“คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน!!” ... ร.อ.นบีฮะที่ขับอูล์ฟาฮ์เป็คนยิง
มิสไซล์พอต 6ลูกยิงบาฮามุทแพคที่ใช้เกราะเกอร์ลาแมนเทียมไม่ได้ แต่ตัวเครื่องก็สั่นะเืมาก
แมกซ์หันหัวัไปยิงบีมแคนนอนกระบอกคู่ใส่
ฟิ้ววว…
อูล์ฟาฮ์หลบได้ทัน แต่ระยะนี้ก็เฉียดจนเกราะบางส่วนละลายเล็กน้อย
“อิงฟ้า! แมกซ์!!”... เคทเป็ห่วงทั้งคู่จากในยานขนส่ง
.....
ดาบคู่บีมซอร์ดของหุ่นทั้ง 2ปะทะฟันกันโรมรัน ทัศนวิสัยในคอกพิทที่ดีกว่าของอิงฟ้าได้เปรียบ การมองเห็นจอทั้ง 360 องศา ทำให้เห็นการเคลื่อนไหนในมุมอับชัดเจน อีกทั้งสามารถเลือกมุมมองจากคอกพิททรวงอก และมุมมองจากเซนเซอร์หลักบนส่วนหัว
ซูว.ว.ว.ว.
โทบิ•โอโรจิ ใช้บูสต์เสริมในแพคหลังบินดีดตัวออกมาเก็บบีมซอร์ดกลับเข้าที่เข่า
“พลังงานไม่พอล่ะสิ” ...อิงฟ้าะโในคอกพิท
“อย่าประมาทนะคะ มันยังเหลืออาวุธที่ไหล่และหลังของมันอีก” ...เจมินี่เตือน
โทบิ•โอโรจิยกมือเอื้อมไปหยิบดาบบูสต์คาลิเบอร์ที่หลัง2 เล่มออกมา แล้วฟันลงมาเต็มที่
“ดาบยาวแล้วไง จะฟันให้ขาดเลย!!” ... อิงฟ้าฟันบีมซอร์ด 2 เล่มขึ้นต้าน
เคร้ง!!!
เสียงโลหะปะทะกัน
ปะทะได้ไง? ลำแสงบีมความร้อนกับดาบตัวโลหะ
ดาบบูสต์คาลิเบอร์ไม่ละลายในทันที มันฟันเลยทะลุผ่านลำแสงบีมของดาบบีมซอร์ทมาได้
“อั่คคค..ค ... ได้ไงวะ?” ... อิงฟ้าร้องออกมา
เกราะหัวและลำตัว่บ่าโดนฟันกระแทกลงมา แม้ฟันไม่เข้าแต่กระแทกแรงมาก
“ก็ดาบนี่ทำจากโลหะเดียวกับแกไง!!” ... ร.อ.โรดี้แทกรสัญญาณสนทนาเข้ามา
จากนั้น ร.อ.โรดี้ บังคับแขนสะบัดฟันออกข้างที่มือของเจมินี่ ดาบบีมซอร์ดกระเด็นหลุดมือ
กึ่งงงงง
“ฮึ่ย!!...แย่แล้ว!!” ... อิงฟ้ารู้ถึงอันตราย แต่ภาวนาไม่ให้ศัตรูเจาะเกราะเกอร์ลาแมนเทียมเข้าเหมือนที่ผ่านๆ มา
โทบิ•โอโรจิปล่อยมือจากดาบบูสต์คาลิเบอร์ทันทีแล้วชักดาบโคชูฮะเบลดออกมาฟัน!
อิงฟ้ารีบยกคันบังคับเอาเกราะด้านสีแดงของแขนขึ้นมาบัง
“เอาดาบความถี่สูงไปกิน!!” … ร.อ.โรดี้ะโลั่น
วิ้ง.ง.ง.ง.ง.ง.งงงงงงงงงงงงง.ง.ง.ง.ง.ง.
กรึ่ง.ง.ง.ง.ง.งงงงงง!!!!
