มาช่วยฉันใช้เงินที

### บทที่ 57: ไพ่ตาย 5,000 ล้าน! ความจริงที่ปวดร้าว และดินเนอร์ไถ่โทษเหล่าภรรยา

ณ ห้องทำงานประธาน ชั้นบนสุดของเพ้นท์เฮ้าส์

บรรยากาศในห้องทำงานเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน ยูริยืนตัวเกร็งอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้สักทอง มือทั้งสองข้างกำแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ เธอเตรียมใจรับการถูกทรมานหรือถูกสั่งเก็บในฐานะสายลับที่ความแตกแล้ว

ทว่า... ลู่ลี่กลับเดินไปนั่งที่เก้าอี้เอนหลังอย่างสบายใจ เขาหยิบแฟ้มเอกสารสีแดงที่พวกจูจูทิ้งไว้บนโต๊ะขึ้นมาเปิดดูคร่าวๆ ก่อนจะดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา แล้วเลื่อนมันไปตรงหน้ายูริ

"ดูซะสิยูริ นี่คือสิ่งที่เธอสมควรจะรู้มาตั้งนานแล้ว" ลู่ลี่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ยูริลังเลเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน มันคือสำเนาเอกสารลับสุดยอดเกี่ยวกับการกว้านซื้อที่ดินเมื่อสิบกว่าปีก่อน

เมื่อสายตาของเธอกวาดอ่านข้อความในเอกสาร รูม่านตาของเธอก็เบิกกว้าง ลมหายใจสะดุดกึก!

"ม-ไม่จริง..." ยูริส่ายหัว ริมฝีปากสั่นระริก "นี่มัน... คำสั่งระงับเงินทุนและคำสั่งรื้อถอน 'สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแสงตะวัน'..."

"ใช่" ลู่ลี่พยักหน้า "ตระกูลคิมแห่งซำซุน... 'ผู้มีพระคุณ' ที่เธอเทิดทูนนักหนา แท้จริงแล้วคือคนที่อยู่เบื้องหลังการตัดงบประมาณและบีบบังคับให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเธอต้องปิดตัวลง เพื่อที่พวกเขาจะได้ฮุบที่ดินผืนนั้นไปสร้างห้างสรรพสินค้า... และเพื่อสร้างภาพลักษณ์คนดี พวกเขาถึงได้รับเด็กกำพร้าหน้าตาดีอย่างเธอไปชุบเลี้ยง เพื่อล้างสมองให้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารรับใช้ตระกูลยังไงล่ะ"

"โกหก!!"

ยูริตะโกนลั่น น้ำตาแห่งความสับสนไหลอาบแก้ม เธอปาเอกสารลงบนโต๊ะ "เจ้านายสร้างเอกสารปลอมพวกนี้ขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายตระกูลคิม! คุณอยากให้ฉันทรยศองค์กรเพื่อมาเป็นสุนัขรับใช้ของคุณใช่ไหม! ฉันไม่เชื่อหรอก! คุณชายคิมคือคนที่ให้ชีวิตใหม่กับฉัน!!"

ความภักดีที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ยูริสร้างกำแพงปฏิเสธความจริงตรงหน้าอย่างสุดกำลัง เธอถอยหลังกรูด แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและระแวง

ลู่ลี่มองปฏิกิริยาของเธอแล้วก็ถอนหายใจยาว "เห้อ... ก็เข้าใจอยู่หรอกนะว่ารับไม่ได้กะทันหัน แต่กูก็ไม่ได้อยากได้มึงมาเป็นสายลับให้กูซะหน่อย กูแค่อยากให้มึงมาช่วยผลาญเงินโว้ย"

ลู่ลี่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบบัตรเครดิตแบล็กการ์ดรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นออกมาหนึ่งใบ แล้วโยนมันลงบนโต๊ะตรงหน้ายูริ

"ฉันไม่ได้บังคับให้เธอเชื่อ และไม่ได้ขอให้เธอมาทรยศใคร" ลู่ลี่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้าเธออยากอยู่ที่นี่ต่อ ในฐานะเลขาของฉัน ประตูบานนี้ก็ยังเปิดรับเธอเสมอ... แต่ถ้าเธออยากจะกลับไปหาคุณชายคิม ฉันก็ไม่ว่าอะไร"

ลู่ลี่ชี้ไปที่บัตรแบล็กการ์ด "ในบัตรใบนั้นมีเงินอยู่ 5,000 ล้านหยวน... คิดซะว่ามันเป็นโบนัสของแถม หรือเงินก้นถุงสำหรับความทุ่มเทที่เธออุตส่าห์ไปหาบริษัทแบตเตอรี่มาให้ฉันจนฉันรวยขึ้นก็แล้วกัน จะเอาไปใช้ตั้งตัวใหม่ หรือจะเอาไปคืนให้เจ้านายเก่าของเธอก็ตามใจ"

ยูริมองบัตรแบล็กการ์ดที่มีเงินห้าพันล้านหยวนด้วยความช็อก สมองของเธอขาวโพลนไปหมด เธอไม่เข้าใจผู้ชายตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว... เขารู้ว่าเธอเป็นสายลับ แต่กลับให้เงินเธอห้าพันล้านแล้วปล่อยให้กลับไปหาศัตรูง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ?!

"คุณมันบ้าไปแล้ว..." ยูริสะอื้น เธอคว้าบัตรแบล็กการ์ดนั้นมาไว้ในมือแน่น ก่อนจะหันหลังวิ่งเตลิดออกจากห้องทำงานไปทั้งน้ำตา ทิ้งให้ลู่ลี่นั่งเกาหัวอยู่คนเดียว

"ไปซะแล้ว... หวังว่าเธอคงเอาเงินห้าพันล้านนั่นไปละลายเล่นจนหมดนะ สาธุ!" ลู่ลี่พนมมือภาวนาในใจอย่างมีความหวัง

ดินเนอร์ไถ่โทษ... และการละลายทรัพย์ระดับ VVIP!

เมื่อจัดการเรื่องสายลับสาวเสร็จสิ้น ลู่ลี่ก็เดินล้วงกระเป๋าลงบันไดมาที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง

ภาพที่เขาเห็นคือ หญิงสาวระดับ SSR ทั้งสี่คน (จูจู, หยางซือซือ, หลินเย่ว์, เนโกจิ) กำลังนั่งกอดเข่ารวมตัวกันอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ บรรยากาศรอบตัวพวกเธอหม่นหมองราวกับมีเมฆฝนลอยอยู่บนหัว บางคนตาแดงๆ เหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา

พอพวกเธอเห็นลู่ลี่เดินลงมา ทุกคนก็รีบสะบัดหน้าหนี แกล้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ลึกๆ แล้วแอบน้อยใจที่สามีไปเข้าข้างนังจิ้งจอกสายลับ แถมยังตะคอกไล่พวกเธออีก

ลู่ลี่เห็นสภาพของฮาเร็มแล้วก็แอบรู้สึกผิดขึ้นมาตงิดๆ

`จริงด้วยแฮะ... พวกเธออุตส่าห์หวังดีไปสืบข้อมูลมาปกป้องฉัน แต่ฉันดันไปทำเก๊กหน้าขรึมใส่พวกเธอซะงั้น แบบนี้มันก็ดูใจร้ายเกินไปหน่อย`

ลู่ลี่เดินเข้าไปหยุดยืนอยู่หน้าโซฟา ก่อนจะกระแอมในลำคอเบาๆ "อะแฮ่ม... นี่..."

เงียบกริบ... ไม่มีใครยอมหันมามอง

"ฉันขอโทษนะ" ลู่ลี่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนลง "เมื่อกี้ที่ฉันพูดแรงไปหน่อย... ฉันรู้ว่าพวกเธอเป็นห่วงและหวังดีกับฉัน ฉันแค่ไม่อยากให้พวกเธอต้องมาปวดหัวกับเรื่องพวกนี้ ปล่อยให้ฉันจัดการเองเถอะนะ"

พอได้ยินคำว่า 'ขอโทษ' จากปากท่านประธานผู้เย่อหยิ่ง กำแพงความงอนของสาวๆ ก็พังทลายลงฮวบฮาบ! จูจูหันมามองด้วยดวงตาที่เป็นประกาย ส่วนเนโกจิก็หูแมวกระดิกทันที

"ส-สามีไม่ได้โกรธพวกเราที่ไปแอบสืบเรื่องเลขาของสามีใช่ไหมคะ?" จูจูถามเสียงอ่อย

"ไม่โกรธหรอก" ลู่ลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ "และเพื่อเป็นการไถ่โทษที่ฉันทำตัวไม่น่ารัก... สาวๆ ไปแต่งตัวสวยๆ ซะ! คืนนี้ฉันจะพาพวกเธอไปดินเนอร์ที่โรงแรม 'แกรนด์ เซนิธ' โรงแรมเจ็ดดาวที่หรูที่สุดในเมือง! สั่งอาหารที่แพงที่สุดได้ไม่อั้น คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง!"

