F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ระหว่างรอวิทย์ก็จัดการตัดๆ แม่กุญแจอันเก่าออกไป เรียบร้อย ท้ายรถมีของมาเพียบ กระทะไฟฟ้า หลอดไฟสองโหล แบตเตอรี่ 3 ลูก แผงโซล่าเซลล์ อีก 6 แผง อุปกรณ์ต่อพ่วงอีก เครื่องตัดหญ้า เลื่อนยนต์ ตู้เชื่อมไฟฟ้า ฯลฯ ยังกะจะมาเปิดอู่ซ่อมรถ 555+ เครื่องมือหากิน เป็นส่วนมาก ที่นงที่นอน ไม่เอามา คิดว่าที่บ้านมีซูด!! เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ความรู้สึกตอนนี้ คือ ก้าวแรกแห่งอิสรภาพ เหยียบลงบนบันไดบ้านขั้นแรก ในใจคิด“พ่อ แม่ ผมกลับมาแล้วครับ”วิทย์คิด จากนั้นเขาเดินขึ้นบันไดก้าวที่สอง ก้าวที่สามโครม!“โอ๊ย!เชี่ย! บันไดหัก ปลวกกิน อูยเจ็บฉิบหาย เข่าถลอกเลยนี่มันนิมิตหมายอันดีหรือเปล่าวะ ฮ้าๆ”วิทย์ขำตัวเองน้ำตาซึม กำลังจะซื้องอยู่แล้วเชียว ดันมาเสียท่าให้บันไดโง่ๆนี่“อ่าวพี่วิทย์ แพรวไปแปบเดียวไปนอนทำไมตรงนั้น ฮ้าๆๆ”แพรวหัวเราะร่าเมื่อเห็นสภาพชองวิทย์“โธ่! นอนเนินอะไร บันไดหัก มา ดึงขึ้นหน่อย อูยย”เขาครางออกมาเบาๆสองสาวมาช่วยกันดึงวิทย์ขึ้นแบบทุลักทุเล กว่าจะเข้าบ้านได้ ร่วมครึ่งชั่วโมง“โห บ้านที่ทำไมปลวกกินขนาดนี้วะเนี้ย”วิทย์บ่นขึ้น“เหอะ ไม่ใช่แค่ปลวกพี่ ที่นอนพี่หนูกัดยับเลย หลังคาก็เป็นรังนกไปแล้ว ดูนั่นดิรังนกเต็มบ้านเลย”แพรวออกความเห็น“โครม! ว้าย”แพร ที่เดินตามมาเงียบๆ เหยียบแผ่นไม้ผุ ตกลงไปเป็นคนที่สอง“โอ๊ย! ช่วยแพรด้วย พื้นไม้บ้านพี่มันผุหมดแล้ว เดินไม่ได้เลย ฮือๆ กางเกงยีนตัวใหม่หนูด้วยขาดเลย”เธอร้องคร่ำครวญออกมา ทำท่าจะร้องไห้“แพรวว่าอยู่ไม่ได้แล้วบ้านพี่ เอาของไปลงไว้บ้านหนูก่อนดีกว่า แล้วพี่ค่อยซ่อมที่นี่ใหม่”“เฮ่อ! ก็คงต้องแบบนั้น แพรวไปบอกป้าก่อนไปเดี๋ยวพี่ตามไป”“เคๆ พี่”แพรว พาเพื่อนสาวเดินออกไปจากบ้านทันทีแผ่นไม้พวกนี้มันเหลือแค่เปลือกนอก ข้างในไม่เหลือเนื้อไม้อยู่เลย ตอนนี้บ้านทั้งหลังกลายเป็นรังปลวกไปเสียแล้ว เพราะตัวบ้านขาดการดูแลมาหลายปี เมื่อคนไม่อยู่ปลวกก็เข้าอยู่แทนวิทย์เดินสำรวจไปทั่วบ้านอยู่นานพอสมควร จึงตัดสินใจ ไปขนของลงจากรถก่อน บ้านลุงจร ก็อยู่ข้างบ้านวิทย์จึงไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง สามคนช่วยกันขนไม่นานก็เสร็จ แม่แพรวให้เอาของทั้งหมดไปเก็บข้างบ้าน ตรงนี้ต่อเติมไว้รับแขก หรือ ญาติๆ ที่เดินทางมาเยี่ยมจากต่างจังหวัดและก็อาศัยมานอนค้างที่นี่ ซึ่งตอนนี้ เป็นวิทย์ต้องมาอาศัยอยู่ที่นี่ข้าวของที่ขนลงมาจากรถถูกกองไว้มุมหนึ่งของห้อง วิทย์ไม่ได้จัดข้าวของ ของเอาเลย เพราะเขาจะมาอาศัยอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่วันที่ที่นอนก็เป็นของบ้าน แพรวที่เตรียมไว้ให้แขกที่มาพักที่นี่ ส่วนฟูกนอนที่เก็บไว้ที่บ้านของเขา ตอนนี้กลายเป็นรังหนูกับอาหารปลวกไปเรียบร้อยแล้ว ไม่มีอะไรที่ปลวกพวกนั้นไม่กิน แม้แต่ ในห้องนอนยังมีจอมปลวกขึ้นมายังกะภูเขาย่อมๆเลยกว่าทุกอย่างจะเสร็จสรรพ ก็ค่ำมืดพอดี มันถึงเวลาที่เขาจะต้องพาสองสาวไปกินเนื้อย่างตามสัญญา“พี่ วิทย์ อาบน้ำเร็วๆ นี้พี่เป็นผู้ชายนะ หนู กับ แพรรอพี่นอนแล้วนะW“เครๆ แปบนึง”เสียงของแพรวเร่งดังเข้ามาในห้อง สองสาวเตรียมตัวเรียบร้อยนานแล้ว ส่วนวิทย์กำลังอาบน้ำอยู่ที่ช้าเพราะว่ามัวแต่ คุยกับลุงจรอยู่ พอเหล้าเข้าปากแกเท่านั้นแหละ คุยเป็นต่อยหอยเลย กว่าจะปลีกตัวออกมาได้ก็ตอนเมียแก่มาไล่ให้ไปอาบน้ำเข้านอนนั่นแหละอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเขาก็โดนลากไปขึ้นรถกลายเป็น พลขับทันที ร้านเนื้อย่างอยู่ในตัวอำเภอซึ่งไม่ไกลมากเท่าไร ขับรถเพียงไม่นานก็มาถึง บรรยากาศของร้านเงียบเหงา คนมาใช้บริการบางตามาก ไม่ต้องบอกก็คงรู้ เงินทองในยุคลุงตู่มันหายากแถมอยู่บ้านนอกแบบนี้ รายได้ก็มาจากการเกษตรล้วนๆ เมื่อมีรายได้ไม่พอรายจ่าย ร้านอาหารก็อย่าหวังว่าจะขายดีสองสาวพาวิทย์เดินเข้าไปนั่งในซุ้มที่ทำไว้เป็นหลังๆ ตัวซุ้มทำจากไม้ไผ่ทั้งหลัง หลังคามุงหญ้าคา ตามแบบฉบับบ้านนอกคอกนา หรือคนเมืองยุคนี้เรียกให้แนวๆว่า วินเทดบรรยากาศบ้านนาโดยแท้ แต่เขาก็ชอบบรรยากาศแบบนี้มาก เรียกว่าโหยหาเลยละ เพราะตัวเขาเองเบื่อสังคมเมืองเอามากๆ เบื่อรถติด เบื่อเสียงดัง เบื่อฝุ่น เบื่อสารพิษ“เอาหมูกระทะชุดใหญ่ครับแล้วก็ปลาเผาหนึ่งตัว”วิทย์สั่ง“รับเป็นน้ำอะไรคะ สาวเสิร์ฟถามตามสเต็ป”“เอาโคกขวดใหญ่น้ำแข็งครับ”“หนูเอาเบียร์ 3 ขวด และสปายแดงสองขวดค่ะ”แพรวพูดแทรกขึ้นมา วิทย์หันไปมองหน้าสองสาว แบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ถึงตอนนี้สองสาวจะอายุ 17 แล้วแต่ก็ไม่คิดว่าทั้งคู่จะสั่งจริงๆ“เอาจริงดิ สาวๆ” วิทย์ถามออกมาด้วย“จริงพี่ จัดมา”แพรวไม่คุยกับเขาแต่หันไปสั่งพนักงานเสิร์ฟแทน เด็กเสิร์ฟหันมามองวิทย์เป็นในเชิงถามความเห็น วิทย์จึงพยักหน้าตอบตกลงไป