เเต่เมื่อเขาจับผ้าเตี่ยวของเขาได้ ร่างกายของเขาก็เริ่มลอยเขาหาพายุ จ้าวน่านรู้สึกหวาดกลัว เขายังไม่อยากตาย ความฝันของเขายังไม่เป็นจริง แต่แล้วเหตุการ์แปลกประหลาดก็เกิดขึ้น เหล่าผ้าเตี่ยวที่ไหนไม่รู้มารวมตัวกับรอบๆเขา สีขาว ชมพู่ลายดอกไม้ ดำ แดง เหลือง ม่วง เขียว ฟ้า รูปกระต่าย หมาน้อยผ้าเตี่ยวมากมายเขามาพัวพันรอบตัวของเขา ราวกับบอกเขาว่า *อย่าหวาดกลัว พวกเราจะอยู่เคียงข้างเจ้า*จ้าวน่านมองผ้าเตี่ยวรอบๆด้วยสายตาซับซ้อนจากนั้นเขาก็พยักหน้าและหลับตาลงปล่อยตัวไปตามกระแสลมและหายไปภายในนั้นอย่างสมบูรณ์ซูเฉินไม่ได้รับรู้เลยว่าการกระทำของเขาในครั้งนี้จะก่อให้เกิดตัวตนที่ยิ่งใหญ่?และน่าปวดหัว? และในอนาคตซูเฉินจะได้พบกับจ้าวน่าน ตำนานที่ต่อสู้ด้วยผ้าเตี่ยว!!!! *****พายุขนาดใหญ่กวาดล้างตระกูลไปเกือบ40เปอร์เซนต์ของเนื้อที่ทั้งหมดของตระกูลจ้าว ในขณะนี้ จ้าวหลิงเทียนได้มาถึง เขากับเหล่าผู้อาวุโสโถงหลักอีก50คนด้านหลังต่างมองไปยังพายุลูกใหญ่ ตอนนี้พายุกับท้องฟ้าได้เชื่อมต่อกันและเกิดสายฟ้าก่อตัวอยู่รอบๆ จ้าวหลิงเทียนขมวดคิ้ว พายุนี้รุนแรงจริงๆ ถ้าคุณไม่ได้เป็นผู้ฝึกยุทธระดับปราณจิต คุณจะไม่สามารถพ้นจากพายุนี้ และโดนฉีกกระชากและตกตายใต้พายุนี้ "ผู้อาวุโสจิน ผู้อาวุโสไป่ ผู้อาวุโสเฮ่ย ผู้อาวุโสจุน พวกท่านช่วยข้าผนึกกำลังเเล้วโจมตีพายุนี้ที่ ส่วนผู้อาวุโสท่านอื่นโปรดช่วยส่งพลังลมปราณของท่านสนับสนุนพวกเรา""""รับขอรับท่านประมุข!!"""ผู้อาวุโสทังหมดขานรับ ผู้อาวุโสจิน ผู้อาวุโสไป่ ผู้อาวุโสเฮ่ย ผู้อาวุโสจุน เคลื่อนตัวมาด้านหน้าเพื่ออยู่ในระนาบเดียวกันกับจ้าวหลิงเทียน ทั้ง5คนคือผู้ฝึกตนระดับปราณจิตทั้งหมด โดยผู้แข็งแกร่งสุดคือจ้าวหลิงเทียนที่มีระดับอยู่ที่ปราณจิตขั้น5ส่วนผู้อาวุโสท่านอื่นที่ไม่ได้กล่าวชื่อ พวกเขามีระดับอยู่ที่แปรผันขั้นสูง-กึ่งปราณจิตเท่านั้น"เอาล่ะเริ่มเถิด"จ้าวหลิงเทียนพยักหน้าให้กับเหล่าผู้อาวุโส จากนั้นพวกเขาก็เริ่มปลดปล่อยลมปราณไปยังวจุดเดียว ลมปราณค่อยรวมตัวกันเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่ สูงกว่า100เมตร ฝ่ามือลมปราณนี้เข้าปะทะเข้ากับพายุอย่างรุนแรงปัง!!!ใบหน้าเหล่าผู้อาวุโสเริ่มซีดเผือด พายุลูกนี้นั้นรุนแรงมากมาย "อดทนไว้ พวกเราชนะได้"จ้าวหลิงเทียนเริ่มเหงื่อตก เขากัดฟันกร่อดถ้าพวกเขาไม่สามารถทำลายพายุนี้ได้ ตระกูลจ้าวอาจถึงจุดล้มสลายเมื่อเวลาผ่านไปพายุเริ่มอ่อนตัว และจางหายไปเหล่าผู้อาวุโสต่างพากันโล่งออก แต่เขารู้สึกสั่นสะท่้านทันทีเมื่อเห็นซากปรักหักพังยาวสุดลูกหูลูกตา จ้าวหลิงเทียนรู้สึกราวกับมีดบาดหัวใจของเขา ครั้งนี้ตระกูลจ้าวเสียหายหนักจริงๆ เขาหันหลังกลับเเล้วจากไปและทิ้งท้ายไว้ว่า"ตรวจสอบความเสียหาย ค้นหาผู้รอดชีวิต โอ้!!ใช่แล้วจากเหตุการณ์ภัยพิบัติครั้งนี้ทำให้ตระกูลจ้าวเสียหายหนัก ข้าคงต้องลดเงินเดือนพวกท่านชั่วคราวเพื่อนำมาปรับปรุงตระกูลเราจากการได้ความเสียหาย"เหล่าผู้อาวุโสที่ได้ยินต่างพากันยิ้มอย่างบิดเบี้ยว