ผู้ร่วงหล่น

บทที่ 196 พลังบริสุทธิ์ทั่วร่าง.

แจ๊คหัวเราะขึ้นอย่างชั่วร้ายเมื่อได้ยินคำพูดของยักษ์ 3 ตา

“ใช่ความตายยังไงละ”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ยักษ์ 3 ตาเมื่อเห็นร่างกายของแจ๊คเป็นแบบนั้นมันรับรู้ได้ทันทีว่าถ้ายังไม่ใช้พลังทั้งหมดจะไม่สามารถต่อสู้กับแจ๊คได้จึงระเบิดพลังทั้งหมดของตนเองขึ้นมา

ทันทีที่ยักษ์ 3 ตาระเบิดพลังร่างกายของใหญ่โตของยักษ์ 3 ตาได้ขยายขึ้นจนแจ๊คตกใจว่านี้ยังไม่สุดของขนาดตัวอีกหรือและมีรอยสักปรากฏขึ้นตามร่างกาย

รอยสักของยักษ์ 3 ตาเป็นรูปยักษ์จำนวนมากกำลังยื่นมือมาด้านหน้าพร้อมกันหลายสิบตัวกับสีหน้าที่ดุร้าย

แจ๊คมองไปที่รอยสักเหมือนกับรอยสักกำลังจ้องมองมาทางแจ๊ค พลังที่ยักษ์ 3 ตาระเบิดขึ้นทำให้ดินไร้ความหมายกระเพื่อมราวกับคลื่นในทะเล

ก่อนจะยกตัวสูงขึ้นเหมือนกับสึนามิขนาดใหญ่ แจ๊คเห็นดังนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวภายในดวงตาแต่เป็นความตื่นเต้น

ร่างกายของแจ๊คกำลังแห้งเหี่ยวลงเรื่อยและมีการระเบิดขึ้นภายในร่างกาย แต่แจ๊คไม่สนใจเขาได้กระโดดขึ้นไปโจมตียักษ์ 3 ตาที่กำลังระเบิดร่างกายของตนเองพอดี

ความสูงของยักษ์ 3 ตาหลังจากที่พัฒนาร่างกายมีความสูงถึง 50 เมตรเมื่อเทียบกับแจ๊คเหมือนแจ๊คกลายเป็นฝุ่นเกาะยักษ์ 3 ตาเท่านั้น

ยักษ์ 3ตาเห็นแจ๊คกระโดดขึ้นมาตรงหน้าตนกำลังง้างหมัดต่อยไปที่ดวงตาที่ 3 ของยักษ์ 3 ตา ยักษ์ 3ตาคำรามก่อนจะต่อยแจ๊คไปในทันที

ถึงร่างกายจะใหญ่โตแต่ความว่องไวของยักษ์ 3 ตายังไม่เปลี่ยนแปลง

แจ๊คเห็นหมัดขนาดใหญ่มาปิดบังการมองเห็นของเขาทันที เมื่อหมัดขนาดใหญ่กำลังมาถึงแจ๊คคำรามขึ้นพร้อมกระตุ้นพลังงานบริสุทธิ์ทั้งหมดภายในร่างกายต่อต้านการโจมตีครั้งนี้

เปรี้ยง เปรี้ยง ปัง ปัง ปัง

การปะทะกันระหว่างหมัดของแจ๊คและยักษ์ 3 ตาเกิดเสียงดังราวกับสายฟ้าคำราม คลื่นทำลายขนาดใหญ่กวาดไปทั่วประตูสีแดงแห่งการฝึกฝน

ซากศพนกขนาดใหญ่ถูกคลื่นทำลายของการปะทะกันจนซากศพกระจายเลือดเนื้อสาดกระเด็นไปทั่วทิศทาง

สีหน้าของยักษ์ 3 ตาแตกตื่นเพราะแจ๊คสามารถรับการโจมตีของมันได้ แจ๊คยิ้มขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของยักษ์ 3 ตาแต่ร่างกายของเขาปวดไปหมดแต่ยังไม่ถึงกับสาหัส

ยักษ์ 3 ตาเห็นรอยยิ้มอันน่ารังเกียจของแจ๊คจึงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวก่อนร่างกายยักษ์ 3 ตาจะส่องประกายราวกับดวงดาวและใช้มืออีกข้างหนึ่งตบโจมตีลงมา

