กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

เวลาผ่านไปหลังจากพลังของทีฟาหยุดเพิ่มขึ้นนางก็ลืมตาขึ้นมาช้าๆ ตูม! ตูม! ตูม! ด้วยความไม่คุ้นชินทีฟาไม่สามารถควบคุมพลังนั้นได้ นางปล่อยคลื่นพลังมั่วไปหมดและในตอนนั้นทุกๆที่ก็เป็นสีแดงสายฟ้าแห่งการขัดขวางกำลังจะผ่าลงมา เดิมทีกริมคิดว่ามันไม่มีทางจะมาขัดขวางถึงในนี้ได้เพราะพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์เองก็น่าจะเป็นมิติที่แยกออกมาแต่นี่มันกลับเข้ามาได้
''หลบไป!!!''เพราะคนในกลุ่มมีเยอะและทรงพลังแน่นอนว่าสายฟ้าแห่งการขัดขวางก็ยิ่งทรงพลังขึ้นไปอีกกริมกลายเป็นเคร่งเครียดขณะลอยตัวขึ้นไปเหนือทีฟา บิดเบื่อนมิติรอบตัวทำให้เวลาเดินช้าลงเปรี้ยง! สายฟ้าเป็นสิบๆเส้นได้ฟาดลงมา ตูม! กริมควบคุมออร่าแล้วชกหมัดที่ทรงพลังออกไป1ครั้งผลคือก่อนที่หมัดของกริมและสายฟ้าจะเข้าปะทะกันโล่6เหลี่ยมได้ออกมาล้อมเพื่อป้องกันตัวกริมทั้งตัวแต่มันก็แหลกสลายภายในพริบตา ตูม! ตูม! ตูม! หมัดแรกแค่หยั่งเชิงกริมปล่อยหมัดออกไปอีก10ครั้งครั้งนี้สายฟ้าได้ถูกทำลายลงแต่แขนของกริมก็ไหม้เกรียมแต่เพียงเสี้ยววิแขนของกริมก็กลับมาหายดีคลื่น! คลื่น! คลื่น! สายฟ้าระลอกที่2ก่อตัว เปรี้ยง! เป็นความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นจากครั้งแรกมากนักกริมได้ทางออกใหม่จึงใช้คาตานะเล่นสีแดงสร้างม่านเปลวเพลิงสีทองขึ้นมาเพื่อป้องกัน พรึ่บ!มันได้ผลสายฟ้าทั้งหมดถูกเปลวเพลิงสีทองกวาดหายไป นี่นับว่ายังดีที่กริมไม่ต้องใช้ร่างเทวทูตเพราะถ้าหากใช้ร่างนั้นกองทัพเทวทูตที่อยู่ในเขตของเทวทูตกับเทพอาจจะรู้ตัวได้
''ฮึ่ม! หมาบ้ามานี่''กริมดึงร่างทีฟาลงมาข้างล่างแล้วเรียกให้หมาบ้าเข้ามาหา
''ท่านมีอะไรจะให้ข้าทำ''ตอบอย่างกระตือรือร้นเพราะตอนนี้มันคิดจะติดตามรับใช้กริมทั้งหมดก็เพื่อตัวเองและเหล่าลูกครึ่งเทวทูตที่ยังหลบซ่อนตัวอยู่ที่ด้านนอก
''จากนี้สอนการควบคุมพลังให้หลานข้าซะ''กริมหายตัวไปอีกครั้งขณะพุ่งไปเผชิญหน้ากับจิตวิญญาณวูบ! ดวงตาเปลี่ยนไปเป็นสีดำขณะจ้องมองจิตวิญญาณดวงนั้นด้วยท่าทางเอาเรื่อง
''เดิมทีใครจะได้รับพลังมันใช่หน้าที่ของเจ้าหรือไงที่จะต้องเป็นคนเลือก หายไปซะ!''ฟุ่บ! ถูกกลืนกินแต่ก่อนที่จิตวิญญาณจะถูกกลืนกินดวงตาของมันเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อเพราะถึงจะเพียงพริบตาแต่มันสัมผัสได้ว่ากริมเป็นเทวทูต6ปีกที่มีหลายสายเลือดและมันรู้สึกไม่ผิดแน่นอน
''ไปกันเถอะ''ครั้งนี้ทั้งหมดไม่ได้ถูกส่งออกไปด้านนอกเพราะจิตวิญญาณได้ถูกกริมกลืนกินลงไปและหลังจากออกมาไม่นานวิหารก็พังทลายลงพร้อมกับแสงสีทองที่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
''แยกย้ายกันออกไปฆ่าสัตว์อสูรรวบรวมสมุนไพรและหลังจากผ่านไป3วันให้กลับมาที่นี่อีกครั้งหรือถ้าใครเป็นจอมราชันย์แล้วคิดว่ามีความสามารถพอที่พิชิตวิหารได้ก็เข้าไปเก็บเกี่ยวพลังออกมา''กริมบอกที่ตั้งของวิหารทั้งหมดจากนั้นจึงหันไปสนใจทีฟาที่กำลังฝึกควบคุมพลังอยู่ 'ตรวจสอบ'[ชื่อ:ทีฟา เผ่าพันธุ์:มนุษย์ พลังกาย/เวทย์: 2,631,511/3,468,445 สถานะ:แข็งแรง(คำอวยพรจากพระเจ้า:มีสติปัญญาเพิ่มขึ้น/โชคดีมากขึ้น/พัฒนาระดับพลังได้ไวมากกว่าปกติ)]กริมพ่นลมหายใจเพราะต่อจากนี้คงต้องดูแลทีฟาให้ดีมากขึ้นเป็นพิเศษ
''ท่านปู่ข้าขอโทษ''ทีฟาด้วยออกมาด้วยท่าทางเสียใจเพราะดูจากสีหน้าของกริมเรื่องที่เกิดขึ้นคงร้ายแรง
