แม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ

     ชิวชิวกับคุณตา คุณลุง อาเล็ก และพวกพี่ๆ ใช้เวลาเดินทางกลับหมู่บ้านเพียงแค่ ชั่วโมงกว่าๆ เท่านั้นเพราะถนนหนทางไม่มีรถยนต์ใดๆ กันเลยทำให้การเดินทางสะดวกสบาย และเจ้ายานยนต์ทั้งสองคันก็จะขับความเร็วแตกต่างกันไปถ้าพื้นที่ทางตรงและไม่มีสิ่งกีดขวางมันจะเพิ่มความเร็วขึ้น แต่ถ้าหนทางด้านหน้าเป็นทางเลี้ยวคดเยอะ และมีสิ่งกีดขวางมันจะชะลอความเร็วเช่นกัน

     ชิวชิว ชอบยานยนต์ระบบอัตโนมัติที่มีความปลอดภัยสูงแบบนี้มากเลยทำให้ลดอุบัติเหตได้เยอะและยังถึงที่หมายได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้นด้วย โดยที่คนโดยสารมาสามารถพักผ่อนกันได้อย่างเต็มที่ไม่จำเป็นต้องใช้สายตามองทาง และท้าเหยียบคันเร่งให้เมื่อย

 เมื่อยานยนต์ทั้งสองคันเลี้ยวเข้ามาในหมู่บ้านหยางจาง กันแล้วเด็กๆ และพวกผู้ใหญ่ที่นั่งละแวกนั้นก็ทำตาโตมองเจ้าหนอนเทายานยนต์คันใหม่กันตาไม่กระพริบเลย

     “ดูพวกเขาทำหน้ากันสิครับ”พี่รองตงตง

     “ตอนพวกเราออกไปก็มียานยนต์แค่คันเดียว แต่ขากลับมีเพิ่มมาอีกคันย่อมทำให้ทุกคนสงสัยกัน แถมดูเจ้าหนอนเทาคันนี้สิคันยาวมากๆ เลยด้วย”พี่ใหญ่ชุนชุน

     เด็กๆ ที่อยู่ใกล้ลานจอดรถของหมู่บ้านวิ่งเข้ามาที่ยานยนต์คันใหม่อย่างรวดเร็ว มองความยาวของมันอย่างตกตะลึง และส่องตรงประตูว่าด้านในมีใครกันบ้างแน่นอนพวกเขาไม่มีทางเห็นได้

    คุณลุงเฟยอวี่ คุณลุงลู่เฟิน บอกให้เด็กๆ ออกห่างจากประตูกัน สักพักประตูค่อยๆ เปิดออกก็เจอกลุ่มคนที่พวกเขาคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว

    “คุณตาลู่คง กับพวกพี่ๆ น้องเล็กนี่”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 1

   “ยานยนต์คันสีเทาย๊าวววววยาววววว……คันนี้ของใครกันครับคุณตาลู่คง”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 2

    เมื่อเด็กๆ ในหมู่บ้านเอ่ยถามขึ้นมา คุณตาลู่คงก็ตอบไปตามความจริงเลยว่ายานยนต์สีเทาคันนี้ชิวชิวเจอที่กองทิ้งของเสียในเมืองเจียวเซินมา

     แค่ได้ยินว่าดาวนำโชคของหมู่บ้านเจอยานยนต์คันใหม่อีกคันหนึ่งเด็กๆ ก็รีบวิ่งไปกระจายข่าวบอกต่อๆ กันอีกครั้งจนรู้กันทั่วทั้งหมู่บ้านแล้วตอนนี้ ต่างก็พากันมาดูเจ้ายานยนต์คันใหม่กันเต็มลานจอดรถกันไปหมด

     ทุกๆ คนในหมู่บ้านกำลังรวมตัวกันอยู่ตรงลานจอดของหมู่บ้านอีกครั้ง เพื่อดูยานยนต์คันที่ 3 ของหมู่บ้านกันอย่างตื่นเต้น

     ทางด้านยานยนต์คันแรกที่ไปเมืองหลวงใหญ่ก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านแล้วเช่นกัน และพวกเขาทั้งหมดก็สังเกตเห็นยานยนต์แปลกๆหนึ่งคัน ที่กำลังจอดคู่กับยานยนต์คันที่ 2 ของหมู่บ้าน

