ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 108: ข่าวลือเรื่องตัวเต็ง

หลังจากออกจากหอลงทะเบียน หลิงเซียวไม่ได้รีบร้อนกลับที่พัก เขาเลือกที่จะเดินเข้าไปใน "หอสุราบัณฑิตพเนจร" ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากลานประลอง สถานที่แห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งรวมข่าวสารชั้นดีที่เหล่าจอมยุทธ์และนักพนันมักมาจับกลุ่มวิเคราะห์การประลอง

หลิงเซียวเลือกมุมที่เงียบสงบ สั่งน้ำชาและนั่งฟังบทสนทนาโดยรอบอย่างเงียบเชียบ

"ปีนี้ดุเดือดจริงๆ! แค่รอบคัดเลือกพิเศษก็มีคนลงทะเบียนเกือบร้อยคนแล้ว!" ชายร่างท้วมโต๊ะข้างๆ พูดเสียงดัง

"แต่ไม่ว่าใครจะลงสมัคร ข้าก็ทุ่มหมดหน้าตักไปที่ '4 มังกรแห่งเมืองหลวง' อยู่ดี!"

หลิงเซียวหูผึ่งทันที "4 มังกรแห่งเมืองหลวง?"

"แน่นอนอยู่แล้ว!" เพื่อนร่วมโต๊ะของชายร่างท้วมตอบรับ "โดยเฉพาะ 'เจี้ยนเฉิน'  ศิษย์เอกแห่งนิกายกระบี่คราม! ได้ยินมาว่าเขาเพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตแก่นทองคำขั้นกลางได้เมื่อเดือนก่อน อายุเพียง 23 ปี! ฝีมือกระบี่ของเขาว่ากันว่าโหดเหี้ยมอำมหิต ไม่เคยมีคู่ต่อสู้คนไหนรอดชีวิตลงจากเวทีได้ครบ 32 ส่วน!"

"เจี้ยนเฉิน..." หลิงเซียวทวนชื่อนี้ในใจ นามสกุลเดียวกับคำว่ากระบี่  และมาจากนิกายที่เขากำลังจับตามอง

"แล้วอีก 3 คนล่ะ?" ชายอีกคนถาม

"ก็ต้องเป็น 'องค์ชายรอง' แห่งราชวงศ์เมฆาคราม ผู้เชี่ยวชาญวิชาหอกราชันย์, 'ขุนขวาน' เถี่ยซาน ผู้มีพละกำลังมหาศาลดุจยักษ์มาร และสุดท้ายคือ 'ธิดาอัคคี' เฟิงหลิง จากตระกูลเฟิง"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ ข้อมูลต่างๆ ไหลเข้าหูหลิงเซียว

 * องค์ชายรอง: ได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์ ทรัพยากรเพียบพร้อม พลังแก่นทองคำขั้นต้น (จุดสูงสุด)

 * เถี่ยซาน: ผู้ฝึกกายาเหล็กไหล อาวุธฟันแทงไม่เข้า พลังโจมตีรุนแรง

 * เฟิงหลิง: ผู้ใช้เปลวเพลิงวิญญาณ เผาผลาญศัตรูเป็นจุณ

แต่ดูเหมือนชื่อที่ถูกพูดถึงด้วยความหวาดกลัวและยำเกรงที่สุด ยังคงเป็น "เจี้ยนเฉิน" แห่งนิกายกระบี่คราม

"ข้าได้ยินมาว่า เจี้ยนเฉิน ฝึกฝน 'เคล็ดวิชากระบี่มารกลืนกิน' ที่นิกายกระบี่ครามหวงแหนนักหนาสำเร็จแล้ว" ชายแก่คนหนึ่งกระซิบเสียงสั่น "ใครก็ตามที่ปะทะดาบกับเขา พลังลมปราณจะถูกดูดกลืนจนแห้งเหือด... เขาคือตัวเต็งอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย"

หลิงเซียวจิบชาอย่างใจเย็น ข้อมูลนี้สอดคล้องกับป้ายคำสั่งที่เขาเจอจากศพนักฆ่า นิกายกระบี่ครามดูเหมือนจะมีเบื้องหลังที่ดำมืดกว่าภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูสูงส่ง

"แก่นทองคำขั้นกลาง... วิชาดูดกลืนพลัง..." หลิงเซียววิเคราะห์ "ดูเหมือนงานประลองครั้งนี้จะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิด"

ทันใดนั้น เสียงฮือฮาที่หน้าหอสุราก็ดังขึ้น ผู้คนต่างแหวกทางให้กับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เดินเข้ามา

"พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา! นั่นมันคนของนิกายกระบี่คราม!"

หลิงเซียวหันไปมอง และพบกับกลุ่มชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบสีครามเดินเข้ามาด้วยท่าทางวางก้าม แต่ละคนมีกลิ่นอายที่คมกริบเหมือนกระบี่ที่ออกจากฝัก โดยเฉพาะชายหนุ่มที่เดินนำหน้า... แม้จะไม่ใช่เจี้ยนเฉิน แต่สายตาที่กวาดมองไปทั่วร้านนั้นเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

"ใครคือเจ้าบ้านนอกที่ถือป้ายทองคำของเจ้าเมืองระฟ้า?"

ชายหนุ่มคนนั้นตะโกนลั่นร้าน สายตาจ้องมองหาเหยื่อ

หลิงเซียววางจอกชาลงช้าๆ มุมปากยกยิ้มเย็นเยียบ

"ดูเหมือนข้าจะถูกเพ่งเล็งตั้งแต่วันแรกเลยสินะ"