บทที่4 เตรียมตัวเข้าวัง
ณ บ้านตระกูลหลี่
อิงครัตรู้สึกตัวก็พบว่าตนเองนอนอยู่ในห้องของใครก็ไม่รู้ทีแรกนึกว่าตนเองนอนอยู่โรงพยาบาล พี่ๆ คงจะพาตนเองมาส่งเพราะเท่าที่จำความได้ตอนวิ่งหนีพี่ไทม์ตนเองวิ่งแบบไม่ดูตาม้าตาเรือเลยสะดุดก้อนหินล้มลงหัวพาดพื้นตอนนั้นมีความรู้สึกว่าเจ็บที่หัว เจ็บมากด้วยก่อนที่ทุกอย่างจะภาพตัดลง
"เอ๊ะ แล้วนี่มันที่ไหนกัน"
เมื่ออิงครัตมองดูรอบๆ ห้องก็พบว่าห้องนี้เป็ห้องที่สร้างด้วยไม้ เป็ห้องโล่งๆ มีโต๊ะกับม้านั่งอีก 2 ตัววางไว้ตรงกลางห้อง มีฉากไม้สีขาวขวางกั้นอยู่อีกมุมห้องและในขณะนี้ตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงตั่งไม้ที่มีแค่ฟูกผืนบางปูและมีผ้าห่มแพรห่มตัวอยู่
"แอ๊ด"
ทันใดนั้นประตูห้องนอนก็เปิดออกผู้หญิงวัยกลางคนหนึ่ง หน้าตามีเค้าโครงว่าเคยเป็คนสวยมาก่อน รูปร่างผอมบางถือถ้วยอะไรสักอย่างอยู่ในมือ กำลังเดินเข้ามาในห้องเดินตรงมาที่เขาซึ่งกำลังนอนลืมตาโพรงด้วยความใ
"เฟยหรง เฟยหรง ลูกรู้สึกตัวแล้วเหรอ"ผู้หญิงคนนี้รีบวางถ้วยบนโต๊ะและวิ่งมากอดเขา
"ขอบคุณ์ ์คุ้มครองเ้าแล้ว" นางร้องบอกด้วยดีใจ
อือ ป้าคนนี้ถามใคร ถามเราเหรอจำได้นะว่าเราชื่อ"อิงครัต" ชื่อเล่นว่า"อิง"แล้วที่เรียกว่า เฟยหรงป้าเขาเรียกใครเหลียวซ้ายแลขวา ในห้องนี้ก็มีแต่เราคนเดียวอิงครัตลุกขึ้นขยับตัวเองให้เป็ท่านั่งและถอยหลังให้หลังชิดหัวเตียงโดยการช่วยเหลือจากคุณป้าคนนี้
"เฟยหรง ลูกไม่อย่างไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือปล่าว มา มา แม่ขอดูหน่อย"
หญิงวัยกลางคนคนนี้เอามือจับแขนทั้งสองข้างของเขาพร้อมกับจับตัวเขาให้หันซ้ายหันขวาเหมือนจะสำรวจว่าตัวเขามีอะไรหักหรือขาดหายไปบ้างหรือปล่าว
"เออ...."
"ดื่มยาก่อนลูก ม่ะ มา แม่ป้อนยา อ้าปากก่อนลูก"หญิงวัยกลางคนคนนี้กำลังพยายามป้อนน้ำอะไรก็ไม่รู้เหม็นๆ อือ ขมคอชะมัด
ด้วยความเกรงใจอิงครัตก็เลยดื่มยาจนหมดถ้วย
"เอาลูกกินนี้ด้วยแก้ขมคอ"นางก็หยิบชิ้นอะไรก็ไม่รู้มาให้กินกลังดื่มยาเสร็จ รสชาติหวานๆก็ดีเหมือนกันรู้สึกขมคอน้อยลง
"เดี๋ยวแม่ไปบอกพ่อเ้าก่อนน่ะ ท่านพ่อรู้คงจะดีใจมาก"
นางพูดเสร็จก็รีบเดินออกห้องไป
ตอนนี้อิงครัตเลยได้เวลาสำรวจตัวเองอีกครั้งเมื่อก้มดูเสื้อผ้าที่ตนเองสวมใส่ในเวลานี้ เหมือนเป็ชุดของคนจีนโบราณสวมเลย หรือตอนนี้โรงพยาบาลจะเปลี่ยนชุดผู้ป่วยแนวออกจีนเพราะตอนนี้ไอดอลจีนโบราณกำลังเป็กระแสในโลกโซเซียล แต่ เอ้นางพยาบาลหรือคนดูแลต้องเปลี่ยนชุดด้วยเหรอและสำเนียงการพูดอีก
“อิง งง ครับ ใครรู้ช่วยบอก อิงที”
