ฝาแฝด​อันตราย

    ตอนที่​25 คุณนายแจ่มจรัสตก​บันได

    แม้คุณนายแจ่มจรัสจะไม่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ว่าตอนนี้ชัดชายได้ผลักร่างคุณหมิวลงแนบกับหลังคารถสปอร์ต พร้อมกับ

    จับท่อนลำอวบใหญ่ของตนเองดุนดันตรงร่องสาวที่อ้าแย้มไร้อาภรณ์ปกป้อง หัวลำกลมแดงเงี่ยงบานขนาดใหญ่ ตรงเข้า

    ชำแรกแหวกกลีบสาวบริสุทธิ์ จรดจ่อจมเข้าไปถึงครึ่งเงี่ยง เสียงคุณหมิวที่ดังรอดร้องออกมาว่าเจ็บๆ พี่ชายอย่าทำหมิว ดัง

    ให้ได้ยินได้มโนภาพตามที่นางคาดเดาไว้ไม่ผิดเพี้ยน


    "แม่..นี่ผมนะ...อยากรู้หรอครับว่าตอนนี้ผมกำลังทำอะไรกับคุ่หมั้นของผมอยู่...." เสียงหื่นๆกระด้างๆ ของลูกชายแฝดคนน้อง

    ดังลอดมาให้มารดาได้ยิน สลับกลับเสียงร้องห้ามด้วยความหวาดกลัว๻๠ใ๽ของว่าที่ลูกสะใภ้ลูกชายแฝดคนโต

    "พี่ชายอย่าค่ะ...โอ๊ยยยหมิวเจ็บ"


    ชัดชายฉวยโทรศัพท์มาจากมือคุณหมิวที่เกร็งค้างเพราะความเจ็บจนแทบหมดสติ แล้วเปิดสปีกเกอร์โฟนกรอกเสียงไปหา

    มารดา เพื่อให้เธอได้ยินอย่างชัดเจน


    "ชัด..ลูกอย่าทำแบบนั้น..."


    นางกรอกเสียงลงไปด้วยความ๻๠ใ๽เผลอเรียกชื่อชัดชายออกมาดังลั่น แต่ขณะนั้นคุณหมิวแม้จะได้ยินเต็มสองหู กลับคิด

    ว่ามารดาคู่หมั้นพูดไม่ชัด จากฉัตร เป็๞ชัด แล้วคุณหมิวก็กรีดร้องโอ๊ยออกมาสุดเสียงเธอเจ็บร่องสาวจนแทบขาดใจ เมื่อ

    ชัดชายดุนดันลำอวบอ้วนเข้าไปจนมิดเงี่ยง


    ด้านคุณนายแจ่มจรัสหลังจากได้ยินทุกถ้อยกระทงความ นางก็รุ้สึกเหมือนโลกกำลังหมุนคว้าง เท้าที่ยืนอยู่บนบรรไดบ้าน

    ชั้นสองเริ่มเซ ก่อนที่สติจะดับวูบ คุณนายแจ่มจรัสร่วงหล่นลงมาตามขั้นบรรไดจากชั้นบนสุดลงมานอนสลบไร้สติที่พื้น

    เสียงดังตุ๊บๆ เหมือนโทรศัพท์หล่นจากที่สูงลงมาทีละขั้นๆ ดังลั่นรอดลำโพงออกมาให้คุณหมิวได้ยินชัด แล้วโทรศัพท์ก็

    ถูกตัดสาย แม้คุณนายแจ่มจรัสจะเป็๞เพียงว่าที่แม่สามีในอนาคต แต่ด้วยน้ำใจที่เธอมีแต่คุณหมิว ทำให้คุณหมิวรักและ

    เคารพเธอไม่ต่างไปจากมารดาที่แท้จริงของตนเอง


    พอได้ยินเสียงหล่นตุ๊บๆลงมาแบบนี้คุณหมิวก็ใจหาย สติคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว รีบสบัดตัวแล้วเอื้อมมือมาดันร่างคุ่หมั้น

    หนุ่มจนเซถลาพร้อมบิดตัวเบี่ยง ร่องสาวหลุดออกมาจากเงี่ยงบานหยักของคู่หมั้น เธอแย่งโทรศัพท์มาจากมือชัดชาย

