ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        “องค์หญิงตอนนี้ผมต้องการสมุนไพรสองสามอย่างครับ”

        “บอกมาเลย!”

        “หญ้าสุสานจักรพรรดิ เห็ดหลินจือไผ่บุปผาวิญญาณอันธการ โสมกระดูกหยกเพลิงสุริยัน...”

        เซี่ยวซิงอวี่พูดร่ายยาวเป็นชุดเหมือนกำลังสั่งอาหาร

        ซ่างกวนเฉี่ยนฟังแล้วขมวดคิ้ว

        “นายมันโลภจริงๆ สมุนไพรพวกนี้ไม่ถูกเลยนะ”

        “เวลาไม่คอยใครครับผมต้องการสมุนไพรพวกนี้อย่างเร่งด่วนเลย”

        ซ่างกวนเฉี่ยนสั่งว่า“ใครก็ได้!จัดหาสมุนไพรตามรายการที่เซี่ยวซิงอวี่บอกมาให้ครบถ้วนให้เร็วที่สุด!”

        “รับทราบ องค์หญิง!”

        โจวสยงออกไปรบนอกเมืองผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในเมืองตอนนี้คือองค์หญิงซ่างกวนเฉี่ยน

        เมื่อซ่างกวนเฉี่ยนออกปากเจ้าหน้าที่ก็ทำงานกันเต็มที่ ไม่เกินห้านาที สมุนไพรก็ถูกจัดหามาครบ

        “องค์หญิงพวกเราจัดหาสมุนไพรตามรายการมาครบแล้วครับ!”

        “โดยเฉพาะโสมกระดูกหยกเพลิงสุริยันต้นนี้เดิมทีเป็นของสะสมส่วนตัวของท่านเจ้าเมืองเลยนะครับ...”

        ซ่างกวนเฉี่ยนเหลือบมองเซี่ยวซิงอวี่

        เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มขำๆ“แค่ผมแก้ปัญหาอุโมงค์ได้ พี่โจวคงไม่ว่าอะไรหรอกมั้งครับที่ผมเอาของสะสมส่วนตัวของเขามาปรุงยา?”

        สถานการณ์ในเมืองตอนนี้วิกฤตถึงขีดสุดซ่างกวนเฉี่ยนจึงรีบเร่ง “พอได้แล้ว อย่าพูดมากนายจะเล่นไม้ตายอะไรก็รีบๆ เล่นเถอะ!”

        เซี่ยวซิงอวี่เปิดแหวนมิติหยิบกระถางยาโลหะสีดำออกมา

        ในฐานะเภสัชกรพิเศษของสมาคมชางฉยงเซี่ยวซิงอวี่ก็มีกระถางยาเป็นของตัวเอง

        กระถางยาโลหะสีดำนี้ดูเล็กกะทัดรัดแต่เนื้อสัมผัสโบราณมาก เมื่อใช้นิ้วสัมผัสจะรู้สึกเย็นเล็กน้อย

        “เฮยเฟิง มานี่!”

        โฮก~

        หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกพ่นเปลวเพลิงนรกออกมาเพื่ออุ่นกระถางยา

        เซี่ยวซิงอวี่ใส่สมุนไพรหลากหลายชนิดลงไปสุดท้ายก็เติมน้ำยาสีเงินที่เขาปรุงเองลงไป

        ซ่างกวนเฉี่ยนมองน้ำยาลึกลับที่กำลังเดือดปุดๆในกระถางยา แล้วขมวดคิ้วแน่น

        “ยี้~ เหม็นจังเลย~ของนายเนี่ย มันมีประโยชน์อะไรจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย?”

        “ปรุงด้วยไฟแรง จนงวด ได้ที่แล้ว!”

        หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกปิดปาก เปลวไฟดับลง

        ในกระถางยาเหลือสารคล้ายขี้ผึ้งหลีฮวาเมื่อเย็นตัวลงก็แข็งตัว ดูเหมือนสบู่ที่ขายในซูเปอร์มาร์เก็ต

        “นี่...สบู่เหรอ?”

        “องค์หญิงนี่คือขี้ผึ้งสมุนไพรสูตรพิเศษที่ผมปรุงเองครับ ส่วนสรรพคุณของมันเดี๋ยวท่านก็จะได้เห็นครับ”

        “น้องซิงอวี่ ทางนี้ใกล้จะต้านไม่ไหวแล้ว!”

        ฉินเยียนหรานพาสมาชิกสมาคมชางฉยงหลายคนกำลังปกป้องจุดป้องกันที่2

        สัตว์อสูรที่ทะลักออกมาจากอุโมงค์ใต้ดินมีจำนวนมากจนฆ่าไม่หมด

        เซี่ยวซิงอวี่หยิบมีดพกออกมาจากแขนเสื้อตัดขี้ผึ้งสมุนไพรออกมาเล็กน้อย

        “พี่เยียนหรานโยนสิ่งนี้ลงไปในอุโมงค์เลยครับ!”