แจ๊คเห็นฝ่ามือขนาดใหญ่ปิดบังท้องฟ้าได้จึงมีสีหน้าตึงเครียดก่อนจะใช้มืออีกข้างหนึ่งป้องกัน

เปรี้ยง ปัง ปัง

ระหว่างที่แจ๊คกำลังรับการโจมตียักษ์ 3 ตาได้เพิ่มพลังหมัดทำให้แจ๊คกระเด็นปลิวตกลงมาพร้อมกระอักเลือดออกมา มีสิ่งที่น่าแปลกคือเลือดที่ออกจากปากของแจ๊คไม่ได้เป็นเลือดอย่างเดียวกลับมากระดูกสีขาวชิ้นเล็กตามติดออกมา

เลือดที่ออกมาจากปากได้ขยับไปมาราวกับมีชีวิตมันน่าขยะแขยงมากแจ๊คทำลายเลือดที่ออกมาก่อนจะลุกขึ้นและเตรียมหนีไปเพราะฝ่ามือได้กำลังลงมาบดขยี้เขา

เปรี้ยง ตูม ตูม

แจ๊คกระตุ้นพลังที่ต้นขาพร้อมกระโดดออกไปทันทีเพราะฝ่ามือของยักษ์ 3 ตาใหญ่มากถ้าเป็นคนธรรมดาจะไม่มีทางหลบหนีไปได้

คลื่นทำลายจากการโจมตีได้กระทบร่างกายแจ๊ค ทำให้ปลิวกระเด็นออกไกลแจ๊คตีลังกากลางอากาศเพื่อตั้งหลักก่อนจะถอยหลังไปอีก

ยักษ์ 3 ตาเห็นการโจมตีของตนไม่สามารถทำอะไรแจ๊คได้ จึงหยิบดาบที่กำลังปักอยู่ในดินไร้ความหมายขึ้นมา ก่อนจะยกตัวดาบขึ้นและฟาดฟันลงมาอย่างรุนแรง

ฟิ้ว ฟิ้ว ตูม ตูม ตูม

ในคราวนี้พลังในตัวดาบไม่ได้อ่อนโยนเหมือนที่ผ่านมาในตอนแรกกลับกันตัวดาบได้ปล่อยออร่าแห่งความดุร้าย กระหายเลือด

พลังของดาบได้พุ่งตรงไปหาแจ๊คอย่างว่องไวทำให้แจ๊คชะงักเล็กน้อยเพราะพลังของตัวดาบได้ก่อกวนจิตใจของเขา แจ๊คใช้เวลาชั่วพริบตาในการกำจัดพลังนั้น

ทว่าในชั่วพริบตาดาบได้มาถึงตัวแจ๊คแล้ว สีหน้าของแจ๊คบิดเบี้ยวก่อนจะคำรามกล้ามเนื้อที่ไร้กระดูกได้ระเบิดขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามขึ้นแจ๊ค

ร่างกายของแจ๊คผอมลงไปอีกแจ๊คไม่ได้สนใจก่อนจะต่อยหมัดโจมตีดาบยักษ์อย่างรุนแรง

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง

เสียงระเบิดดังเหมือนสายฟ้าฟาดดินไร้ความหมายยกตัวสูงขึ้น ดินไร้ความหมายใต้เท้าแจ๊คพังพินาศแจ๊คมีสีหน้าเจ็บปวดแต่เขาสามารถรับดาบเล่มนี้เอาไว้ได้

ยักษ์ 3 ตาเริ่มรับรู้ว่าแจ๊คแข็งแกร่งมากจึงผลักแจ๊คให้กระเด็นปลิวไปด้วยดาบก่อนยกเท้าขึ้นเตรียมพร้อมที่จะเหยียบแจ๊คในจมดิน

แจ๊คที่ถูกผลักกระเด็นปลิวไปเห็นเงาขนาดใหญ่ปกคลุมร่างกายจึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกับเท้ากำลังลงมาโจมตีตน

เมื่อเห็นดังนั้นแจ๊คหมุนตัวใช้มือดึงดินไร้ความหมายก่อนจะกระโจนขึ้นฟ้าสวนทางเท้าขนาดใหญ่ทันที ยักษ์ 3 ตาเห็นแจ๊คพุ่งขึ้นมาจึงยกดาบและโจมตีไป

