บทที่ 28 เป็เพื่อนกันเถอะ
หลังจากค้อนเคาะลงบนแท่นประมูลเป็ครั้งที่สาม หลี่เหมยลี่ก็มองไปที่เยี่ยชิงหวนด้วยความไม่แน่ใจ
“แค่นี้ก็พอแล้วเหรอ เธอแน่ใจเหรอว่าคุณซ่งจะจำฉันและสามารถพูดคุยกันได้”
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ก็มีคนเคาะประตูห้องรับรอง
ป้าฟางไปเปิดประตู จากนั้นชายในชุดสูทก็เดินเข้ามา ดูเหมือนจะเป็ผู้ช่วยของคุณนายซ่ง
“คุณคือคุณนายเส้าใช่ไหมครับ ท่านผู้หญิงของเราให้ผมมาทักทายคุณ ขอบคุณที่คุณยอมสละสร้อยคอเส้นนั้นให้เมื่อครู่นี้”
หลี่เหมยลี่ยิ้มราวกับดอกไม้บานทันที “ไม่เป็ไรหรอก ในเมื่อคุณนายซ่งชอบมากขนาดนั้น ฉันก็ไม่อยากทำลายบรรยากาศ”
“ใช่แล้ว” ผู้ช่วยส่งกล่องเล็ก ๆ ที่ประณีตให้ “นี่เป็ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จากท่านผู้หญิงของเรา เพื่อชดเชยที่คุณไม่ได้ประมูลสร้อยคอเส้นนั้น”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก ไม่ต้องเกรงใจ”
หลี่เหมยลี่รับของขวัญด้วยความดีใจ แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังปฏิเสธการติดต่อกันในอนาคตอย่างอ้อม ๆ
เยี่ยชิงหวนขมวดคิ้ว เมื่อได้ยินเสียงบางอย่างจากห้องรับรองข้าง ๆ จึงลุกขึ้นยืน
“คุณแม่คะ หนูไปห้องน้ำก่อนนะ”
“ไปเถอะ” หลี่เหมยลี่ได้สร้อยข้อมือราคาแพงมา กำลังอารมณ์ดีอยู่
ในห้องน้ำ
เยี่ยชิงหวนจัดแต่งทรงผมหน้ากระจก หลังจากมีเสียงชักโครกดังขึ้นในห้องน้ำ สุภาพสตรีร่างระหงคนหนึ่งก็เดินออกมา ถึงแม้อายุจะสี่สิบกว่าแล้ว แต่ก็ยังดูแลรูปร่างได้ดีมาก เสื้อเชิ้ตสีเขียวเข้มสอดไว้ในกางเกงขากว้างเอวสูง ดูเป็คนที่เฉียบขาดมาก
สายตาของเยี่ยชิงหวนจับจ้องไปที่คอของเธอ แล้วถามด้วยความลังเล
“สร้อยที่คุณผู้หญิงสวมใส่อยู่นี่ เป็ของที่เพิ่งประมูลได้มาใช่ไหมคะ”
คุณนายซ่งพยักหน้าเ็าแล้วกำลังจะจากไป
“คุณผู้หญิงคะ รอสักครู่” เยี่ยชิงหวน เรียกเธอไว้
“มีอะไรเหรอ” คุณนายซ่งแสดงสีหน้าไม่พอใจ
เธอไม่ชอบเสียเวลากับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว
“ถ้าคุณผู้หญิงออกไปแบบนี้แล้วถูกนักข่าวถ่ายรูปได้ กลัวว่าพรุ่งนี้จะกลายเป็ตัวตลกในวงการ ตำแหน่งผู้ก่อตั้งนิตยสารแฟชั่นของคุณผู้หญิงก็คงถูกตั้งคำถามเช่นกัน”
“คุณหมายความว่ายังไง” คุณนายซ่งขมวดคิ้ว
“สร้อยที่คอของคุณผู้หญิงนี่ คือของสะสมชิ้นเอกของคุณหนูใหญ่ตระกูลกู้ที่เพิ่งประมูลได้มา ‘น้ำตานางเงือก’ ใช่ไหมคะ” คุณนายซ่งไม่ยอมรับหรือปฏิเสธ แถมยังมองเธอด้วยความเบื่อหน่ายเล็กน้อย
“คุณรู้ไหมว่าทำไมคุณหนูใหญ่ตระกูลกู้ไม่เคยสวมใส่สร้อยเส้นนี้ออกมา” เยี่ยชิงหวนตั้งใจปั่นหัวเธอ และแกล้งพูดถึงกู้ชิงเฉิงอย่างสบาย ๆ
“คุณรู้จักกู้ชิงเฉิงเหรอ” สีหน้าเบื่อหน่ายของคุณนายซ่งลดลงไปบ้าง และจ้องมองเยี่ยชิงหวน
สมัยที่กู้ชิงเฉิงยังมีชีวิตอยู่ เธอกับคุณนายซ่งเป็เพื่อนสนิทต่างวัย การพูดถึงกู้ชิงเฉิงย่อมดึงดูดความสนใจของเธอได้แน่นอน