        “ได้!”

        ฉินเยียนหรานรับขี้ผึ้งสมุนไพรชิ้นเล็กๆจากเซี่ยวซิงอวี่ แล้วโยนลงไปในอุโมงค์ของจุดป้องกันที่ 2อย่างแม่นยำ

        เซี่ยวซิงอวี่สั่งการ“พวกคุณแต่ละคน เอาขี้ผึ้งสมุนไพรชิ้นเล็กๆ ไปคนละชิ้นโยนลงไปในอุโมงค์ของจุดป้องกันอื่นๆ ให้หมด!”

        องค์หญิงยืนอยู่ข้างเซี่ยวซิงอวี่คำพูดของเซี่ยวซิงอวี่จึงเท่ากับเป็นคำสั่งขององค์หญิงทุกคนจึงไม่กล้าสงสัยและทำตามคำสั่ง

        ไม่นานนัก อุโมงค์ของจุดป้องกันทั้ง 13แห่งทั่วเมืองก็ถูกโยนขี้ผึ้งสมุนไพรที่เซี่ยวซิงอวี่ปรุงลงไป

        สิบนาทีต่อมาสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น

        อุโมงค์ทั้งหมดไม่มีการปรากฏตัวของสัตว์อสูร!

        “สัตว์อสูรไปไหนหมด?”

        “อุโมงค์นี้เมื่อกี้ยังทะลักสัตว์อสูรออกมาเลยทำไมจู่ๆ ก็ไม่มีสัตว์อสูรแม้แต่ตัวเดียวแล้ว?”

        “เซี่ยวซิงอวี่ขี้ผึ้งสมุนไพรที่นายปรุงเป็นยาพิษเหรอ?”

        “หรือว่ามันฆ่าสัตว์อสูรพวกนั้นหมดแล้ว?”

        ทุกคนรายล้อมเซี่ยวซิงอวี่สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

        ซ่างกวนเฉี่ยนกลอกตาแล้วชกไหล่เซี่ยวซิงอวี่ทีหนึ่ง

        “นายนี่อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้สิรีบอธิบายมาเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น!”

        เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มเล็กน้อย

        “อุโมงค์เหล่านี้ที่เชื่อมต่อในเมืองและนอกเมืองถูกซามั่นเถิงจำนวนมากที่ถูกควบคุมโดยปีศาจกินวิญญาณเป็นคนขุดขึ้นมา”

        “เส้นทางอุโมงค์นั้นซับซ้อนราวกับเขาวงกตกองทัพสัตว์อสูรต้องอาศัยซามั่นเถิงนำทางเท่านั้นถึงจะหาทางออกและบุกรุกจุดป้องกันต่างๆ ในเมืองได้อย่างราบรื่น”

        “ขี้ผึ้งสมุนไพรที่ผมปรุงขึ้นมาจะปล่อยกลิ่นพิเศษที่สามารถรบกวนการรับรู้ของซามั่นเถิงทำให้ซามั่นเถิงสูญเสียการรับรู้ทิศทางและตกอยู่ในภาวะสับสนทางจิตใจ”

        ฉินเยียนหรานตบมือ เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง

        “ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง!เมื่อซามั่นเถิงสูญเสียการรับรู้ทิศทางมันก็ไม่สามารถนำทางกองทัพสัตว์อสูรได้อย่างถูกต้องดังนั้นตอนนี้ภาพใต้ดินคงเป็นแบบ...”

        ในขณะนี้อุโมงค์ใต้ดินที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกต

        ซามั่นเถิงเกิดอาการสับสนทางจิตใจทำให้การนำทางผิดพลาด นำไปสู่ “การจราจรติดขัด”

        สัตว์อสูรจำนวนมากแออัดกันอยู่ในอุโมงค์ที่แคบไม่สามารถถอยได้ ไม่สามารถไปต่อได้ เหมือนกับนักท่องเที่ยวที่ติดค้างอยู่

        รถติดบนทางด่วนช่วงวันหยุดยังต้องติดเป็นชั่วโมงหรือแม้กระทั่งทั้งวัน

        ไม่ต้องพูดถึงสัตว์อสูรที่อารมณ์ฉุนเฉียวพวกนี้แล้วพวกมันยิ่งดุร้ายกว่าคนขับรถที่อาละวาดบนท้องถนนเสียอีก

        เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังขึ้นมาจากใต้ดินบางครั้งก็มีเสียงการต่อสู้กันเองดังขึ้นมาด้วย

        ซ่างกวนเฉี่ยนมองชายหนุ่มข้างๆ อีกครั้ง

        “เซี่ยวซิงอวี่ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ”

        “องค์หญิงชมเกินไปแล้วครับผมก็แค่ผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับสองดาวธรรมดาๆ เท่านั้นเอง”

        ซ่างกวนเฉี่ยนกัดริมฝีปาก“นายเนี่ยเก่งแต่แกล้งทำเป็นถ่อมตัวนะ~”

        “หนุ่มๆ ก็ต้องกล้าแสดงออกหน่อยสิครับมันผิดตรงไหนล่ะ?”

