บัลลังก์นาคราช

    ของบริจาคที่ไม่เหมือนใคร

     

    ได้ฤกษ์งาม ยามดี 2 สาวที่หลังจากอาบน้ำพักผ่อนกันเสร็จก็พากันออกมาเดินตลาดเพื่อหาสิ่งของไปบริจาคอย่างที่ใจหวังไว้  

    “อิงแล้วร้านที่ขายพระพุทธรูปอยู่ตรงอ่ะไหน”

    “ฉันจะไปรู้ไหมล่ะตาก็พึ่งมากะแกเนี่ย”

    “อ้าว”

    สองสาวเดินกันไปเถียงกันไปจนคนแถวนั้นมองบางคนมองเพราะชื่นชม บางคนมองเพราะอิจฉาในความงามบางคนมองเพราะความเอ็นดูแต่สองสาวไม่ได้แคร์สายตาใคร ต่างเดินควงแขนกันไปยังจุดมุ่งหมายที่อยากได้

    “ยายจ๊ะร้านที่ขายพระพุทธรูปอยู่ตรงไหนจ๊ะ”

    “ออ...เดินไปอีกสักแยกนึงก็เจอแล้วจ๊ะหนู” 

    “ขอบคุณจ๊ะยาย”

    สองสาวขอบคุณแล้วพากันจูงมือไปยังร้านที่ยายขายผักบอก ทางเล็กๆ เวลารถมอไซค์ขับผ่านต้องดึงแขนกันหลบขอบถนนทันทีเพราะถนนที่นี่แคบมาก 

    “นี่ไงแก เจอแล้วตา”

    ทันทีที่เห็นหน้าร้านตั้งพระพุทธรูปมากมายอิงอิงก็อุทานบอกเพื่อนทันทีอย่างตื่นเต้นที่หาเจอสักที เพราะตนนั้นเริ่มเมื่อยแล้ว

    “๻้๵๹๠า๱ดูแบบไหนครับ”

    พอเข้าร้านก็มีอาแปะวัยกลางคนเดินออกมาต้อนรับแล้วถามในสิ่งที่ลูกค้าอยากได้ 

    “พระพุทธรูปองค์เล็กมีมั้ยคะ”

    “มีครับมีครับทางนี้เลยครับ”

    แปะพาสองสาวเดินไปจุดจุดหนึ่งที่มีพระพุทธรูปองค์เล็กองค์กลางวางเรียงกันอยู่ในตู้เต็มไปหมด สิตาเลือกพระพุทธรูปแบบต่างๆทั้งแบบนั่งขัดสมาธิแบบยืนและแบบนอนไปทั้งหมด 40 องค์ พอสั่งได้ก็จัดการโอนเงิน(เพราะมีเงินสดไม่พอ)แล้วให้อิงอิงเป็๲คนจัดการบอกที่อยู่และนัดเวลาให้เอาไปส่งกี่โมงของวันพรุ่งนี้

    ในระหว่างที่อิงอิงกำลังคุยกับแปะเ๯้าของร้านอยู่นั้นสิตาถือโอกาสนี้เดินชมของในร้านและรอบๆจนไปเจอกับรูปปั้นพญานาคขนาดเล็กวางเรียงกันอยู่ในตู้โชว์เต็มไปหมดเธอต้องดูพญานาคอยู่สักพักจนอาแปะกะอิงอิงเดินเข้ามาแล้วถามว่าสนใจเหรอ  เธอก็บอกสนใจและสั่งไปอีก 30 องค์เพื่อจะเอาไปบริจาคด้วย

    “ตาตาตื่นตื่นๆ”

    “อือออ”

    “ 5:00 น แล้วแกไปอาบน้ำแต่งตัวไปซื้อของกันเดี๋ยวไม่ทันใส่บาตร”

