ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ด้านนอกถ้ำเกือบจะเที่ยงวันแล้ว แต่ภายในถ้ำมืดมิดเกือบจะทั้งวัน
แม้ว่าความมืดมิดจะน่ากลัวอยู่บ้างถ้าเทียบกับคืนก่อน ๆ แต่เวลาที่ใช้ไปมันคุ้มค่ายิ่งนักสำหรับถังฮวน!
หลังการหลอมและดูดซับความร้อนทั้งหมดจากร่างของซานซานมาใน “เตาสวรรค์เก้าสุริยัน”วงล้อวิญญาณได้เริ่มก่อตัวขึ้นในร่างกายของถังฮวนไม่เพียงเท่านั้นเปลวไฟแห่ง “อัคคีพิสุทธิ์” ในเตาหลอมที่ลดลงเกือบครึ่งแล้ว แต่แรงกระตุ้นที่อยู่ภายในนั้นกลับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ที่ถังฮวนได้พูดกับซานซานว่า “เขาได้สิ่งตอบแทนแล้ว” นั่นคือค่าตอบแทนที่เขาหมายถึง!
หลังจากที่เปิดเส้นชีพจรทั้งเก้า จากนั้นอีกวันหนึ่ง วงล้อวิญญาณก็เริ่มปรากฏขึ้น ความเร็วเช่นนี้แม้แต่ตัวถังฮวนเองยังรู้สึกทึ่งไม่น้อยสิ่งนี้เองที่ทำให้ถังฮวนอยากรู้เกี่ยวกับแหล่งความร้อนที่จุดตันเถียนของผู้หญิง
หากเป็นหญิงสาวที่อ่อนแอกว่านี้ ถังฮวนอาจต้องใช้เวลาเพื่อหาหนทางมากขึ้นในการตรวจสอบว่าจะมีโอกาสดูดซับความร้อนเพื่อการบ่มเพาะพลังหรือไม่หากมีโอกาสดีเช่นนี้ต่อไป เขาอาจจะใช้เวลาเพื่อหลอมรวมกับวงล้อแห่งวิญญาณ และกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่ได้
อย่างไรก็ตาม ถังฮวนยังกลัวว่าจะเป็นการทำให้หญิงสาวนามซานซานผู้นี้เข้าใจผิดว่าเขาเป็นคนจิตวิปริตได้ความแข็งแกร่งที่น่ากลัวของนางทำให้ถังฮวนวิตกกังวลอย่างมากนอกจากนี้ชาติกำเนิดของนางยิ่งทำให้ถังฮวนไม่อยากเกี่ยวข้องไปมากกว่านี้ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเพราะนางเป็นผู้ใช้นักรบเวทย์ เพราะมีพื้นฐานที่ค่อนข้างจะแตกต่างกันอยู่ไม่น้อย?
แม้ว่าถังฮวนจะรู้สึกสนใจในตัวนางอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากข้องเกี่ยวกับนางมากเกินไปถังฮวนทำใจให้รู้สึกผ่อนคลาย ก่อนจะลากขาอันหนักอึ้งเดินเขาไปในป่าเขาต้องการที่จะก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ เพื่อที่จะออกไปจากป่าอย่างรวดเร็วแต่ด้วยการที่เแบกน้ำหนักมากกว่าสามร้อยกิโลฯ บนบ่าของเขา เป็นการดีกว่าที่จะเดินตามปกติไม่อาจหยุดพักชักช้าใดๆ ได้อีก
“อิ๋ง!”เสี่ยวเป่าวิ่งวนไปรอบคอของถังฮวน มันคว้าใบหูทั้งสองของเขาไว้แล้วส่งเสียงดังถังฮวนมองย้อนกลับไปโดยไม่รู้ตัว จึงพบว่าหญิงสาวในชุดคลุมสีดำนาม “ซานซาน” ผู้นั้นกำลังเดินตามมาเขาที่ไม่อาจทำอะไรได้อีก จึงพูดขึ้นว่า “แม่นางซานซานไม่ใช่เจ้าหรอกหรือ ที่บอกว่าไม่อยากตอบแทนอะไรน่ะ?”
“คิดจะกล่าวปฏิเสธกับข้า เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน?” ซานซานส่งเสียงฮึดฮัดขึ้นจมูก ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความอับอาย
“นี่เจ้า...”ถังฮวนรู้สึกโกรธมาก ไม่อยากสนทนาอะไรกับนางอีก“ถ้าเจ้าอยากจะตามมาก็แล้วแต่เจ้าเถอะ” ถังฮวนยังคงเดินหน้าต่อไป
“เฮ้ นี่เจ้ารู้ทางที่จ้าวหมาป่ากับพวกมนุษย์หมาป่ามุ่งหน้ามามั้ย ว่าพวกมันมาจากทางไหนกัน?”จากนั้นไม่นานเสียงดังฟังชัดของซานซานก็ไล่ตามมาด้านหลัง
ถังฮวนไม่คิดจะตอบ หวนนึกถึงชายหญิงวัยกลางคนที่ประสบชะตากรรมอันน่าเศร้า เขาเข้าใจดีถึงจุดประสงค์ที่ซานซานถามอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจ มองนางอยู่ครู่หนึ่ง ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเส้นทางจากนั้นไม่นานพวกเขาก็มาถึง จุดที่พบหญิงวัยกลางคนที่ได้ตายไปแล้วนั้น
ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืน แต่ร่างไร้วิญญาณของนางก็ไม่เกิดความเสียหายใดๆ ขึ้นอีกอาจเป็นเพราะกลิ่นสาปของพวกมนุษย์หมาป่าที่ทำให้สัตว์รอบๆ ไม่กล้าเข้ามาใกล้
“ป้าหวัง!”ด้วยความตระหนกตกใจ ดวงตาของซานซานมีน้ำตาเอ่อคลอเบ้านางรีบวิ่งนำหน้าถังฮวน รุดไปหาร่างของหญิงวัยกลางคนแล้วปล่อยโฮออกมา
ถังฮวนถอนหายใจแล้ววางสัมภาระลงทันที เขาปักดาบสีดำลงกับพื้นดินแล้วเริ่มใช้มันขุดหลุม…………….
ผ่านมาแล้วกว่าสองชั่วโมง ที่ถังฮวนออกจากพื้นที่การต่อสู้อันดุเดือดนั้น ชายและหญิงวัยกลางคนที่แม่นางซานซานเรียกว่า “ป้าหวัง” และ “ลุงหวง” ร่างของพวกเขาถูกนำลงไปฝังในดินแต่ดูเหมือนว่านางยังไม่คลายความโศกเศร้า ได้แต่เดินตามหลังถังฮวนมาอย่างเงียบๆดวงตาของนางบวมแดง น้ำตาร่วงเป็นครั้งคราวด้วยความสิ้นหวัง
“ถ้าเจ้าต้องการจะตอบแทนจริงๆ ล่ะก็ช่วยถือสิ่งเหล่านี้ซะ!”ถังฮวนหยุดกะทันหัน ก่อนจะโยนห่อของและดาบยาวขนาดใหญ่ให้กับซานซาน
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 46 เดินทางกลับบ้าน (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 46 เดินทางกลับบ้าน (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้