กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลังจากหลินเฟยตบใบหน้าของชายหนุ่มของตระกูลหลินเป็นครั้งที่2คนที่คลุกคลีอยู่ในบ่อนเริ่มบ้าคลั่งพวกมันตะโกนออกมาสุดเสียง ผิดกับคนของตระกูลหลินทั้งหมดพวกมันเริ่มเสียหน้ามากขึ้นเรื่อยๆและที่พวกมันนึกไม่ถึงก็คือหลินเฟยสามารถตบหน้าคนในตระกูลหลินได้ถึง2ครั้งทั้งหมดคิดได้แล้วว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน แต่ในตอนนี้จะให้พวกมันไปทำอะไรได้
''เหลืออีก1กระบวนท่า!!!''หนิวซานจื่อเองก็ตะโกนออกมาด้วยความสะใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมานานฉับพลันหลินเฟยก็เริ่มลงมืออีกครั้ง ครั้งนี้กระบี่ในมือของหลินเฟยกลายเป็นเส้นแสงผ่านตัวชายหนุ่มไปฉัวะ! หลินเฟยฟันจากล่างขึ้นบนเป็นแนวเฉียง แผละ! ร่างของชายหนุ่มค่อยๆแยกออกจากกันช้าๆเลือดไหลลงมาอาบพื้นลานต่อสู้คนทั้งหมดต่างเงียบกริบเพราะหลินเฟยไม่มีลมปราณร่างกายจึงไม่ต่างไปจากคนธรรมดากระบี่ในมือของหลินเฟยก็หาได้ทั่วไปเพราะฉะนั้นมันเป็นไปไม่ได้เลยที่คนธรรมดาจะใช้กระบี่ฟันคนอื่นขาดเป็น2ท่อนในครั้งเดียว
''บะ...บ้าน่า นี่มันเป็นไปไม่ได้''หญิงสาวที่มีกระรอกอยู่บนไหล่ไม่อาจยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นได้การต่อสู้ครั้งนี้ส่งผลโดยตรงต่อนางเพราะมุกกลืนมังกรเป็นของส่วนตัวที่นางใช้ความพยายามกว่าจะได้มาแต่ตอนนี้นางกำลังจะเสียมันไปง่ายๆแบบนี้เลย?
''ส่งของเดิมพันมาซะ''หนิวซานจื่อเหมือนจะรู้ความคิดของหญิงสาวมันร้องเรียกของเดิมพันทันทีแต่ก็เป็นไปตามที่หนิวซานจื่อคาดการเอาไว้เพราะหญิงสาวไม่ยอมส่งของเดิมพัน นางก้าวถอยหลังออกไปจากนั้นจึงพยักหน้าให้2คนที่มีลมปราณสูงสุดในกลุ่มที่มาด้วย ฟุ่บ! ฟุ่บ! ทั้ง2คนลงมืออย่างว่องไวแต่หนิวซานจื่อกลับไม่ขยับตัวเพราะกงจุนที่นิ่งมานานกำลังเคลื่อนไหวโผล๊ะ! โผล๊ะ! เรียบง่ายและรวดเร็วคน2คนของตระกูลหลินที่พุ่งออกมากลายเป็นละอองเลือดในพริบตาตอนนี้เองที่หญิงสาวที่มีกระรอกอยู่บนไหล่ได้ล้มลงไปบนพื้นด้วยความอ่อนแรง
''ทะ...ท่านผู้อาวุโส หากท่านทำอะไรข้าตระกูลหลินจะไม่ปล่อยท่านเอาไว้...''ตูม! แรงกดดันเข้าถาโถมหญิงสาวไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวหรือพูดอะไรออกมาได้
''เจ้าคิดว่าข้ากลัวตระกูลหลินของเจ้า? หากแพ้ก็ต้องเสียของเดิมพัน''หนิวซานจื่อหยิบเอาของเดิมพันไปและในจังหวะที่มันกำลังจะหยิบกระรอกอยู่ดีๆกระรอกก็กระโดดไปหาหลินเฟยพร้อมกัดลงไปที่ปลายนิ้วภาพนี้ทำให้หนิวซานจื่อขมวดคิ้วแน่น
''ฆ่ากระรอกตัวนั้นซะก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป''หนิวซานจื่อหวังดีเพราะนี่คือการทำสัญญาของอสูรรับใช้โดย1คนสามารถทำสัญญากับสัตว์อสูรได้เพียง3ตัวตลอดทั้งชีวิตด้วยกระรอกที่อ่อนแอเกินไปจึงเป็นผลเสียมากกว่าผลดีและในตอนนี้ยังพอมีเวลาจนกว่าจะครบ10ลมหายใจการทำสัญญายังไม่สิ้นสุดแต่หลินเฟยกลับไม่เห็นด้วยเพราะความรู้สึกของหลินเฟยมันบอกให้หลินเฟยเก็บกระรอกตัวนี้เอาไว้ช่วยไม่ได้ที่หลินเฟยจะส่ายหน้าแล้วนำกระรอกตัวน้อยมาวางเอาไว้บนไหล่
''...เจ้านี่มัน...''หนิวซานจื่อหมดคำพูดเมื่อเห็นการกระทำของหลินเฟย แต่นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนั้นเพราะคนของตระกูลหลินต้องได้รับการลงโทษ