อิงฟ้ามองไปที่จอง เห็นเศษโลหะสีแดงกระจายออกมาเป็เศษเล็กเศษน้อย จอบางส่วนภาพขาดๆ หาย ในห้วงเวลาอันสั้นนั้น เจมินี่รีบแจ้งผล
“เซนเซอร์ตาคนคู้้าพังเสียหาย เกราะส่วนแขนพัง แขนขวาขยับได้แค่ส่วนไหล่ แขนซ้ายรอยโจมตียังตื้น ยังพอขยับได้” ... เจมินี่รายงาน
ฟ้ารีบตั้งสติ เปิดตรงส่วนหน้าอกที่เห็นนมแล้วพ่นทรัสเตอร์ใส่ศัตรู
ฟู่วว.ว.ว.ว.ว.ว.ววววว.ว.
แต่หุ่นเธอก็ลอยไปที่ตัวยาน ส่วนทางโอโรจินั้น เครื่องเตื่อนความร้อนสูงขึ้น หากยังเดินหน้าเข้าฟันจะทำให้เครื่องยนต์เสียหาย
“ไม่สนเว้ย ผ่าแม่งยันคอกพิทนี่ล่ะ!!” ... ร.อ.โรดี้ะโลั่น
ฟวิ้งงงงงง
ดาบความถี่สูง...โคชูฮะเบลดข้างขวาขาด
บีมซอร์ดของวาสเชอร์บาฮามุทแพคฟันตัวดาบความถี่สูงขาดเสียหายไป1 เล่ม
“ชิ” ...ร.อ.โรดี้รีบถอยดีดตัวออกหลบดาบบีมซอร์ดที่ฟันเข้ามา
ทางด้านนบีฮะใช้บีมกันของอูล์ฟาฮ์ยิงใส่ที่กลังของแมกซ์ แต่ทะลุเกราะของบาฮามุทแพคไม่ได้
ตุม ตุม
“อุ๊บ...ชิ บ้าจริง!!” ... แมกซ์เองก็ยังได้รับความเสียหายอยู่บ้าง
“โรดี้ กองหนุนศัตรูมาแล้ว เราเสียเปรียบ รีบถอนกำลัง! นบีฮะ พาโรดี้ออกมา ... เรนคุ้มกันพวกโรดี้ .. เดฟ เรากลับ” ...พ.ท.โลแกนที่สู้พัวพันกับร.อ.บนชูก็ถอนตัว
“ไว้คราวหน้าเถอะ!” ... พ.จ.ท.เดฟ ขับเอาโรสผล่ะออกจากการต่อสู้กับมินิทีของเอคิจิ
ส่วนจิมมี่นั่น เครื่องยนต์เสียหายบางส่วน ด้วยแพคเสริมถังพลังงานสำหรับยิงบีมสไนเปอร์ไรเฟิลมีน้ำหนักมากและเทอะทะ จึงไม่สามารถหลบหลีกอะไรได้มากมายนัก
แน่นอนว่าเป็ผลงานโจมตีฉาบฉวยของพ.อ.โลแกนที่ขับ ดัสเทล MKII ที่มีความเร็วและความคล่องตัวสูงนั่นเอง จี•วาสเชอร์ มีพลังน้อยกว่า ไล่ตามความเร็วของดัสเทลMKII ไม่ทัน
โรดี้แม้จะเสียดาย แต่ประเมินแล้วว่าสภาพตอนนี้ทำลายเจมินีไม่ได้ จึงกลับพร้อมพรรคพวก
“ฟ้า..อิงฟ้า เป็อะไรมั้ย?” ... แมกซ์ถาม
“อย่าเพิ่งถามเธอเลย รีบพาเข้ามาในนี้ก่อน ถ้าไม่าเ็เราจะเร่งเดินทางเลย เห็นการต่อสู้นี้แล้ว เราไม่มีเวลาจะเสียอีกแล้วนะ” ... เคทสั่ง
“ค..ครับ” ... แมกซ์รับคำเห็บปืนและด้ามดาบบีมของเจมินี่ จากนั้นพยังเจมินี่
“ระบบเวอเนียร์ไม่ได้เสียหาย หนูเอาเข้ายานเองได้ค่ะ พี่แมกซ์ถือของเต็มมือแล้ว” ... อิงฟ้าขับพยุงหุ่นให้เข้ายานขนส่ง
จากนั้นแมกซ์รีบจอดหุ่นแล้วเปิดคอกพิท ดีดตัวลอยข้ามมายังอกส่วนบนของเจมินี
“ฟ้า เปิดที...” ... แมกซ์เรียก
อิงฟ้ากดสวิตช์ประตูคอกพิทเลื่อนยื่นออก
ฟี้....