สักครู่ผู้หญิงคนเดิมกลับมาพร้อมกับผู้ชายอีกคนผู้ชายคนนี้รีบเดินมาดูเขาแล้วทำท่าโล่งใจปนดีใจมากกว่าที่รู้ว่าเขารู้สึกตัวแล้ว
"อาหลง เป็ไงบ้างลูก รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม พ่อเป็ห่วงเ้ามารู้ไหมดีมาก ดี จริงๆ ์เมตตาตระกูลหลี่แล้ว"เสียงชายตนนั้นพูดออกมาอารมณ์ปานว่าโล่งอกปนโล่งใจ
"เอาละๆ พักผ่อนนะ เดี๋ยวพ่อจะไปบอกฮูหยินก่อนนะลูก"
"อ้าว ฮูหยินมาพอดี พี่กำลังจะไปหาน้อง"
"เฟยหลงฟื้นแล้วเหรอ "นางพูดเหมือนโล่งใจอีกคน
"เ้าค่ะ ฮูหยิน กำลังจะไปเรียนฮูหยินอยู่พอดีเ้าค่ะ"
"ไม่ต้องๆ ละ เ้าดูแลลูกเ้าให้ดี พรุ่งนี้ก็ต้องถึงกำหนดเข้าวังแล้วอย่าให้เป็ลมเป็แล้งไปอีกละ"
"เ้าค่ะ ฮูหยิน" คุณป้ารับคำ
"ท่านพี่กลับกันเถอะ ต้องเตรียมตัวอีกมากเดี๋ยวไม่ทันการในวันพรุ่งนี้"
"เดี๋ยวจะให้อาซินมาอยู่เป็เพื่อนเ้า และในวันพรุ่งนี้ตอนเข้าวังข้าจะให้อาซินไปกับเ้าด้วย เตรียมตัวด้วยละ"
"ขอบคุณนายท่านหลี่ กับฮูหยินหลี่มากเ้าค่ะ ที่เป็ห่วงเฟยหลง"
"เฟยหลง อย่าเสียมารยาท กล่าวขอบคุณนายท่านด้วยที่เมตตา"
"ข้าขอบคุณครับที่ท่านหลี่กับฮูหยินที่เมตตา" อิงพูดเป็ภาษาจีน
งง ครับ งง อิงพูดจีนได้ ขอเวลาทำใจแป๊บหนึ่ง คือเมื่อกี้บอกว่าเป็ท่านพ่อ แต่ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นมาบอกว่าเป็นายท่านสรุปคืออะไรกัน ทั้งการพูดภาษาจีนได้ การแต่งกายด้วยชุดจีนการมาอยู่ที่ห้องเหมือนห้องของคนจีนในซี่รีย์จีนโบราณเลย แล้วสุดท้ายมีชื่อจีนด้วย"หลี่เฟยหรง" แปลว่าอะไรน่ะ
"โปรยบินสู่เกียรติยศ" เสียงกระซิบแ่เบา
อิงเลิกลั่กผีหลอก ตายๆ อิงยิ่งกลัวผีอยู่ด้วย พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยอิงด้วยครับ คุณพระพุทธ พระธรรมพระสงฆ์ คุณพระ คุณเ้า ช่วยลูกด้วย
"เดี๋ยวแม่ออกไปทำงานที่ค้างก่อนน่ะลูก ลูกอยู่คนเดียวได้น่ะแม่ไปไม่นาน"
"......."อิงผงกหัว
เมื่อหญิงวัยกลางคนที่เรียกตัวเองว่าแม่เดินออกห้องไปแล้วอิงครัตก็ถือโอกาสลุกจากเตียงนอน แล้วเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องเห็นโต๊ะเครื่องแป้งวางอยู่หลังฉากกั้นห้องสีขาวก็เลยเดินไปแล้วนั่งลงบนตั่งมองดูตัวเองในกระจก
"แม่เ้าโว้ย ใครกันถึง ทำไมสวยอย่างนี้ อย่างนี้เรียกว่างามล่มบ้านล่มเมือง เลยนะนี้"
อิงใเมื่อเห็นเงาสะท้อนในกระจกพลางยกมือลูบหน้าตนเองปรากฏว่าภาพเงาสะท้อนในกระจกกำลังลูบหน้าตัวเองเหมือนกัน อืออะไร ทำไม คนในกระจกทำเหมือนเราทุกอย่างละ ลองบีบแก้มดูสิ
"โอ๊ยเจ็บ" คนในกระจกก็สะท้อนท่าทางเ็ปเหมือนกัน