     คุณปู่ คุณตา และคุณพ่อของชิวชิวต่างมองหน้ากัน และนึกไปว่าคงไม่ใช่อย่างที่พวกเขากำลังคิดกันอยู่ใช่ไหมว่าเจ้ายานยนต์คันใหม่คันนี้จะเป็นชิวชิวที่หามาได้อีกแล้ว

     สรุปเป็นว่าตอนนี้ลานจอดรถของหมู่บ้านหยางจาง กลายเป็นที่ประชุมฉุกเฉินกับพวกเขาทุกคนอีกครั้ง ไม่ว่าจะพูดถึงเรื่องยานยนต์คันใหม่ และก็จำนวนเงินที่ขายของได้ในวันนี้ 100 ล้านหยวนด้วย

    ทุกคนในหมู่บ้านต่างดีใจและตกตะลึงไปพร้อมๆกัน มันเป็นเรื่องดีที่เกิดขึ้นมาอีกแล้ว และอีกเรื่องหนึ่งก็คือการจะโอนเงินให้ทุกครอบครัวเป็นเงิน 100,000 หยวนเอาไว้เป็นทุนสำรองของพวกเขาอีกด้วย

     “ว้าว 100 ล้านหยวนล่ะน้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยซี่ย

     “พวกเรารวยกันแล้วใช่ไหมคะ”อาเล็กเจียงเจียง

     “จริงๆ แล้วก็เหลือไม่ถึง 100 ล้านหยวนแล้วนะคะ เพราะว่าเราจะต้องแบ่งรายได้ในส่วนนี้ออกไปให้เท่าๆ กันทุกครอบครัวและเหลือไว้บางส่วนสำหรับส่วนกลางไว้ทำทุนสำหรับหมู่บ้านของเรา”ชิวชิว

     “จริงด้วยสินะ”พี่ใหญ่ชุนชุน

     “แต่ถึงยังไงแล้วเงินก้อนนี้ก็ช่วยพวกเราทุกคนในหมู่บ้านให้มีเงินเก็บเพิ่มนะคะ ถึงจะไม่มากที่จะใช้จ่ายได้หลายปี แต่ว่าเราจะหารายได้เพิ่มขึ้นมากันอีกเรื่อยๆ จะได้ไม่ต้องไปยุ่งกับเงินเก็บก้อนนี้กัน”ชิวชิว

    “ใช่แล้วน้องเล็ก พวกเราจะออกไปหารายได้กันบ่อยๆในทุกๆวัน”พี่รองตงตง

     ในระหว่างที่เด็กๆ กำลังคุยกันอยู่พวกผู้ใหญ่ก็กำลังปรึกษาเรื่องต่างๆด้วยเช่นกัน รวมทั้งเรื่องแหวนสื่อสารที่ได้มาถึง 208 วงว่าจะให้ผู้ใดได้ใช้กันบ้าง

     “ดีนะวันนี้พึ่งเป็นวันแรกที่พาทุกคนเข้าเมืองหลวงและซื้อมือถือแค่ไม่กี่สิบเครื่องเท่านั้น”คุณปู่

     “ไม่อย่างงั้นคงจะเสียดายเหมือนกัน ถ้าเราซื้อมาทีเดียวและมาได้แหวนสื่อสารทีหลังเนี่ย”คุณตา

     “ชิวชิว เป็นดาวนำโชคจริงๆนะครับคุณพ่อ คุณลุง ผมเองยังรู้สึกงงๆ อยู่เลยไม่คิดเลยว่าจะเจอยานยนต์ทีเดียวถึง 6 คัน ไหนจะแหวนสื่อสารพวกนี้อีกราคามันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะครับวันนี้พวกเราเข้าร้านอุปกรณ์สื่อสารกัน ผมเห็นเลยว่าเจ้าแหวนแบบนี้มันราคาอยู่ที่ 50,000 หยวนได้มันแพงมากครับและเกมส์ AR/VR พวกนี้อีกราคาเป็นหลักล้านหยวน”คุณพ่อของชิวชิว

     “ชิวชิว หาเจอของพวกนี้ในเวลาแค่ 3-4 ชั่วโมงเท่านั้น ต่างจากพวกเราจริงๆ ที่บางทีทั้งวันยังได้ของไปขายไม่กี่พันหยวนเท่านั้น”คุณตาลู่คง