    สิตากระเด้งตัวขึ้นทันทีหลังจากอิงอิงพูดจบ ร่างบางไม่มีความงัวเงียเหลืออยู่สักนิด  มีแต่ความกระตือรือร้นที่จะได้ไปทำบุญ คล้อยหลังที่สิตาวิ่งเข้าไปอาบน้ำโทรศัพท์หรูของร่างนางก็มีไฟกระพริบขึ้นมาไม่หยุดจน อิงอิง  สงสัยกดเข้าไปดูแต่ไม่สามารถดูอะไรได้เพราะไม่รู้รหัสปลดล็อคหน้าจอคืออะไรอิงอิงจึงไม่ก้าวก่ายในการถามแต่จะรอบอกเพื่อนหลังเพื่อนออกมาจากห้องน้ำดีกว่าผ่านไปซัก 45 นาทีจะได้ก็มีร่างบางของสิตาเดินออกมา  จากห้องน้ำที่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากอาบน้ำเสร็จ 

    “โห้   สวยว่ะแกฉันว่าฉันใส่สวยแล้วแกสวยกว่าอีกแกนี่เหมาะกับชุดไทยจริงๆ” 

    ร่างบางยิ้มรับคำชมเพื่อนแล้วเดินไปสำรวจตัวเองที่กระจกใบใหญ่พรางคิดในใจสวยจริงๆ  ทุกอย่างที่ใส่วันนี้ลงตัวหมดทั้งๆที่ไม่ได้ซื้อมาจากร้านเดียวกัน   อิงอิงเดินถือโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปกับเพื่อนสาวที่สนิทกันเพื่อลงโซเชียลอวดใครต่อใคร  พออิงอิงได้ภาพที่พอใจแล้วเธอก็เดินไปนั่งดูรูปที่บนเตียงส่วนสิตาก็หวีผมและทาลิปสติกแบรนด์ดังเพิ่มสักนิดแค่นี้ก็เป็๞อันเสร็จ 

    “เออตาเมื่อตอนแกไปอาบน้ำอ่ะ  ฉันเห็นไฟขึ้นมาจากโทรศัพท์แกด้วยแต่ไม่มีเสียง”

    ร่างบางจับโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมากดเปิดดูตามที่เพื่อนบอก

    “เออแจ้งเตือนจากบันทึกนะปีที่แล้วฉันบังเอิญไปดูดวงแล้วเขาทักมาว่าวันนี้เดือนนี้ปีนี้ฉันจะเจอเนื้อคู่นี่ลืมไปแล้วนะเนี่ย  ถ้าไม่มีแจ้งเตือนเข้ามา”  

    อิงอิง ยิ้มให้เพื่อนแล้วหันไปตั้งใจขับรถต่อเธอไม่เชื่ออย่างที่หมอดูบอกหรอกแต่ไม่พูดอะไรเพราะกลัวเพื่อนจะเศร้าแค่ไอ้นนท์มันหักอกเพื่อนสาวเธอก็เสียใจพอแล้ว

    สุดท้ายการขับรถระหว่างรีสอร์ทกับวัดก็สิ้นสุด  ทันทีที่อิงอิงเหยียบเบรค เข้าเกียร์แล้วบิดกุญแจลงจากรถมา  สาวร่างบาน 2 คนเดินจูงมือกันเข้ามาในเต็นท์ที่มีลุงสมรออยู่แล้ว 

    “พระพุทธรูปกับรูปปั้นพญานาคเขาเอามาส่งและเรียงให้แล้วนะ    หลาน 2 คนเช็คของกันได้เลย”

    สิตาเดินไปเช็คดูตามที่ลุงสมบอก  พ่อดูจนแน่ใจว่าครบเธอก็เดินไปหาลุงสมกับอิงอิงที่ยืนคุยกันอยู่เราทั้ง 3 คุยและตกลงกันว่าของมงคลทั้งหลายนี้เราน่าจะเชิญหลวงปู่มาสวดให้ ปลุกเสกหรืออีกภาษาหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกกันว่าเจิมนั่นแหละ