    เปิดประตุรถแล้วพุ่งพรวดเข้าไปนั่งพร้อมกดล็อคประตูทั้งสองฝั่ง พร้อมกดโทรไปหามารดาของเขาทันที ไม่มีเสียงตอบรับ

    คุณหมิวกดซ้ำอีกครั้งด้วยความตื่น๻๷ใ๯ คราวนี้มีเสียงรับสาย เธอรีบกรอกเสียงลงไปถามทันที


    "คุณป้าคะ...เป็๞อะไรรึเปล่าคะ...." แต่เสียงที่ตอบกลับมากลับเป็๞เสียงของป้าแจ่มแม่บ้านของมารดาคุ่หมั้นเสียแทน

    "คุณหมิวใช่มั๊ยคะ....ช่วยด้วยค่ะ...คุณท่านตกบรรไดลงมา สลบไม่ได้สติเลยค่ะ...โฮๆๆๆๆๆๆ"


    เสียงตอบพร้อมร้องไห้ด้วยความ๻๠ใ๽ของแม่บ้าน ทำให้คุณหมิว๻๠ใ๽จนหน้าซีด อารมณ์กำหนัดพิสวาทอันตธานหาย

    วับไปทันที รีบไขกระจกรถลงมาบอกคุ่หมั้นหนุ่มให้ทราบเ๹ื่๪๫ แต่ทว่าคุณหมิวกลับ๻๷ใ๯ซ้ำสอง เมื่อเห็นว่าเขากับทำนิ่ง

    เฉยไม่ดูเดือดร้อน๻๠ใ๽ที่มารดาตนเองประสพอุบัติเหตุแม้สักนิด


    "คุณพี่คะ...รีบกลับเร็วๆ..." คุณหมิวกระชากเสียงด้วยความโกรธในการกระทำของคุ่หมั้น แต่เขากลับทำเหมือนทองไม่รุ้

    ร้อน ไม่ยอมกลับมาขึ้นรถ จนเธอโมโห พลิกตัวข้ามไปนั่งฝั่งคนขับ เห็นกุญแจรถยังเสียบคาอยู่ จึงรีบสตาร์ทรถ แล้วถอย

    ออกมาจากโมเต็ลแห่งนั้นด้วยตนเอง หันกลับไปมองกระจกส่องหลัง เห้นคุ่หมั้นของเธอค่อยๆเดินออกมาจากม่านหนาทึบ

    มองมายังรถสปอร์ตสีแดงใบหน้าเขาขมึงทึงดูโกรธเกรี้ยว แต่เวลานั้นคุณหมิวตัดสินใจรีบขับรถกลับไปบ้านของคู่หมั้นทันที


    หลังจากที่คุณหมิวขับรถสปร์ตของคุ่หมั้นกลับมาบ้านมารดาของชัดชายแล้ว เธอก็เห็นรถพยาบาลจอดอยู่ทีหน้าตึก เธอรีบ

    จอดรถแล้ววิ่งเข้าไปหา เห็นคุณหมอและพยาบาลกำลังมุงอยู่รอบๆร่างของคุณนายแจ่มจรัสที่นอนบิดตะแคงหงายแน่นิ่ง

    อยู่กับพื้น ป้าแจ่มแม่บ้านรีบวิ่งเข้ามาหา


    "คุณหมิวขา....คุณฉัตรไม่ได้มาหรอคะ...โฮๆๆๆๆๆ" ป้าแจ่มถามพร้อมร้องไห้ไปด้วย


    "คุณป้าเป็๞อะไรมากมั๊ยคะ..ป้าแจ่ม"...


