หลิวอี้รู้ดีว่านางไม่ได้อยากจะแต่งงาน ต้องมีเรื่องบางอยางทำให้นางจำเป็นต้องแต่งงานและที่สำคัญต่อให้หลิวอี้ชนะนางเขาก็ไม่มีวันได้แต่งกับนางแน่นอนและไม่ต้องพูดถึงเรื่องผสมสายเลือดคงจะไม่มีวันเกิดขึ้น
หลิวอี้นั่งลงและทำการดูดซับพลังปราณที่เขาสูญเสียไปจากการต่อสู้กับตงหยาง ส่วนองค์หญิงเดินไปรอเขาภายในลานประลองเรียบร้อยแล้ว
ในขณะที่หลิวอี้ดูดซับพลังปราณ จักรพรรดิสัมผัสได้ว่าพลังปราณธรรมชาติเริ่มที่จะลดลงเรื่อยๆ เขาจึงหันมองไปยังทิศทางของหลิวอี้
จักรพรรดิถึงกับมีสีหน้าแตกตื่น เพราะเขาเห็นพลังปราณจากธรรมชาติถูกหลิวอี้ดูดซับเข้าไปภายในตันเถียนอย่างบ้าคลั่ง หากเป็นคนปกติทั่วไปจะต้องดูดซับพลังปราณจากหินกำเนิดปราณจึงจะสามารถฟื้นฟูพลังปราณได้อย่างรวดเร็วแม้แต่ตัวเขาเองก็เป็นเช่นนั้น แต่สิ่งที่เขาเห็นตอนนี้มันคืออะไร
เพียงไม่นานหลิวอี้ลืมตาตื่นขึ้นมา เขามองไปที่ลานประลองเห็นหญิงงามใส่ชุดสีขาวยืนรอเขาอยู่ หลิวอี้จึงลุกขึ้นและเดินลงไปที่ลานประลอง
องค์หญิงเห็นหลิวอี้เดินขึ้นมาบนลานประลองรวดเร็วขนาดนี้นางจึงรู้สึกแปลกใจ นางนึกว่าเขาจะใช้เวลานานกว่านี้เสียอีก
“ข้าพร้อมแล้วเชิญองค์หญิง”หลิวอี้พูดขึ้นมา
องค์หญิงไม่รอช้า นางรวบรวมพลังปราณวาดกระบี่ขึ้นมาหนึ่งเล่มและถือเอาไว้ในมือ กระบี่ที่นางสร้างขึ้นมาคือกระบี่น้ำเเข็งหนึ่งเล่ม
หลิวอี้เห็นการกระทำของนางเขารู้สึกตกตลึงเล็กน้อยเพราะนี่คือครั้งแรกที่เขาได้พบเห็นผู้ที่มีกายวิเศษใช้พลังของพวกเขา หลิวอี้ไม่ประมาทเขาวาดกระบี่พลังปราณของเขาขึ้นมาเหมือนกัน แต่กระบี่ของหลิวอี้ไม่ได้อยู่ในมือของเขา มันล่องลอยอยู่รอบตัวเขา
องค์หญิงไม่รีรอ นางฟันกระบี่น้ำแข็งของนางไปทางหลิวอี้ทันที เป็นเพียงแค่การฟันในท่วงท่าธรรมดาแต่มีพลังปราณแฝงอยู่ในนั้นด้วย
ทิศทางที่พลังกระบี่ขององค์หญิงพุ่งผ่านต่างก็กลายเป็นน้ำแข็ง บนพื้นสนามเกิดน้ำแข็งก่อตัวขึ้น
หลิวอี้เห็นแบบนั้นเขาไม่ได้ประมาท เขาใช้พลังสูงสุดของวิชาเก้ากระบี่เดียวดายขั้นที่หนึ่งเข้าปะทะกับพลังกระบี่ของนาง
พลังปราณสีดำกับพลังปราณน้ำแข็งพุ่งเขาปะทะกัน พลังปราณสีดำของหลิวอี้ถูกพลังปราณน้ำแข็งขององค์หญิงกลืนกินไปจนหมด กระบี่สีดำของหลิวอี้กระเด็นกลับมาหาเขา พลังปราณน้ำแข็งยังคงพุ่งเข้ามาหาหลิวอี้อย่างรวดเร็ว หลิวอี้ไม่กล้าที่จะต้านรับโดยตรง ในขณะที่พลังปราณน้ำแข็งกำลังจะปะทะเข้ากับร่างกายหลิวอี้ อยู่ๆร่างของเขาก็หายไป
ตอนนี้หลิวอี้ลอยตัวอยู่บนอากาศ เขาใช้พลังปราณของเขาดีดตัวหลบได้ทันเวลา ที่แก้มของหลิวอี้มีเลือดไหลออกมา เกิดเป็นลอยเเผลจากคมกระบี่
“แข็งเเกร่งยิ่งนัก”หลิวอี้พูดขึ้นมาเบาๆ
องค์หญิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่หลิวอี้สามารถหลบการโจมตีของนางได้ แต่มันก็บ่งบอกแล้วว่าหลิวอี้ไม่สามารถสู้กับนางได้ นางจึงรู้สึกผิดหวังและกำลังจะเดินลงจากเวที
“องค์หญิงจะรีบไปไหน พวกเรายังไม่รู้ผลการประลอง”
หลิวอี้พูดจบประโยคเขาจับกระบี่สีดำพุ่งเข้าไปหาองค์หญิงทันที
องค์หญิงนางไม่ได้หันมามองหลิวอี้ด้วยซ้ำ ในขณะที่กระบี่ของหลิวอี้กำลังจะฟันใส่ด้านหลังของนาง ได้มีกำแพงน้ำแข็งที่ถูกนางสร้างขึ้นมาปะทะเข้ากับกระบี่สีดำ
หลิวอี้ไม่สามารถฟันทุลุกำแพงน้ำแข็งของนางได้ เขาจึงใช้ความเร็วพุ่งไปยังด้านหน้าของนางพร้อมกับโจมตีใส่นางจากทางด้านหน้า แต่ก็ยังคงเหมือนเดิมมีกำแพงน้ำแข็งป้องกันตัวนางเอาไว้ หลิวอี้ทำการโจมตีนางจากทุกทิศทาง แต่ก็ไม่สามารถที่จะฝ่าทะลุการป้องกันของนางได้
หลิวอี้ถอยออกมาจากนาง พร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เขาคิดถึงในชาติก่อนที่เขาเคยได้ต่อสู้กับบุคคลเก่งๆ แต่พอเขาไปถึงขั้นเซียนการต่อสู้แบบนี้ก็หายไป วันนี้เข้าได้ต่อสู้กับองค์หญิงจึงทำให้เขาสนุกยิ่งนัก
องค์หญิงนึกชื่นชมในความพยายามของเขา แต่สุดท้ายยังเป็นนางที่ชนะเขาอยู่ดี
“ข้าต้องยอมรับว่าองค์หญิงมีพลังโจมตีและพลังป้องกันที่แข็งแกร่ง แต่ก็ยังคงไม่พอที่จะทำให้ข้าคนนี้พ่ายแพ้”
หลิวอี้ใช้พลังปราณสร้างกระบี่สีดำขึ้นมาอีกหนึ่งเล่ม กระบี่สีดำทั้งสองเล่มลอยอยู่ที่ด้านหน้าของหลิวอี้ กระบี่ทั้งสองเล่มพร้อมให้หลิวอี้ใช้งานพวกมันตลอดเวลา