ตอนที่ 11
"ลืมบอกไปคะ แดดดี้ของหมี่เขาไม่ค่อยชอบแตะตัวคนอื่นที่ไม่ใช่เมีย หมี่ต้องขอโทษแทนด้วยนะคะพี่ผัดไท"
"ยัยหมี่!!" ผัดไทตวาดแว๊ดใส่บะหมี่อย่างลืมตัว พฤติกรรมของเธอทำใครแขกภายในงานมองมาเป็ตาเดียว
"ถ้าเสียงดังใส่เมียฉันอีกแค่ครั้งเดียว ฉันรับรองว่าวันพรุ่งนี้ของเธอจะไม่มีจริงแน่นอน" มอร์แกนไม่ชอบให้ใครทำร้ายความรู้สึกของคนรัก
"ยัยหมี่ลูก ทางนี้ บะหมี่ลูก" เสียงของผู้หญิงที่เอ่ยเรียกชื่อเธอ ไม่ใช่ใครที่ไหนมารดาของเธอเอง
"มอร์แกน แม่ฝากยัยหมี่ด้วยนะ อย่าทำให้น้องเสียใจละ" หัวอกคนเป็แม่ มักทนไม่ได้อยู่แล้วหากต้องเห็นลูกรักทุกข์ทรมาน
"ครับคุณแม่"
มอร์แกนรับคำ ก่อนกดจูบลงที่หน้าผากมน การกระทำอ่อนโยนของเขา สร้างความไม่พอใจแก่หญิงผู้หนึ่ง
"แด๊ดไปรับแขกทางนั้นนะตัวเล็ก ตัวเล็กคุยกับคุณแม่ไปก่อนเดี๋ยวแด๊ดมา ขอตัวนะครับคุณแม่" แขกที่มาร่วมแสดงความยินดีส่วนใหญ่เป็คนใหญ่คนโต และผู้ร่วมธุรกิจทั้งหลาย
"ลูกสวยขึ้นมาก อยู่กับมอร์แกนก็อย่าดื้อนะลูก" คนเป็แม่เย้าแหย่ลูกสาวก่อนปลายตามองผัดไทเพียงนิด
"มาทำไม ใครเชิญเธอ" คำถามจากหญิงสูงวัยทำให้ผัดไทไม่พอใจ
"ทำไมผัดจะมาไม่ได้ละคะคุณน้า ก็น้องสาวสุดที่รักจะแต่งงานทั้งที ผัดก็ต้องมาแย่ง เอ้ย!! มาแสดงความยินดีสิคะ"
อย่าคิดว่าจะมีความสุขในขณะที่ฉันกำลังตกต่ำ
"เดี๋ยวคุณแม่มานะลูก ไปหาคุณพ่อก่อน"
หญิงสูงวัยโอบกอดลูกสาวสุดที่รัก ก่อนเดินออกมาไม่แม้แต่ปลายตามองผัดไทเลยด้วยซ้ำ
"หึ แหม่พี่ผัดไท คนก่อนหน้านี้ที่แย่งไป เลิกกันไปแล้วหรือคะ บางทีหมี่ก็ไม่เข้าใจนะคะ ว่าแค่การหาผัวเอง มันยากนักหรือ?"
ทันทีที่ผู้ใหญ่ที่เคารพเดินออกไป บะหมี่ก็สาดคำพูดใส่ผัดไท อย่างไม่เกรงกลัว รู้จักคำนี้ไหม เสียทองเท่าหัว ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร
"น้องหมี่ คนอย่างพี่น่ะมันอาภัพ ไม่มีพ่อแม่คอยประเคนผัวมาให้ พี่ก็ต้องแย่งชิงมาถึงจะถูก"
คนอย่างแกต้องรู้จักคำว่าผิดหวังบ้างถึงจะถูก ไม่ใช่เชิดหน้าลอยตาอย่างไม่รู้สึกอะไร
"อย่ามาลามปามแม่ของฉัน" จะดูถูกดูแคลนเธออย่างไรก็ได้ แต่อย่ามาแตะต้องบุพการีของเธอ
"โถ่ๆๆๆ โกรธซะแล้ว แค่มีผัวเป็มาเฟีย ก็เบ่งอำนาจแล้ว หึ ระวังน้าาา" สายตาเ้าเล่ห์ของผัดไท จ้องมองบะหมี่อย่างเย้ยหยัน
"ระวังสามีจะหายนะจ๊ะ เด็กน้อยของพี่" มือเล็กเอื้อมมาจับมือเรียวของบะหมี่
"ของอย่างนี้มันอยู่ที่ผู้ชายนะคะพี่ผัดไท ถึงคุณพ่อ คุณแม่ จะประเคนผัวมาให้ แต่หมี่ก็พอใจนะคะ แดดดี้ของหมี่ทั้งหล่อ ทั้งแซ่บ หมี่ไม่ต้องเหนื่อยวิ่งเร่หาผู้ชายเองก็ได้ผู้ชายดีๆมา" มือบางกำหมัดแน่น
"กอดไว้ให้ดีนะจ๊ะ แดดดี้ของเธอน่ะ หากหายมาอยู่กับพี่ พี่ไม่คืนนะจ๊ะ"
ทำไมมันต้องดีกว่าฉันทุกอย่าง ทั้งๆที่ฐานะทางบ้านก็เท่ากัน เรียนดีกว่า มีแต่คนรักใคร่ มีแต่คนยกย่อง คุณหนูอย่างบะหมี่ ไม่เคยรู้จักความผิดหวัง เธอจะเป็คนสอนบทเรียนนี้ให้กับน้องรักเอง