        “ก็ได้ๆ นายพูดถูกแล้วก็ได้!”

        ขี้ผึ้งสมุนไพรของเซี่ยวซิงอวี่แก้ปัญหาภายในเมืองได้ทั้งหมด

        สัตว์อสูรที่แออัดกันอยู่ในอุโมงค์คงจะต้องติดอยู่ตรงนั้นไปจนกว่าจะถึงเช้าและไม่สามารถเข้าสู่เมืองได้ในเวลาอันสั้น

        “รายงาน! สถานการณ์นอกเมืองไม่ดีเลยครับท่านเจ้าเมืองกำลังต้านไม่อยู่แล้วครับ!”

        ซ่างกวนเฉี่ยนตัดสินใจทันที“ทุกคนตามฉันมา! ออกไปสู้ข้างนอก เพื่อสนับสนุนแนวหน้า!”

        ในทะเลทรายนอกเมืองเหล่าทหารทั้งหมดได้รับกำลังใจจาก “องค์หญิงผู้ทรงเกียรติ”ยิ่งรบยิ่งดุเดือดสามารถพลิกสถานการณ์ที่เลวร้ายให้กลับมาดีขึ้นชั่วคราวและรักษาแนวป้องกันสุดท้ายไว้ได้

        โจวสยงตบไหล่เซี่ยวซิงอวี่สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและโล่งใจ

        “น้องเซี่ยวนายคือเภสัชกรพิเศษที่เก่งจริงๆ สามารถแก้ไขวิกฤตในเมืองได้ง่ายดายขนาดนี้!”

        “พี่โจวครับตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งชมเชยกันนะครับ เราต้องปกป้องเมืองให้ได้และรอดชีวิตไปให้ได้ ถึงจะไปขอรางวัลจากจักรพรรดินีได้นะครับ!”

        “นายพูดถูก เรามาอยู่รอดด้วยกันนะเรามาปกป้องเมืองหวงเยียนด้วยกัน!”

        วิกฤตในเมืองคลี่คลายลงทหารทั้งหมดหันหน้าไปทางศัตรูด้วยการนำขององค์หญิงซ่างกวนเฉี่ยนและเจ้าเมืองโจวสยงสัตว์อสูรตัวแล้วตัวเล่าก็ล้มตายลงในกองเลือด

        เซี่ยวซิงอวี่ก็ไม่ว่างเขาสั่งให้เถาวัลย์วิญญาณสวรรค์คอยดูดซับวิญญาณของสัตว์อสูรที่ตายแล้วอย่างต่อเนื่อง!

        “เสี่ยวหยิน ตรงนี้มีศพสัตว์อสูรตัวหนึ่งดูดมันซะ!”

        “ตรงนี้ก็มีอีกตัว ดูด!”

        “พระเจ้าช่วย รวยแล้ว!ตรงนี้มีศพสัตว์อสูรกลุ่มใหญ่เลย วิญญาณยังอยู่ครบ ดูด!”

        เซี่ยวซิงอวี่ตื่นเต้นสุดๆไม่ถึงหนึ่งก้านธูปเถาวัลย์วิญญาณสวรรค์ก็ดูดวิญญาณของสัตว์อสูรที่ตายแล้วไปนับร้อยตัว

        รวมถึงวิญญาณของสัตว์อสูรระดับราชันอสูรหนึ่งตัวและสัตว์อสูรกลายพันธุ์ระดับเหนือธรรมชาติอีกสามตัว

        “ไม่เสียเที่ยวเลย รวยแล้ว!”

        วิญญาณที่เถาวัลย์วิญญาณสวรรค์ดูดซับเข้าไปจะถูกเก็บไว้ในส่วนลึกของเถาวัลย์

        เมื่อเซี่ยวซิงอวี่ทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรประเภทวิญญาณในอนาคตเถาวัลย์วิญญาณสวรรค์ก็จะสามารถปล่อยวิญญาณสัตว์อสูรเหล่านี้ออกมาเพื่อเป็นอาหารสำหรับสัตว์อสูรประเภทวิญญาณให้เติบโต

        ในขณะที่เซี่ยวซิงอวี่กำลังสนุกกับการให้เถาวัลย์วิญญาณสวรรค์ดูดซับวิญญาณสัตว์อสูรอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเงาดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอย่างเงียบๆ