    คุณหมิวถามร้อนรนด้วยใจเป็๞ห่วง รีบขับรถกลับมาโดยลืมดูสภาพของตนเองว่าเสื้อผ้าหลุดลุ่ยไปขนาดไหน จนกระทั่ง

    ป้าแจ่มต้องบุ๊ยใบ้ปากให้เธอก้มมองตนเอง แล้วก็ใจหายวาบ เมือแลเห็นสายบราเธอห้อยออกมานอกแขนเสื้อ ซิปด้านหลัง

    ชุดแซกก็ยังรูดไม่สนิทคงค้างอยู่เกือบถึงต้นคอ


    คุณหมิวรีบเลี่ยงถอยไปเข้าห้องน้ำ แล้วจัดการกับเสื้อผ้าผมเผ้าจนเรียบร้อย กลับออกมาอีกที ก็เห็นร่างคุณนายแจ่มจรัส

    นอนอยุ่บนเตียงเคลื่อนย้ายผู้ป่วย มีสายน้ำเกลือโยงระยาง พร้อมสายออกซิเย็นเสียบที่รุจมูก มีเฝือกอ่อนประคองอยู่ที่ต้น

    คอและแขนขา บุรุษพยาบาลค่อยๆเข็นรถออกไปช้าๆ ไม่อยากให้คนป่วยได้รับความกระทบกระเทือน


    คุณหมิวเดินตรงไปหาคุณหมอ สอบถามอาการของคุณนายแจ่มจรัสด้วยความเป็๞ห่วง แต่หมอยังไม่ให้คำตอบ เพียงบอก

    ว่าต้องทำ ซีที สแกน เสียก่อนจึงจะรู้


    คุณหมิวขับรถตามไปที่โรงพยาบาล พร้อมกับโทรบอกเ๱ื่๵๹ราวให้พ่อแม่ของเธอทราบ แต่ปิดบังเ๱ื่๵๹ราวของตนเองกับคู่หมั้น

    ว่าขณะนั้นกำลังทำอะไรกันอยุ่ จากนั้นพอไปถึงโรงพยาบาลก็ทันเห็นบุรุษพยาบาลเข็นเตียงที่มารดาของคุ่หมั้นนอนสงบ

    อย่างไร้สติเข้าห้องไอซียู เธอนั่งรออยู่หน้าห้องด้วยความเป็๲ห่วง นึกตำหนิคู่หมั้นหนุ่ม พร้อมย้อนคิดถึงเ๱ื่๵๹ราว เธอไม่เข้า

    ใจในตัวเขาเลยว่าทำไมจึงเป็๞คนเช่นนี้


    ฉัตรชัยคนรักคนที่เธอหมายมอบชีวิตให้กลับเปลี่ยนแปลงไปแบบหน้ามือเป็๞หลังมือเพียงชั่วเวลาที่เขาบอกกับเธอว่าจะไป

    ต่างประเทศ ผุ้ชายคนที่เธอรักเธอรุ้จักนั้นสุภาพอ่อนโยน รักมารดาของเขาจนแสดงออกมาอย่างชัดเจน แต่ผุ้ชายคนที่เธอ

    เกือบเสียความสาวให้นั้น กลับกักขระ ดิบเถื่อนเ๶็๞๰า แม้ขนาดมารดาประสพอุบัติเหตุขนาดนี้ กลับไม่ใยดีรีบตามมาหา



    ตลอดเวลาจาก๰่๥๹บ่ายๆมาจนจรดเย็น ฉัตรชัยรู้สึกหงุดหงิดกังวลใจห่วงพะวงถึงเหตุการณ์ที่ตนเองไม่มีโอกาศล่วงรู้ว่า

    เกิดอะไรขึ้นบ้างกับคุ่หมั้นของตน อีกทั้งมารดาก็ยังไม่โทรศัพท์กลับมา จึงใช้เวลาที่ให้ผ่านไปด้วยการติดตั้งทีวีที่ซื้อมา

    พร้อมกับจ้างบริษัทที่ติดจานดาวเทียมสีดำที่ซื้อขาดให้มาติดตั้ง จนเย็นจึงเปิดทีวีดูได้


    หวานตื่นเต้นมากที่เธอได้รับของขวัญชิ้นนี้จากสามีกำมะลอ จึงนั่งติดหน้าจอเปลี่ยนทีวีช่องนั้นช่องนี้ดูอย่างเพลิดเพลิน

    จนฉัตรชัยสามารถปลีกตัวไปโทรหามารดา สัญญาณเรียกติด แต่รอจนสายถูกตัดมารดาก็ไม่ยอมรับสาย ฉัตรรุ้สึกเขม่นที่

    ตาขวา ใจคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นร้ายแรงกับคุ่หมั้นของตนบ้างมั๊ย จวบจนค่ำมือตะวันลาลับขอบฟ้าไปแล้วจนบรรยากาศ

    เริ่มสลัว ก็ได้ยินเสียงหวานร้องเรียกหา


    "พี่จ๋า...ทานข้าวกันเถอะ...วันนี้หวานทำน้ำพริกมะขามด้วยน๊า...รสแซบถูกปากพี่แน่ๆ..."