เบาะและคอลโซลยกลอยขึ้นมา แมกซ์ปลดเข็มขัดนิรภัยให้อิงฟ้าแล้วพยุงออกมา
“หนูไม่เป็ไร ตัวคอกพิทไม่ได้รับการกระทบกระเทือนอะไร แต่.....” ...อิงฟ้าที่ลอยออกมาพร้อมแมกซ์หันไปมองหุ่น
เกราะหัวส่วนบนด้านข้างโดนผ่าตาสีม่วง้าลงมาฉียดหางตาหน้าหญิงสาวของเจมินี ลากลงมา เห็นรอบพังที่แขน
“ได้ไงกัน? ... มันฟันเข้าได้ไง?” ... อิงฟ้าบ่น
“ดาบความถี่สูงไงล่ะ มันใช้คลื่นโซนิคแรงสั่นผันผวนพันธะโมเลกุลจนทำให้ของแข็งที่ัันั้นอ่อนตัวลง จากนั้นก็ผ่าเข้ามาด้วยดาบแรงสั่นนี่ ดาบ 2เล่มที่ไหล่ของมันสร้างมาเพื่อฟันทำลายเพราะของหุ่นเกิร์ลไทป์ ดาบดาบที่หลังสร้างมาเพื่อต้านอาวุธบีมระยะประชิด 2 เล่มที่เข่าจุดประสงค์เดียวกับดาบของบีมของทางเราคือฟันเกราะทั่วไปให้ขาดง่าย อีก 2เล่มที่เอวของมันเป็แบบดั้งเดิมคือใช้พลังงานความร้อนที่ตัวดาบ เพื่อประหยัดพลังงานหุ่นกรณีที่ศัตรูไม่แกร่งมาก” ... เคทอธิบาย
บีบ!...
“อิงฟ้า ปลิดภัยมั้ย?” ...พ.อ.จูลลี่ติดต่อมา
“คุณจูลลี่ หนูไม่เป็ไรค่ะ แต่จิมินี่.....” ... อิงฟ้ารายงาน
“ค่อยยังชั่ว” ...พ.อ.จูลลี่ถอนหายใจ
“คุณเคท กับแมกซ์ ปลอดภัยกันนะคะ?” ... พ.อ.จูลลี่ถาม
ทั้งคู่พยักหน้า
“รีบเดินทางเลย ทางเรามีกองยาน มันไม่กล้าบุกรังแตนหรอก แต่ถ้าพวกคุณยังอยู่ตรงนี้ระวังมันจะจัดกำลังรบแล้วออกตามล่าทันนะ....” ... พ.ต.บนชูสั่ง
“เข้าใจแล้ว เราจะรีบเดินทาง ฉันตั้งระบบออโต้ไพลอตไว้ที่พิกัดของโรงงานในอวกาศแล้ว ส่วนเจมินีจะทำการเปลี่ยนอะไหล่รอระหว่างนี้ ดีว่าขนอะไหล่มาบ้างนะ แต่แพคหลังบาฮามุท เกราะส่วนหลังที่เสียหายเพราะบีมกัน ....คงต้องซ่อมที่โรงงานของบริษัทเลย เราไม่มีอะไหล่” ... เคทบอก
จากนั้นเร่งเดินทางด้วยความเร็วเต็มกำลัง
...
“ผู้กองจ๋า ...พวกมันแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อีกแล้ว ...ไอ้ผมอุตส่าห์ได้หุ่นใหม่มาจากศัตรู ก็เป็หุ่นตกรุ่นของพวกมันไปแล้ว .... จุดอ่อนของจิมมี่มันก็เล่นงานได้อยู่หมัด .... สเปคของจี•วาสเชอร์ของผู้กองก็ตามหุ่นระดับท๊อปๆของพวกมันไม่ทันแล้ว ....แล้วนี่เจมินีไม่อยู่อีก....ถ้ามีคำสั่งให้เราประจัญบาน............” ...เอคิจิกังวล
“ไม่หรอกมั้ง เราขาดทีมที่ครบครันของเราข้างบนคงไม่สั่งเรารบหรอก” ... จิมมี่พูดขณะกำลังเอาหุ่นเข้ายานซิกนัส
“ไม่หรอก ถ้าถึงคราว พวกข้างบนก็สั่งไม่คิดเหมือนกัน ..... ตอนนี้ซ่อมบำรุงหุ่นเรา แล้วจากนั้นค่อยว่ากัน” ...พ.ต.บนชูเองก็เครียดๆ
.............