''ผู้อาวุโสในเมื่อท่านได้รับของเดิมพันแล้วงั้นพวกข้าขอลา''คนของตระกูลหลินเริ่มเร่งลมปราณเตรียมหนีปัง! ปัง! ปัง! แต่หนิวซานจื่อกลับไม่ยอมมันซัดฝ่ามือไปที่คนของตระกูลหลินทุกคนจนกระอั่กเลือดออกมา
''ไสหัวไปซะ! หากครั้งหน้าพวกเจ้ายังกล้าสร้างปัญหาให้ข้า ข้าจะไปเยี่ยมตระกูลหลินด้วยตัวเอง''หนิวซานจื่อไม่เกรงกลัวอำนาจของตระกูลหลินเลยแม้แต่น้อยนั่นทำให้หลินเฟยยิ้มดีใจที่ตนเองคิดถูกที่เลือกทำงานให้หนิวซานจื่อในตอนนี้
''คิ๊ว! คิ๊ว!''ระหว่างที่หลินเฟยกำลังมองคนของตระกูลหลินที่จากไปด้วยความอับอายกระรอกน้อยก็ร้องขึ้นเสียงร้องแปลกๆที่น่ารักของกระรอกน้อยดึงดูดหลินเฟยมากแต่ภาพต่อมามันทำให้หลินเฟยตกใจอยู่มากมันยืน2ขาจากนั้นจึงใช้ขาหน้า2ข้างกอดอกด้วยความพอใจ
'เจ้ากระรอกตัวนี้มีสติปัญญา?' หลินเฟยคิดในใจจากนั้นจึงเขียนคำถามที่เกี่ยวกับกระรอกลงในกระดาษและหลังจากยื่นให้หนิวซานจื่อ หนิวซานจื่อก็ส่ายหัวแล้วเริ่มพูดขึ้น
''มันคือกระรอกหางดาบสัตว์อสูรระดับปราณพื้นฐานหรือก็คือสัตว์อสูรไร้ค่าที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปแถมตัวที่เจ้าเพิ่งทำสัญญาอสูรรับใช้ไปนั้นยังเป็นกระรอกหางดาบที่พิการอีกด้วย...เจ้าลองดูหางของมันสิมันไม่ต่างไปจากกระรอกธรรมดาเลย''หลินเฟยพยักหน้าแต่ในใจกลับไม่เชื่อว่ามันจะเป็นแค่กระรอกธรรมดาเพราะตอนนี้เจ้ากระรอกน้อยกำลังร้องออกมาเพื่อประท้วงอย่างหนักหน่วง
''เรื่องที่นี่จบแล้ว สหายน้อยไปเล่นหมากล้อมกับข้าได้หรือไม่ข้ามีอะไรจะพูดกับเจ้า''กงจุนมีใบหน้าจริงจังดูเหมือนกงจุนจะตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว หลินเฟยพยักหน้าเพราะนึกไปถึงเรื่องที่หนิวซานจื่อเคยพูดมันคือการช่วยให้หลินเฟยฝึกลมปราณได้
''อย่างที่เจ้าคาดเดาข้าคิดจะช่วยให้เจ้าฝึกลมปราณได้แต่...อักขระของข้ามันช่วยในเรื่องนั้นได้ก็จริงแต่มันมีปัญหาใหญ่หลวงอยู่เพราะมันจะทำให้เจ้าฝึกได้ยากลำบากกว่าจนอื่นนับ10เท่า'' ปั่ก!กงจุนพูดขึ้นขณะเล่นหมากล้อมไปด้วยถึงมีความตั้งใจจะช่วยแต่ถ้าหากอีกฝ่ายไม่ยินยอมกงจุนก็ไม่ทำแต่นี่คือโอกาสของหลินเฟย หลินเฟยจึงพยักหน้าด้วยความแน่วแน่
''ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้วงั้นก็รอให้หมากกระดานนี้จบลงก่อน หลังจากนั้นข้าจะตรวจดูร่างกายของเจ้า''ปั่ก! การเดินหมากค่อยเป็นค่อยไปในที่สุดกงจุนก็แพ้หลินเฟยอีกครั้ง กงจุนถอนหายใจจากนั้นจึงลุกขึ้นวูบ! กงจุนไหวตัวเข้าหาหลินเฟยขณะจับไปที่ไหล่ข้างที่ว่างอยู่ของหลินเฟยและหลังจากส่งพลังปราณเข้าไปสำรวจร่างกายของหลินเฟยเพียงแค่ครึ่งอึดใจเท่านั้นกงจุนกลับถอนมือออกจากไหล่ของหลินเฟยในฉับพลัน พรวด! กงจุนกระอั่กเลือดออกมาเต็มโต๊ะ
''ขะ...ข้า ข้าช่วยเจ้าไม่ได้ จะ...เจ้ามี...ไม่''กงจุนพร้อมกับคนคุ้มกันของมันหายไปในชั่วพริบตาทิ้งให้หลินเฟยนั่งงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่19:ข้าช่วยเจ้าไม่ได้

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่19:ข้าช่วยเจ้าไม่ได้

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้