     ทุกๆ คนต่างพูดคุยถึงหัวข้อที่ไม่แตกต่างกันมากนักในตอนนี้แต่ว่าชิวชิวนั่นพึ่งจะนึกขึ้นได้ว่านางนั้นลืมบางอย่างไว้ในยานยนต์คันใหม่น่ะสิ ชิวชิวซอยขาสั้นวิ่งไปด้านหน้าบริเวณที่ยานยนต์จอดอยู่แต่ไม่ได้ไปใกล้มาก เพราะระยะการใช้รีโมทนาฬิกาของยานยนต์สามารถเปิดออกได้ เมื่อประตูยานยนต์เปิดออกอีกครั้งชิวชิวตะโกนว่า

     “หวงเซ่อ ลวี่เซ่อ ออกมาเร็วเข้า”ชิวชิว ป้องปากตะโกนส่งเสียงดัง เพื่อจะให้ทุกคนได้ตกตะลึงกันอีกรอบกับสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของนาง 

     สิ้นสุดเสียงของชิวชิว ก็มีอะไรบางอย่างวิ่งอย่างรวดเร็วออกจากยานยนต์ที่พวกเขาเห็นสีสะท้อนแสนจากพวกมันจนแสบตากันเลย

     “หุ่นยนต์ ม้าโพนี่” ทุกๆ คน

     เจ้าหวงเซ่อ และเจ้าลวี่เซ่อยืนเด่นเป็นสง่า อยู่ข้างๆ นายของมันอย่างสง่างาม

    พวกเด็กๆ ต่างวิ่งกรูเข้ามารุมล้อมดูของชิ้นใหม่ในหมู่บ้านอย่างครึกครื้น ส่วนพวกผู้ใหญ่น่ะเหรอก็มองตาค้างกันไปอีกรอบ

     “ชิวชิว ตะโกนเรียกอะไรคะ❔❔นั่นมัน…….”คุณแม่ของชิวชิวยังเอ่ยไม่หมดประโยคเจ้าสิ่งที่ลูกสาวคนเล็กของนางเรียกก็วิ่งออกมาให้ได้เห็นแล้วว่ามันคืออะไรกัน

     “หะ……หุ่นยนต์ ม้าโพนี่”คุณป้าเจียวจิน

     คุณย่า คุณยาย คุณแม่ และคุณป้าของชิวชิว ที่กำลังขอตัวแยกออกมาเพื่อเตรียมของว่างและอาหารเย็นให้กับทุกๆ คน ถึงกับยืนนิ่งอยู่กับที่มองไปที่หุ่นยนต์ม้าโพนี่

     คุณตาลู่คง และคุณลุงอวี่เฟย คุณลุงลู่เฟินพึ่งจะนึกขึ้นได้ว่าลืมบอกทุกๆ คนไปว่าเจอสัตว์เลี้ยงหุ่นยนต์ ม้าโพนี่อีกสองตัวด้วย

     ชิวชิว เริ่มบอกให้เด็กๆ ในหมู่บ้านเข้ามาสแกนใบหน้าให้เจ้าหวงเซ่อ และลวี่เซ่อจดจำไว้ เพราะพวกเขาสามารถใช้พวกมันได้เวลาออกไปด้านนอกหรือว่าเข้าไปในป่า หรือขึ้นภูเขาพวกมันจะสามารถผ่อนแรงได้เยอะและที่สำคัญมันมีระบบป้องกันภัยให้กับทุกคนด้วย 

     “เดี๋ยวหลังจากเด็กๆ เสร็จกันแล้วต่อไปก็พวกเรานะไปต่อแถวให้หวงเซ่อ ลวี่เซ่อจดจำใบหน้ากันด้วนะ”คุณตาลู่คง

     เมื่อเสร็จสิ้นการโปรแกรมจดจำใบหน้าคนในหมู่บ้านทั้งหมดแล้ว ทีนี้พวกเด็กๆ ขอลองขึ้นขี่และนั่งตรงที่บรรทุกของด้านหลังด้วยอย่างตื่นเต้น

