ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ

อาโนอิทอสมีใบหน้าที่ตกตะลึง 

เทพเจ้าเข้าแทรกแซงในโลกมนุษย์โดยตรง? 

นั่นเป็นการฝ่าฝืนพันธะสัญญากับเอกซ์โซชอสอย่างแรง 

ด้วยความศักดิ์สิทธิ์และความเข้มข้นของพลังเทพเจ้า การปล่อยพลังแม้เพียงนิดเดียวก็มากพอจนอาจจะทำลายธรรมชาติของโลกได้แล้ว พวกเทพเจ้าไม่กลัวโลกจะแตกแล้วหรืออย่างไร? อาโนอิทอสคิด 

"เจ้ากำลังล้อเล่นอยู่อย่างนั้นหรือ? บนโลกใบนี้จะมีเทพเจ้าได้อย่างไร?" คามิวดุสมีความไม่อยากเชื่อ 

แต่ทหารนายนั้นก็บอก "ข้าพูดจริงๆนะขอรับ! เจ้าพวกนั้นเป็นเทพเจ้าจริงๆ ไม่มีทางที่คนธรรมดาจะลอยบนฟ้าแล้วแยกแผ่นดินออกจากกันได้หรอก ตอนนี้ชาวเมืองมากมายกำลังล้มตาย กองทัพท่านเกลนกับกองทัพท่านเลวี่ไม่สามารถหยุดพวกมันได้ พวกเขาจึงส่งข้ามาที่นี่เพื่อเรียกกองทัพพวกท่านช่วยด้วยอีกแรง" 

คามิวดุสอึ้ง แม้แต่กองทัพบกกับอากาศก็ไม่ไหวหรือ? 

"เจ้าพวกนั้นได้ลองใช้ระเบิดกับศัตรูรึยัง?" คามิวดุสถาม 

ทหารพยักหน้าด้วยใบหน้ามืดมน "ท่านเกลนกับท่านเลวี่ใช้อาวุธทุกอย่างที่เรามีแล้ว แต่ไม่มีอาวุธชิ้นใดเลยที่ได้ผลแม้แต่ขีปนาวุธก็ทำอะไรพวกมันไม่ได้ มีแต่นิวเคลียร์ที่เรายังไม่ได้ลอง แต่เราใช้นิวเคลียร์ในเมืองไม่ได้" 

คามิวดุสอึ้ง 

"พาข้าไปที่สนามรบ!" คามิวดุสลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องทันที ใบหน้าเขาดำมืด ขนาดขีปนาวุธยังทำอะไรพวกมันไม่ได้แสดงว่าพวกมันแข็งแกร่งยิ่งกว่า 'สเกได' อีก 

ทหารนายนั้นนำคามิวดุสไปสนามรบ แล้วจากนั้นภายในห้องนี้ก็เหลืออาโนอิทอสเพียงคนเดียว 

อาโนอิทอสยังนั่งอยู่ในห้องนี้ ตะลึงต่อการโจมตีของพวกเทพเจ้า การที่พวกมันปรากฏออกมาเต็มตัวขนาดนี้แสดงว่าพวกมันไม่สนใจพันธะสัญญาอะไรอีกแล้ว บางทีในคราวนี้พวกมันคงจะทุ่มสุดตัวในการทำลายล้างมนุษยชาติหมดหน้าตัก 

อาวุธในศตวรรษ 20 ของมนุษย์ไม่มีอะไรที่สามารถทำอะไรพวกมันได้ต่อให้เป็นระเบิดนิวเคลียร์ อย่างเดียวที่จะฆ่าพวกมันได้คือพลังระเบิดระดับไฮเปอร์เบิร์สที่เป็นอาวุธไฮเทคจากศตวรรษ 30 ขึ้นไป แต่อาวุธที่มีพลังทำลายล้างขนาดนั้นจะส่งผลกระทบกับโลกอย่างมากและที่สำคัญกว่านั้นอาโนอิทอสยังไม่ได้เรียกมันออกมา ถ้าจะเรียกออกมาใช้ก็ต้องใช้เวลาหลายวัน 

แต่ดูจากการบุกรุกของพวกเทพเจ้าในคราวนี้ พวกมันคงจะไม่รอให้เขาเรียกอาวุธพวกนั้นออกมาต่อต้านทันแน่ 

ใบหน้าของอาโนอิทอสเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด 

*******

ที่เมืองคารูก้า เมืองศูนย์กลางที่ตั้งอยู่ข้างเมืองหลวง 

ชาวเมืองหลายคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดจากการฆ่าล้างของเทพเจ้าทั้ง 3 

ทุกคนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวขณะวิ่งหนีจากแผ่นดินไหว พายุทอร์นาโด หรือแม้แต่ธารลาวาที่ไหลขึ้นจากใต้พื้นดิน 

