ผมจะเป็นเกอที่แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพ

- ตอนที่ 3 - 

        กริ๊งงงง กริ๊งงงงง เสียงนาฬิกาปลุกที่คุ้นเคยดังลั่นในหัวร่างกายของผมตื่นตัวไปตามปกติไล่คว้านาฬิกาปลุกหัวเตียงก็พบกับความว่างเปล่าพร้อมกับร่างของผมที่หล่นกระแทกพื้นห้องอย่างแรง 

        ตุบ! อั่ก! 

        ผมทำได้แค่กะพริบตาไปมาเพื่อขับไล่ความมึนงง ทัศนียภาพแปลกตาพร้อมกับภาพความจำเมื่อวานที่ฉายชัดในหัวทีละภาพ ผมตายแล้วและตอนนี้ก็มาสิงร่างคนในยุคโบราณ อืม.. 

        ติ๊ง!! 

        ภาพหน้าจอสถานะโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับข้อความที่ทำเอาผมต้องอ่านซ้ำใหม่อีกครั้ง 

        ภารกิจ : ตักน้ำจากทะเลสาบใส่บ่อด้านหลังจนกว่าจะเต็ม  

        รางวัล : พลังกาย +10 

        ผมลุกขึ้นเดินไปหาบ่อน้ำที่ว่าทันที ก้มมองลงไปก็พบว่าก้นบ่อนั้นตื้นมากความลึกประมาณครึ่งตัวผมได้ ไม่ยากเกินไป จะลืมเ๹ื่๪๫เสียงนาฬิกาปลุกสั่นประสาทเมื่อครู่นี้ไป เพื่อนรักใจดีกับเขามาก ผมเดินเข้าไปจัดการตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปในส่วนห้องครัวก็มีอาหารต่าง ๆวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ ผมพยักหน้ากลั้นยิ้ม เพื่อนรักใจดีกับผมมากจริงๆ 

        หลังจากกินจนอิ่มหนำสำราญผมก็หยิบถังไม้สองใบหาบขึ้นบ่าตรงไปที่ทะเลสาบเพื่อดำเนินภารกิจที่ได้รับมอบหมาย แบกน้ำแค่นี้จะสักเท่าไหร่เชียวคนอย่างนายว่านเ๱ื่๵๹แค่นี้สบายมาก 

        สี่ชั่วโมงผ่านไป 

        แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก! ทำไมมันยังไม่เต็มสักทีอ่ะ มันอยู่ระดับเดิมมาสักพักแล้วนะ มันรั่วซึมหรือเปล่า? หรือเขาเหนื่อยจนตาลายถึงเห็นว่ามันไม่ขยับขึ้นมาสักที แขนเรียวเล็กเริ่มปวดหนึบภารกิจที่คิดว่าง่ายแท้จริงแล้วมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด กลิ่นหอมของอาหารบ่งบอกเวลาเที่ยงวัน เขาวางถังไม้กับพื้นก่อนจะลากสังขารที่เต็มไปด้วยเหงื่อชุ่มจนเสื้อผ้าแนบไปกับร่างกาย ทิ้งตัวลงนั่งมองอาหารมากมายบนโต๊ะนิ่ง เขาเหนื่อยจนความรู้สึกอยากอาหารไม่มีสักนิด แต่เขาก็ต้องกินเพื่อที่จะได้ขุนร่างกายที่เหลือแต่หนังหุ้มกระดูกนี้ให้มีเนื้อมีหนังมากขึ้น 

        หลังจากกินอาหารบนโต๊ะจนหมดเขาก็จัดการอาบน้ำที่ทะเลสาบก่อนจะซักเสื้อผ้าตากบนกิ่งไม้สวมใส่ชุดใหม่และตรงเข้าไปยังห้องนอนเพื่อพักผ่อน เขายังต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จโดยเร็ว แม้มันจะไม่ได้จำกัดเวลาก็ตาม 

        และการหาบน้ำเติมใส่บ่อของเขาก็เสร็จสิ้นสักที.. 

        เสร็จกับผีน่ะสิ!! 

        อาหารเย็นวนกลับมาส่งกลิ่นเรียกเขาอีกครั้งแต่ระดับน้ำยังไม่กระดิกขึ้นมาสักมิลเดียว เขาหาบจนแขนห้อยมันก็ยังไม่ขยับสักนิด เดินขึ้นลงจากบ้านบนเนินเขาสู่ทะเลสาบเบื้องล่างครั้งแล้วครั้งเล่านับครั้งไม่ถ้วน!! 

        ขอคำชมคืน!! 

        เพื่อนรักไม่เคยอ่อนโยนกับผมเลย!! 

        และในที่สุดภารกิจที่ผมคิดว่าง่ายแสนง่ายก็เสร็จสิ้นสักทีด้วยระยะเวลาเจ็ดวันถ้วน และภารกิจครั้งนี้ทำให้ผมนอนจับไข้ไปอีกสองวัน!! 

        ติ๊ง!! 