“ก็ไม่ถึงกับรู้จักหรอกค่ะ แต่ฉันบังเอิญได้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับสร้อยน้ำตานางเงือกที่คุณหนูใหญ่ตระกูลกู้สะสมไว้ สร้อยน้ำตานางเงือกเส้นนี้ไม่ใช่สร้อยคอค่ะ”
“อะไรนะ”
“มันเป็เครื่องประดับที่ใช้ประดับระหว่างคิ้ว” เยี่ยชิงหวนพูดพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วค้นหารูปภาพที่เตรียมไว้
“อาจจะเป็เพราะการสวมใส่เครื่องประดับระหว่างคิ้วต้องทำทรงผมที่ค่อนข้างยุ่งยาก ดังนั้นคุณหนูใหญ่ของตระกูลกู้จึงกลัวความยุ่งยาก เลยไม่เคยสวมใส่ออกมาเลย”
คุณนายซ่งมองรูปภาพแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปจริง ๆ ดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่
“คนที่จัดการประมูลก็ไม่ได้อธิบายให้ชัดเจน แถมยังโฆษณาสินค้าชิ้นนี้อย่างเอิกเกริกล่วงหน้าตั้งหนึ่งสัปดาห์ ฉันมาที่นี่ก็เพราะของชิ้นนี้ พวกเขาตั้งใจจะทำให้ฉันอับอายหรือไง”
“เื่นี้ฉันก็ไม่ทราบเหมือนกัน” เยี่ยชิงหวนไม่จำเป็ต้องปกปิดความผิดพลาดของลู่เจิ้งหลิง เธอแค่เปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างคล่องแคล่ว
“ฉันกับแม่สามีก็มาเพราะเครื่องประดับระหว่างคิ้วชิ้นนี้เหมือนกัน ดังนั้นฉันเลยรู้เกี่ยวกับมันค่อนข้างมาก แต่น่าเสียดายจริง ๆ ที่สุดท้ายคุณก็เป็คนประมูลได้ไป”
คุณนายซ่งกะพริบตาแล้วสีหน้าก็ดูดีขึ้นเล็กน้อย “เธอเป็ลูกสะใภ้ของตระกูลเส้าหรือ”
เยี่ยชิงหวนพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดเสียงแ่
“ค่ะ เมื่อกี้ที่ฉันรบกวนคุณไปฉันต้องขอโทษจริง ๆ ตอนที่ยังไม่มีคนเห็นมากนัก คุณถอดมันออกเถอะ ฉันจะไม่พูดเื่นี้ออกไปหรอก”
“จะรบกวนอะไรกัน” คุณนายซ่งเป็คนที่ตรงไปตรงมา “เธอเตือนฉันก็ถูกแล้ว ไม่งั้นก็จะเป็อย่างที่เธอพูดจริง ๆ คงจะต้องไปออกข่าวอย่างอับอายแน่ ๆ”
เยี่ยชิงหวนยิ้มอย่างถ่อมตน
“ถ้าคุณไม่รังเกียจล่ะก็ ฉันจะจัดแต่งทรงผมให้เข้ากับเครื่องประดับระหว่างคิ้วให้คุณ ทางหนึ่งก็เพื่อช่วยเหลือคุณจริง ๆ อีกทางหนึ่งฉันก็ชอบเครื่องประดับชิ้นนี้ อยากจะดูว่าทรงผมที่ฉันจัดแต่งเองจะออกมาเป็ยังไงกันแน่”
“เธอทำเป็ด้วยหรือ” คุณนายซ่งใปนดีใจ “ต้องใช้อุปกรณ์อะไรมั้ย เดี๋ยวฉันให้คนเอามาให้”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ ทรงผมแบบนี้ถึงจะดูซับซ้อน แต่ก็ต้องใช้มือพันเกี่ยวกันไปมา ใช้กิ๊บหนีบผมสองอันที่ฉันพกติดตัวมาก็พอแล้วล่ะ”
คุณนายซ่งเพิ่งถูกชี้ให้เห็นว่าสวมเครื่องประดับผิดรู้สึกอับอายอยู่บ้าง ตอนนี้เยี่ยชิงหวนสามารถช่วยเธอเอาหน้ารอดกลับคืนมาได้ เธอจึงยินดีเป็อย่างยิ่ง
เพียงคุณนายซ่งยอมนั่งลงให้เยี่ยชิงหวนจัดแต่งทรงผมให้ ใน่สิบนาทีชนั้น เยี่ยชิงหวนก็มีวิธีที่จะทำให้สาววัยกลางคนตรงหน้าสนิทสนมกับเธอได้ตามใจชอบ