     ตอนนี้กลุ่มเด็กๆ แยกมาสนุกกับเจ้าหวงเซ่อ และเจ้าลวี่เซ่อและเกมส์ AR/VR สลับสับเปลี่ยนกัน

     กลุ่มคุณตา คุณปู่ คุณพ่อ คุณลุงก็ยังคงคุยปรึกษากันหลายๆ เรื่องในการจัดการเรื่องเงินกองกลางว่าจะนำไปลงทุนในส่วนไหนต่อ และต้องซื้อเมล็ดพืชทางการเกษตรเพิ่มเติมหรือไม่

     ส่วนกลุ่มคุณย่า คุณยาย คุณแม่ และคุณป้า แยกกันไปทำอาหารให้กับทุกๆ คนกัน เพราะวันนี้ถือว่าเป็นวันดีอีกวันจึงจะทำขนมให้เด็กๆ ได้ทานเพิ่มกันอีกหนึ่งอย่างด้วย

 วันนี้ถือว่าทุกคนได้พักผ่อนกันเร็วขึ้น อาหารก็เสร็จเรียบร้อยกันแล้ว จึงร้องเรียกเด็กๆให้พากันมานั่งกินอาหารเย็นพร้อมๆกันทั้งหมู่บ้านอีกครั้ง

     โต๊ะของกลุ่มพวกเจ้าซาลาเปาน้อยๆ ที่เด็กโตจะต้องเดินผ่านกันไปนั้น พวกเขาบางคนย่อมจำได้ว่าใครชื่ออะไรกันบ้างต่างก็ร้องเรียกทักทายกัน แต่ที่ทักทายกันแบบรัวๆ คงไม่พ้นชื่อสั้นๆ ที่เรียกง่ายๆ แบบนี้

     “ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว”

     “ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว”

     “ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว”

     “..................”ชิวชิว 

     “ทีคนอื่นทำไมเรียกชื่อเขาชัดกันหมดฮะ เจ้าตัวจิ๋วทั้งหลาย ทีชิวชิวนะเฮ้อ……….”ชิวชิว บ่นพึมพำ       

     “เด็กๆ มาตรงนี้ลูกโต๊ะนี้ว่างอยู่”คุณแม่ของชิวชิว

     “ค่ะ” “ครับ”

     พอเด็กๆมาถึงที่โต๊ะและนั่งกันเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว ก็เริ่มวางอาหารกันบนโต๊ะเลยไม่รอช้า ชิวชิวเห็นด้านในที่มีโต๊ะวางไว้สำหรับอาหารที่ทำเสร็จ และเรียงรายอยู่เต็มไปหมดไม่ว่าจะกับข้าวหรือผลไม้ แต่ที่สะดุดตานางก็เจ้าก้อนกลมๆ สีขาวจานนั้นต่างหากเล่ามีเยอะด้วย 

     ชิวชิว ตาเป็นประกายออกมาไม่ละสายตาไปจากเจ้าก้อนขาวๆ นั่นเลยมันคืออะไรกันนะ❔❔ นางแน่ใจว่าไม่เคยกินมาก่อนแน่ๆ ขนมของคนจีนประเภทนี้น่ะ หรือว่าอาจจะคล้ายๆ ขนมบางอย่างจากโลกเก่าก็เป็นได้

     “พี่สาว อาเล็ก ดูตรงโต๊ะนู้นสิคะเจ้าก้อนกลมขาวๆ น่ากินมากเลย”ชิวชิวอดใจไม่ไหว และเอ่ยปากถามเพราะอยากรู้ว่ามันคือขนมอะไรกัน

    “นั่นน่ะเหรอ ก็เค้กข้าวไงคะหลานเล็กรอบนี้คุณแม่ทำโรยงาดำด้วยล่ะ”อาเล็กเจียงเจียง

     “เค้กข้าว”ชิวชิว จำชื่อขนมนี้เอาไว้ในใจเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

     “รอบหน้าเราให้คุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า เปลี่ยนเป็นโรยลูกเกดกันดีไหมน้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

     เด็กๆ เมื่อเห็นเค้กข้าวกันแล้วก็ตาเป็นประกายแข่งกันเลยกับข้าวที่ค่อยๆวางเรียงบนโต๊ะมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครสนใจกันสายตาอยู่ที่เค้กขาวสีขาวกลมๆ ล่อตาล่อใจพวกเขาอยู่      