ระบบ : ยาปรับสภาพ 

        : ยาปรับลมปราณ 

        : ยาฟื้นฟูร่างกาย 

        : ยาต้านโรคภัย 

        ผมมองสารพัดยาที่กองอยู่ในถ้วยเล็กตรงหน้า แอบคิดไม่ได้ว่าตัวเขานั้นกำลังเป็๲หนูทดลองยาหรือเปล่า ทั้งที่มียามากมายแต่กลับปล่อยให้เขานอนป่วยไปตั้งสองวัน เอากับมันสิ! ถ้าถามว่ามีทางเลือกไหม? คงตอบว่าไม่ ต่อให้มันเป็๲ยาพิษผมก็ต้องกินมันลงไป เพราะสิ่งเดียวที่ไว้ใจได้ก็คือเพื่อนรักคนนี้  

        อึก! โคตรขม!! 

        ระบบ : จะทำการอัพเกรดสถานะนับเวลาถอยหลัง 3 2 1 เริ่มทำการอัพเกรดสถานะ 

ตุบ! 

        ไอ้ระบบเวร ไม่มีการเตือนล่วงหน้าอีกแล้วถ้าจมูกกระแทกพื้นจนยุบใครจะรับผิดชอบ!! 

        หลังจากฟื้นตื่นขึ้นมาร่างกายของผมก็รู้สึกเบาสบายอีกครั้ง ผมเรียกหน้าต่างสถานะออกมาดูค่าสถานะต่าง ๆ  

        ชื่อ : หลานเซียว๮๬ิ๹ 

        อายุ : 15 หนาว 

        เพศ : เกอ 

        พลังปราณ : พลังปราณขั้นเริ่มต้น  

        - ระดับขั้นต้น 

        พลังกาย : +30 

        พลังธาตุ : - 

        สถานะร่างกาย : ปกติ 

        ตอนนี้พลังกายอีกไม่นานก็จะถึง+50 ถึงจะไม่รู้ว่ามันสูงทะลุหลักร้อยหรือไม่ก็ตาม วันนี้เขาถูกสั่งให้ฝึกลมปราณทันทีที่ฟื้นขึ้นมา ระดับลมปราณต่ำเตี้ยเรี่ยผิวดิน เคยอ่านนิยายแนวพวกนี้มาบ้างตอนเป็๲วัยรุ่น พอมาเกิดใหม่หรือข้ามมิติมาก็จะมีพลังเทพทรูหรือนิ้วทองคำโคตรเทพ ทำโน้นนี่นั่นไม่กี่วันก็เทพ๼ะเ๿ื๵๲ฟ้า หันกลับมามองตัวเอง พลังกาย พลังปราณ พลังธาตุ เฮ้อ..เขาเชื่อว่าบางทีเด็กห้าหกขวบในยุคนี้คงเก่งกว่าเขาซะอีก ได้แต่บ่นในใจถ้าบ่นออกไปแบบใช้เสียงเกรงว่าจะถูกเพื่อนรัก(สุดโฉด)เล่นงานเข้า เขาคงเป็๲โฮสต์คนแรกที่โดนระบบข่มขู่แบบนี้ คิดแล้วเศร้า แต่ไม่คิดจะยิ่งเศร้ากว่า 

        รวบรวมสมาธิชักนำพลังอันน้อยนิดในร่างกายค่อยๆทะลวงจุดลมปราณทีละจุดตามที่หนังสือบอก มันก็จะยากพอสมควรสำหรับมือใหม่ฝึกเองไร้อาจารย์สั่งสอน หลังจากกินยาที่เพื่อนรักให้มาดูเหมือนการเดินลมปราณจะง่ายขึ้นมาก คราวนี้ใช้เวลาไม่นานเขาก็ได้ยินเสียง๹ะเ๢ิ๨ในหัวพร้อมกับคราบสีดำที่ชโลมไปทั่วร่าง แต่เขายักไม่ลุกไปทำความสะอาด ตอนนี้เขาขึ้นมาสู้ขั้นระดับกลางแล้ว ต้องให้ผ่านระดับขั้นปลายไปในทีเดียว  

ตูม!! 

        เขาลืมตาขึ้นพลางเบ้ปากลงกับกลิ่นไม่พึงประสงค์นี่ เขาไม่รอช้าจัดการวิ่งกระโจนลงทะเลสาบทำการขัดถูทุกซอกทุกมุมจนสะอาดหมดจด หลังจากอาบน้ำแต่งกายเสร็จก็ถึงเวลาอาหารรสเลิศ กวาดทุกอย่างบนโต๊ะลงกระเพาะ แล้วกลับไปนั่งเดินลมปราณต่อยาเม็ดกลมโตสีดำถูกส่งเข้ามาในปากอีกครั้ง คราวนี้เขารับรู้ได้ถึงลมปราณที่กำลังปั่นป่วนในร่างกาย นี่คือการเลื่อนระดับขั้นปราณ จากปราณขั้นเริ่มต้นขึ้นไปยังปราณก่อกำเนิด ใช้เวลาไม่นานเขาก็ผ่านมันไปอย่างง่ายดายจนเริ่มงงกับตัวเอง มันง่ายแบบนี้อยู่แล้วหรือเพราะได้ยาดีจากเพื่อนรักกัน  

        ดูจากคราบเมือกสีดำที่มีมากกว่าปกติทำให้เขาต้องอาบน้ำขัดผิวอีกครั้ง วันนี้การฝึกสิ้นสุดลงแล้วเขาอยากจะทิ้งร่างลงที่นอนแล้วชัดดาวน์ตัวเองเสียที ถึงเหนื่อยมากแค่ไหนก็ต้องฝ่าทะลวงมันไปให้ได้!! 

         และก็จบงานไปอีกวัน ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้จะได้รับความปราณีจากเพื่อนรักบ้าง