“เย่~~~~~...” ...เสียงต้อนรับกลับมาของทหารในยานซีรุสดังกระหึ่มพร้อมเสียงปรบมือ
นี่คือความสำเร็จอีกกว่าที่ยำพวกของยานซิกนัสได้สำเร็จ
“ชิ...ดีใจอะไรกันยังจนยานมันไม่ได้แท้ๆ นังเด็กนั่นก็ยังไม่ตายไปกับหุ่นหน้าผู้หญิงของมัน” ...ร.อ.โรดี้บ่น ขณะลอยตัวเคว้งในโรงเก็บ แล้วดีดตัวไปที่คอกพิทอูล์ฟาฮ์ ประคองนบีฮะออกมา
“เอาน่า ... ที่ผ่านมาพวกมันก็เจริญด้านหน้าที่การงานเพราะถล่มพวกเราไว้หลายครั้งไม่ใช่เหรอไง และเราก็ยังไม่ตาย ถือว่าเราเจ๊ากับมันแล้วกัน” ... พ.ท.โลแกน ลอยมาตบหลังโรดี้เบาๆ...
“ไงเดฟ เอาโรสเหมาะมือมั้ย?” ... พ.ท.โลแกนถาม พ.จ.ท.เดฟ
“ยังไม่ชินครับ ระหว่างนี้ว่าจะลองซ้อมขับเพิ่มอีก”
“อืม...ขับครั้งแรกได้แบบนั้นก็ดีแล้ว”
“แต่สู้เสมอแค่มิวนิทีเองนะครับ มิวนิทีที่ศัตรูลักไปหัดขับน่ะ...” … พ.จ.ท.เดฟ คอตกเล็กน้อย
“คิดมากน่า นายขับมันครั้งแรกนะ แล้วอีกอย่าง มิวนิทีของศัตรูมันใช้ผ่านศึกหนักๆมามากแล้ว นายที่ต้องทำหน้าที่รองกัปตันทั้งที่ยศแค่ประทวน จะเอาเวลาที่ไหนไปฝึกให้ชำนาญเท่ามันล่ะ”
“ผู้พัน ... ขอบคุณครับ”
“ขอบคุณอะไร ฉันแค่พูดความจริง”
“หมดเรน ไม่เอาน่า ทำไมหงุดหงิดแบบนั้นล่ะ?” ... ร.ต.ศรไกรถาม
“อย่าเซ้าซี้น่ะ หมวดศรไกร ...ฉันขับดัสเทลมาร์คทูว์เชียวนะ หุ่นระดับเดียวกับที่ผู้พันขับ แต่ดูสิ ยังไม่ทันเข้าสมรภูมิเลย ก็โดนยิงเสียหายแล้ว”... ร.ท.เรน กระฟัดกระเฟียด
“แต่ศัตรูที่ได้ฉายาไซครอปเลเซอร์ ซึ่งสอยเอสของกองทัพเราไปมากมาย ก็ยังสอยหมวดเรนไม่ลงนะ”
“ชิ .. แค่รอดก็จะให้อวดแล้วเหรอ?”
“ใช่ แค่รอด ก็อวดได้มากพอแล้ว”
เ้าของเสียงคือ พ.ท.โลแกน
“พ..ผู้พัน....” ...ร.ท.เรนน้ำเสียงเปลี่ยนทันที
“หมวดศรไกรพูดถูกแล้วล่ะ ... สนามรบน่ะ มีชีวิตรอดได้ถือว่าเก่งแล้ว ... พวกเราโคราเชียที่เคยถือดีว่าขับยังไงก็ไม่โดนหุ่นวาสเชอร์ฆ่าตายต่อให้ขับหุ่นทูฟที่เสียหายออกไปสู้ก็ตาม.... อาศัยความสำเร็จเก่าๆ ทำพวกเราหลงกับเกียรติยศเดิมที่เคยเป็ฝ่ายล่าเพื่อสร้างผลงาน แต่ปัจจุบันพวกศัตรูมันพัฒนาทั้งหุ่นรูปแบบการรบ และฝีมือไพลอต .... จนฆ่าทหารเก่งๆของเราตายและจมกองยานของเราไปมากมาย .... เราที่รอดมาได้ควรจะภูมิใจนะ” ...พ.ท.โลแกน เอามือลูบแก้มเรน
“ผู้พันคะ” ...ร.ท.เรนยื่นหน้ามาจูบแก้มโลแกน
“.....” ...ร.ต.ศรไกรขมวดคิ้วแล้วทำความเคารพโลแกน จากนั้นก็ดีดตัวลอยจากไป
“ผู้พันครับ ทางนั้นติดต่อมาแล้วครับ” ... พ.จ.ท.เดฟลอยมารายงาน
“หืม ตอบรับแล้วเหรอ?”