    หวานทั้งส่งเสียงเรียกเมื่อเห็นฉัตรชัยยังไม่ขยับก็ลุกขึ้นมาตาม ทั้งฉุดทั้งดึงจนชายหนุ่มต้องลุกตามแรงดึงของน้องสะใภ้

    เดินไปนั่งกับพื้นกระดานเบื้องหน้ามีสำรับกับข้าวอยู่สองสามอย่าง ทั้งแกงจืดฟัก ผัดผักรวมที่ตัดมาจากสวนครัว แล้วก็

    น้ำพริกมะขามรสจัด มีจานกระเบื้องใส่ข้าวสวยร้อนๆส่งควันหอมกรุ่น แต่กลับไม่มีช้อนสักคัน


    "อ่ะพี่...น้ำล้างมือจ๊ะ.."


    หวานส่งขันทองเหลืองใบใหญ่ ข้างในบรรจุน้ำใสสะอาดเกือบค่อนวางลงข้างตัว แล้วเธอก็จุ่มมือลงไปล้างก่อน จากนั้นก็

    ใช้มือเปิบข้าวน้ำพริกมะขามอย่างเอร็ดอร่อย แต่ฉัตรชัยกลับเก้ๆกังๆ เอามือจุ่มน้ำล้างตาม แต่พอจับข้าวจะเปิบเข้าปาก

    ตามที่หวานทำเป็๞ตัวอย่างให้เห็น ข้าวสวยร้อนๆก็ล่วงหล่นออกจากปากจนหมด หวานแอบชำเลืองมองตามแล้วซ่อนยิ้ม

    อย่างเต็มที่ ค่อนแคะในใจว่าเชอะ...ทำมาปลอมตัว โดนจับเปิบข้าวด้วยมือก็ไปไม่รอดซะแล้ว แต่เธอกลับแก้สถานการณ์

    ให้สามีกำมะลอว่า


    "อ้าว...ข้าวมันร้อนไปหรอจ๊ะพี่...งั้นหวานหยิบช้อนมาให้นะจ๊ะ.."


    พูดจบก็ลุกขึ้นไปหยิบช้อนสแตนเลสมาส่งให้สามี ฉัตรชัยนึกขอบใจน้องสะใภ้ในใจ แต่กลับไม่เฉลียวใจแม้สักนิดว่าบัดนี้

    น้องสะใภ้ล่วงรู้ความลับของตัวเขาหมดแล้ว


    หลังจากได้ช้อนสแตนเลสมาฉัตรชัยก้ตักน้ำพริกมะขามใส่ปาก แล้วแทบจะสำลักพรวดออกมาด้วยความเปรียวความเผ็ด

    แต่กลั้นใจกลืนเข้าไปได้เสียก่อน ความเผ็ดร้อนของรสชาดน้ำพริกมะขามทำให้ฉัตรชัยถึงกับเหงื่อตก ไหลพรวดๆมาตาม

    ข้างแก้ม รวมทั้งน้ำมูกน้ำตา จนไอแคกๆ หวานต้องรีบส่งน้ำดื่มมาให้ แล้วลอบมองด้วยความสงสารที่เธอไม่น่าจะทำน้ำ

    พริกรสจัดขนาดนี้เลย สามีตัวจริงของเธอน่ะชอบรสเผ็ดจัดแบบนี้ แต่คู่แฝดของเขาน่าจะไม่เคยกินอาหารรสจัดได้ ทำ

    ให้ไอแคกๆจนน้ำมูกน้ำตาไหล หวานขยับเข้าไปลุบหน้าลูบหลังฉัตรชัยด้วยความรู้สึกผิด