มือขวาของแจ๊คสั่นสะเทือนเป็นจังหวะเสียงก่อนต่อยไปที่ดาบในมือยักษ์ 3 ตาทันที

ปัง

ยักษ์ 3 ตาเห็นหมัดของแจ๊คสั่นสะเทือนจนมีสีหน้าเปลี่ยนไปเพราะมันดูการต่อสู้ของแจ๊คทั้งหมดทั้งแต่ได้เหยียบลงยังประตูสีแดงแห่งการฝึกฝน

แต่มันไม่สามารถหยุดดาบที่ฟัดลงมาอย่างรุนแรงได้ ผลลัพธ์ที่ออกมาคือดาบในมือยักษ์ 3 ตาสลายลงอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของยักษ์ 3บิดเบี้ยวจนน่าเกลียดเพราะมันฝึกฝนดาบไม่ใช้ฝึกฝนหมัด แจ๊คไม่หยุดเพียงแค่นี้หลังจากที่ทำลายดาบของยักษ์ 3 ตาได้แล้วเขาได้ง้างหมัดต่อยไปที่หัวยักษ์ 3 ตาทันที

ยักษ์ 3 ตาเห็นหมัดอีกข้างหนึ่งของแจ๊คสั่นสะเทือนสีหน้าของมันเปลี่ยนแปลงไป สัญชาตญาณของมันส่งเสียงกรีดร้องออกมา

ต้องบอกเอาไว้ว่าหมัดคลื่นเสียงของแจ๊คจะแข็งแกร่งตามร่างกายของแจ๊ค ถ้าก่อนที่แจ๊คจะบีบเซลล์หมัดคลื่นเสียงไม่สามารถเจาะเข้าไปในร่างกายของยักษ์ 3 ตาได้

แต่ในครั้งนี้ร่างกายของแจ๊คแข็งแกร่งสามารถต่อสู้กับยักษ์ 3 ตาได้อย่างสูสีจึงทำให้สัญชาตญาณยักษ์ 3 ตาส่งเสียงกรีดร้อง

ยักษ์ 3ตาขยับตัวครั้งแรกในการต่อสู้มันได้กระทืบเท้าทำให้ดินไร้ความหมายยกตัวสูงมาเป็นเกราะป้องกันหมัดของแจ๊ค ส่วนตัวมันได้กระโดดถอยหลังอย่างหวาดผวา

หมัดของแจ๊คโจมตีไปที่ดินไร้ความหมายจนปลิวกระเด็นไปทางยักษ์ 3 ตา แต่ดินไร้ความหมายไม่ได้สลายหายไปเพราะเสียงไม่ได้เป็นพลังบริสุทธิ์จากร่างกาย

แจ๊คแค่นเสียงอย่างเย็นชาเพราะเขาคิดว่ายักษ์ 3 ตาจะประมาทหมัดของตน เขาไม่คิดว่ายักษ์ 3 ตาจะหลบหนีออกไปเพราะมันอยู่กับที่ตั้งแต่ปรากฏตัวออกมา

ยักษ์ 3 ตาโกรธเกรี้ยวที่มันต้องหลบการโจมตีของมดปลวกมันจึงต่อยออกมาสุดแรงจนทำให้ดินไร้ความหมายด้านล่างแตกกระจายไปตามแรงลมของหมัด

แจ๊คอยู่กลางอากาศไม่สามารถหลบหนีได้ ดวงตาสีม่วงของเขาส่องประกายขึ้นร่างกายอันผอมแห้งระเบิดพลังออกมาอย่างรุนแรง

จนทำให้อากาศรอบ ๆ ตัวเขาบิดเบี้ยวกลายเป็นหลุมดำดูดทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปอย่างช้า ๆ เมื่อยักษ์ 3 ตาเห็นหลุมดำรอบตัวแจ๊คสีหน้าของมันแตกตื่นและหวาดกลัว

“ทั่วร่างบริสุทธิ์”

ต้องรู้เอาไว้ว่าพลังกายของทุกคนนั้นมีความบริสุทธิ์เหมือนกันหมด แต่ถ้าใครสามารถฝึกฝนจนทำให้ทั่วทั้งร่างกายกลายเป็นพลังบริสุทธิ์ทั้งหมด

ใครที่สามารถทำให้พลังบริสุทธิ์ทั่วร่างได้จะมีพละกำลังและการป้องกันที่แข็งแกร่ง มีสมบัติวิเศษน้อยมาก ๆ ที่จะสามารถเจาะการป้องกันเข้าไปได้

และอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัวพลังบริสุทธิ์ทั่วร่างคือการที่มันมีพลังในการดึงดูดพลังธรรมชาติเข้ามาในร่างกายสามารถฟื้นฟูพลังกายหรือวิญญาณได้อย่างรวดเร็วกว่าหลายเท่า

ถ้าต่อสู้กับคนที่มีพลังบริสุทธิ์ทั่วร่างจะอึดทนทานทว่าคนอื่นหลายเท่า ถ้าเป็นปีศาจมีพลังบริสุทธิ์ทั่วร่างกายฟื้นฟูจะสูงกว่าปกติหลายเท่าตัวนัก แต่ปีศาจน้อยคนนักที่จะสามารถไปถึงระดับนี้

ส่วนนักรบจะฟื้นฟูอาการบาดแผลจากการต่อสู้ได้ นักเวทพลังเวทจะสูงขึ้นจนน่ากลัวและสามารถใช้เวทมนตร์ได้อย่างไร้ขีดกำจัด อสูรจะมีพละกำลัง สัญชาตญาณ การตอบสนอง ฟื้นฟูร่างกายที่เกือบจะเท่าเลือดมีชีวิต

แต่น้อยคนนักที่จะสามารถไปถึงระดับนั้นได้ ส่วนมากติดแค่พลังบริสุทธิ์ 2/10 ของร่างกายเท่านั้น

ท่าทางของแจ๊คขยับช้ามาก ๆ จนเหมือนกับร่างกายถูกหยุดเวลาแต่สีหน้าของยักษ์ 3 ตาแตกตื่นเพราะว่าความช้านั้นคือภาพติดตาเท่านั้น

แจ๊คกำหมัดขึ้นช้า ๆ หลุมดำรอบตัวได้ขยับตามร่างกายของเขา หลุมดำทั้งหมดถูกดูดเข้าไปในหมัดและหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ก่อนจะต่อยหมัดออกไปอย่างช้า ๆ ยักษ์ 3 ตารู้สึกถึงอันตรายแต่เขาไม่สามารถหลบหนีได้ทันเพราะหมัดนั้นได้มาอยู่ตรงหน้าเขาเรียบร้อยแล้ว

เปรี้ยง ตูม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หน้าของยักษ์ 3 ตายุบลงไปกะโหลกได้รับความเสียหายหนัก ยักษ์ 3 ตากระตุ้นเลือดเผ่ายักษ์ในร่างกายรักษ์ทันทีก่อนจะมองไปทางแจ๊ค

ส่วนแจ๊คหลังจากที่ต่อยหมัดอันทรงพลังไปเขาได้หยุดเคลื่อนไหวก่อนจะตกลงมายังพื้นดินไร้ความหมาย ดวงตาของแจ๊คไร้ประกายแสง

ร่างกายเหมือนกับถูกอะไรดูดจนแห้งราวกับก้างปลาขนาดใหญ่และเล็กลงเรื่อย ๆ ราวกับกำลังหายไปทุกวินาที

แต่ยักษ์ 3 ตายังจ้องมองไปทางแจ๊คอย่างหวาดกลัวแต่มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายลอยออกมาจากร่างกายของแจ๊ค

“มัน...มันตายหรือยัง”

ยักษ์ 3 ตาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัวและโกรธแค้นเพราะมันไม่คิดว่าดวงดาวขนาดเล็กจะมีอะไรที่สามารถทำให้มันหวาดกลัวได้

“มันใช้วิชาปีศาจอะไรถึงทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขนาดนั้น”

เมื่อแน่ใจว่าแจ๊คได้ตายลงแล้วจริง ๆ ยักษ์ 3 ตาได้ถอนหายใจก่อนจะเก็บกวาดทุกสิ่งทุกอย่างภายในประตูสีแดงแห่งการฝึกฝนนี้

ระหว่างที่ยักษ์ 3 ตากำลังเก็บนั้นได้มีหลุมดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงที่แจ๊คตายปะทุขึ้นอย่างรุนแรง หลุมดำนั้นดูดพลังกระตุ้นร่างกายภายในประตูสีแดงเข้าไป

ยักษ์ 3 ตาเห็นดังนั้นจึงตกใจ

“นี้มันบ้าอะไรนี้”

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................