ชาวเมืองบางคนไม่สามารถรักษาชีวิตได้ก็ตกลงไปในรอยแตกของเปลือกโลกนั้น บางคนก็โดนพายุทอร์นาโดถล่มบ้านล้มทับเสียชีวิต บางคนก็ถูกลาวาที่โดนควบคุมโดยเทพรังสรรค์แห่งมหาสมุทรไล่บี้จนตาย 

ทุกคนๆร้องไห้และกรีดร้องวิ่งหนีสุดชีวิต ไม่มีทางที่วันหนึ่งพวกเขาจะรู้ว่าจะมีเทพเจ้าบุกมาแล้วฆ่าพวกเขา พวกเขาที่คิดว่าเทพเจ้าเป็นพวกเดียวกับพวกเขามาตลอดรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากที่ถูกคนที่ตนเองนับถือไล่ฆ่า 

เกลนและเลวี่นำกองทัพของตนเองเข้ามาช่วยเหลือชาวเมือง แต่ไม่มีกองทัพฝ่ายไหนเลยที่สามารถทำอะไรเทพเจ้า 3 องค์นั้นได้ 

เกลนได้ลองใช้ระเบิดต่อต้านอากาศยานหลายอย่างไปหลายรอบแล้วแต่อาวุธพวกนั้นก็สร้างความเสียหายอะไรให้เทพเจ้าพวกนั้นไม่ได้เลย 

เลวี่เองก็ไม่ต่างกัน เธอใช้แซ็บบอตและมิสไซล์ รวมทั้งอาวุธที่รุนแรงที่สุดของกองทัพบกแล้วแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเทพเจ้าได้ มันราวกับว่าอาวุธของมนุษย์ไม่สามารถทำอันตรายอะไรตัวตนระดับเทพเจ้าได้

เทพรังสรรค์แห่งปฐพีสะบัดมือครั้งเดียวก็เสกพื้นนั้นให้แยกออกจากกัน รถถังและทหารราบของพวกเลวี่ก็ตกลงไป 

ส่วนเกลน เทพรังสรรค์แห่งนภาแค่มอง ก็สาดลมพายุรุนแรงใส่กองบินรบยี่สิบกว่าลำจนระเบิด ทหารพวกนั้นเด้งตัวออกจากเครื่องบินไม่ทันก็ตายคาระเบิด 

การต่อสู้กับเทพเจ้าเป็นเหมือนการสู้ฝ่ายเดียว ไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะเอาชนะเทพเจ้าได้ 

ความหวาดกลัวครอบงำจิตใจของทุกคน ชาวเมืองวิ่งหนีเอาตัวรอด ทหารต้องภาวนาปาฏหาริย์ แต่ก็ไม่รู้จะภาวนาขอปาฏิหาริย์กับเทพองค์ไหนเมื่อคนที่เข่นฆ่าพวกเขาอยู่คือเทพเจ้า 

ในตอนที่เทพรังสรรค์แห่งปฐพีตัดสินใจจะกวาดล้างมนุษย์ครั้งใหญ่ให้จบในทีเดียวด้วยการแยกแผ่นดินทั้งอาณาจักรออกจากกัน ความหวาดกลัวได้กลืนกินจิตใจของทุกคนรวมทั้งเกลนและเลวี่ 

แต่ตอนนั้นเอง จู่ๆที่แผ่นดินทั้งอาณาจักรนี้กำลังถูกแยกออกจากกันโดยเทพรังสรรค์แห่งปฐพี แผ่นดินพวกนั้นก็ค่อยๆผสานกันกลับเข้ามาราวกับใครบางคนใช้พลังจิตต่อต้านเทพรังสรรค์แห่งปฐพี

"เจ้า..!" เทพรังสรรค์แห่งปฐพีหน้าแดงเดือดแล้วมองชายหนุ่มผู้มาใหม่ด้วยความโกรธ 

อาโนอิทอสเดินมาหยุดตรงหน้าเทพรังสรรค์แห่งปฐพี สะบัดมือใช้พลังจิตรอบเดียวก็ดึงแผ่นดินครึ่งหนึ่งกลับ 

"ฝ่าบาท!" ชาวเมืองทั้งหลายที่เห็นอาโนอิทอสฟื้นแล้วและออกมาช่วยพวกเขาก็พลันมีความหวังขึ้นมาในใจ 

เกลนและเลวี่ก็รู้สึกมีความสุขที่เห็นอาโนอิทอสออกมา 

แต่ว่าแตกต่างจากทุกครั้ง เกลนและเลวี่รู้สึกว่าอาโนอิทอสในตอนนี้ดูแปลกไป 

"ฝ่าบาท..." เกลนมีความรู้สึกที่แปลกๆบางอย่าง ขานเรียกอาโนอิทอสไป

แต่อาโนอิทอสบอกอย่างเย็นชา "พวกท่านรีบกลับเข้าไปในเมืองหลวง" 

