น.ญ.จอมมารยา
ตอน แจกกางเกงใน
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
"ฮ้า! ได้ออกมาข้างนอกกับเขาบ้างแล้ว"
"เวลาอิสระอย่างนี้ไปไหนดีนะ"
นักโทษหญิงมาริสสาพึมพำขณะก้าวในโถงทางเดิน ผ่านหน้าห้องลูกกรงเหล็กที่เรียงรายสองฟากฝั่ง เหล่านักโทษคนอื่นๆกำลังแยกย้ายกันไปตามที่ต่างๆ บางคนไปทำงานฝีมือในโรงช่างแลกกับค่าตอบแทน บางคนไปเก็บขยะ ปลูกผักทำปุ๋ย บางคนไปทำคุ๊กกี้สำหรับให้เรือนจำนำออกไปขาย ทุกงานต่างมีค่าตอบแทนสำหรับนักโทษ
แต่ก็มีหลายคนที่เงินหนาหรือบ้านรวยอยู่แล้ว พวกนี้มักจะไปห้องหนังสือ อ่านตำราสำหรับเรียนทางไปรษณีย์ หลายคนก็ไปออกกำลังกายตามสนามโล่งแจ้ง รอจนถึงประกาศตอนเที่ยงจึงจะมีการรวมพลกันอีกครั้งนึง หลังจากทานอาหารแล้วก็จะถูกส่งเข้าห้องขัง
แต่งานมืดในแดนขังก็มีเช่นกัน มักจะมีพวกเกเรรวมตัวกันเป็แก๊งต่างๆ บางกลุ่มรับจ้างซ้อมคน บางกลุ่มลักขโมย บางพวกนำยาเสพย์ติดเข้ามาขาย หลายๆแก๊งมักจะไม่ถูกกันอยู่แล้ว
ขณะที่นักโทษหญิงหน้าใหม่เดินออกมายังลานโล่งแจ้ง เธอยืนบิดี้เีอยู่ในสนามบาสที่กลุ่มสาวๆกำลังแข่งบาสเดิมพันเงินกันอยู่
"หลบไปอีฆ่าพ่อ" สาวนางนึงเอ่ยขณะเลี้ยงลูกบาสผ่านหน้ามาริสสา
"อะไรของมัน" เด็กหน้าใหม่หันมองตามผู้หญิงคนนั้นโดยไม่ยอมออกจากสนาม
ปุ้ง! แทนที่จะชู๊ตบาสลงห่วง ผู้หญิงคนนั้นปาลูกสีส้มใส่หน้ามาริสสาจนเธอเซล้ม
โอ๊ยยย!
ฮิ! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ นักบาสทั้งสองฝั่งและกองเชียร์ที่ลุ้นเงินเดิมพันข้างสนามหัวเราะลั่น มีนักโทษหญิงใส่แว่นร่างผอมกระหร่องกำลังกระซิบกับนักโทษหญิงอ้วนอีกคน
"อย่าไปหัวเราะเธอนะแอนนา" สาวแว่นบอกสาวอ้วน
"ทำไมล่ะเมย์"
"ก็เธอคนนั้นน่ะ เป็ถึงนักกีฬายูโดเยาวชนเลยนะ เห็นว่ากำลังจะเป็ตัวแทนทีมชาติเลย" เมย์
"แล้วไหงมาอยู่แบบนี้ล่ะ ดูสิเธอไม่ยอมลุกเลย ร้องไห้อยู่หรือเปล่า" แอนนา
"ข่าวว่าโดนพ่อเลี้ยงข่มขืน เสร็จแล้วหล่อนฆ่าพ่อเลี้ยงตอนที่เขาหลับ" เมย์ตอบ
"ยังไม่ออกไปอีกหรืออีห่า"
นักโทษหญิงคนเดิมที่ปาบอลใส่หน้ามาริสสาะโ พร้อมกับเดินท้าวสะเอวมายืนค้ำหัวหล่อน สาวนักบาสอีกสองคนก็เดินมาล้อมหน้าล้อมหลังมาริสสาที่กำลังก้มหน้านั่งกอดเข่า
"ร้องไห้หาพ่อเธอเหรอ"
"พ่อเธอตายแล้วนี่นา เธอฆ่าเขาเองกับมือ"
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ ผู้คนรอบๆหัวเราะลั่น