เขาไม่ห้ามเพราะไม่คิดจะไปก้าวก่ายการใช้ชีวิตของใครทั้งนั้น“งั้นเอาเท่านี้ก่อนครับ”วิทย์พูด“ค่ะ นั่งรอสักครู่นะคะ”พวกเขานั่งรอสักพัก เตาย่างที่มีถ่านแดงคุกรุ่น ถูกนำมาตั้งประจำตำแหน่งของมัน ตามมาด้วย น้ำแข็ง โคก และเบียร์ ตามลำดับ ตบท้ายด้วยเมนูอาหารหลักที่สั่งไป ถูกนำมาเสิร์ฟหลังสุด แพร ทำหน้าที่เป็นมือริน เธอเป็นสาวคอสปายไม่กินเบียร์ แต่รินให้แก้วแรกเริ่มที่เพื่อนเธอก่อน การรินของเธอไม่ใช่สักแต่รินๆไป มันมีเคล็ดลับในการรินด้วย เริ่มจากเอาแก้วไปแช่ในถังน้ำแข็ง สักพัก แล้วใส่น้ำแข็งลงไป สามก้อน ก่อนจะรินเบียร์ตามเบาๆ ทุกอย่างเป็นขั้นเป็นตอนแบบผู้เชี่ยวชาญ เบียร์ที่รินมาแทบจะไม่มีฟอง เธอยื่นแก้วแรกให้แพรว แก้วที่สองให้วิทย์“เออ พี่กินโคกได้ไหม”วิทย์มองหน้าแพร แล้วพูด“ไม่ได้!”แพรวร้องตอบแทนเพื่อนรัก“เออ พี่กินเบียร์ไม่ใส่น้ำแข็ง...”แก้วถูกยื่นไปให้แพรวทันทีเป็นแก้วที่สอง ไม่นานเบียร์ไม่ใส่น้ำแข็งอีกแก้วก็ถูกส่งมาให้วิทย์อีกครั้ง วิทย์รับมาซดไปอึกหนึ่งด้วยความกระหาย ทีแรกกะจะไม่กิน เพราะเขาต้องขับรถ แต่เมื่อเลี้ยงไม่ได้ ก็ต้องกิน“ซูดด! อ่า..เบียร์ขวดเขียวๆนี่มันขมดีจริงๆ”“ทำไมพี่ชอบเบียร์ไม่ใส่น้ำแข็งละ แพรวนี้กินไม่ได้เลย ขมจะตาย”แพรวคีบเนื้อหมูขึ้นย่าง ขณะพูด“ไม่รู้สิ พี่ว่าใส่น้ำแข็งมันจืด ก็แล้วแต่คนชอบละนะ แล้วพวกเธอกินเหล้ากินเบียร์กันตั้งแต่เมื่อไร”วิทยถาม“ไม่รู้สิพี่ จำไม่ได้ น่าจะ ม.2 มั้ง แกละ แพร”“ไม่เคยกิน” แพรพูดออกมาเป็นครั้งแรก“เออวะ แกกินแต่สปาย เหล้าเบียร์ไม่กิน”แพรวมองหน้าเพื่อนสาวที่กำลังเอาผักขึ้นต้ม“แล้วบ้านพี่ จะทำไงซ่อมเมื่อไร จะให้แพรวกับแพรช่วยอะไรก็บอกได้แต่เลี้ยงเนื้อย่างเรานะ ฮ้าๆ”แพรวพูดออกมาทีเล่นทีจริง“พี่ว่าจะขาย ซ่อมกับทำใหม่คงพอกัน ปลวกกินไม้ไปหมดแล้วขายไปเลยไม่รู้จะมีคนซื้อหรือเปล่า”“ขายแค่บ้านผุๆ คงยากพี่ แต่ถ้าขายทั้งที่ดินนะง่ายมาก เพราะที่ตรงข้ามบ้านพี่นะ งานกว่าๆ เหมือนกัน ขายได้ตั้งล้านสองW“โอ้จริงอะ ใครซื้อละ”วิทยทำหน้าสงสัย“ผู้ใหญ่บ้านซื้อไป แกยังถามพ่อเลยว่าไม่ขายเหรอ แกจะซื้อ แกเงินเยอะ”แพรวเล่า“โอ้ เป็นผู้ใหญ่บ้าน เอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ”“พี่ไม่รู้อะไร แกเป็น เอเย่นใหญ่ขายยาบ้านะ”“อ่าวผู้ใหญ่บ้านทำซะเอง กำ แล้วตำรวจไม่จับแกเหรอ”“แกก็รับมาจากตำรวจอีกทีแหละ”“อ่าวกำ หมู่บ้านกูแบบนี้ไม่ขายกันยังกะขนมเลยเหรอ”วิทย์ถาม“จะเหลือ ดีไม่ไปนั่งขายที่ตลาดนัด”แพรวพูดเหยียดๆเธอไม่ชอบคนพวกนี้สักเท่าไรจึงพูดออกมาเสียงดังแบบไม่เกรงใจใครมันไม่เหมาะ ที่จะไปยุ่งกับคนพวกนี้สักเท่าไร หากทำอะไรให้พวกมันไม่พอใจ รั้งแต่จะทำให้ตัวเองและคนรอบข้างเดือดร้อนเปล่าๆ วิทย์จึงเปลี่ยนเรื่องคุย“เอ้ากินๆ ขายอะไรก็ปล่อยแกไป พรุ่งนี้จะให้ป้าไปบอกผู้ใหญ่บ้านว่าพี่จะขายที่เลย ง่ายดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องรอนาน จะได้ไปสั่งของทำหลังใหม่เลยที่นา สะดวกดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเทียวไปเที่ยวกลับจากบ้านไปนา จากนา มาบ้าน พอเลิกพูดเรื่องนี้”วิทย์พูดตัดบทกินหมูย่างไปสักพัก สองสาวก็เริ่มเมา วิทย์ก็ตึงๆนิดหน่อย“เอ้าพี่ ชนแก้วว นี้พี่ยกช้านะเอาเบอร์รถยกมาดิแพร ฮ้าๆ”เสียงแพรวดังขึ้นเรื่อยๆ“เฮ้อ พี่กินเยอะไม่ได้ พี่ต้องขับรถ”วิทย์บอกเหตุผล“มาวไม่ขับเดินกลับก็ได้ ฮ้าๆๆ เอ้าแพร ชน ชน”“ของแพรหมดแล้ว เหลือแต่ขวด”เธอพูดออกมานิ่งๆมองหน้าวิทย์ เขาไม่อยากให้กินเยอะ กะจะชวนกลับ แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรแพรวผู้หวังดีก่อนสั่งเพิ่มซะแล้ว“พี่ค่ะ เอา เบียร์เพิ่ม 3 ขวด สปายแดง 2 ขวดน้ำแข็ง 1”เธอร่ายยาวรวดเดียวจบสุดท้ายกว่าจะได้กลับก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มครึ่ง สาวแพรวหนักสุด เมาอวกส่วน แพรเฉยๆ เหมือนไม่ได้กินอะไร สรุปยอด วิทย์จ่ายไปไปพักกว่าๆ ราคานี้พอรับได้ เบียร์ 12 ชวด สปาย 6 ขวดแพร กินสปายไป 6 ขวดคนเดียวไม่เมาสักนิด คอโคตรแข็งสำหรับเด็กอายุ 17วิทย์ถึงกับอายเลย เมื่อมาถึงบ้านแพรพยุงเพื่อนรักเข้าห้องไป ส่วนป้ากับลุง นอนเรียบร้อยแล้ว เขาเองก็กินเบียร์ไปประมาณ 6 ขวดเพราะช่วงหลังๆ แทบจะเปลี่ยนกันยกเลย โดนเด็ก ไซโค เข้าให้ หน้ามืดเกือบอวกแตก เขาไม่ได้กินเร่งๆแบบนี้มานานมากแล้ว ส่วนใหญ่ถ้ากินก็กินแบบชิวๆ จิบเบียร์นั่งชมบรรยากาศอะไรประมาณนี้ตอนนี้เขาสรุปในใจแล้วว่ายังไงก็จะขายทั้งบ้านทั้งที่ดินเลย วิทย์มีที่ดินที่เป็นมรดกอยู่ 3 แปลงด้วยกัน แปลงแรกก็ที่บ้านนี้แหละ แปลงที่สอง อยู่อีกฝั่งของโรงเรียนเป็นที่ดิบเปล่า และ ที่นา ห่างออกไปจากหมู่บ้าน 2 กม.