อาโนอิทอสไม่ได้สั่งแค่เกลนเท่านั้น แต่ทั้งเลวี่และพวกชาวเมือง รวมทั้งทหารด้วย 

เกลนและเลวี่มองอาโนอิทอส มีความรู้สึกแปลกๆในใจพวกเขา แต่พวกเขาก็ทำตามที่อาโนอิทอสสั่ง พวกเขาอพยพชาวเมืองกลับเข้าไปในเมืองหลวง 

ไม่นานหลังจากที่เกลนและเลวี่อพยพชาวเมืองเข้าไปในเมืองหลวงจนหมดแล้ว 

เกลนและเลวี่ก็รอดูว่าอาโนอิทอสจะทำอะไร 

อาโนอิทอสมองไปที่เทพรังสรรค์ทั้ง 3 ตรงหน้า จากนั้นก็หันกลับไปมองประชาชนของตนเองด้านหลัง ต่อมาเขาหลับตาแล้วก็ใช้พลังสุดท้ายของเอกซ์โซชอส ขยายร่างจนใหญ่โตเหมือนยางใหญ่ยาวเท่ากับเมืองทั้งเมือง 

เมื่อขยายร่างจนใหญ่สุดแล้ว อาโนอิทอสก็มองไปที่ประชาชนของตัวเอง จากนั้นก็เอาตัวเองคลุมเมืองทั้งเมืองไว้ 

เกลน เลวี่ และชายเมืองทุกคนตกตะลึง 

"ฝ่าบาท!" 

อาโนอิทอสเผยแววตาที่เจ็บใจ ส่วนพวกเทพรังสรรค์เผยใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด 

"เจ้าสารเลว!!!" เทพรังสรรค์แห่งปฐพีกรีดร้องออกมา 

อาโนอิทอสไม่มีทางเลือก เมื่อเขาไม่มีอาวุธที่จะต่อกรกับพวกเทพเจ้าได้เขาก็มีแต่ต้องทำแบบนี้ การใช้พลังนี้จะทำให้ตัวเขามีความแข็งแรงและคงทนอย่างมาก นอกจากตัวกลืนดวงดาว ที่เหลือนั้นไม่ว่าอะไรก็ตามในจักรวาลก็ทำอันตรายเขาไม่ได้ ต่อให้เป็นพลังเทพเจ้าก็ตาม 

นี่เป็นพลังในการปกป้องชีวิตขั้นสุดยอด ไม่มีพลังคอสมิกอะไรที่จะสามารถใช้งานในบริเวณที่ถูกปกคลุมนี้ได้ 

แต่แลกกับความคงทนขั้นสุดยอดนี้ อายุขัยที่เหลือทั้งหมดของเขาก็ต้องหายไปด้วยเช่นกัน มันเป็นความสามารถที่มาพร้อมกับราคาที่สูง แต่เพราะอาโนอิทอสไม่มีทางไหนจะปกป้องชาวเมืองได้เขาก็ใช้ทางนี้ เขาไม่สามารถใช้ไทม์แมชชีนย้อนเวลาได้เพราะใช้ไปแล้วครั้งหนึ่ง และเขาก็สามารถชุบชีวิตใครได้อีกแล้วเพราะใช้พลังนั้นชุบชีวิตคนจนเกินขีดจำกัดของร่างกายตัวเองไปแล้ว หมายความว่าเขาไม่สามารถหนีไปแล้วรอเวลาเรียกอาวุธจัดการตัวตนระดับคอสมิกมาได้ เขามีตัวเลือกเพียงแค่ทางนี้ 

ใบหน้าของเทพรังสรรค์ทั้งสามแปดเปื้อนไปด้วยความโกรธถึงขีดสุด พวกมันใช้พลังของตนเองระดมโจมตีใส่ร่างกายของอาโนอิทอสอย่างบ้าคลั่ง หวังว่าจะเจาะการป้องกันนั้นลงไปได้บ้าง 

แต่ความสามารถการป้องกันของนายพลขาวนั้นแข็งแกร่งที่สุดในเผ่าเอกซ์โซชอส ต่อให้เทพรังสรรค์ทั้ง 3 ร่วมมือกันก็ทำอะไรเกราะนั้นไม่ได้ 

น้ำตาของเหล่าชาวเมืองและทหารต่างไหลออกมาขณะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของอาโนอิทอส 

อาโนอิทอสยิ้ม แล้วมองไปที่ประชาชนของตนเอง ถึงแม้เขาจะต้องตายก็ไม่เป็นไร ขอแค่คนเหล่านี้มีชีวิตอยู่ต่อไปเขาก็ไม่เสียใจอะไร 

เทพเจ้าไม่สามารถใช้ร่างกายภาพอยู่บนโลกนี้ได้นานไม่อย่างนั้นทั้งโลกจะระเบิดเพราะทนไม่ไหวกับออร่าของเทพเจ้าแต่อาโนอิทอสสามารถคงร่างนี้ได้นานพอจะถึงเวลานั้น 

สุดท้ายแล้วอาโนอิทอสก็จะเป็นฝ่ายชนะ