ทว่าทุกคนกลับต้องเงียบลงเมื่อจู่ๆนักโทษสาวหน้าอ่อนพูดกับตัวเองเสียงดังขณะนั่งอยู่กับพื้น
"ปีนี้ปีอะไรนะ อ๋อ! ๆ ๆ"
"ติดห้าปีกว่า เพิ่มไปเป็หกเจ็ดปีโอเคไหมล่ะ"
"ตอนนั้นหุ่นจะสวยไหมล่ะ"
ตุบ! ๆ ๆ นักโทษหญิงที่ปาบอลเดินมาก้มหน้าต่ำ เอามือจิกหัวมาริสสาแล้วะโใส่หูของเธอเสียงดังลั่นสนาม
"นี่มืงบ้าเหรอวะ"
เปรี้ยงงง! จู่ๆมาริสสาก็เตะหน้าแข้งฟาดหว่างขานักโทษที่จิกหัวเธอ โครม! โอ๊ย! ๆ ๆ หล่อนคนนั้นหงายหลังลงไปนอนกุมเนินสาวของตัวเองในสภาพดิ้นทุรนทุราย
"เอามัน" นักโทษสองคนที่รุมล้อมอยู่ง้างมือรุมตบหน้าเรียวสวย เพี๊ยะ! ๆ
มาริสสายังนั่งตูดจ้ำกับพื้น มุดหัวลอดใต้หว่างขาสาวจนนึงแล้วลุกขึ้นยืน ทำให้บ่าขอเธอแบกร่างนางคนนั้นลอยยกขึ้นก่อนจะทุ่มไปข้างหลังเหมือนท่ามวยปล้ำในทีวี
โครมมม! กร๊อบ! เสียงกระดูกสาวนางนั้นหักขณะที่ร่างฟุบหน้าสลบเหมืดคาพื้นปูน แต่ไม่รู้ว่ากระดูกกระเดี้ยวชิ้นไหนหัก
"ผู้คุม ผู้คุมคะ" นักโทษเมย์เอามือจับแว่นตาและหันหน้าะโไปรอบทิศ
นักโทษคนอื่นๆถอยหนีแล้วก่อตัวเป็วงล้อมเหตุการณ์เพราะไม่อยากเข้าไปเอี่ยวการทะเลาะวิวาทที่อาจทำให้โดนคดีเพิ่ม
"มืงงง" นักโทษสาวร่างใหญ่ชี้หน้ามาริสสาแล้ววิ่งเข้าหาแบบตรงๆ
"ฮิ! ๆ มาริสสาแสยะยิ้มก่อนจะวิ่งสไลด์ลอดขาสาวร่างท้วมที่ดูเหมือนทอม พอมาอยู่ข้างหลังหล่อนแล้วมาริสสาก็ยืนขึ้น เอาแขนรัดคอนางแล้วหมุนตัวหันหลังกลับ ก้มหน้ากระชากร่างกายที่หนาใหญ่กว่าตัวเองทุ่มข้ามบ่ามาข้างหน้า
โหยยย! สาวคนนั้นร้องลั่นขณะที่ร่างกายลอยละลิ่วข้ามหัวมาริสสา โครมมม! หน้าของหล่อนร่วงลงไปอัดกับพื้นปูนแข็งๆจนปากแตกเืไหลนอง ร่างแนบพื้นในท่านอนคว่ำ
"หยุด"
"หยุดอยู่ตรงนั้น น.ญ.02452"
ผู้คุมชายสองคนวิ่งมาจ่อกระบองไฟฟ้ากับลำคอมาริสสา พอเธอยกมือประสานท้ายทอยแล้วคนนึงก็กดบ่าเธอให้คุกเข่าลง อีกคนวิ่งมาข้างหลังแล้วจับแขนไพล่หลังก่อนจะใส่กุญแจมือ
"ลุกขึ้น ไปห้องขังเดี่ยว" ผู้คุมที่แก่กว่าอีกคนเอ่ย
"คุณมาใหม่หรือคะ ไม่เคยเห็นหน้าเลย" มาริสสาลุกเดินและถามผู้คุมอีกคนที่หนุ่มกว่าคนแรก
"ฉันอยู่ที่นี่ตั้งนานแล้ว เธอนั่นแหละหน้าใหม่"
"คุณแม่แฟนรึยังคะ มีลูกมีเมียแล้วไหม" มาริสสาเอ่ยถามผู้คุมหนุ่มที่ลากโซ่ล่ามกุญแจมือเธออยู่
"หุบปากไป รีบๆเดินตามเขาไป" ผู้คุมคนแก่ๆตะคอกสั่งและเอาไม้กระบองฟาดตูดงอนใหญ่กลมกลึงดังป่าบ!