ติดทางหลวงชนบทเขาวางแผนว่าจะไปสร้างบ้านอยู่แปลงที่เป็นที่นา และขายอีกสองแปลงที่เหลือ แล้วเอาเงินที่ได้ไปซื้อที่นาที่อยู่ติดกับแปลงนี้อีก 10ไร่ เจ้าของเดิมต้องการขายมานานแล้วเพราะมันเป็นที่ ตาบอด ไม่มีทางเขาตอนนี้อาศัยถนนของนาวิทย์เข้าไปเจ้าของที่เรียกราคาไร่ละ 120000 หลังจากต่อรองน่าจะเหลือ แสนนิดๆ วิทย์คิด คืนนี้พระจันทร์กลมสวยมากวิทย์ไม่ได้แหงนหน้ามองดู ดวงอาทิตย์ หรือดวงจันทร์มานานมาก ตอนเป็นมนุษย์เงินเดือน ต้องตื่น ตี 5 ขึ้นรถรับส่งไปทำงาน เลิกงานสองทุ่มขึ้นรถกลับปกติขึ้นรถได้ก็หลับเป็นตาย ตื่นอีกทีตอนถึงที่หมายแล้ว ไปถึงก็เข้าโรงงาน กลับมาถึงก็ อาบน้ำกินข้าวนอน ชีวิตจะวนๆอยู่แบบนี้ตลอดมารู้ตัวว่าพระจันทร์มันสวยแบบนี้ก็ตอนนี้แหละ เขานั่งอยู่ระเบียงริมหน้าต่างมีเก้าอี้ตัวเล็กๆ กับโต๊ะไม่เก่าๆ ในมือถือแก้วน้ำร้อนจิบไปพลางมองดูดาวไปพลาง กินเหล้ากินเบียร์ทีไร ถ้าไม่เมามาก วิทย์นี้ต้องกินน้ำร้อนตลอดไม่รู้ทำไมเหมือนกันมืออีกข้างก็จับโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองกับแก้วน้ำร้อน เช็คอินลงเฟส ที่หยิงมือถือมา ใจจริงเขาจะเอามาหาแบบบ้านหรือรูปบ้านสวยๆดู เพราะเขามีแผนที่จะสร้างบ้านของตัวเองแต่ไม่รู้ทำไมจับโทรศัพท์ขึ้นมาทีไรต้องส่องเฟสก่อน เลื่อนดูฟีดข่าวไปเรื่อยๆ เจอแต่ข่าวการเมืองก็คงเป็นเหมือนทุกคนที่ติดตามเพจการเมือง มีแต่ข่าวการประท้วงโน่น นั้น นี้ไปเรื่อย ส่วนใหญ่มีการเดินขบวนกันจริง แต่ไม่ออกทีวีสักช่องก็เป็นธรรมดาเข้าใจได้ยุคลุงใครขวางลำปืนก็ตายๆ ไป ใครทำตามแกก็ค่อยๆ ตายไปช้าๆ เพราะอดตาย วิทย์เอือมระอากับเรื่องนี้มาก เขาดูทีไรก็หงุดหงิดเลื่อนไปเลื่อนมาก็มาเจอเกมมือถือเข้า เกมนี้ชื่อ Real Game Real Word“น่าจะเป็นเกมแนวสร้างฐานหรือเปล่า แต่ภาพมันสวยดี บ้าน สิ่งปลูกสร้างก็เข้าท่า”วิทย์คิดวิทย์กดโหลดมันมาทันที พอติดตั้งเสร็จเกมมันให้ผูกบัญชีเกมกับบัญชีธนาคารซึ่งเขาไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้และไม่แน่ใจว่ามันจะปลอดภัยหรือเปล่า“เอาก็เอาวะ”เขาตัดสินใจกรอกข้อมูลลงไปทันที“เฮี้ย! เสร็จแล้วรีบูตเครื่องมือถือกูอีก กำ”บ่นอุบเครื่องรีบูตช้ามากๆ ทีแรกเขากะจะรอ แต่รอไม่ไหวจึงเข้านอนก่อน กะว่าตื่นเช้ามาจะมาดูอีกที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

2.ก้าวแรกสู่อิสระภาพ

นิยายแนะนำ

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

2.ก้าวแรกสู่อิสระภาพ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้