''หลานไม่ผิดหรอกเป็นเพราะไอ้จิตวิญญาณบัดซบนั่นต่างหากและในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วก็ช่วยไม่ได้รับนี่ไปแล้วเริ่มดูดซับมันซะหลังจากที่หลานดูดซับเสร็จพลังของหลานน่าจะเพิ่มขึ้นอีก นอกจากนี้....หลานจะกลายเป็นมังกรที่แท้จริง''กริมยื่นลูกแก้วมังกรและแก่นแท้มังกรให้กับทีฟา ทีฟาเองก็เริ่มทำตามจากนั้นก็มีแสงเข้าล้อมร่างของทีฟาเอาไว้
''หมาบ้าเจ้าดูแลหลานของข้าให้ดี ข้าจะไปพิชิตวิหารเพิ่มซักหน่อย''ครั้งนี้กริมบุกเข้าวิหารเพียงคนเดียวเช่นเดียวกับโรซาเรียนางเองก็เข้าไปในวิหารเพื่อเพิ่มพลัง
''หลังจากจบเรื่องพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ข้าจะติดตามรับใช้ท่าน''หมาบ้าบ่นพึมพัมขณะยืนเฝ้าทีฟาโดยไม่ขยับตัวมันมีความตั้งใจที่แรงกล้าว่ามันจะต้องการทรงพลังให้ได้แบบกริมเพื่อมีชีวิตที่ดีขึ้น
''แม้แต่ส่วนที่3ก็มีใครบางคนพิชิตวิหารได้? แถมยังกำเนิดจอมราชันย์คนใหม่ขึ้นมาอีก...นี่มัน...อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนี้ ช่างหัวจอมราชันย์คนที่6ไปตอนนี้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมเราจะจับจอมราชันย์ที่เพิ่งถือกำเนิดเมื่อซักครู่''จอมราชันย์คนที่5พูดขึ้นหลังจากเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างมันดูเหมือนโลกกำลังจะตกลงสู่ความบ้าคลั่ง
''ท่านพ่อ ข้าขอแสดงฝีมือนะ''ลูกสาวของจอมราชันย์คนที่5คันไม้คันมือมานานแล้วเพราะตั้งแต่เข้ามานางก็ได้แต่ฆ่าสัตว์อสูรที่ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก
''ได้สิ แต่ช่วยเบาๆ...''จอมราชันย์คนที่5เงียบลงเพราะอยู่ๆแสงสีทองก็พุ่งขึ้นสู้ท้องฟ้าอีกครั้งหนึ่งนี่เป็นสัญญาณที่ไม่ดีเลยเพราะตัวตนขนาดไหนถึงได้ไล่พิชิตซากปรักหักพังและวิหารเป็นว่าเล่นแบบนี้
''รีบไปค้นหาจอมราชันย์คนใหม่เถอะเรื่องนี้ต้องจัดการอย่างรวดเร็ว แล้วก็พยายามหลีกเลี่ยงคนๆนั้นซะข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับมัน''จอมราชันย์คนที่5เริ่มหวาดกลัวคนที่พิชิตวิหารและตอนนี้มันมั่นใจเต็ม100ว่าคนๆนั้นสามารถคุกคามมันได้แน่นอน
''ไป! เจอแล้วส่งสัญญาณมา''ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! การค้นหาเริ่มขึ้นมันเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและรวดเร็วและระหว่างที่พวกมันค้นหาจอมราชันย์คนใหม่เวลาได้ผ่านไป1วันกว่าๆแล้วตอนนั้นแสงสีทองได้โพยพุ่งสู่ชั้นฟ้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันพุ่งขึ้นไปแบบต่อเนื่องและอยู่ห่างกันพอสมควรนั่นทำให้กลุ่มคนของจอมราชันย์คนที่5รับรู้ได้ทันทีว่าคนที่พิชิตวิหารได้มีมากกว่า1คน
''บัดซบ! ใครกันวะที่มันพิชิติหารเหล่านั้นได้''
''เชี่ย! เอาจริงๆเลยนะข้ากลัวมาก แม้แต่นายท่านของเรายังไม่มีทางทำแบบนั้นได้เลย''
''เงียบ! เหมือนข้าจะเจอบางอย่างเข้าแล้ว นั่น...ใช่มั้ยออร่าที่แผ่ออกมานั่นมันเป็นจอมราชันย์แน่นอนเพียงแต่คนที่เฝ้าอยู่นั่นมัน...หมาบ้าแห่งพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์?''
''พวกเจ้าจับตาดูไปก่อนข้าจะไปตามนายท่านเพราะถ้าเราส่งสัญญาณออกไปมันหนีแน่ๆ''กลุ่มคนของจอมราชันย์คนที่5เจอตัวทีฟาซึ่งเป็นจอมราชันย์หน้าใหม่ในที่สุดซึ่งพวกมันดีใจจนเนื้อเต้นเพราะเมื่อทำดีย่อมมีรางวัลให้พวกมัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่107:การเคลื่อนไหวของจอมราชันย์คนที่5

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่107:การเคลื่อนไหวของจอมราชันย์คนที่5

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้