“ครับ .. ดูเหมือนว่า เราต้องทำทีท่าให้เหมือนขโมยเอานะครับ”
“อืม...ขายให้เราอย่างเปิดเผยไม่ได้สินะ... เอาเถอะ นัดเวลาวางแผนงานกัน”
“ครับ”
พ.ท.โลแกนคุยกับ พ.จ.ท.เดฟ จนร.ท.เรน งง และอยากมีส่วนร่วม
“เื่... อะไรกันเหรอคะ?”
“ไว้เดี๋ยวรู้เองตอนนี้กว่าแผนจะเริ่ม คนรู้น้อยไว้ยิ่งดีน่ะนะ” ... พ.ท.โลแกน โอบ ร.ท.เรน ลอยออกจากห้องโรงเก็บ
“เอ๋...จะไปไหนคะ?”
“ห้องเธอไง เรน”
“อุ๊ย..แหม..ผู้พัน... ..ค่ะ .. ว่างยาวสินะคะ”
.................................................
เค้าว่า ผู้ชาย ถ้าลองได้นอนกับผู้หญิงแล้ว จะมีโอกาสได้ััมันอีกกับคนอื่น
ในยานแคบๆ ชาย 1 หญิง 2
เคทที่อาบน้ำแล้วอดลูบบี้เม้ดของตัวเองไม่ได้นั้น แมกซ์ที่เข้าประตูห้องอสบน้ำรวมเข้ามาก็ตรงมาที่เคท
ทั้งคู่ไม่พูดอะไรมาก เคทพยามจะดันหนี แต่จนใจที่แมกซ์เล้าโลมพรมจูบ จับ จูบ ลูบ ล้วงและเลียอย่างชำนาญจนเคทเคลิ้ม แท่งจ่อที่ปากรู
“แมกซ์ ... นาย ...เอาจริงเหรอ?”
แมกซ์ไม่ตอบ ยัดพรวดเข้ามา
เคทสาววัย 34เมื่อได้ลิ้มรสแท่งจวุ๋ร้อนๆ แข็งๆขรุขระของชายหนุ่มอายุ 19 ก็ไม่คิดจะกลั้นเสียงร้องครางเสียงหลงลั่นออกมา แมกซ์เองที่เสียบไปในรูของกระดังงารนไฟนั้นรูร้อนๆ แฉะๆ รัดๆ นุ่มแน่หนุบหนับ
“ไม่กลัวอิงฟ้าจะได้ยินเหรอไง” ...แมกซ์บดจูบเพื่ออุดปาก
เขายังคงเสียกระแทกต่อไปเต้านมเคทสั่นกระเพื่อมจนแมกว์อดใจไม่ไหว ทั้งขยำและขบดูดเมามันส์
แมกว์รู้ว่าอิงฟ้าแอบดู เขาจงในอุ้มเคทออกมานอกห้องอาบน้ำ แล้วพาดที่เตียงนอนแบบพับในยาน เอามือรั้งเอวขยำก้นแล้วตอกยัดสอดเสียบใส่เสยแท่งเข้าออกรั่วและแรงต่อหน้าอิงฟ้า
อิงฟ้ามองโนหกกลีบขนของเคทที่โดนบี้ทะลวงยัดสาวเข้าออกอย่างไม่บันยะบันยัง ก็ถึงกับกลืนน้ำลาย เด็กสาววัยเรียนรู้แรกแย้มกำลังดูการผสมพันธุ์ของผู้ใหญ่อย่างไม่มีซ่อน เคทพอรู้ว่าอิงฟ้าเห็นแล้ว ด้วยความเสียวและอดอยากมานานถึงกับร้องครางลั่นยานแบบไม่เกรงใจใครอีกต่อไป
ทั้งคู่เกร็งกระตุก กอดจุบกันนัวเนีย เมื่อชักออกมา น้ำเชื้อไหลยืด ลอยในตัวยาน แมกซ์จับมือเคทวาดมือกวาดน้ำเมืองน้ำเชื้อของเขาด้วยมือเคทแล้วกวักเข้าปากของเคท เคทที่รู้งานก็ดูดเลียน้ำเชื้อที่เยิ้มเต็มมือกิน จ๊วบจ๊าบ
แมกซ์ที่เนื้อกล้ามแน่นขึ้นแม้ไม่ถึงกับล่ำบึ้ก ยืนแท่งจวู๋ชี้โด่เดินมาทางฟ้า
“ชอบพี่มั้ย?” ... แมกซ์ถาม แต่ไม่รอคำตอบ
ล้วงดูดคลึงลูบเลยเล้าโลมทันที อิงฟ้าในสภาพนี้ไม่ขัดขืนแมกซ์แม้แต่น้อยสั่งให้ทำอะไรก็ทำ ให้ยกขาก็ยก ให้แยกขาก็แยก แมกซ์ก้มลงไปเลีย อิงฟ้าดิ้นพล่านด้วยความเสียว มือนิ้วของแมกซ์จัดการเล่นงานกลีบลูของอิงฟ้าอย่างชำนาญ
“พี่ใส่แล้วนะ ขอพี่นะจ้ะ”
แมกซ์ถามแบบไม่ขอคำตอบแต่อิงฟ้าก็พยักหน้าแบบกลัวๆ ทั้งที่หน้าแดงก่ำ
“โอ้ย..”