โอ๊ย! มาริสสาสะดุ้งโหยงและร้องลั่น เธอรีบเดินตามผู้คุมหนุ่มหล่อร่างสูงจนแทบจะกึ่งเดินกึ่งวิ่ง
สองหนุ่มพา น.ญ. เดินลงบันใดชั้นใต้ดินเพื่อไปสู่ห้องขังเดี่ยว
"โอย! จะไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกแล้วเหรอ"
"เพิ่งได้ออกมาสูดอากาศวันแรกเองนะมาริสสา"
"นี่เธอคุยกับตัวเองรึ" ผู้คุมแก่ที่เดินตามหลังถาม
"เปล่าค่ะ"
จู่ๆมาริสสาก็หยุดเดิน กระตุกโซ่ที่ล่ามแขนจนหนุ่มข้างหน้าหันมา เธอส่งยิ้มให้เขาจากนั้นก็เหลียวหลังไปมองผู้คุมอีกคนที่แก่กว่า
"คุณคะ คุณป๋า หนูปวดฉี่ค่ะ พาไปห้องน้ำทีได้ไหม คะ"
"จริงๆเหรอ" ผู้คุมหล่อหน้าละอ่อน
"อย่าตุกติกนะ" ผู้คุมร่างใหญ่
"จริงค่ะ หรือจะให้หนูฉี่ตรงบันไดเลยก็ได้นะคะ"
"มา ๆ ๆ เคิร์ฟ รีบพาเธอมา" ผู้คุมแก่สั่งแล้วเดินนำหน้า
มาริสสากึ่งวิ่งกึ่งเดินตามผู้คุมทั้งสองคนมายังห้องอาบน้ำที่ใกล้ที่สุด พอพวกเขาแกะกุญแจมือออกแล้วยืนรอข้างนอกเธอก็เดินมายืนเงยหน้ามองสองหนุ่มที่ดูต่างวัยราวกับรุ่นพ่อและรุ่นลูก
"มีอะไร02452" ผู้คุมหนุ่มก้มหน้าเอ่ยเสียงดุดัง
"คือ หนูกลัวผีค่ะ นั่งในห้องน้ำคนเดียวไม่ได้ คุณสองคนเข้าไปส่งทีได้ไหมคะ"
สาววัยยี่สิบต้นๆเงยหน้าและส่ายเอวบิดสะโพก พยายามทำท่าทางยั่วยวนแบบสุดๆ
อึก! ผู้คุมรุ่นพ่อกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เป้ากางเกงตุงโด่ขึ้นมาพลันใด
"มันไม่ได้นะเธอ" ผู้คุมหนุ่มไฟแรงตะคอกใส่ใบหน้าเรียวเล็กจนผมหน้าม้ามาริสสาปลิวไหว
"ก็หนูกลัวผี แล้วหนูก็ร้อน เผือคุณสองคนเข้ามาด้วยหนูจะให้ช่วยถือเสื้อกับกางเกงที่ถอดไว้น่ะค่ะ"
มาริสสาเอ่ยและแกะกระดุมเสื้อสีส้ม เปิดสองเม็ดบนออกจนเห็นเสื้อชั้นในสีขาวที่พองโตด้วยสองเต้าใหญ่
"เธอนี่มัน" ผู้คุมหนุ่มหน้าหล่อง้างกระบองจะฟาดตูดสาวสวย