1.เค้กข้าว(โรยงาดำ) 

วัตถุดิบ

ข้าว(หรือแป้งข้าวเหนียว) 200 กรัม

แป้งสาลี 50 กรัม

น้ำตาลทรายขาว 50 กรัม

ยีสต์ 3 กรัม

น้ำเปล่า 100 กรัม

งาดำ (ใช้ก็ได้ไม่ใช้ก็ได้)

ลูกเกด (ใช้ก็ได้ไม่ใช้ก็ได้)
 

วิธีทำ

1.ล้าง [ข้าว] 200 กรัมและแช่ไว้ประมาณ 4 ชั่วโมง (สามารถแช่ข้าวไว้ค้างคืนล่วงหน้าแล้วใส่ในตู้เย็น)

2.ใส่ [ข้าว] ที่แช่ลงในเครื่องปั่นผลไม้ เติม [น้ำ] 100 กรัม

3.เท [น้ำนมข้าว] ลงในชาม ใส่ [น้ำตาลทรายขาว] 50 กรัม, [ยีสต์ที่ทนต่อน้ำตาลสูง] 3 กรัม และ [แป้ง] 50 กรัม คนให้เข้ากัน ถ้าทำด้วยแป้งข้าวเหนียวให้ใช้แป้งข้าวเหนียว 200 กรัม + ยีสต์ 3 กรัม + น้ำตาล 40 กรัม + แป้ง 50 กรัม + น้ำ 220 กรัม คนให้เข้ากัน]

4.คนจนไม่มีก้อนและเป็นเนื้อเนียน คลุมด้วยฝาหรือพลาสติกแรปแล้วปล่อยให้ยีสต์ทำงานแป้งพองขึ้นเป็นสองเท่า (ประมาณ 40 นาที) (น้ำนมข้าวจะข้นกว่าเล็กน้อย ข้นกว่าโยเกิร์ตนิดหน่อย ถ้าบางไปนึ่งอาจจะไม่ฟูและติดฟันง่าย)

5.คนอีกครั้งเพื่อไล่ลมออก และเตรียมพาชนะทาน้ำมันที่ก้นและรอบๆ (คุณยังสามารถใส่กระดาษน้ำมันไว้หนึ่งชั้นเพื่อป้องกันการเกาะติดโดยไม่ต้องทาน้ำมัน) เท [น้ำนมข้าว] ลงไป แล้วเขย่าสองสามครั้งเพื่อ ลบฟองอากาศ

6.ใส่ในหวดและปล่อยทิ้งไว้สักพักใช้เวลาประมาณ 15 นาที

7.นึ่งด้วยไฟแรง พอเดือด ใส่น้ำลงในหม้อ นึ่ง 20-25 นาที ปิดไฟ เคี่ยวประมาณ 5 นาที แล้วแต่งหน้าด้วย [งาดำ] (ถ้าจานลึกให้นึ่งสักครู่ ถ้าตื้นให้นึ่งให้น้อยลง)

########

     “เด็กๆ กินข้าวก่อนคะ เดี๋ยวเค้กข้าวยังไงก็ได้กินกันแน่แต่ต้องกินข้าวให้หมดก่อนนะ”คุณแม่ของชิวชิว

     “ค่ะ” “ครับ”

    เด็กๆ ขานรับแม้จะตัดใจยากที่จะละสายตาจากเค้กข้าวกลมๆ ขาวๆ พวกนั้นก็ตามที แต่พอหันมาสิ่งแรกที่ชิวชิวเจอก็คือ 

     “ตีน ❕❕❕”ชิวชิว ตะโกนสุดเสียงอย่างดีใจที่เจอ “ตีน….ไก่”❔❔❔

     “ตีนไก่ ตีนไก่ ตีนไก่ล่ะ”ชิวชิว ยิ้มดีใจอย่างที่สุดมันคือหนึ่งในของโปรดของนางเลยตอนอยู่โลกเก่านางชอบกินมากไม่ว่าจะเป็นต้มยำ ทอด ย่าง หรือยำ ก็นะมันแทะเพลินมากเลย   