"กรี๊ดดดดด!! รักสามีที่สุดเลยยยย!!"

สาวๆ ทั้งสี่คนกระโดดโลดเต้นดีใจจนแทบจะกระโจนเข้ามากอดลู่ลี่พร้อมกัน ความเศร้าหมองเมื่อครู่หายวับไปราวกับเล่นกล พวกเธอรีบวิ่งแยกย้ายกันไปแต่งตัวจัดเต็มประชันความสวยกันสุดฤทธิ์!

(ในใจลู่ลี่: 'หึๆ แกรนด์ เซนิธ เป็นโรงแรมที่แพงหูฉี่ คืนนี้แหละกูจะให้สาวๆ สั่งของแพงๆ มากินให้กระเป๋าฉีกไปเลย! ถือโอกาสผลาญเงินระบบไปด้วย โคตรคุ้ม!')

เวลา 21:00 น. ณ ภัตตาคารรูฟท็อป โรงแรมระดับ 7 ดาว แกรนด์ เซนิธ

ขบวนรถซูเปอร์คาร์นำโดยพากานี่ ฮิวอาร่า ของลู่ลี่ แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าโรงแรมหรู ลู่ลี่เดินควงแขนสาวๆ ทั้งสี่คนที่แต่งตัวด้วยชุดราตรีแบรนด์เนมจัดเต็ม ออร่าความรวยและความสวยของพวกเธอทำเอาแขกในโรงแรมต้องหยุดมองจนตาค้าง

ลู่ลี่ใช้ความป๋าขั้นสุดด้วยการ "เหมาปิดโซนรูฟท็อปทั้งหมด" เพื่อให้ฮาเร็มของเขาได้ดินเนอร์กันแบบส่วนตัวโดยไม่มีใครมารบกวน!

"เอาเมนูที่แพงที่สุดในร้านมาให้หมด!" ลู่ลี่สั่งผู้จัดการร้านที่มายืนโค้งคำนับต้อนรับ "สเต็กเนื้อวากิว A5 เคลือบทองคำแท้, ทรัฟเฟิลขาวขูดกันสดๆ จานต่อจาน, คาเวียร์เบลูก้ากระปุกใหญ่ที่สุด และไวน์โรมาเน่-กงติ (Romanée-Conti) ปีที่แพงที่สุด เปิดมาให้ครบทุกคน!"

"ร-รับทราบครับท่านประธานลู่ลี่!" ผู้จัดการร้านมือสั่น รีบวิ่งไปสั่งเชฟให้จัดเตรียมวัตถุดิบระดับโลกทันที

สาวๆ นั่งล้อมโต๊ะกันอย่างมีความสุข แย่งกันคีบอาหารป้อนลู่ลี่กันอย่างสนุกสนาน

"สามีขาาา ลองชิมสเต็กเคลือบทองคำนี่สิคะ จูจูเป่าให้แล้วน้า~""ลูกพี่คะ! คาเวียร์นี่อร่อยมากเลย เนโกจิป้อนนะคะ อั้มมม!""ลู่ลี่ ดื่มไวน์แก้วนี้สิ ฉันรินให้คุณเองเลยนะ" หยางซือซือส่งยิ้มหวาน

ลู่ลี่นั่งกินอาหารหรูหราท่ามกลางวงล้อมของสาวสวยระดับ SSR แม้ในใจจะกำลังเจ็บปวดกับการเห็นยอดบิลที่ทะลุไปหลายสิบล้านหยวน (ซึ่งหวังว่าจะได้แคชแบ็คจากระบบ) แต่พอเห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพวกเธอที่กลับมาสดใสอีกครั้ง เขาก็แอบยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

ค่ำคืนนี้จบลงด้วยความอบอุ่นและหรูหราอลังการ...

แต่ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางความมืดมิดของอีกฟากเมือง ยูริ ที่กำบัตรแบล็กการ์ดห้าพันล้านหยวนเอาไว้แน่น กำลังนั่งแท็กซี่มุ่งหน้ากลับไปยังคฤหาสน์ของตระกูลคิม พร้อมกับความสับสนในใจที่กำลังรอวันปะทุเป็นความจริงอันแสนเจ็บปวด!