นิสัยและอารมณ์ของคุณนายซ่ง เธอรู้จักเป็อย่างดีอยู่แล้ว
“คุณเพิ่งบอกว่ามีคนมาบอกคุณล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์แล้วว่าการประมูลการกุศลครั้งนี้มีจี้หน้าผากแบบนี้ใช่ไหมคะ แต่นี่ไม่ใช่ไอเท็มปิดท้ายที่ไม่เปิดเผยหรอกเหรอคะ”
คุณนายซ่งพูดตรงไปตรงมาทันที
“คนในของผู้จัดงานมาบอกที่บ้านฉัน ชื่ออันจิ่วเยว่ ได้ยินว่าเป็ภรรยาใหม่ของผู้บริหารของกู้กรุ๊ปในตอนนี้ เธอก็เป็นักออกแบบเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะจี้หน้าผากชิ้นนี้สวยจริง ๆ ใครจะอยากเสียเวลามางานประมูลเล็ก ๆ แบบนี้กัน”
เยี่ยชิงหวนทำท่าประหลาดใจ
“จริงเหรอคะ เธอเป็นักออกแบบแต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชิ้นนี้เป็จี้หน้าผาก การใช้งานของเครื่องประดับอัญมณี นี่ไม่ใช่วิชาบังคับของนักออกแบบหรอกเหรอคะ”
คุณนายซ่งขมวดคิ้ว จู่ ๆ ก็เงียบเสียง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าค่อย ๆ เคร่งขรึมลง
“สามีภรรยาคู่นี้ ก่อนหน้านี้ก็ขอให้ฉันช่วยแนะนำธุรกิจให้พวกเขา ฉันปฏิเสธไปหลายครั้ง พวกเขาก็ยังมาหาถึงบ้าน ฉันยังคิดว่าช่างไม่ย่อท้อเลย ที่แท้ก็เป็ความหมายแบบนี้นี่เอง”
เยี่ยชิงหวนไม่ได้พูดอะไรชัดเจน เพียงแค่พูดสองสามคำก็ทำให้คุณนายซ่งคิดไปในทางนั้นเอง ลู่เจิ้งหลิงและอันจิ่วเยว่ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณนายซ่งไม่พอใจ แต่ในสายตาของเธอ มันก็เป็การทำให้ไม่พอใจแล้ว
วันนี้ได้ผลตอบแทนพิเศษจริง ๆ
“เสร็จแล้วค่ะ คุณลองดูว่าพอใจไหมคะ”
“เร็วจัง”
คุณนายซ่งส่องกระจกดูตัวเอง ไม่ปิดบังความตื่นตาตื่นใจในดวงตา
“จริง ๆ ด้วย แค่จัดแต่งทรงผมและสวมใส่แบบนี้ ก็ดูดีกว่าใส่ที่คอมากแล้ว”
“คุณช่วยฉันมากขนาดนี้ ฉันต้องขอบคุณคุณหน่อยแล้ว” คุณนายซ่งมองไปที่ เยี่ยชิงหวน ด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้ขบคิด
เยี่ยชิงหวนกลับมีสายตาที่ใสซื่อและเปิดเผย เธอยิ้มอย่างไม่ถ่อมตัวหรือหยิ่งผยอง
“ก็แค่ช่วยเล็กน้อยเท่านั้นเอง ในเมื่อไม่มีเื่อะไรแล้ว ฉันต้องไปแล้ว คาดว่าแม่สามีของฉันคงกำลังตามหาฉันอยู่”
เมื่อเห็นเธอจะจากไปจริง ๆ คุณนายซ่งก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียกเธอไว้
“รอก่อน”
นามบัตรสีขาวใบหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้าของเยี่ยชิงหวน
“นี่เป็เบอร์โทรส่วนตัวของฉัน ถ้าไม่รังเกียจ เรามาเป็เพื่อนกันเถอะ หลังจากงานประมูลเสร็จ ถ้าคุณว่างฉันจะเลี้ยงน้ำชาเพื่อเป็การขอบคุณที่คุณช่วยเหลือในวันนี้”
ในขณะที่เยี่ยชิงหวนรับนามบัตรมา หินก้อนหนึ่งที่แขวนอยู่ในใจเธอ ก็ได้ตกลงสู่พื้นอย่างแท้จริง
1K
![อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] + EBook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635341825_31555508.webp)