########       

2.ตีนไก่ราดน้ำมันพริก

วัตถุดิบ 

ตีนไก่ 1000 กรัม

หัวหอม

ขิง

มะนาว

ผักชี

กระเทียม

ไวน์

เกลือ

น้ำตาล

น้ำส้มสายชูหมัก

ซีอิ๊ว

พริกไทย

น้ำมันพริก

พริก

วิธีการทำ

1.ลวกเท้าไก่ ใส่ขิงฝาน เทไวน์ปรุงอาหาร ต้มประมาณ 5 นาที ใส่น้ำแข็งให้เย็น

2.หั่นพริก หั่นผักชี สับกระเทียม และฝานมะนาว

3.ใส่น้ำมันไก่ชวนเจียว การบริโภคน้ำมัน ซีอิ๊วขาว น้ำส้มสายชู พริกไทยขาว เกลือ น้ำตาล และเครื่องปรุงอื่นๆ ลงในชาม แล้วบีบน้ำมะนาวในปริมาณที่เหมาะสม

4.ใส่ตีนไก่ลงไปคลุกเคล้าให้เข้ากัน แช่เย็น 4 ชม. ก็อร่อย

 ##

3.Fengming Nine Heavens凤鸣九天—（吃九天瘦九斤）

วัตถุดิบ

อกไก่ 500 กรัม

งาขาว 5 กรัม

ซีอิ๊ว 10 กรัม

พริกป่น 20 กรัม

เกลือ 10 กรัม

พริกไทย 5 กรัม

ซีอิ๊วดำ 8 กรัม

ผงยี่หร่า 8 กรัม
 

วิธีทำ

1. ล้างอกไก่แล้วหั่นเป็นชิ้น ๆ (อย่าซื้อแบบแช่แข็งจะดีกว่า) 

2. ใส่ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ ไวน์สำหรับทำอาหาร และพริกไทยป่น (ตามปริมาณ) 

3. คนให้เข้ากัน เติมน้ำได้นิดหน่อยตามความเหมาะสมผสมจนข้น (นี่คือประเด็นสำคัญ) 

4. ปิดด้วยพลาสติกแรปแล้วหมักไว้ 20 นาที 

5. เนื่องจากเป็นอาหารลดไขมัน จึงไม่มีการเติมแป้งระหว่างกระบวนการหมัก

6. ยังคงวิธีเดิม ตั้งกระทะด้วยน้ำมันเย็น (น้ำมันมะกอกสำหรับลดน้ำหนัก) ใส่ไก่ที่เพิ่งหมักไว้

7. ผัดจนเปลี่ยนสี ใส่งาขาว ผัดจนสุก อย่าใช้เวลานานเกินไป

8. ขั้นตอนสุดท้าย ใส่พริกป่น ผงยี่หร่า เกลือ 8 กรัม ผัดให้เข้ากัน

 ###

4.ถั่วผัดซอส

วัตถุดิบ

ถั่ว

ซีอิ๊ว 

ซอสหอยนางรม

เต้าเจี้ยว

กระเทียม

พริก
 

วิธีทำ

1.หั่นถั่วให้พอดีไม่ยาวเกินไป

2.หั่นพริก(แล้วแต่ชอบ) และสับกระเทียมรอไว้

3.ใส่เต้าเจี้ยว 1 ช้อนโต๊ะ ซีอิ๊วขาว 1 ช้อนโต๊ะ ซอสหอยนางรม 1 ช้อนโต๊ะ และน้ำ 2 ช้อนโต๊ะลงในชามเพื่อทำซอส

4.ตั้งน้ำมันในกระทะ เจียวกระเทียมสับให้หอม ใส่ถั่ว ผัดจนสีเปลี่ยนไป

5.เทซอสลงไป คนให้เข้ากัน ปิดฝาและเคี่ยวเป็นเวลา 1 นาที และโรยพริกแต่งหน้า

 ###

5.ข้าวตุ๋นHuaishan มีทโลฟ  

วัตถุดิบ

ข้าว ข้าวโอ๊ต ข้าวดำ (8:1:1)