ขณะที่อิงกำลังนั่งคิดอยู่นั้นพลันข้างหลังของอิงก็ปรากฏเงาคนที่อยู่ข้างหลังภาพสะท้อนที่เห็นคือคนที่มีหน้าตาเหมือนกันอีกคนหนึ่งอยู่ในอริยบทนั่งคนหนึ่งอยู่ในอริยบทยืน อิงกำลังจะหันกลับไปดูแต่ได้ยินเสียงคนข้างหลังพูดขึ้นมาเสียก่อนว่า
"ไม่ต้องหันมามอง เราจะคุยกันแบบนี้แหละ" พูดได้ด้วย
คนที่อยู่ด้านหลังได้เล่าเื่ต่างๆ ให้อิงฟังว่าตัวเขาเองชื่อว่า หลี่เฟยหลงเป็ลูกคนที่ 3 ของตระกูลหลี่เป็ลูกที่เกิดจากอนุ จึงไม่ค่อยได้รับความรักความเอ็นดูจากคนในบ้านสักเท่าไหร่อีกทั้งร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ท่านพ่อหรือนายท่านหลี่ไม่ค่อยแสดงออกว่ารักลูกคนนี้เพราะเกรงใจฮูหยินหลี่โอกาสที่เขาจะได้ตอบแทนบุญคุณของตระกูลหลี่ก็คือการเป็ตัวแทนของพี่ๆเข้าวังคัดเลือกไปเป็สนมของอ๋อง 5
"เ้าไม่ต้องกังวลไปหรอกโอกาสที่จะได้เป็พระสนมของอ๋อง 5 น้อยมากเพราะการเลือกพระสนมครั้งนี้มันมีเหตุผลเื่ของการเมืองด้วย"
"อืม"
ถ้อยคำสั้นๆ ของอิงควัต เพราะไม่รู้จะตอบหรือถามว่าอย่างไรดี เขาอึ้งนะกับสิ่งที่เพิ่งรับรู้
สุดท้ายอิงก็รู้ว่าเขาได้ตายจากในโลกเก่าของเขาแล้วและได้ทะลุมิติมายังโลกในยุคโบราณมาอยู่ในร่างคุณชายสามหลี่เฟยหลงเ้าของร่างเดิมได้หมดลมหายใจสิ้นวาสนาในโลกนี้แล้วอาจด้วยบุญหรือกรรมทำให้ิญญาของอิงกับเ้าของร่างได้มาอยู่รวมกันและในตอนนี้อิงคือ คุณชายลี่เฟยหลงและจะต้องเตรียมตัวเข้าวังในวันพรุ่งนี้เพื่อเข้ารับการค้ดเลือกเป็พระสนมของท่านอ๋อง5 ถ้าโชคดีก็จะไม่ได้รับเลือก ถ้าโชคร้ายก็ได้รับเลือกลิขิตฟ้าจะตัดสินชะตาของอิงครัตหรืออีกชื่อหนึ่งว่า หลี่เฟยหรง ในวันพรุ่งนี้
"อิงครัต นี้คือของเ้าใช่ไหม ข้าขอฝากท่านแม่ของข้าด้วยนะรักนางเหมือนที่นางรัก เป็ตัวแทนของข้า ให้นางมีความสุขข้าหมดบุญวาสนาไม่สามารถตอบแทนบุญคุณของท่านแม่ ดังนั้นข้าขอเ้าแค่เื่นี้เพียงเื่เดียว"
"ได้ข้ารับปากท่านจะรักและดูแลนางเสมือนเป็แม่ของข้า" อิงครัตรับคำ
"ข้าลาก่อน ขอให้ท่านอยู่ในร่างของข้าและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"
ฉับพลันร่างของหลี่เฟยหรงที่ยืนอยู่ข้างหลังได้เลือนหายไปเหมือนกับความทรงจำของอิงครัตที่จะต้องหายไปและเริ่มต้นชีวิตใหม่และยอมรับความจริงอยู่กับปัจจุบันให้ได้
นามปากกา: น้ำร้อนปลาเป็น้ำเย็นปลาตาย/King Protea
Twitter : @kruket889
Tiktok : @userznzs0tl9nn น้ำร้อนปลาเป็น้ำเย็นปลาตาย
7K
![พิษสวาทรัก..ปริศนามรณะ[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1690086893_23174633.webp)
