Ragnarok Academy League

ตอนที่ 15
ผู้ใช้ Void

เสียงแตกร้าวจากโซ่ศักดิ์สิทธิ์ดังต่อเนื่องไปทั่วสนามรบ ขณะที่รอยร้าวสีแดงเริ่มกระจายไปตามผนึกสีทองของเซดริกอย่างรวดเร็ว
มอนสเตอร์ระดับ Disaster กำลังดิ้นอย่างรุนแรงจนพื้นดินทั้ง Outer Field สั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว

Hunter หลายคนเริ่มถอยอีกครั้ง

แม้แต่พวกเขายังมองออกว่า
ผนึกนี้คงยื้อได้อีกไม่นาน

เซดริกหรี่ตาลงเล็กน้อย ขณะยกคทาขึ้นค้ำยันแรงกดดันของมอนสเตอร์เอาไว้

แสงสีทองรอบตัวเขาเริ่มสั่น

แม้จะเป็นรองผู้อำนวยการของ Prontera Academy
แต่การกดผนึก Disaster Class เพียงลำพังก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

“เร็วเข้า”
เขาพูดเสียงต่ำโดยไม่หันมา

“ฉันตรึงมันได้ไม่นาน”

ลูคัสกำหอกแน่นทันที

“ผมจะเปิดทางเอง”

ลีอาพยักหน้าเบาๆ

วงเวทหลายชั้นเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเธออีกครั้ง ขณะที่อากาศเหนือสนามรบเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ จากพลังเวทจำนวนมหาศาล

เรนยืนเงียบอยู่กลางแรงกดดันทั้งหมด

ดวงตาสีดำสนิทยังคงไม่กลับเป็นเหมือนเดิม
เงาสีดำใต้เท้ากำลังไหลวนอย่างช้าๆ ราวกับมีชีวิต

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นอีกครั้ง

[เจ้าเริ่มเชื่อมต่อกับข้ามากขึ้นแล้ว]

เรนขมวดคิ้ว

“…หลังจากนี้ ฉันจะกลับเป็นปกติได้ไหม”

Void Rune เงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบกลับมาเรียบๆ

[ไม่มีใครใช้พลังของ Void แล้วกลับไปเหมือนเดิมได้]

คำตอบนั้นทำให้เรนนิ่งไปชั่วขณะ

แต่เขาก็ไม่มีเวลาคิดมากอีกแล้ว

ทันใดนั้น—

โซ่ศักดิ์สิทธิ์เส้นหนึ่งก็ขาดออก

แกร๊ก!

แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกมาทันที

Hunter หลายคนถูกแรงลมซัดกระเด็น ขณะที่มอนสเตอร์ระดับ Disaster เริ่มยกแขนขึ้นช้าๆ

คริสตัลสีแดงทั่วร่างของมันส่องแสงบ้าคลั่ง

เซดริกกัดฟันแน่น

“ตอนนี้!”

ลูคัสพุ่งออกไปก่อนทันที

ตู้ม!

พื้นดินระเบิดใต้เท้า ขณะที่หอกสีเงินในมือของเขาส่องแสงสีทองรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

Rune ของสาย Knight ถูกปลดปล่อยจนถึงขีดจำกัด

“Golden Break!”

หอกพุ่งแทงเข้าใส่หน้าอกของมอนสเตอร์เต็มแรง

ตู้มมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วสนาม

เกราะสีดำบริเวณอกของมอนสเตอร์แตกออกบางส่วนทันที

แต่ลูคัสยังไม่หยุด

เขาหมุนตัวกลางอากาศ ก่อนฟันหอกซ้ำเข้าไปตรงจุดเดิมอีกครั้งอย่างแม่นยำ

ฉัวะ!

คราวนี้เกราะสีดำแตกเปิดออกจนเห็นคริสตัลแกนกลางที่ซ่อนอยู่ด้านใน

“เรน!”
ลูคัสตะโกนทันที

ในเวลาเดียวกัน—

วงเวทของลีอาก็ทำงาน

โซ่เวทสีฟ้าหลายสิบเส้นพุ่งออกมาจากกลางอากาศ ก่อนตรึงแขนทั้งสองข้างของมอนสเตอร์เอาไว้ชั่วครู่

แม้มันจะดิ้นอย่างรุนแรง
แต่ก็เปิดช่องว่างได้เพียงพอ

เรนสูดหายใจลึก

ก่อนพุ่งออกไปทันที

เงาสีดำจำนวนมหาศาลระเบิดตามร่างของเขา ขณะที่สายตาของ Hunter รอบสนามเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะความเร็วของเรนในตอนนี้—

แทบไม่ต่างจาก Hunter ระดับสูงแล้ว

มอนสเตอร์ระดับ Disaster หันมามองเขาทันที

มันสัมผัสได้ถึง Void ภายในร่างของเรนชัดเจน

และมันก็ “หวาดกลัว” พลังนั้น

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[นี่คือสิ่งที่พวกมันกลัวมาตลอด]

เรนกระโดดขึ้นกลางอากาศ

ดวงตาสีดำของเขาจ้องตรงไปยังคริสตัลแกนกลางที่หน้าอกของมอนสเตอร์

เงาสีดำทั้งหมดเริ่มรวมตัวเข้าสู่มีดสั้นในมืออีกครั้ง

แต่คราวนี้—

พลังที่รวมอยู่รุนแรงกว่าก่อนหลายเท่า

แม้แต่มือของเรนยังเริ่มสั่นจากแรงกดดัน

[กลืนมันให้หมด]

เสียงของ Void Rune เย็นลงช้าๆ

วินาทีต่อมา—

เรนแทงมีดลงใส่คริสตัลแกนกลางเต็มแรง

ฉัวะ!

เงาสีดำระเบิดเข้าสู่ร่างของมอนสเตอร์ทันที

มอนสเตอร์ระดับ Disaster ส่งเสียงคำรามกึกก้องจนท้องฟ้าสั่นสะเทือน ขณะที่คริสตัลสีแดงทั่วร่างเริ่มแตกร้าวพร้อมกันทั้งหมด

พลังสีแดงจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างของเรนอย่างบ้าคลั่ง

ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นผ่านทั้งร่างทันที

เรนกัดฟันแน่น ขณะภาพจำนวนมหาศาลเริ่มไหลเข้าหัวอีกครั้ง

Gate จำนวนมากเปิดทั่วโลก
เมืองล่มสลาย
ผู้คนกรีดร้อง

และตรงกลางภาพนั้น—

มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางความมืด

ดวงตาของเขาเป็นสีดำสนิทเหมือนเรนในตอนนี้

ก่อนชายคนนั้นจะหันกลับมา

และพูดเพียงประโยคเดียว

“ในที่สุด…ผู้สืบทอดก็ปรากฏตัวแล้ว”

ทันใดนั้น—

คริสตัลแกนกลางของมอนสเตอร์ก็แตกสลายสมบูรณ์

ตู้มมมมมม!!!