มันเทศสีม่วง

ต้นหอม

ซีอิ๊ว

ไวน์

เนื้อหมู

ซีอิ๊ว

เครื่องปรุงรสเนื้อหมัก

แป้ง
 

วิธีทำ

1.สับหมู และใส่เครื่องปรุงรสหมักผสมให้เข้ากัน

2.ปลอกเปลือกมันเทศม่วง และหั่นมันเทศม่วงเป็นชิ้นๆ

3.เลือกข้าวที่จะใช้ว่าชอบข้าวแบบไหน และล้างให้สะอาด

4.เติมน้ำลงไปให้พอดีตัวข้าว และใส่มันเทศม่วงลงไป

5.และใส่เนื้อหมูสับด้านบนกดปุ่มหุงข้าว

6.เมื่อสุกแล้วใครที่ชอบออกรสเค็มให้เติมซีอิ๊วเพิ่มอีกนิดหน่อย และโรยด้วยต้นหอม

#####

     นอกจากตีนไก่ที่อยู่ตรงหน้าชิวชิวพอดี แล้วข้างๆ กันก็เป็นไก่อบซอสโรยงา ส่วนจานถัดไปก็คือผัดถั่วธรรมดานี่เองแต่น่ากินมากเลย ทุกอย่างมีกลิ่นหอมมากจริงๆ 

    และสุดท้าย ท้ายสุดก็คือข้าวที่คุณแม่กำลังจะตักให้ชิวชิว และเด็กๆ ทั้งหมดก็คือข้าวผัดที่มีสีม่วง

    “ว้าว ข้าวผัดสีม่วง”ชิวชิว มองอย่างสนใจคนที่นี่ไม่โรยผักชีเหมือนเราแฮะ แต่ใส่ต้นหอมอย่างเดียว❔❔❔

    ชิวชิว ไม่รอช้าเมื่อข้าวมาอุปกรณ์ครบก็ใช้ตะเกียจคุ้ยข้างอย่างรวดเร็ว นางเริ่มเรียนรู้การใช้ตะเกียบกินข้าวเหมือนคนโลกนี้แล้ว แต่ถ้าเป็นพวกน้ำแกงยังคงต้องพึ่งพาช้อนอยู่❕❕      

     “หง่ำ……..หง่ำ………..ข้าวผัดอร่อยมากค่ะ”ชิวชิว

     และกินข้าวคำแรกไปแล้ว คำต่อไปก็ต้องเป็นตีน ❕❕ไก่ของโปรดของนางเลย ชิวชิวใช้ตะเกียบคีบตีนไก่มาหนึ่งอันลงชามข้าวผัดม่วงของนาง และพยายามอย่างมากที่จะลองใช้ตะเกียบคีบเข้าปากแต่ว่ามันไม่ใช่น่ะสิ 

     ชิวชิววางตะเกียบลงบนชามข้าวผัดม่วง และใช้มือน้อยๆ ของนางหยิบตีนไก่ขึ้นมา แต่ยังไม่ทันเข้าปากของนางเลยอยู่ดีๆ ก็………….❕❕❕????????

*********************      

เป็นสูตรอาหารจากหูเป่ย จีนแท้ๆจ้าใครอยากลองทำลองเปิดลิ้งค์ดูด้านล่างได้เลยค่ะแต่ว่าเป็นภาษาจีนนะจ้ะ 

*************

     ชิวชิว กลับมาพร้อมแหวนสื่อสาร ยานยานคันใหม่ที่ย๊าวววยาววว และม้าโพนี่ 2 ตัว ส่วนคุณตา คุณปู่ คุณพ่อ กลับมาพร้อมเงิน 100 ล้านหยวน ทุกๆ คนในหมู่บ้านเลยจัดงานฉลองเล็กๆ ขึ้นมาอีกครั้งและกินอาหารพร้อมกัน 

     แต่ทำไมชิวชิวถึงยังไม่ได้แทะตีนไก่ ❕❔ล่ะมันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ❔❔

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://www.douguo.com/cookbook/3204828.html

https://home.meishichina.com/recipe-600668.html

https://www.douguo.com/cookbook/3196231.html

https://www.douguo.com/cookbook/3207024.html

https://www.douguo.com/cookbook/2508466.html

https://www.douguo.com/cookbook/3188163.html

https://www.google.com/search?q=%E9%99%88%E9%86%8B&sourceid=chrome&ie=UTF-8

https://www.google.com/search?q=%E6%96%99%E9%85%92&sourceid=chrome&ie=UTF-8

https://finance.sina.com.cn/wm/2020-10-12/doc-iivhvpwz1615518.shtml