เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยหนึ่ง อเลสเตอร์โครวลีย์

หากใครอ่าน To Aru Majustu Index คงจะทราบเรื่อง อเลสเตอร์โครวลีย์

บิดาของเวทย์สมัยใหม่

เรื่องที่หลายคนอาจจะยังไม่รู้คืออเลสเตอร์ โครวลีย์นั้นไม่ได้ดูถูกศาสนาพุทธแต่ประการใดแต่พัฒนาวิชาการทำสมาธิการตั้งจิตคิดย้อนหลังที่ได้เคล็ดวิชามาจากศาสนาพุทธนิกายเถรวาท

ที่เชื่อเรื่องว่าจุดเริ่มต้นแห่งตัวตนและทุกสิ่งนั้นจะมาจากความคิดที่อยู่ในตัวเรา

วิธีจะเปลี่ยนแปลงตัวเราควบคุมตัวตนก็เพียงแค่ควบคุมความคิดให้คิดย้อนหลังเสีย

ควบคุมความคิดของเราได้ก็ควบคุมทุกอย่างได้

แนวคิดของอเลสเตอร์โครวลี่ย์ไม่ได้แตกต่างกับพุทธเถรวาทในแง่นี้แต่อย่างใด

แบบเดียวกับที่เราเห็นสุดยอดนักเลงอย่างยูสึเกะหรืออิจิโกะกลายเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณที่เก่งที่สุดในจักรวาลของตนเองภายในไม่กี่ปี

เราจะเริ่มรู้สึกตัวว่าการเริ่มต้นมาจากสุดยอดนักเลงแถวบ้านจนกลายเป็นคนที่เก่งที่สุดในจักรวาลเวทย์นั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนัก

แต่ผมคงเก่งไม่ได้ถึงขั้นนั้นถึงได้พยายามฝึกวิชาสกัดใจหรือวิชารวบรวมสมาธิและลมหายใจแบบธรรมดาก่อนที่จะทำแบบขั้นสูงหรือย้อนหลังอย่างอเลสเตอร์โครวลี่ย์

ยืนและเดินให้ได้ก่อนที่จะกระโดดหรือวิ่งคือคติของผม

ถึงเวทย์ในจักรวาลนี้จะมองว่าการเปนชู้กับผีเป็นสิ่งที่เด็กเกรียนที่ไหนทำได้ก็ตาม

ทำเอาผมมึนงงกับสามัญสำนึกของหมอผีผู้มีวิทยาอาคมอย่างอาจารย์คงพอสมควร

ปู๊ด

อาจารย์คงพ่นสุราใส่เรือและเขียนยันต์เรือเหาะที่ทำเสร็จแล้ว

ที่ระหว่างทำไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อยเพราะผมให้พวกลูกน้องและเหล่าบาบูกับบาบอนสลับเวรยามกันเฝ้าระหว่างทำและให้อาหารพวกผีโหงพรายของอาจารย์คงผลัดเวรกันกะละหกชั่วโมงไขว้กันช่วงละหนึ่งชั่วโมงแบบการรักษาความปลอดภัยสถานที่สำคัญ

และการให้อาหารพวกโหงพรายให้พวกเขากินอิ่มไม่เกิดความแค้นต่อเราหากอาจารย์คงเสียชีวิตไปก็คงจะช่วยให้พวกโหงพรายไม่ให้มาทำร้ายผมไม่ได้มากก็น้อย

อาจารย์คงได้ยื่นมือมาผูกลูกประคำห้อยมือให้กับผม

“ภาวนาด้วยลูกประคำนี้และเอ็งจะสามารถควบคุมเรือเหาะเปิดประตูสู่เรือด้านในได้”

อาจารย์คงกล่าว

ผมจะลองถามที่หลังว่าผมจะสามารถเคลือบคริสตัลรอบนอกประคำระดับที่ว่ามีช้างมาเหยียบก็ไม่พังหรือโดนกระสุนปืนก็ไม่เป็นไร

ลูกประคำยังมีผลอยู่หรือเปล่าหากเราเอาคริสตัลมาเคลือบ?