"พี่ผัดไทนี่ ดูๆ ไปแล้วก็น่าสงสารนะคะจะมีแฟนทั้งทีก็ต้องคอยแย่งแฟนของน้อง ไม่รู้เป็เพราะขาดความอบอุ่น หรือเป็โรคทางประสาทกันแน่"
"ผู้ชายของเธอฉันก็แย่งมาได้ทุกคน กับคนนี้อีกแค่คนเดียว ทำไมฉันจะทำไม่ได้" จะลองวัดกันดูสักตั้งไหมละยัยเด็กน้อย
"บางทีผู้ชายที่เธอเชิดหน้าชูตาอยู่ อาจจะเป็ของเหลือเดนจากฉันก็ได้นะ"
"หมายความว่ายังไง" พี่ผัดไทพูดเหมือนเคยรู้จักแดดดี้อย่างนั้นแหละ
"หมี่ไม่ถือหรอกค่ะ เพราะอดีต ก็คืออดีต แต่หมี่เป็ปัจจุบัน และอนาคต หมี่ก็ไม่จำเป็ต้องสนใจอดีตนิคะ" ไม่ว่ายังไง เธอจะต้องหนักแน่น เธอจะไม่มีวันเอาอดีตมาตัดสินปัจจุบันได้
"ฉันจะรอดู" ผัดไทกล่าวทิ้งท้าย ก่อนเดินออกไปอย่างหัวเสีย
"อุ้ย!! แดดดี้" หญิงสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความใเมื่อเ้าบ่าวหมาดๆ ของเธอเดินมาโอบกอดจากทางด้านหลัง
"ตัวเล็กมากับแด๊ดหน่อย" ชายหนุ่มจูงมือหญิงสาวเดินตรงไปยังกลุ่มคนร่วมหุ้นกับเขา
"ตัวเล็ก ทุกคนในนี้ คือผู้ร่วมหุ้นธุรกิจของแด๊ด แด๊ดอยากให้ตัวเล็กรู้จักไว้"
"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อบะหมี่ เป็ภรรยาของแดดดี้มอร์แกนค่ะ" ยิ้มหวานหยาดเยิ้มของบะหมี่ ทำให้ทุกคนพึงพอใจ ยกเว้นเ้าบ่าวป้ายแดงเท่านั้น ที่ไม่พึงพอใจแต่ก็ขัดไม่ได้
"หมี่เป็อาจารย์ ส่งลูกเข้าไปเรียนได้ เดี๋ยวให้ราคาพิเศษ " เดี๋ยวนะ ราคาพิเศษอะไร พูดอย่างกับ เป็เ้าของอย่างนั้นแหละ หรือว่า .... !!
"แดดดี้คะ แดดดี้อย่าบอกนะว่า ซื้อมหาลัยที่หมี่ทำงานอยู่" บ้าไปแล้ว ไม่จริงมั้ง เขาจะซื้อทำไมกัน
"ใช่ ตอนนี้แด๊ดเป็ผู้อำนวยการแล้วนะ แด๊ดจะได้อยู่กับตัวเล็กตลอดไง" โอ้โห มาเฟียเนี่ยนะ จะเป็ผู้อำนวยการ ไม่ใช่ค้าอาวุธาในรั้วมหาวิทยาลัยละ
"ตามสบายนะทุกคน ใกล้ฤกษ์เข้าเรือนหอแล้ว" มอร์แกนเอ่ยลาแขก
"เออ แดดดี้คะ แดดดี้เคยมีแฟนมาก่อนไหมคะ" บะหมี่ตัดสินใจถาม ระหว่างเดินไปยังรถลีมูซีนคันหรู
"ไม่เคยมี" คำตอบของมอร์แกนทำให้หัวใจดวงน้อยโล่งอย่างประหลาด แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาโกหกหรือเปล่า
"มีอะไรหรือเปล่า ตัวเล็ก" มาเฟียหนุ่มสังเกตสีหน้าเป็กังวลของหญิงสาว
"แด๊ดไม่เคยมีแฟน แต่ถ้าคู่นอนที่ซื้อกินรายทางก็มีบ้าง แต่นั่นมันก่อนที่แด๊ดจะรู้จักตัวเล็ก"
"แดดดี้ป้องกันไหมคะ" อยู่ๆ ความกลัวก็ถาโถมเข้ามากลัวว่าจะมีผู้หญิงใส่ชุดคลุมท้องมาบอกว่าท้องกับสามีของเธอ
"ตัวเล็กไม่ต้องห่วง แด๊ดไม่เคยเสียบเข้าร่องใคร" มะ หมายความว่าไงหว่า
"คืออะไรคะ หมี่ไม่เข้าใจ" ไม่เคยเสียบแล้วจะเรียกซื้อกินได้อย่างไร
"แด๊ดซื้อให้ลูกน้องกิน หลังจากผู้หญิงพวกนั้นใช้ปากแล้วเท่านั้น"
"แล้วมีแบบที่ไม่ซื้อไหมคะ " เธอกำลังกังวลอะไรบางอย่างแน่นอน เธอต้องเจออะไรมาแน่ๆ
"อย่ากังวลเลยคนดี เชื่อใจแด๊ดนะครับ" เธอเชื่อใจในตัวเขา แต่ก็ยังแอบหวั่นไหวอยู่บ้างเป็ธรรมดา
"ตัวเล็กเป็ปัจจุบัน และอนาคตของแด๊ดนะครับ ได้ฤกษ์แล้ว ไปเข้าหอกันเถอะ"
___________________
2K