นั่นคือครั้งแรกของอิงฟ้า
เกมกามดำเนินไปอย่างค่อยเป็ค่อยไปของเด็กสาวอายุ15 ขนบางๆ เพิ่งเริ่มขึ้น แต่อิงฟ้ารู้ว่าเพื่อนซี้เธอเคยโชวืขนให้ดูนางขนเยอะกว่าอิงฟ้ามาก
แมกว์ทำจนน้ำเชื้อแตกในอิงฟ้า
แน่นอน เขาพวกยาคุมมาตลอด ั้แ่ได้เสพกามเสพสมกับเพนนี เขาไม่เคยที่ไม่พกยาคุม
อิงฟ้าบวมเจ็บก้มลงไปดูน้ำเชื้อที่ไหลลอยออกมาจากกลีบรูของตัวเองและมีเืติดมา แมกซ์ต้องดูและและคอยปลอบ
จากนั้น ระหว่างพักพวกเขาทำสิ่งที่จะแก้เบื่อและฆ่าเวลาจนกว่าจะเดินทางไปถึงได้นั้น
คือการสมสู่เสพกามกิจกัน 3 คน
………………………………………
หลายวันผ่านไป
แมกซ์ที่ลอยเวค้งในยานแขนโอบเอวสองมือกำแก้มก้นอิงฟ้าไว้ แล้วเลียกับขบดูดเม็ดของกลีบอิงฟ้าที่แนบหน้าตนกำลังเพลินกับกลีบเด็กสาวนุ่มๆใสๆ
อิงฟ้าเองก็กำลังหัดดูดแท่งให้แมกซ์
“นี่ พวกนาย เรามาถึงแล้ว เตรียมสวมเสื้อผ้าให้ดี เราจะตอบสัญญาขอเข้าจอด” ... เคทบอกทั้งคู่ทั้งที่ตัวเองก็ใส่แค่เสื้อกล้ามบางๆ จนเห็นหัวนม ท่องล่างไม่แค่เปลือย ยังมีน้ำเชื้อของแมกซ์ย้อยลอยไปมายืดออกมาอีกด้วย
แมกซ์ได้ยินแบบนั้น รีบยัดรูอิงฟ้าหมายให้ได้น้ำนี้อีกน้ำคารูก่อน เขาทำแข่งกับเวลา อิงฟ้าเองก็เร่งเอวเข้าสู้เพื่อรีบรีดน้ำเชื้อให้แมกซ์
บีบ..
“เคท คุณมาแล้ว” ...ทางสถานีจอดเรียกเข้ามา
“ค่ะ เราจะทำการเข้าจอด” ... เคทตอบ
“รับทราบ รอเทียบท่า ในอีก 3 นาที”
... บีบ สัญญาณเลิกติดต่อ
“ฟู่ว์...บ้าจริง เกือบไปแล้วมั้ย”... เคทหันมามอง
พวกอิงฟ้ากับแมกซ์แทบสวมเสื้อผ้ากันไม่ทัน เคทพาอิงฟ้าไปล้างตัวในห้องน้ำให้ทันก่อนยานจะเข้าเทียบท่า
172