"อะแฮ่ม! หยวนๆให้น้องเค้าหน่อยเถอะเคิร์ฟ" ผู้คุมรุ่นพ่อหันมาปรามรุ่นน้องไฟแรง
ฮิ! ๆ มาริสสาหัวเราะชอบใจก่อนจะวิ่งตัวปลิวเข้าห้องน้ำ
"จะเข้าไปส่งเธอฉี่จริงๆเหรอครับ" เคิร์ฟเอ่ยและหันซ้ายหันขวามองหากล้างcctv
"หุบปากแล้วตามเข้ามาเถอะน่ะ" ผู้คุมรุ่นใหญ่ตอบแล้ววิ่งตามเข้ามา
แอ๊ดดด! มาริสสาเดินผ่านห้องน้ำต่างๆที่มีผนังเปิดด้านล่างเหมือนกับห้องน้ำในห้างสรรพสินค้า เธอดันประตูห้องในสุดเปิดแล้วเข้ามายืนถอดเสื้อ หันหลังพิงประตูแล้วโยนเสื้อข้ามออกมาให้ผู้คุมทั้งสองคนรับ
"ถอดแล้วค่ะ ถือไว้นะคะ"
สาวสวยเอ่ยแล้วก้มถอดกางเกง จับกางเกงขายาวสีส้มโยนตามออกมา
ตุ๊บ! ๆ ๆ โอ่ย! ๆ เสียงฝีเท้าผู้คุมสองคนวิ่งรับผ้ากันชุลมุน
ฟุ้บ! ๆ จู่ๆมาริสสาก็ปาเสื้อชั้นในออกมาอีกหนึ่งชิ้น
"หัวหน้า ๆ รับๆ" ผู้คุมหล่อเอ่ย
"ฉันขอ ๆ เคิร์ฟฉันขอนะ" ผู้คุมรุ่นใหญ่เอ่ยแล้วเเย่งชั้นในจากมือลูกน้องมากำขยำก่อนจะก้มหน้าซบผ้าลายลูกไม้สีชมพู
ฟ่อด! ๆ เขาสูดดมกลิ่นเสื้อชั้นในสาวในต่อหน้ารุ่นน้องแบบหื่นสุดๆ
"โหพี่จอน เอางี้เลยเหรอ" รุ่นน้องไฟแรงอึ้ง รุ่นพี่เอาเสื้อในยกขึ้นมาอัดกับหน้าหล่อๆของรุ่นน้องตัวเอง
ฟื่ด! ๆ รุ่นน้องหายใจไม่ออกจึงสูดกลิ่นสาวจากเสื้อชั้นในเข้าเต็มปอด
"แล้วมันดีไหมล่ะเคิร์ฟ แกว่ามันดีไหมล่ะ" รุ่นพี่ถาม
"อ๊าาา! มันก็ไม่เลวนะพี่จอน"
"อยากได้กางเกงในกันไหมคะ" นักโทษหญิงเอ่ยขณะก้มหน้ามองลอดประตูห้องน้ำออกมา
"เอาสิ ๆ" ผู้คุมจอน
"แต่ต้องมีของมาแลกนะคะ" มาริสสา
"อะไรล่ะ เธอรีบบอกมาสิ" ผู้คุมเคิร์ฟ"
"คืนนี้เอาครีมทาผิวมาให้หนูนะ กับไฟฉายแท็บเล็ตแล้วก็ข้าวกล่องจากข้างนอก"
"ไม่ได้หรอก" เคิร์ฟ
"เอาเตียงนอนนุ่มๆเข้ามาด้วย แล้วก็มานอนกับหนูด้วย"
"ได้สิ" จอน
"ตกลงได้ไหมคะ"
"ได้สิ สบายมาก" เคิร์ฟ
"ถ้าพี่เอามาครบแล้วพี่ขอนอนกับน้องทั้งคืนเลยได้ไหม" จอน
"ได้สิคะพี่ขา"
95K
